tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Οι διακοπές του κουνελιού

Οι διακοπές του κουνελιού

( 31 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: blogoulis | Πέμπτη, 04.09.08 02:24
 

bunny_8976.jpgΧαίρε διαβαστή μου ατρόμητε και μπαρουτοκαπνισμένε, 

Αφού απευθύνω ένα θερμό και εγκάρδιο χαιρετισμό στους ηρωικούς σχολιαστές μου, Amanda (σταθερή αξία), Ρία (αδικημένη και παραπονιάρα ξεπαρεξηγήσου γρήγορα) και Teo (αισιοδοξία θα πει να βλέπεις μπροστά σου καλύτερες μέρες ενώ ξέρεις ότι δεν θα έρθουν ποτέ), θα σού διηγηθώ μια όμορφη καλοκαιρινή περιπέτεια όπως την κατέγραψαν τα μπιρμπιλωτά, βολβοειδή (κ.λπ. να μη τα ξεναλέμε) τσαχπινογαργαλιάρικα ματάκια μου.

Τόσο καιρό στον πλανήτη σου, άκακο ον και για αρκετούς χαριτωμένο, όπως ήταν φυσικό έκανα αρκετούς ανθρώπους φίλους. Κάποιοι απ' αυτούς, με αρκετά ισχυρή πειθώ, με κατάφεραν να τους ακολουθήσω σε κάτι που κάνετε εσείς οι γήινοι τα καλοκαίρια και το αποκαλείτε "διακοπές". Εγώ διακοπές ήξερα ότι κάνουν μόνο οι διαστημικές ντοματοσικλέτες άμα ξεσυγχρονιστεί το ηλιακό τους σύστημα. Μετά τις επαναφορτίζεις και όλα έρχονται στη θέση τους. Κάτι τέτοιο, μού είπαν, οι φίλοι μου γίνεται και στις γήινες διακοπές. Επαναφορτίζεσαι ο ίδιος για να μπορέσεις να βγάλεις τον χειμώνα. Πάει καλά, είπα, θα έρθω.

Και πώς γίνονται αυτές οι διακοπές, ρώτησα, πού πάτε; Σε νησί, μού απάντησαν. Και πώς είναι αυτό το νησί; Είναι ένα μάτσο πέτρες και γύρω-γύρω θάλασσα. Και πώς την διασχίζετε τη θάλασσα, ξαναρώτησα. Με καράβι, μού απάντησαν. Έτσι, με τις περισσότερες απορίες μου σχεδόν λυμένες, βρέθηκα κι εγώ ανάμεσα σε ένα τσούρμο γήινους να ανεβαίνουμε μια παράξενη σκάλα που κουνιόταν πέρα-δώθε και έπρεπε να ισορροπήσεις σαν Αζερμπαϊτζανός ακροβάτης για να καταφέρεις να μπεις μέσα στο καράβι.

Το καράβι πρέπει να χωρούσε πάνω-κάτω 1.200 γήινους. Θέτοντας σε λειτουργία τον αυτόματο καταμετρητή έμβιων όντων με τον οποίο είναι εξοπλισμένο το υβριδικό μου σύστημα πλοήγησης, κατέγραψε με τη μία 1.824 γήινες και 27 εξωγήινες ψυχές! Πάντα το έλεγα εγώ ότι δεν είμαι ο μοναδικός που κυκλοφορεί ανάμεσά σας!

Ρε σεις, κατέθεσα στους φίλους την απορία μου, δε σάς φαίνεται ότι το καράβι γέρνει; Έλα μωρέ, είναι που δεν έχεις ξαναμπεί. Απλά το κουνάνε τα κύματα, μού απάντησαν. Κάποια στιγμή ανοιχτήκαμε στο πέλαγος κι άρχισε το θαλάσσιο ταξίδι μας. Τελικά είχαν δίκιο οι φίλοι μου. Τούτο το πράγμα κουνάει περισσότερο κι από τη ντοματοσικλέτα μου όταν πέφτει σε διαστημική καταιγίδα.

Μας είχαν στριμώξει σε κάτι καθίσματα, παστωμένους σαν κάποια γήινα θαλασσινά που έμαθα ότι τα λένε σαρδέλες. Δίπλα μου μια κυρία με δυο χαριτωμένα μικρά αγοράκια που δεν έλεγαν να με αφήσουν σε ησυχία. Το ένα είχε βουτήξει με τα χέρια του τις κεραίες επικοινωνίας μου που βρίσκονται στο ολοστρόγγυλο κεφάλι μου και τις κουνούσε πέρα δώθε. Άμα μού πειράζει κανείς τις κεραίες χάνω τα σήματα και διακόπτεται η επικοινωνιακή μου επαφή με το περιβάλλον. Μαμά, μού αρέσει αυτό το σιδερένιο ανθρωπάκι με τα πράσινα μάτια, να παίξω μαζί του, ρώτησε το ένα αγοράκι. Παίξε παιδάκι μου, τού απάντησε η βουβαλοειδής κυρία που κρατούσε μιάμιση θέση, η μισή από την οποία τύχαινε να ήταν η δική μου. Τα είδα όλα διαβαστή μου. Μέχρι που το κούνημα τού καραβιού άρχισε να παίρνει ανησυχητικές διαστάσεις. Τα χαριτωμένα έσκασαν και βούλιαξαν στις θέσεις τους. Τότε πρόσεξα ότι κάτι όμορφες δεσποινίδες με λευκές στολές, που ανήκαν στο πλήρωμα τού καραβιού γύριζαν από θέση σε θέση και μοίραζαν στους ανθρώπους κάτι χάρτινες σακούλες. Μετά όλοι έσκυβαν μέσα σ' αυτές και κάτι άδειαζαν από το στομάχι τους. Παρατηρητικός καθώς ήμουν είχα προσέξει νωρίτερα ότι όλοι πήγαιναν σε ένα μαγαζάκι που υπήρχε στη μέση τού καραβιού κι αφού έδιναν μια περιουσία ο καθένας έπαιρναν στα χέρια τους κάτι τριγωνικά και πλακέ πράγματα που ρωτώντας έμαθα ότι τα λένε τυρόπιτες και τα κατάπιναν σχεδόν αμάσητα. Οι απορίες μου πολλαπλασιάστηκαν. Γιατί χρειαζόταν να το κάνουν αυτό και μάλιστα ξοδεύοντας ένα σεβαστό ποσό αφού θα τα επέστρεφαν αργότερα όλα μέσα σε σακούλες;

Τότε πρόσεξα μια άλλη κυρία που καθόταν δυο θέσεις πιο 'κει και μπροστά στα πόδια της είχε ένα πλαστικό κουτί με μια συρμάτινη πορτούλα. Κάτι με μεγάλα αυτιά κουνιόταν εκεί μέσα. Ρώτησα πάλι τους φίλους μου που είχαν αρχίσει να με κοιτάζουν παράξενα και κάπως ενοχλημένα από τις πολλές μου ερωτήσεις και κατάφερα να μάθω ότι το παράξενο ζωάκι με τα μεγάλα αυτιά που ήταν μέσα στο κουτί που είναι το κλουβί του,  το λένε κουνέλι. Τότε ήταν που ήρθε ένα μεγάλο κύμα, το μεγαλύτερο απ' όλα και το πλοίο έσκασε με δύναμη μέσα του. Ακούστηκε ένα παρατεταμένο αααα, οι σακούλες πήραν φωτιά και πολλοί γλιστρώντας από τις θέσεις του βρέθηκαν ξαπλωμένοι φαρδιά πλατιά στη μέση τού διαδρόμου. Εκεί ήταν που κατρακύλησε και το κλουβάκι και έσκασε με πάταγο στην πλευρά ενός καθίσματος με αποτέλεσμα να ανοίξει το πορτάκι και το κουνέλι να ξεκινήσει προπόνηση για τις προσεχείς κουνελοδρομίες. Και να σου το μισό πλήρωμα και αρκετοί από τους επιβάτες να κυνηγάνε το κουνέλι κι εκείνο να κάνει κάτι σλάλομ που θα τα ζήλευε και πρωταθλητής τού σκι και να τρακάρει τού ενός το κεφάλι με τού άλλου. Θαύμα το θέαμα και άρχισα να χαλαρώνω και να χαμογελάω κάτω από τα νικελένια μουστάκια μου. Κάποια στιγμή το κουνέλι, δεν ξέρω πώς τα κατάφερε, αλλά από μια μισάνοιχτη πόρτα μπόρεσε και βγήκε στο κατάστρωμα. Ο απόλυτος χαμός μιλάμε. Να το κυνηγάνε κι όπως κουνούσε το καράβι να φεύγουν με τις πάντες και να σκάνε από κουπαστή σε κουπαστή. Το κουνέλι απτόητο. Η κυρία να στριγγλίζει. Αχ Μητσάκο μου θα πέσεις στη θάλασσα και θα μού πνιγείς. Μητσάκος, όπως κατάλαβες, ήταν το κουνέλι. Χήρα θα ήταν και το έβγαλε έτσι προς τιμήν τού μακαρίτη. Δεν εξηγιέται αλλιώς. Δεν την ένοιαζε που θα πνιγόταν ένα κάρο κόσμος, ο Μητσάκος της μην πέσει στη θάλασσα. Δεν την πήγαινα και καθόλου γιατί μπαίνοντας στο καράβι με κοιτούσε παράξενα. Λες και έβλεπε εξωγήινο. Εντάξει, τέτοιον έβλεπε αλλά παίζει κι αυτή η ριμάδα η διακριτικότητα.. Μη τα ισοπεδώνουμε όλα.

Στο μεταξύ, ένα παλικάρι από το πλήρωμα έχει καταφέρει να στριμώξει σε μια γωνία τον Μητσάκο κι απάνω που κάνει το μπλονζόν τής ζωής του για να τον βουτήξει, ο Μητσάκος ο ζογκλέρ τού πατάει μια προσποίηση και τρώει η μούρη του σανίδι σκάζοντας πάνω στο ξύλινο πάτωμα. Ο Μητσάκος κάνεις δυο τρία ακόμα δεξιοτεχνικά κόλπα κι αφού ξεφεύγει από τούς διώκτες του τρυπώνει πάλι μέσα στην αίθουσα που είμαστε στοιβαγμένοι και δίνοντας ένα σάλτο ανεβαίνει… πάνω μου! Με άφησε να τού χαϊδέψω τα αυτιά και σε δυο δευτερόλεπτα είχαμε γίνει κολλητοί φίλοι. Η κυρία με κατασυμπάθησε και έπαψε να με κοιτάζει σαν εξωγήινο, που άλλωστε ήμουν και γιατί να το κρύψομεν άλλωστε; Ο Μητσάκος επέστρεψε στο κλουβάκι του και το ταξίδι μας συνεχίστηκε πιο ομαλά αφού με αυτά και με τ' άλλα είχαμε πλησιάσει κοντά στο λιμάνι τού προορισμού μας και η θάλασσα είχε γαληνέψει αρκετά.

Ωραίες αυτές οι, πώς τις λέτε, α, ναι, διακοπές, είπα στους φίλους μου μόλις κατεβήκαμε. Δεν κατάλαβες, μού απάντησαν, δεν ήταν αυτές οι διακοπές. Οι διακοπές μας τώρα αρχίζουν. Ωχ μανούλα μου, πρόλαβα να ψιθυρίσω, τι άλλο με περιμένει. Και… λιποθύμησα…

 

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Περί αυτοκτονίας

Δεν ξέρω αν γνωρίζετε ή έχετε ακουστά τον γαλλόφωνο, Ρουμάνο φιλόσοφο Εμίλ Σιοράν. Εγώ, πάντως, όταν είδα το όνομά του να διεκδικεί την πατρότητα έργων – μελετών που τιτλοφορούνται «Συναντήσεις με την αυτοκτονία», «Ο πειρασμός του υπάρχειν» και «Συλλογισμοί της πικρίας» και προσπέλασα ορισμένες από τις ιδέες του, αναρωτήθηκα πόσο γρήγορα…

Συγγραφή κοντά στη θάλασσα, μοναδική ευκαιρία για γαλήνη και έμπνευση…

Η συγγραφή είναι για εμένα μία πηγή ζωής. Είναι εκείνη που με αποδεσμεύει -έστω και για λίγο- από την πεζή πραγματικότητα και μου δίνει τη δυνατότητα να ζήσω μέσα σε γραμμές τετραδίων και σημειώσεων, όλα αυτά που θέλω. Γράφοντας ξεσπάω από όλα αυτά που πνίγουν την ψυχή μου και αισθάνομαι ένας άνθρωπος ελεύθερος. Παρότι γράφω συνήθως στο…

Μιζέρια, ο ύπουλος εχθρός της κοινωνίας

Φίλε Άλκιμε!  Έπειτα από μια βροχή, αν είσαι τυχερός και στρέψεις το βλέμμα προς την σωστή κατεύθυνση, εμπρός σου, θα γεμίσει ένα μεγαλόπρεπο ουράνιο τόξο τη ματιά σου. Ετούτη η παλέτα της φύσης, έχει χρώματα διάφορα και πολλά, σίγουρα πολύ περισσότερα από ένα άσπρο και ένα μαύρο.  Η ελληνική κοινωνία, τα τελευταία χρόνια στην πλειοψηφία…

Τον άνθρωπο τον βλέπω ως άνθρωπο

Τον άνθρωπο τον βλέπω πάντα ως άνθρωπο. Ως ένα δημιούργημα μοναδικό και ανεπανάληπτο που έχει τη δική του μοναδικότητα. Θέλω να τον βλέπω ως ένα δημιούργημα με αξιοπρέπεια και αυταξία. Δεν τον κρίνω από τα ρούχα του, ούτε από την εμφάνισή του. Είτε ένας άνθρωπος είναι ντυμένος με ακριβά ενδύματα, είτε είναι ντυμένος πιο φτωχά, θα τον…

Γίνε ένας καλός αρθρογράφος!

Το να γίνει κάποιος ένα καλός αρθρογράφος είναι μία υπόθεση η οποία απαιτεί χρόνο, αφοσίωση και προσπάθεια από την πλευρά του επίδοξου αρθρογράφου. Ας δούμε κάποιες βασικές ενέργειες στις οποίες μπορεί να προβεί ένας αρθρογράφος: • Ο καλός αρθρογράφος αναζητά πληροφορίες από βιβλία και έγκριτες πηγές για να διασταυρώσει τις πληροφορίες…

Για έναν καλύτερο κόσμο

Οι άνθρωποι είμαστε περίεργα πλάσματα. Και ενίοτε αψυχολόγητα. Οι διαπροσωπικές μας σχέσεις έχουν καταντήσει μια απέραντη θάλασσα υποκρισίας, γιατί δειλιάζουμε να πούμε ευθέως τι πραγματικά σκεφτόμαστε και για ποιο λόγο ενεργούμε όπως ενεργούμε. Φοβόμαστε. Θεωρούμε ότι ο απέναντι δεν θα μας καταλάβει. Μιλάμε την ίδια γλώσσα, αλλά ο…

Πόνος, ένας πολύτιμος δάσκαλος…

Στη ζωή τίποτα δεν έρχεται τυχαία, χωρίς λόγο. Ακόμα και ο πιο βαθύς πόνος έρχεται με σκοπό το πνευματικό μας καλό. Αυτό μου δίδαξε και εμένα εμπράκτως η ζωή, όταν απογοητεύτηκα και πληγώθηκα από τον άνθρωπο που αγάπησα περισσότερο στα 24 μου χρόνια. Με έναν έρωτα βαθύ και αληθινό και όχι απλώς με ένα σαρκικό πάθος. Όταν πληγώθηκα, ένα…

Δεν θέλω να καπνίσω!

Μη φέρνεις το τσιγάρο στο μέρος μου. Σέβομαι τη δική σου επιθυμία, όμως τη χάρη αυτή δεν πρόκειται να σου την κάνω. Δε θέλω να καπνίσω διότι θέλω να αναπνέω αβίαστα και ελεύθερα. Επειδή επιθυμώ να είμαι ελεύθερη και όχι αλωμένη σε ένα μισοτελειωμένο πακέτο. Δε θέλω η διάθεσή μου να εξαρτάται από αυτό. Ελευθερία σημαίνει πάνω από όλα…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Η γυναίκα που χαμογελούσε πάντα

Μια γυναίκα κάποτε χαμογελούσε πάντα. Όλη την ημέρα, όλες τις ώρες, όλα…

Μιζέρια, ο ύπουλος εχθρός της κοινωνίας

Φίλε Άλκιμε!  Έπειτα από μια βροχή, αν είσαι τυχερός και στρέψεις το…

10 σοφές φράσεις του μεγάλου μας ποιητή Γιάννη Ρίτσου

Ο Γιάννης Ρίτσος, ο ποιητής της Ρωμιοσύνης, αποτελεί έναν από τους…

Ξεπερνώντας το αίσθημα ζήλιας για τους άλλους

Το αίσθημα της ζήλιας είναι λίγο πολύ γνωστό σε όλους. Εμφανίζεται σε…

Πώς να εντοπίσετε τις φοβίες σας και να απαλλαγείτε από αυτές

Ο φόβος είναι ένα ανθρώπινο συναίσθημα που προκαλείται εξαιτίας κάποιας…

Για τα «όχι» που άκουσα στη ζωή μου

Όλα τα όχι που άκουσα στη ζωή μου με έκαναν άνθρωπο δυνατότερο και…

Back in Time

Οι 10 ταινίες με το πιο ανατρεπτικό φινάλε

Δέκα αξέχαστες κινηματογραφικές ταινίες, που το τέλος τους έχει…

Οι κορυφαίες ατάκες του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου (ΒΙΝΤΕΟ)

Όταν φέρνουμε στο μυαλό μας ταινίες του παλιού καλού κινηματογράφου,…

Η «ψυχή» των Queen, Φρέντι Μέρκιουρι

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1946, γεννήθηκε ο πιο χαρισματικός ροκ…

Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο ποιητής της ανθρώπινης περιπέτειας

Γράφει η Δήμητρα Σμυρνή Για το Θόδωρο Αγγελόπουλο, το…

Γεώργιος Παπανικολάου, ένας σπουδαίος Έλληνας

Πώς μπορείς να μείνεις αδιάφορη απέναντι σε έναν άνθρωπο που…

10 ταινίες και ο λόγος που άλλαξαν τη ζωή μου

1. Όσα παίρνει ο άνεμος Για την ανεπανάληπτη φράση της Katie Scarlett…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…

5 ευγενικές χειρονομίες που εκλείπουν στις μέρες μας

Η ευγένεια στις ημέρες μας είναι μία υπόθεση τόσο δύσκολη που πολλοί…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης