tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Η «Στιγμή της αλήθειας» και το δίλλημα

Η «Στιγμή της αλήθειας» και το δίλλημα

( 8 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Τερέζα Λίτσα | Παρασκευή, 28.11.08 00:25
 

manwlidou_7838494b.jpgΕίναι αναμφίβολα το τηλεοπτικό σημείο αναφοράς για αυτή τη σεζόν. Όλοι μιλούν γι’ αυτό το «παιχνίδι» και όλοι έχουν άποψη. Οι κουτσομπολίστικες εκπομπές βρήκαν τη νέα «κότα με το χρυσό αυγό» και το αναπαράγουν συνεχώς. Η Ευγενία Μανωλίδου έγινε από τη μια μέρα στην άλλη το αγαπημένο μας πρόσωπο, η… μπουμπούκα που ασχολούμαστε καθημερινά. Μπορεί η γυναίκα να ήταν ταλαντούχα μουσικός αλλά αν δεν έβγαινε στην τηλεόραση δε θα γινόταν τόσο γνωστή με τη δουλειά της. Κι έτσι από τη μια μέρα στην άλλη, παρουσιάζοντας ένα «αδιάκριτο» παιχνίδι, γίνεται αυτό που λέμε talk of the town.

Την είδα τη Στιγμή της Αλήθειας και μια και δυο φορές, προκειμένου να βγάλω τα συμπεράσματά μου. Πρόκειται για ένα τηλεπαιχνίδι, λοιπόν, με στοιχεία ριάλιτι, όπου ο παίκτης έχει υποβληθεί σε τεστ αλήθειας απαντώντας σε 50 ερωτήσεις, απ’ τις οποίες κάποιες επιλέγονται για να τις απαντήσει στο στούντιο, μπροστά σε φίλους, συγγενείς, γκόμενους, γκόμενες και φυσικά όλη την Ελλάδα! Φτάσαμε δηλαδή σε τέτοιο σημείο ώστε ο κόσμος να βγάζει στη φόρα τα πολύ προσωπικά του, προκειμένου να κερδίσει πέντε, δέκα, είκοσι, εκατό χιλιάδες ή και τίποτα, ανάλογα με το πόσα αποκαλύπτει ο εκάστοτε παίκτης για τον εαυτό του και φυσικά το πόσο ειλικρινής είναι. Έτσι, δεν πρέπει να κάνει πίσω σκεπτόμενος την κοπέλα του στην ερώτηση πχ αν έχει παράλληλη σχέση με άλλη, αλλά πρέπει να είναι ειλικρινής για να πάρει τα λεφτά. Και ας χωρίσει μετά… Το είδαμε κι αυτό!

Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από τη σκοπιά του τηλεθεατή και όχι του παίκτη. Αψυχολόγητες βέβαια και οι δυο πλευρές αλλά ας προσπαθήσουμε να δούμε τέλος πάντων γιατί βλέπουμε και γιατί δε βλέπουμε τη Στιγμή της Αλήθειας…

Βλέπω τη Στιγμή της αλήθειας γιατί είμαι άνθρωπος και έχω το ελάττωμα που λέγεται ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑ. Έτσι ξεκινάνε όλα. Βλέπεις μια φορά κάτι γιατί έχεις την περιέργεια να δεις πως είναι. Το συγκεκριμένο μάλιστα το ξαναβλέπεις πάλι από περιέργεια. Από περιέργεια δηλαδή για το τι άλλο θα ακούσεις, τι άλλο θα αποκαλύψουν, πώς θα αντιδράσουν οι φίλοι, οι γονείς, αν θα πει την αλήθεια, αν θα πάρει τα χρήματα και πολλά τέτοια. Είναι αυτό που λέμε ζωώδες ένστικτο που μας τραβάει προς αυτό.  Άλλωστε η τηλεόραση μας έχει εκπαιδεύσει τους τηλεθεατές να βλέπουμε σταδιακά το κάτι παραπάνω. Πριν 7 χρόνια το κάτι παραπάνω ήταν η εμφάνιση του Big Brother, του πρώτου ριάλιτι στην Ελλάδα, ενώ τώρα βλέπουμε τη Στιγμή της αλήθειας, της αποκάλυψης πολύ προσωπικών στοιχείων του συμμετέχοντα, με τη συγκατάθεσή του, που έχει φυσικά ως απώτερο σκοπό τα χρήματα.

Αν μπορούμε να απαριθμήσουμε κι άλλους λόγους που το βλέπουμε, μπορούμε να βρούμε τους διπλάσιους λόγους να μην το βλέπουμε. Δεν βλέπω λοιπόν, πλέον, τη Στιγμή της αλήθειας γιατί πρώτα απ’ όλα με μειώνει ως άνθρωπο. Γιατί δεν έχω ανάγκη να βλέπω άλλους ανθρώπους να ξεγυμνώνονται μπροστά στην τηλεόραση για να κερδίσουν κάποια χρήματα και πολύ περισσότερο να με κάνουν να νιώσω καλύτερα που δεν είμαι έτσι. Δεν βλέπω γιατί χωρίς να το παίζω ηθικοπλαστική, αυτό το πρόγραμμα ξεπερνά τα όριά μου ως άνθρωπος και νιώθω ότι με προσβάλλει ακόμα και η προβολή του. Έχω φτάσει και να αναρωτιέμαι αν είμαστε όλοι όντως έτσι: Αν όλοι έχουν παράλληλες σχέσεις, αν όλοι λένε ψέματα, αν έχουν ομοφυλοφιλικές τάσεις. Έχει αλλάξει τόσο πολύ η κοινωνία μας και δεν το ξέρουμε; Εντάξει δεν είμαστε πια και της άποψης πατρίς-θρησκεία-οικογένεια αλλά μήπως δεν είμαστε και έτσι; Μήπως αυτά τα πρότυπα δεν κάνουν καλό στις μικρότερες ηλικίες που το παρακολουθούν ανελλιπώς και μαθαίνουν ότι το να απατάς τη φίλη σου είναι κουλ και επιβραβεύεται;

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

COVID-19: Οι συνέπειες ενός φόβου

Ο Σπινόζα είχε πει: «Ο φόβος είναι ασταθής θλίψη προερχόμενη από την ιδέα ενός μελλοντικού πράγματος για την έλευση του οποίου αμφιβάλλουμε». Η έλευση του ιού Covid-19 έχει προκαλέσει τρόμο σε ολόκληρο τον κόσμο. Οι κυβερνήσεις προσπαθούν να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα που θα παρεμποδίσουν την εξάπλωσή του, ενώ τα ΜΜΕ, στην προσπάθεια…

Ευχαριστώ τους μαθητές και τους καθηγητές μου...

Μια μέρα έπεσε στα χέρια μου το «Γαϊτανάκι» της Ζωρζ Σαρή. Δεν ήξερα καν ότι ήταν γραμμένο από εκείνη. Θυμόμουν μόνο ότι παλιά είχαμε κάνει στο σχολείο το τραγουδάκι «Αν όλα τα παιδιά της γης πιάναν γερά τα χέρια...». Το διάβασα μονοκοπανιά. Μιλούσε για τον κυρ-Νικόλα που φτάνοντας σε μεγάλη ηλικία συνειδητοποίησε ότι δεν είχε καταφέρει…

Το αντίο που δεν ειπώθηκε ποτέ!

Αποχαιρετίστηκαν. Κοιτάχτηκαν βαθιά μέσα στα μάτια, διαπερνώντας ο ένας τον άλλον, και διέσχισαν διαφορετικούς δρόμους. Αλλά η αλήθεια είναι πως ποτέ δεν είπαν αντίο! Ο ένας ποτέ δεν βγήκε από την καρδιά του άλλου. Δεν ειδωθήκαν ξανά, αλλά ποτέ δεν ξεχαστήκαν. Γιατί αγάπες σαν αυτή μένουν για πάντα! Αυτά τα Αντίο, δεν ειπώθηκαν ποτέ!…

Το πουλί και το σχοινί του

Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μικρό και ξακουστό βασίλειο γεννήθηκε ένα πουλί με το όνομα Δικαιομένης. Μόλις γεννήθηκε, έδεσαν το ποδαράκι του με ένα μικρό σχοινάκι. Με το πέρας των χρόνων αυτό το σχοινί παρέμενε στο πόδι του, μεγάλωνε και δεν τον άφηνε να πετάξει (βέβαια μαζί με αυτό, μεγάλωνε η θέληση και η επιθυμία του να πετάξει).…

«Είσαι υπέροχη αλλά με γνώρισες στην πιο ακατάλληλη στιγμή...»

Πόσες φορές άραγε άκουσες και εσύ, όπως και εγώ, αυτή τη ρημάδα φράση; Όσα χρόνια θυμάμαι τον εαυτό μου μέσα σε σχέσεις, δεν υπήρχε κάτι να με γεμίζει περισσότερο από το να προσφέρω! Ήθελα να μπορώ να δώσω στον άλλον ό,τι μπορείς να φανταστείς. Πέθαινα να δημιουργώ το χαμόγελο στο πρόσωπό του. Και ίσως αυτό, κάποιες φορές, να είχε σαν…

Το «φρικιό» που κρύβουμε μέσα μας...

Τελικά όλοι είμαστε «φρικιά» κι όποιος πει ότι είναι «φυσιολογικός» κάτι θα του έχει διαφύγει ή είναι φρικιό και νομίζει ότι δεν είναι... Είμαστε όλοι ξεχωριστοί με έναν μοναδικό τρόπο και γι’ αυτό με κανέναν δε μπορούμε «να τα βρούμε» 100% ή έστω 90... Ούτε καν με τη μάνα και τον πατέρα μας... Ούτε καν με τον αδερφό ή την αδερφή μας...…

Ο τρόμος των παραμυθιών: Ζήσαν αυτοί καλά;

Ξεχάστε το ευτυχισμένο τέλος! Η αρχική ιστορία απέχει πολύ από αυτό! Ακόμη έχω μια δυσάρεστη αίσθηση από την παιδική μου ηλικία για κάποια παραμύθια... Καταρχήν, με κατέθλιβε το παραμύθι «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα» (του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν) που μια μικρή παρακολουθεί στο κρύο χαρούμενες οικογένειες στα σπίτια τους να γελούν, να τρώνε…

Τσάρλι Τσάπλιν: Όλα εξαρτώνται από μένα!

Ο Τσαρλς Σπένσερ «Τσάρλι» Τσάπλιν (1889-1977) ήταν ηθοποιός και σκηνοθέτης του βωβού κινηματογράφου, που άφησε εποχή στις πρώτες δεκαετίες του Χόλυγουντ, ενσαρκώνοντας τον Σαρλό και σκορπώντας γέλιο στους φίλους της 7ης τέχνης όλων των ηλικιών. Πέρα από το σημαντικό καλλιτεχνικό έργο του, έχουμε να θυμόμαστε τα σοφά λόγια του για τη ζωή,…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Covid-19: Μην κλείνεις τα μάτια...

Όταν ήμασταν παιδιά και πηγαίναμε με τους γονείς μου στο χωριό της…

Για ένα γλάρο…

Κάθε χρόνο στο παλιό μας σπίτι ένα χελιδόνι έφτανε από νωρίς στη φωλιά…

Τι κερδίζουμε όταν αγαπάμε τον εαυτό μας

Το να αγαπάμε τον εαυτό μας είναι τόσο ωφέλιμο και σημαντικό, που…

Ευχαριστώ τους μαθητές και τους καθηγητές μου...

Μια μέρα έπεσε στα χέρια μου το «Γαϊτανάκι» της Ζωρζ Σαρή. Δεν ήξερα…

Η σωτηρία από τον ιό είναι στο χέρι μας

Πρωτόγνωρες οι στιγμές που βιώνουμε. Στιγμές που ο αόρατος εχθρός…

Όταν σταμάτησε ο χρόνος...

Δεν υπάρχουν πολλά λόγια για να περιγράψει κανείς πώς είναι να ζεις…

Back in Time

Η γλυκιά ανάμνηση της Μαλβίνας

Και ποιός δεν είχε παρακολουθήσει την Μαλβίνα Κάραλη στις μοναδικές…

Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο ποιητής της ανθρώπινης περιπέτειας

Γράφει η Δήμητρα Σμυρνή Για το Θόδωρο Αγγελόπουλο, το…

Γεώργιος Παπανικολάου, ένας σπουδαίος Έλληνας

Πώς μπορείς να μείνεις αδιάφορη απέναντι σε έναν άνθρωπο που…

Οι κορυφαίες ατάκες του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου (ΒΙΝΤΕΟ)

Όταν φέρνουμε στο μυαλό μας ταινίες του παλιού καλού κινηματογράφου,…

Εφιάλτης, η σπουδαιότερη ελληνική ταινία τρόμου

Και όμως, ο ελληνικός κινηματογράφος μπορεί να καυχηθεί ότι για μία…

Kind of blue, η επιτομή της jazz μουσικής

Η jazz ανήκει στα είδη της μουσικής που επιθυμώ να ακούσω το βράδυ,…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…

Ξέρετε ποια είναι τα δύο προϊόντα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως;

Το γεγονός ότι το πετρέλαιο κατέχει την πρώτη θέση σε πωλήσεις στον…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…

5 ευγενικές χειρονομίες που εκλείπουν στις μέρες μας

Η ευγένεια στις ημέρες μας είναι μία υπόθεση τόσο δύσκολη που πολλοί…

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης