tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ MIXED ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Η μανία με τις αμερικανικές σειρές

Η μανία με τις αμερικανικές σειρές

( 12 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Τερέζα Λίτσα | Κυριακή, 18.01.09 03:18
 

friends_18346465b.jpgΕίναι λίγα χρόνια τώρα που λες και ανακαλύψαμε τώρα την Αμερική βλέπουμε όλοι λίγο πολύ μανιωδώς μια ή περισσότερες αμερικανικές σειρές. Κάτι που τα ελληνικά σίριαλ χάνουν το ενδιαφέρον τους, κάτι που ο κινηματογράφος μας τραβά όλο και λιγότερο, το ρίχνουμε λοιπόν σε σειρές που είναι κλάσεις καλύτερες από χολιγουντιανές παραγωγές και μπορούν να συνεχίζονται για χρόνια με αμείωτο ενδιαφέρον. Από τις πρώτες σειρές που απέκτησαν τεράστιο κοινό στην Ελλάδα ήταν «Τα φιλαράκια» μια απολαυστική κωμωδία που ακόμα και στην 100η φορά που τη βλέπουμε στο Star δεν τη χορταίνουμε!

Μετά εμφανίστηκε μια άλλη μανία, αυτή τη φορά για τους φαν της περιπέτειας, το Lost. Πρόκειται για ανθρώπους που επιζούν από αεροπορικό δυστύχημα και βρίσκονται χαμένοι σε ερημικό νησί και προσπαθούν να επιβιώσουν. Η σειρά συνεχίζει για 5η σεζόν στην Αμερική και οι εκατομμύρια θαυμαστές της σ’ όλο τον κόσμο προσπαθούν να μάθουν το παραμικρό για το τι θα συμβεί στη συνέχεια. Για όσους ενδιαφέρονται να μπουν στο… κλίμα ο ΑΝΤ1 επανέρχεται στη μανία του Lost.  Άλλη σειρά που αγαπήθηκε πολύ στην Αμερική, την συμπάθησαν στην Ελλάδα αλλά δεν έσκισε όσο το Lost ήταν το 24, μια αστυνομική περιπέτεια με τον γνωστό στους μυημένους Τζακ Μπάουερ, πράκτορα της αντιτρομοκρατικής να προσπαθεί να σώσει τον πρόεδρο της Αμερικής από σχέδιο δολοφονίας. Το ανατρεπτικό σ’ αυτή τη σειρά ήταν ότι κάθε επεισόδιο ήταν μια ώρα από το 24ωρο που εξελίσσονταν όλα. Έβλεπες δηλαδή όλα να εξελίσσονται μπροστά σου και κάθε ώρα να είναι σημαντική. Προβλήθηκε από το Σκαϊ, και συνεχίζει ακόμα, αλλά δεν τράβηξε τόσο όσο στις ενοικιάσεις από τα βίντεο κλαμπ.

lost_17273745b.jpgΌταν πια ανακάλυψε η ελληνική τηλεόραση την αγάπη του κόσμου για τις αμερικανικές σειρές άρχισαν να προβάλλουν όλο και περισσότερες, με αποτέλεσμα πλέον να μαθαίνουμε συνεχώς νέες επιτυχίες της Αμερικής. Από τις Νοικοκυρές σε απόγνωση, το Gossip Girl, το One Tree Hill, το Grey’s Anatomy, το Sex and the city, το Heroes και τόσα άλλα. Όλα τους μεγάλες επιτυχίες στην Αμερική και τώρα που τα γνωρίζει και το ελληνικό κοινό, γίνονται συνήθεια!!

Το Sex and the city μάλιστα το γνωρίσαμε από τα βίντεο κλαμπ και όσοι το είδαμε από νωρίς το ξεχωρίσαμε αμέσως. Το μεγάλο κοινό όμως δημιουργήθηκε τελευταία, χάρη στην αγορά των δικαιωμάτων του από το Alpha και την προβολή 2 επεισοδίων κάθε βράδυ. Πλέον όλο και περισσότεροι ξέρουν την συμπαθητική συγγραφέα Κάρι Μπράντσο, την εργασιομανή και κυνική Μιράντα, τη ρομαντική Σάρλοτ και την προκλητική Σαμάνθα.

Η τελευταία μόδα της Ελλάδας λέγεται Grey’s Anatomy. Μια σειρά που αναφέρεται σε γιατρούς και ειδικευόμενους ενός νοσοκομείου, τα περιστατικά που τους τυχαίνουν και οι μεταξύ τους σχέσεις. Από τη στιγμή που προβλήθηκαν από τον ΑΝΤ1 σκίζουν και έκαναν πολύ κόσμο να ασχολείται με το Ντέρεκ, τη Μέρεντιθ και όλους τους άλλους!

simpsons_2535545b.jpgΜια σειρά όμως που δε χορταίνω να βλέπω όσα χρόνια και αν περάσουν είναι οι κλασικοί πλέον Simpsons. Η γνωστή σειρά κινουμένων σχεδίων, που σε καμία περίπτωση δεν προορίζεται μόνο για παιδιά, με τον Χόμερ Σίμπσον, τον γνωστό τεμπέλη πατέρα και την οικογένειά του, ο ένας καλύτερος από τον άλλο. Μ’ αρέσει που μέσα από τη σειρά γίνονται πολλά έμμεσα σχόλια για την Αμερική, για τον τρόπο σκέψης του, για απόψεις που έχουν για «ευαίσθητα» ζητήματα. Δεν είναι τυχαίο που προβάλλεται η 20η σεζόν στην Αμερική και την παρακολουθούν με αμείωτο ενδιαφέρον. Στην Ελλάδα προβάλλεται αρκετές σεζόν πίσω από το Μακεδονία TV αλλά υπάρχει και στα βίντεο κλαμπ.

Γιατί όμως αυτές οι σειρές μπορούν και διατηρούν ένθερμο το κοινό τους για πολλά χρόνια ενώ στην Ελλάδα για παράδειγμα ποτέ μια σειρά δεν είναι το ίδιο καλή στη δεύτερη σεζόν; Γιατί καταρχάς στην Αμερική καταπιάνονται με τις σειρές σοβαρά. Δεν τις κάνουν για αρπαχτή αλλά για να δημιουργήσουν κάτι, μια νέα σειρά, μια νέα μανία και όχι απλά για να γράψουν κάτι. Είναι πολλοί οι σεναριογράφοι ώστε να διατηρούν τη μορφή του σεναρίου ίδια και να μην κουράζεται ο ένας επί χρόνια. Φυσικά και έχουν πάρα πολύ μεγαλύτερο μπάτζετ, σκηνικά, ηθοποιούς αλλά αυτά δεν τα θεωρώ τον πρωταρχικό ρόλο για τη δημιουργία κάτι καλού. Άλλωστε δε σημαίνει ότι όλες οι σειρές στην Αμερική είναι καλές. Βγαίνουν κάθε χρόνο πολλές, ξεχωρίζουν λίγες, αλλά από αυτές τις λίγες που ξεχωρίζουν, καταφέρνουν και ξεχωρίζουν για τα καλά. Στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια άλλη τεράστια επιτυχία σαν τη μανία του «Παρά Πέντε» δεν είχαμε. Είδαμε αρκετές σειρές να ξεχωρίζουν στην ώρα τους, να αρέσουν αλλά το να έχουν απίστευτη δυναμική, να κάνουν μπαμ δύσκολο. Έτσι, απ' το’να το ρίχνουμε στο χολυγουντιανό σινεμά που όλο και χειροτερεύει ας το ρίξουμε στις αμερικανικές σειρές να «κολλήσουμε» με κάτι καλύτερο τουλάχιστον, αν θέλουμε δηλαδή να μείνουμε στο ίδιο είδος διασκέδασης…

Αλλιώς και να κλείσουμε τελείως την τηλεόραση μια χαρά ιδέα είναι!!

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Το πουλί και το σχοινί του

Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μικρό και ξακουστό βασίλειο γεννήθηκε ένα πουλί με το όνομα Δικαιομένης. Μόλις γεννήθηκε, έδεσαν το ποδαράκι του με ένα μικρό σχοινάκι. Με το πέρας των χρόνων αυτό το σχοινί παρέμενε στο πόδι του, μεγάλωνε και δεν τον άφηνε να πετάξει (βέβαια μαζί με αυτό, μεγάλωνε η θέληση και η επιθυμία του να πετάξει).…

Ευχαριστώ τους μαθητές και τους καθηγητές μου...

Μια μέρα έπεσε στα χέρια μου το «Γαϊτανάκι» της Ζωρζ Σαρή. Δεν ήξερα καν ότι ήταν γραμμένο από εκείνη. Θυμόμουν μόνο ότι παλιά είχαμε κάνει στο σχολείο το τραγουδάκι «Αν όλα τα παιδιά της γης πιάναν γερά τα χέρια...». Το διάβασα μονοκοπανιά. Μιλούσε για τον κυρ-Νικόλα που φτάνοντας σε μεγάλη ηλικία συνειδητοποίησε ότι δεν είχε καταφέρει…

Το μαγεμένο σου λουλούδι

Λουλούδι μαγεμένο ήταν για σένα. Το πότιζες, το φρόντιζες, το αγαπούσες τόσο μα τόσο πολύ που η αγάπη σου δεν χωράει σε αυτές εδώ τις λέξεις. Ξεχείλιζε, το κοίταγες και είχες ζωή, γελούσες, χαιρόσουν, και λάθη όταν έκανες ήταν μόνο για το καλό του. Λουλούδι μαγεμένο το έλεγες αυτό το αγαπημένο σου πρόσωπο, και έτσι ξαφνικά -σχεδόν…

Πάντα κάτι σε μαθαίνει ο άνθρωπος που περνάει από τη ζωή σου

Ψιτ! Eσύ που ήρθες, έχτισες, διέλυσες και έφυγες… Εσένα φίλε μου, αγαπητέ μου συγγενή, αγαπητή μου φίλη, που σε αγαπούσα τόσο πολύ και σε εμπιστευόμουν ακόμα πιο πολύ, σε ευχαριστώ που με ισοπέδωσες και με έμαθες να στέκομαι ξανά όρθια. Εσένα που όταν σε έβλεπα χαιρόμουν, γιατί κάναμε καλή παρέα, που σου έλεγα τον πόνο μου κλαίγοντας και…

Η δύναμή σου

Ευτυχισμένος είσαι όταν δεν σε αγγίζει τίποτα από αυτά που κάποτε έλιωνες στα πατώματα. Ναι, θυμάσαι στα πατώματα όχι το κορμί σου, αλλά την ψυχή σου. Την έβλεπες πεσμένη και την πάταγες από πάνω ώσπου την έλιωνες. Τόσοι σε ποδοδοπάτησαν  και εσύ τους έκανες τα χατίρια να αυτοτιμωρείσαι και να δίνεις το τελειωτικό χτύπημα στον εαυτό σου.…

Αναστήλωσε τις σκέψεις σου και Αναστήσου!

Όταν ήμουν μικρή ένιωθα ότι ζω μέσα σε μια γιγαντιαία γυάλινη στρογγυλή μπάλα και ένας τεράστιος γίγαντας παρακολουθούσε τη ζωή μου σαν να ήταν ταινία. Έβλεπε όλα τα βιώματά μου, τη στεναχώρια μου, τη λύπη μου, τη χαρά μου, την ευτυχία μου. Τα πρώτα μου βήματα, τα πρώτα μου παιχνίδια, τις πρώτες μου ερωτικές περιπέτειες, τις σκανταλιές…

Η δική μου αλήθεια και των άλλων

Πάντα θα θυμάμαι μια υπέροχη συζήτηση που είχα κάνει επανειλημμένα με τον πατέρα μου. Δεν γίνεται να μη χαμογελάω όταν το σκέφτομαι. Η συζήτηση είχε προκύψει την πρώτη φορά λόγω μιας διαφωνίας ή μιας διαφορετικής γνώμης μια μέρα. Λοιπόν, για την αλήθεια. Τι είναι η αλήθεια και πόσες αλήθειες υπάρχουν; Η αλήθεια είναι αντικειμενική όταν…

Οι βροχεροί άνθρωποι

Έχεις βρεθεί στην εξοχή πριν αρχίσει να βρέχει; Έχεις μυρίσει το χώμα όταν τα σύννεφα έχουν μαζευτεί και ετοιμάζονται να ανοίξουν; Έχεις γευτεί ποτέ βρόχινο νερό; Η βροχή αρέσει στους λιγοστούς ρομαντικούς και στους μελαγχολικούς. Σε αυτούς που κανένας δεν ξέρει για την μελαγχολία τους, και κανένας δεν θα μάθει το μέσα τους. Είναι οι…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Covid-19: Μην κλείνεις τα μάτια...

Όταν ήμασταν παιδιά και πηγαίναμε με τους γονείς μου στο χωριό της…

Για ένα γλάρο…

Κάθε χρόνο στο παλιό μας σπίτι ένα χελιδόνι έφτανε από νωρίς στη φωλιά…

Τι κερδίζουμε όταν αγαπάμε τον εαυτό μας

Το να αγαπάμε τον εαυτό μας είναι τόσο ωφέλιμο και σημαντικό, που…

Ευχαριστώ τους μαθητές και τους καθηγητές μου...

Μια μέρα έπεσε στα χέρια μου το «Γαϊτανάκι» της Ζωρζ Σαρή. Δεν ήξερα…

Η σωτηρία από τον ιό είναι στο χέρι μας

Πρωτόγνωρες οι στιγμές που βιώνουμε. Στιγμές που ο αόρατος εχθρός…

Όταν σταμάτησε ο χρόνος...

Δεν υπάρχουν πολλά λόγια για να περιγράψει κανείς πώς είναι να ζεις…

Back in Time

Η γλυκιά ανάμνηση της Μαλβίνας

Και ποιός δεν είχε παρακολουθήσει την Μαλβίνα Κάραλη στις μοναδικές…

Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο ποιητής της ανθρώπινης περιπέτειας

Γράφει η Δήμητρα Σμυρνή Για το Θόδωρο Αγγελόπουλο, το…

Γεώργιος Παπανικολάου, ένας σπουδαίος Έλληνας

Πώς μπορείς να μείνεις αδιάφορη απέναντι σε έναν άνθρωπο που…

Οι κορυφαίες ατάκες του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου (ΒΙΝΤΕΟ)

Όταν φέρνουμε στο μυαλό μας ταινίες του παλιού καλού κινηματογράφου,…

Εφιάλτης, η σπουδαιότερη ελληνική ταινία τρόμου

Και όμως, ο ελληνικός κινηματογράφος μπορεί να καυχηθεί ότι για μία…

Kind of blue, η επιτομή της jazz μουσικής

Η jazz ανήκει στα είδη της μουσικής που επιθυμώ να ακούσω το βράδυ,…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…

Ξέρετε ποια είναι τα δύο προϊόντα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως;

Το γεγονός ότι το πετρέλαιο κατέχει την πρώτη θέση σε πωλήσεις στον…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…

5 ευγενικές χειρονομίες που εκλείπουν στις μέρες μας

Η ευγένεια στις ημέρες μας είναι μία υπόθεση τόσο δύσκολη που πολλοί…

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης