tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Τηλεμαραθώνιος

Τηλεμαραθώνιος

( 16 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: blogoulis | Παρασκευή, 31.10.08 00:57
 

video_tv_8384848b.jpgΓεια σου διαβαστούλη μου. Όλα καλά; Πάντα καλά…

Αποκτάω γήινες συνήθειες μέρα με τη μέρα κι αυτό ειλικρινά δεν ξέρω αν είναι καλό ή κακό. Έχω αρχίσει να περνάω πολλές ώρες μπροστά σ' αυτό το φωτεινό κουτί με τα χρώματα που μέσα του πάνε κι έρχονται διάφοροι λέγοντας αστεία και σοβαρά, τραγουδώντας και χορεύοντας ή κάνοντας διάφορες χαριτωμενιές και τσαχπινοπαιχνιδίσματα. Ναι, ναι, την τηλεόραση λέω.

Προσπαθώ να καταλάβω τι ακριβώς γίνεται αλλά δεν τα καταφέρνω πάντα, οφείλω να ομολογήσω. Πατάω τα κουμπάκια τού τηλεκοντρόλ και μεταφέρομαι από το ένα κανάλι στο άλλο.

Μπροστά μου μια αχνιστή, μυρωδάτη και ζουμερή πίτσα με όλα τα καλούδια πάνω της και μερικά κουτάκια παγωμένη μπύρα, έτσι, για να λιπαίνονται τα μηχανικά μου μέρη με τη μαγιά και το κριθάρι.

Στο πρώτο κανάλι μία που έχει πλαντάξει στο κλάμα για το χαμένο Αλβανό της. Συγκινούμαι και με παίρνουν τα ζουμιά καθώς ο νους μου τρέχει στον άγνωστο στρατιώτη -τέτοιες μέρες ηρωικές που διάγουμε- και ταυτίζομαι μαζί της ψυχή τε και σώματι. Αλλά, πόσο κλάμα να αντέξει η ψυχή τού εξωγήινου που έρχονται και σκουριάζουν οι κλειδώσεις και βραχυκυκλώνουν τα κυκλώματα; Πάω αλλού..

Στο δεύτερο κανάλι είναι μαζεμένοι κάποιοι που κουνιούνται πολύ κι αρχίζω να ζαλίζομαι. Κάτσε καλή μου σε ένα μέρος να μπορέσουμε να παρακολουθήσουμε το σκεπτικό σου χωρίς να κινδυνέψουμε να ξεβιδωθούμε. Μπα, να φύγω κι από δω.

Τρίτο κανάλι και πέφτω σε πολιτικούς. Εδώ μάλιστα. Είναι τρεις-τέσσερις αλλά μιλάνε όλοι μαζί και δυσκολεύομαι να καταλάβω τι λένε. Χα, δεν ξέρετε πού πέσατε. Κάνω έτσι και πατάω το κουμπάκι τού διαχωριστή πληροφοριών. Τώρα θα σας πω εγώ αν μπορώ να ξεχωρίσω τι λέτε. Τι με περάσατε, σαν τούς γήινους που τούς μπερδεύετε με την ομαδική μπουρδολογία και επειδή αδυνατούν να καταλάβουν τι παίζεται αλλάζουν κανάλι; Άγιε μου Φραγκίσκε Σούρπη, τι σκατά! Καπνοί από παντού. Καπνίζω ολόκληρος κι εγώ και το εμφυτευμένο μηχάνημα τού διαχωριστή. Πάει, τα έπαιξε. Μου το έκαψαν οι σαρδανάπαλοι! Μπαίνω με τη μία κάτω από το στεγνωτήρα και κλείνω το πρόγραμμα. Οι καπνοί υποχωρούν. Ουφφφ. Επανέρχομαι στην πρωθύστερη κατάσταση και φυσικά, αλλάζω κανάλι.

Τέταρτο κανάλι και τσιμπάει μεσημεράκι. Πείνασα κι αρπάζω ένα κομμάτι πίτσα την ώρα ακριβώς που ένας κωλαράκος πιτσιρικά περνάει μπροστά από την οθόνη έτσι όπως έχει χεστεί και κάτι απορροφητικές πάνες αναλαμβάνουν το θεάρεστο έργο τής αποκατάστασης. Κοιτάζω την πίτσα και μού 'ρχεται αναγούλα. Κι όπως είμαι στο α, να την δαγκώσω, α, να την πετάξω, σκάει μύτη και εκείνο το γαμημένο το παπάκι που πέφτει μέσα στη σκατολεκάνη και την κάνει να λαμποκοπάει αφαιρώντας όλο το πουρί, που να γεμίσει πουρί ο εγκέφαλος τού ηλίθιου που εμπνεύστηκε το διαφημιστικό σποτ και το σκηνοθέτησε! Πάω στα σκουπίδια και πετάω την πίτσα όπως ήταν, ολόκληρη. Το δάχτυλο στο τηλεκοντρόλ.

Πέμπτο κανάλι. Αθλητικά! Εδώ σάς έχω κουφάλες. Η απόλαυση τού εξωγήινου, τώρα που έμαθε και τους κιτρινούληδες και τους γαλαζούληδες. Ανοίγω μπύρα. Δυο αποχαυνωμένα ανθρωποειδή με γραβάτες κάνουν κόντρες μεταξύ τους για το ποιος φοράει την ακριβότερη! Μιλάτε ρε πανίβλακες για τα αγωνιστικά και μερικά εκατομμύρια γήινοι κρέμονται από τα χείλη σας για να μάθουν τι έκανε η ομάδα τους. Κι αφού σαχλομπουρδίσουν κανένα τέταρτο αποφασίζουν να συνδεθούν με το πρώτο γήπεδο για να μάς δείξουν στιγμιότυπα από τον αγώνα. Αλλά, πριν απ' αυτό, λένε με χαμόγελο ψεκασμένης με ddt ακρίδας, θα περάσουμε σε ένα σύντομο διαφημιστικό διάλειμμα. Φεύγει το κουτί με την μπύρα και για καλή (ή κακή) μου τύχη σκάει δέκα πόντους μακρύτερα από την οθόνη τής τηλεόρασης. Σου είπα, αρχίζω να αποκτάω γήινες συνήθειες. Η επιτακτική ανάγκη αποκατάστασης τού ηλεκτρονικού νευρικού μου συστήματος μού υπαγορεύει να αλλάξω κανάλι.

Έκτο κανάλι. Μια ξανθιά με καταφανέστατο κόμπλεξ Κατινόσαυρας παρουσιάστριας κρατάει στο ένα χέρι κάποιο μικρόφωνο το οποίο αποκαλεί εντελώς βλακωδώς σκέτο "όφωνο" λες και το "μικρό" τής έπεφτε πολύ μικρό και το έκοψε μέχρι να βρει μεγαλύτερο και με το άλλο χέρι όλο στρώνει και ξαναστρώνει και ξαναματαστρώνει το μαλλί της. Και δώσ' του να το σηκώνει επάνω και άντε πάλι να το γυρίζει δεξιά και μετά από λίγο αριστερά. Ρε σκατελεήμωνα σκηνοθέτη που με την καλή σου την καρδιά δίνεις δουλειά σε όλα τα απροσάρμοστα τού ΠΙΚΠΑ, κάνε κάτι με το κωλόχερό της γιατί προβλέπω να σαλτάρει κανένας γκαγκανιασμένος τηλεθεατής και να τής το κόβει από τη ρίζα. Φόρεσέ της μια μαντήλα, ένα γαμωκαπέλο, ρίξε της νέφτι στο μαλλί, εν ανάγκη κούρεψέ την που να πάρει και να σηκώσει! Αν και για τη συγκεκριμένη μια δωδεκάδα λευκά Πανιά να την τυλίξετε ολοσούμπιτη και να την πάτε μια βόλτα μέχρι το Φάληρο να την κρεμάσετε δόλωμα για τις μαρίδες, θα ήταν το πιο ενδεδειγμένο. Τηλεκοντρόλ, κουμπάκι, αλλαγή, ανάσα…

Έβδομο κανάλι. Τζίσους Κράιστ! Ο τρελός! Αυτόν τον έχω ξαναδεί και τον φοβάμαι. Απειλεί τον κόσμο κρατώντας ένα βιβλίο στο χέρι και κουνώντας το μπροστά στην οθόνη κάτι λέει για μάς τούς εξωγήινους που τα έχουμε κάνει πλακάκια, λέει, με κάποιον Πούτιν και πως έχουμε φέρει τα μυστικά όπλα τού σύμπαντος για να πολεμήσουμε στο πλευρό του και να κυριεύσουμε τον Γαλαξία, λέει! Εγώ, αλήθεια σού λέω, δεν έχω σχέση με όπλα, μόνο λαχανάκια Βρυξελλών ξέρω να καλλιεργώ. Μετά κάτι λέει για κάποια Τρολ, Τρόλεϊ, θα σε γελάσω, δεν το συγκράτησα. Έπειτα αναφέρεται σε κάποιους Ελοχίμ και κάτι άλλους Καραμπιμπερίμ. Ρε συ γήινε, ειλικρινά, πίστεψέ με, δεν υπάρχουν τέτοια ονόματα στο διάστημα. Απορώ τι τον φυλάς και δεν τον έχεις δέσει ακόμα στην καρέκλα του και να τού βάζεις μια δωδεκάδα τέτοια βιβλία στο κεφάλι για να μάθει να κάθεται ακίνητος χωρίς να γουρλώνει τα μάτια. Α, πα, πα, πα…

Όγδοο, Ένατο, Δέκατο κανάλι. Κάτι παπάδες ανταλλάσσουν μερικά οικόπεδα φιλέτα σε μεγάλα αστικά κέντρα με μια λίμνη. Τι να την κάνουν τη λίμνη οι τραγόπαπες ρε διαβαστή; Μπας και έχουν κατά νου να στήσουν τεχνητό βιότοπο με όλα τα είδη τών πουλιών και να διοργανώνουν ημερίδες κυνηγίου με εξασφαλισμένα θηράματα σε πολύ καλές τιμές;

Ενδέκατο, Δωδέκατο… Με πήρε ο ύπνος κι έγειρα… Ξημέρωσε. Πω, πω, κοιμήθηκα όλη τη νύχτα σερί. Κι απέναντι, τι παράξενο, η οθόνη μου αλλάζει μόνη της κανάλια σε ρυθμούς πολυβόλου. Από το ένα στο άλλο πάει χωρίς να προλαβαίνω να δω εικόνα από κανένα. Τι στην ευχή έγινε κατά τη διάρκεια τού ύπνου μου; Α, στο καλό σου! Καθόμουν πάνω στο τηλεκοντρόλ και είχα πατήσει με τον διαστημικό ποπό μου όλα τα κουμπάκια ταυτόχρονα. Τώρα που το σκέφτομαι καλά έκανα. Με το μόνο που αξίζει να τούς πατάει κανείς όλους αυτούς τούς ταραμάδες είναι με τον ποπό του…

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Γίνε άνεμος

Ο αδικημένος ποτέ δεν χάνει, το άδικο δεν το θέλει ούτε ο Θεός. Αυτοί που αδικούν, βάζουν φωτιά στο κεφάλι τους. Πόσες φορές ένιωσες αδικημένος; Αρκετές, το ξέρω… Η κάθε πλευρά νιώθει αδικία για δικούς της λόγους και έτσι γίνεται ένας φαύλος κύκλος στις ανθρώπινες σχέσεις (εσύ με αδίκησες, εγώ αδικήθηκα, κτλ.). Συμβαίνει και αυτό……

Σκέψου, δεν είναι παράνομο ακόμα!

Γεννιόμαστε σε μία κοινωνία που από τη νηπιακή μας κιόλας ηλικία μας εντάσσει στα πλαίσια του κοινωνικού προγραμματισμού και της μίμησης της συμπεριφοράς. Το άτομο πρέπει να υπακούει σε κανόνες, επειδή του λένε οι άλλοι, όχι επειδή έχει αντιληφθεί τη σημασία της δικαιοσύνης και της ισορροπίας στις ανθρώπινες σχέσεις. Και εδώ ακριβώς η…

Ο χαμένος χρόνος

Πολλές φορές, η ρουτίνα της καθημερινότητας και οι υποχρεώσεις, παρασέρνουν τη ζωή μας σε τόσο γρήγορους ρυθμούς, που χάνουμε τις πολύτιμες στιγμές. Εκείνες τις μοναδικές στιγμές που ομορφαίνουν τις μέρες μας, όπως το αλατοπίπερο νοστιμεύει το αχνιστό φαγητό. Το άγχος που μας κατακλύζει, καθώς προσπαθούμε να προλάβουμε τα καθημερινά, μας…

Το πουλί και το σχοινί του

Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μικρό και ξακουστό βασίλειο γεννήθηκε ένα πουλί με το όνομα Δικαιομένης. Μόλις γεννήθηκε, έδεσαν το ποδαράκι του με ένα μικρό σχοινάκι. Με το πέρας των χρόνων αυτό το σχοινί παρέμενε στο πόδι του, μεγάλωνε και δεν τον άφηνε να πετάξει (βέβαια μαζί με αυτό, μεγάλωνε η θέληση και η επιθυμία του να πετάξει).…

«Είσαι υπέροχη αλλά με γνώρισες στην πιο ακατάλληλη στιγμή...»

Πόσες φορές άραγε άκουσες και εσύ, όπως και εγώ, αυτή τη ρημάδα φράση; Όσα χρόνια θυμάμαι τον εαυτό μου μέσα σε σχέσεις, δεν υπήρχε κάτι να με γεμίζει περισσότερο από το να προσφέρω! Ήθελα να μπορώ να δώσω στον άλλον ό,τι μπορείς να φανταστείς. Πέθαινα να δημιουργώ το χαμόγελο στο πρόσωπό του. Και ίσως αυτό, κάποιες φορές, να είχε σαν…

Ο περιεργο-μαγνήτης μου και η υπερφόρτωση εγκεφάλου!

Τα περίεργα γεγονότα είναι στην καθημερινότητα όλων ή κάποιοι έχουμε πάνω μας έναν περιεργο-μαγνήτη, που τραβάει περίεργα άτομα και περίεργες καταστάσεις; Ή μήπως και τα δύο; Αν αυτός ο μαγνήτης υπάρχει, εγώ τον έχω 100%. Για πρώτη φορά μου έτυχε όταν ήμουν στην Αθήνα και δούλευα με stage στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Τότε μας είχαν στείλει…

Το αντίο που δεν ειπώθηκε ποτέ!

Αποχαιρετίστηκαν. Κοιτάχτηκαν βαθιά μέσα στα μάτια, διαπερνώντας ο ένας τον άλλον, και διέσχισαν διαφορετικούς δρόμους. Αλλά η αλήθεια είναι πως ποτέ δεν είπαν αντίο! Ο ένας ποτέ δεν βγήκε από την καρδιά του άλλου. Δεν ειδωθήκαν ξανά, αλλά ποτέ δεν ξεχαστήκαν. Γιατί αγάπες σαν αυτή μένουν για πάντα! Αυτά τα Αντίο, δεν ειπώθηκαν ποτέ!…

Ταξίδι είσαι

Ταξίδι είσαι. Ακόμα δεν το έχεις καταλάβει ότι ταξιδεύεις και ασχολείσαι με εγωισμούς και πείσματα; Η ζωή είναι ένα ταξίδι. Και ακόμα σκέφτεσαι τα τυπικά και πως θα επανορθώσεις, μα είναι απλό: Αν υπάρχει έστω ένας άνθρωπος που πλήγωσες, που δεν μπορείς να τον κοιτάξεις στα μάτια, το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να σταθείς μπροστά…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Αεροπλανάκι…

Εκείνη την Παρασκευή του Οκτώβρη η κυρία Μερόπη ξεκίνησε πάλι για το…

Κι όταν πατάς τα όρια...;

Όρια. Καταβάθος, εαυτέ μου, δεν ξέρω αν συμπάθησες ποτέ στ' αλήθεια…

Το ξεπούλημα της ΔΕΗ και το τέλος των ψευδαισθήσεων

Το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας που λαμβάνει χώρα στον τόπο μας τα…

Ζήσε τη στιγμή!

Ζήσε τη στιγμή γιατί το επόμενο λεπτό θα είναι ανάμνηση. Η κάθε στιγμή…

Οι βροχεροί άνθρωποι

Έχεις βρεθεί στην εξοχή πριν αρχίσει να βρέχει; Έχεις μυρίσει το χώμα…

Ταξίδι είσαι

Ταξίδι είσαι. Ακόμα δεν το έχεις καταλάβει ότι ταξιδεύεις και…

Back in Time

Οι κορυφαίες ατάκες του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου (ΒΙΝΤΕΟ)

Όταν φέρνουμε στο μυαλό μας ταινίες του παλιού καλού κινηματογράφου,…

Η γλυκιά ανάμνηση της Μαλβίνας

Και ποιός δεν είχε παρακολουθήσει την Μαλβίνα Κάραλη στις μοναδικές…

Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο ποιητής της ανθρώπινης περιπέτειας

Γράφει η Δήμητρα Σμυρνή Για το Θόδωρο Αγγελόπουλο, το…

Γεώργιος Παπανικολάου, ένας σπουδαίος Έλληνας

Πώς μπορείς να μείνεις αδιάφορη απέναντι σε έναν άνθρωπο που…

Θεόφιλος Καΐρης, ο φιλόσοφος της νεότερης Ελλάδας που ξεπέρασε τα εσκαμμένα

Ο Θεόφιλος Καΐρης, ακολούθησε την μοίρα όλων των μεγάλων διανοητών,…

10 ταινίες και ο λόγος που άλλαξαν τη ζωή μου

1. Όσα παίρνει ο άνεμος Για την ανεπανάληπτη φράση της Katie Scarlett…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Ξέρετε ποια είναι τα δύο προϊόντα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως;

Το γεγονός ότι το πετρέλαιο κατέχει την πρώτη θέση σε πωλήσεις στον…

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης