tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Το αίμα ενός αθώου…

Το αίμα ενός αθώου…

( 9 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Ασφένταμος | Τρίτη, 16.12.08 02:21
 

mat_oplo_25354545b.jpgΤις τελευταίες ημέρες βιώνουμε μια μεγάλη συγκάλυψη των γεγονότων. Στην πλειοψηφία τους τα ΜΜΕ σε αγαστή συνεργασία με την εξουσία ξιφουλκούν πάνω στο αδικοχαμένο κορμί του Αλέξη προσπαθώντας να αντιστρέψουν αλλά και να εκμεταλλευτούν τα όσα έγιναν.

Όμως, όπου κι αν βρεθείς θα ακούσεις από απλούς πολίτες όλων των πολιτικών χώρων την παραδοχή πως οι τελευταίες κυβερνήσεις, από εποχής Σημίτη μέχρι σήμερα, δεν είπαν ποτέ «όχι», με το πρόσχημα πως είμαστε μια μικρή χώρα και πρέπει να πηγαίνουμε με τα νερά των μεγάλων για να κερδίσουμε «κάτι». Παρ’ όλα αυτά και παρ’ ότι πάντα παίζουμε το ρόλο του καλού παιδιού, πάντοτε ξεμένουμε, δυστυχώς, στο περιθώριο.

Χώρες όπως η Τουρκία ή άλλες μικρότερες σαν την Κύπρο (με το σχέδιο Ανάν) και τη FYROM (με το όνομα Μακεδονία), μπορούν και αντιστέκονται στις όποιες επιβουλές, επιδεικνύοντας περίσσιο θράσος στους «μεγάλους».

Ο κόσμος βλέπει πως όσον αφορά τα εσωτερικά μας θέματα τα πράγματα συνεχώς χειροτερεύουν. Από πού να ξεκινήσεις και που να τελειώσεις. Στην παιδεία παρατηρείται ένα μπάχαλο, με τη μόρφωση συνεχώς να υποβαθμίζεται και κάποιους φιλότιμους εκπαιδευτές να «παλεύουν» μόνοι τους, έχοντας παράλληλα να αντιμετωπίσουν ένα σωρό τρικλοποδιές από το αρμόδιο υπουργείο.

Στα εργασιακά, η ανεργία συνεχώς αυξάνεται, η υποαπασχόληση ευημερεί, οι αντεργατικοί νόμοι αντικαθιστούν σιγά-σιγά κατακτήσεις προηγούμενων χρόνων των εργαζομένων. Την ίδια στιγμή, οι αποδοχές λιγοστεύουν ολοένα και περισσότερο και αν λάβουμε υπ’ όψιν μας και την ακρίβεια που συνεχώς φουντώνει, τότε θα καταλάβουμε πολύ εύκολα την πραγματικότητα που ζούμε.

Ο Έλληνας έβλεπε χθες τον Σημίτη να του λέει πως οι μεταρρυθμίσεις θα γίνουν με οποιοδήποτε κόστος και σήμερα τον Καραμανλή να του λέει πως οι μεταρρυθμίσεις είναι μονόδρομος και θα συνεχιστούν. Τώρα φαίνεται καθαρά πια πως τα… χρυσά πιρούνια που μας έταζαν όταν θα μπαίναμε στην Ε.Ε. ήταν μια μπαρούφα. Ήταν η όλο και μεγαλύτερη αφαίμαξη των λαών απ’ τις μεγάλες πολυεθνικές και τους πλουτοκράτες που λεηλατούν τον πλούτο του κράτους και το μόχθο του εργαζόμενου.

Φυσικά, όλα αυτά δεν θα γίνονταν αν δεν υπήρχαν οι Σημίτηδες, οι Στυλιανίδηδες και οι λοιποί Αλογοσκούφηδες. Μόνο αυτού του τύπου οι άνθρωποι έχουν το θράσος να βγαίνουν στο μπαλκόνι χωρίς να κοκκινίζουν. Τι άλλο μπορείς να πεις γι’ αυτούς όταν εμείς, η χώρα με τους χαμηλότερους μισθούς, αγοράζουμε τα αγαθά στη διπλάσια τιμή; Όταν όλο και λιγοστεύουν οι παροχές για την παιδεία; Όταν όλο και υποβαθμίζεται η νοσοκομειακή περίθαλψη και γενικότερα η υγεία ή όταν ξεπουλιούνται μικρές και μεγάλες κρατικές και προσοδοφόρες επιχειρήσεις;

Η δολοφονία του Αλέξη δείχνει καθαρά πως ήταν  η προσχεδιασμένη ενέργεια για την υποχρεωτική εκτόνωση της λαϊκής οργής και αγανάκτησης. Όμως, πλέον είμαστε όλοι υποψιασμένοι και το αίμα αυτού του αθώου παιδιού σύντομα θα τους πνίξει!

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Covid-19: Μην κλείνεις τα μάτια...

Όταν ήμασταν παιδιά και πηγαίναμε με τους γονείς μου στο χωριό της μαμάς μου, μετρούσαμε τις φωλιές των πουλιών στα δέντρα. Άλλοτε τα αυτοκίνητα, άλλοτε τις πινακίδες. Ουρλιάζαμε: «Τρία, τέσσερα, εφτά…». Φτάναμε σε αριθμούς κοντά στο εκατό ή το ξεπερνούσαμε. Αυτό θυμήθηκα χθες το απόγευμα. Όντας όλη μέρα κλεισμένοι μέσα, αποφασίσαμε να…

Εμπειρίες ψυχικής δύναμης

Είναι βράδυ και κάθομαι στο παρκαρισμένο σβηστό αμάξι μου, στη θέση του οδηγού. Το παράθυρο μισάνοιχτο, η μουσική στο ραδιόφωνο σχεδόν απαλά ακούγεται στα αφτιά μου.  Ανάβω το τσιγάρο μου και χάνομαι μέσα στο δυνατό φως που βγαίνει ζωηρά από τη λάμπα στο απέναντι πεζοδρόμιο και ο ήχος από τα αυτοκίνητα που περνούν μου θυμίζουν τον ήχο…

Μπορεί η αγάπη να γίνει μίσος;

Η αγάπη μπορεί να αλλάξει και να γίνει κάτι άλλο;  Η αγάπη μπορεί να περάσει στην απέναντι πλευρά που είναι το μίσος;  Ποτέ δεν μετάνιωσες για όσα έδωσες και όσα ένιωσες, για λόγια και πράξεις που ανεχόσουν ενώ δεν σου άξιζαν, για τα λάθη που συγχωρούσες με ένα χαμόγελο, γιατί πίστευες ότι το άτομο που αγαπούσες όλα αυτά τα άξιζε! Μέχρι…

Πάντα κάτι σε μαθαίνει ο άνθρωπος που περνάει από τη ζωή σου

Ψιτ! Eσύ που ήρθες, έχτισες, διέλυσες και έφυγες… Εσένα φίλε μου, αγαπητέ μου συγγενή, αγαπητή μου φίλη, που σε αγαπούσα τόσο πολύ και σε εμπιστευόμουν ακόμα πιο πολύ, σε ευχαριστώ που με ισοπέδωσες και με έμαθες να στέκομαι ξανά όρθια. Εσένα που όταν σε έβλεπα χαιρόμουν, γιατί κάναμε καλή παρέα, που σου έλεγα τον πόνο μου κλαίγοντας και…

Ευχαριστώ τους μαθητές και τους καθηγητές μου...

Μια μέρα έπεσε στα χέρια μου το «Γαϊτανάκι» της Ζωρζ Σαρή. Δεν ήξερα καν ότι ήταν γραμμένο από εκείνη. Θυμόμουν μόνο ότι παλιά είχαμε κάνει στο σχολείο το τραγουδάκι «Αν όλα τα παιδιά της γης πιάναν γερά τα χέρια...». Το διάβασα μονοκοπανιά. Μιλούσε για τον κυρ-Νικόλα που φτάνοντας σε μεγάλη ηλικία συνειδητοποίησε ότι δεν είχε καταφέρει…

Ράγισες και πόνεσα, έσπασες και πέθανα

Δυσκολεύομαι να αποτυπώσω αυτά τα συναισθήματα. Δυσκολεύομαι να περιγράψω αυτόν τον πόνο. Πόνος ψυχής. Όσοι τον βίωσαν, θα καταλάβουν.  Μαχαίρι που νιώθεις να καρφώνει την καρδιά σου, δάκρυα κρύα σαν σταλακτίτες που σου χαρακώνουν το δέρμα, μια λάβα που σου καίει τον λαιμό. Οι ανάσες βαριές και συνεχόμενες. Δεν μπορείς να πάρεις το…

Μπορεί να είναι λάθος κάτι που νιώθουμε σωστό;

Μη μου ξυπνάς αυτά που άφησα να κοιμούνται μέσα μου. Δεν το έβαλα ποτέ κάτω για εμάς, ξέρεις γιατί; Γιατί ξέρω ότι με αγαπάς, δυνατά, παράξενα και τρομαχτικά. Σε ξέρω καλύτερα από τους πάντες. Ξέρω ότι με θες, ότι είμαι το πάθος σου, η χαρά σου, τα νεύρα σου, η θλίψη σου. Με αγαπάς όσο σε αγαπώ, για αυτό και δεν τα παρατούσα. Ούτε…

Ο έρωτας που κατοικεί στο μυαλό σου

Υπάρχει μια πόρτα μέσα στο μυαλό σου η οποία συνδέεται με την πόρτα ενός άλλου μυαλού. Εκεί γίνεται η έκρηξη ορμονών και με την σειρά της η έκρηξη συναισθημάτων. Αυτομάτως συνδέεσαι με τον άλλον και μοιράζεσαι καθημερινές στιγμές, μπορεί να νιώθεις αν σε σκέφτεται, αν θυμώνει, αν του λείπεις, το οτιδήποτε. Νιώθεις το χέρι του που…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Η σημασία της αρχής και του τέλους στο λογοτεχνικό βιβλίο

Ο θεματικός πυρήνας ενός λογοτεχνικού βιβλίου, ή, με άλλα λόγια, η…

Μουρόχαυλες επαναστάτριες...

Από πολύ μικρή πίστευα ότι τα «πρέπει» και τα «δεν πρέπει» είναι κάτι…

Ράγισες και πόνεσα, έσπασες και πέθανα

Δυσκολεύομαι να αποτυπώσω αυτά τα συναισθήματα. Δυσκολεύομαι να…

Σταμάτα να φοβάσαι!

Φοβάσαι. Ένας φόβος πλημμυρίζει την ψυχή σου κάθε φορά που πας να…

Άλλο σύντροφοι και άλλο συγκάτοικοι!

Πόσοι πιστεύετε ότι έχετε ξεχωρίσει αυτούς τους δύο όρους; Και αν το…

Κορονοϊός και Περιβάλλον

Για άλλη μια φόρα γινόμαστε μάρτυρες μιας πανδημίας, αλλά ενώ…

Back in Time

Οι 11 κορυφαίες ταινίες του Γούντι Άλεν

Ο Γούντι Άλεν έχει στο βιογραφικό του πλειάδα έργων και θεωρείται ως…

Η γλυκιά ανάμνηση της Μαλβίνας

Και ποιός δεν είχε παρακολουθήσει την Μαλβίνα Κάραλη στις μοναδικές…

Οι κορυφαίες ατάκες του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου (ΒΙΝΤΕΟ)

Όταν φέρνουμε στο μυαλό μας ταινίες του παλιού καλού κινηματογράφου,…

Θεόφιλος Καΐρης, ο φιλόσοφος της νεότερης Ελλάδας που ξεπέρασε τα εσκαμμένα

Ο Θεόφιλος Καΐρης, ακολούθησε την μοίρα όλων των μεγάλων διανοητών,…

Γεώργιος Παπανικολάου, ένας σπουδαίος Έλληνας

Πώς μπορείς να μείνεις αδιάφορη απέναντι σε έναν άνθρωπο που…

Οι χειρότερες ταινίες όλων των εποχών

Αν έχετε σαδομαζοχιστικές τάσεις και θέλετε για κάποιον ακατανόητο…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…

Ξέρετε ποια είναι τα δύο προϊόντα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως;

Το γεγονός ότι το πετρέλαιο κατέχει την πρώτη θέση σε πωλήσεις στον…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης