tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Στο τμήμα με χειροπέδες η Γιολάντα Διαμαντή

Στο τμήμα με χειροπέδες η Γιολάντα Διαμαντή

( 2 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: tempo team | Δευτέρα, 30.03.09 01:28
 

Στο τμήμα με χειροπέδες η Γιολάντα ΔιαμαντήΣτο αστυνομικό τμήμα φορώντας χειροπέδες οδηγήθηκε πριν λίγες ημέρες η Γιολάντα Διαμαντή, μετά από παρεξήγηση που υπήρξε με αστυνομικό της ομάδας «Ζ». Η ραδιοφωνική παραγωγός, μητέρα δύο παιδιών, πήγαινε να συμπαρασταθεί στον φίλο της και ιδιοκτήτη πρακτορείου ΠΡΟΠΟ, Γιώργο Ψύχο, του οποίου υπάλληλος δολοφονήθηκε από ληστή στη Νέα Σμύρνη.

Όλα ξεκίνησαν όταν ο αστυνομικός σταμάτησε την 36χρονη, επειδή μιλούσε στο κινητό της τηλέφωνο ενώ οδηγούσε στην Αττική Οδό. Εκείνη έδωσε τα χαρτιά της όπως της ζητήθηκε, ωστόσο, όπως υποστηρίζει, ο αστυνομικός της μιλούσε απότομα, με αποτέλεσμα να υπάρξει λογομαχία.

Ο «Ζητάς», λοιπόν, κάλεσε ενισχύσεις λόγω εξύβρισης Αρχής, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα λίγα λεπτά αργότερα η Γιολάντα να βρεθεί μέσα στο περιπολικό, φορώντας χειροπέδες στα χέρια και με κατεύθυνση προς το αστυνομικό τμήμα. Τελικά, αφού παραδέχτηκε πως εξύβρισε το όργανο και ζήτησε συγνώμη, αφέθηκε ελεύθερη.

Διαβάστε παρακάτω όλα όσα είπε η Γιολάντα Διαμαντή για το περιστατικό:

«Οδηγούσα στη δεξιά λωρίδα και γνωρίζω πως δεν πρέπει να μιλάω στο κινητό. Είδα ξαφνικά έναν μοτοσικλετιστή να με πλησιάζει και να μου κάνει σήμα να σταματήσω. Μου ζήτησε άδεια, δίπλωμα και ασφάλεια. Του δίνω δίπλωμα και ταυτότητα και στη συνέχεια κατεβαίνω από το αυτοκίνητο για να του δώσω την άδεια και την ασφάλεια που είχα στο πορτμπαγκάζ. Τότε μου είπε: "Θα σε γράψω γιατί περπατάς στην Αττική οδό".

Του δίνω τα χαρτιά μου και τον βλέπω να πηγαίνει πίσω στη μηχανή του για να με γράψει. Χτυπά το κινητό του και αρχίζει να μιλά. Επειδή βιαζόμουν, καθώς έπρεπε να πάω να συμπαρασταθώ στον φίλο μου τον Γιώργο, του είπα αν μπορεί να κάνει λίγο σύντομα με τον έλεγχο. Να μου δώσει την κλήση για να φύγω. Όμως, αυτός μου απάντησε πως δεν θα του έλεγα εγώ πώς θα κάνει τη δουλειά του.

Εγώ επέμενα, αναρωτήθηκα αν υπάρχει ανθρωπιά στην Ελληνική Αστυνομία και τότε ο αστυνομικός με κοίταξε άγρια και δείχνοντάς μου τις χειροπέδες που είχε στη ζώνη του, μού είπε: "Πρόσεξε καλά. Εδώ τις έχω Θα σου περάσω χειροπέδες. Και θα φας και χώμα". Τρελάθηκα με όσα άκουγα. Δεν πίστευα στα αφτιά μου. "Είμαι 36 ετών, μάνα δύο παιδιών και δεν πείραξα ποτέ κανέναν. Ξυπνώ στις 6 το πρωί για να πάω στη δουλειά μου και επιστρέφω αργά το βράδυ. Γιατί να φάω χώμα; Επειδή μίλαγα στο κινητό; "Είσαι κομπλεξικός;", τον ρώτησα για να πάρω την απάντηση: "Θα σε πάω μέσα για εξύβριση Αρχής". Τότε ήταν που τον αποκάλεσα αλήτη.

Ο αστυνομικός κάλεσε ενισχύσεις, ήρθε ένα περιπολικό, μου πέρασαν χειροπέδες και με έβαλαν στο όχημα σπρώχνοντάς μου το κεφάλι. Ήμουν μόνη μου στην Αττική οδό, μια γυναίκα μάνα δύο παιδιών, 49 κιλά και από πάνω μου είχα πέντε άτομα να με σπρώχνουν να μπω στο περιπολικό λες και ήμουν ο Πάσσαρης. Ο κόσμος καίγεται, σπάνε όλη την Αθήνα, κλέβουν, γκρεμίζουν, σκοτώνουν και δεν

είδα να έχουν πιάσει κανέναν από αυτούς. Εμένα βρήκαν! Έκλαιγα και ούρλιαζα για να πάρω την τσάντα και το πορτοφόλι μου, που τα είχα αφήσει πάνω στο αυτοκίνητο. Ένας αστυνομικός ευαισθητοποιήθηκε, του είπε να με αφήσουν να τα πάρω και τελικά πρόλαβα να αρπάξω τα πράγματά μου πριν με βάλουν στο περιπολικό. Για το αυτοκίνητό μου κάλεσαν γερανό για να το πάρουν.

Όσον αφορά τα όσα έγιναν στο Τμήμα της Τροχαίας Αττικής οδού στην Παιανία, η Γιολάντα Διαμαντή ανέφερε: «Παραδέχτηκα μπροστά στους άλλους αστυνομικούς ότι τον αποκάλεσα κομπλεξικό και αλήτη. Εκείνος όμως δεν παραδέχτηκε πως μου είπε ότι θα φάω χώμα. Μόνο όταν άρχισα να κλαίω και να ουρλιάζω είπε το εξής: "Αν σκοντάψεις σε ένα χωράφι δεν θα φας χώμα;".

Λίγη ώρα αργότερα και αφού μου είχε κάνει μήνυση για εξύβριση, την οποία απέσυρε τελικά, με έβαλε να ζητήσω συγγνώμη. Και το έκανα. Μάλιστα, έγραψαν στο Δελτίο Συμβάντων ότι "η Γιολάντα Διαμαντή ζήτησε συγγνώμη και μετανόησε" και έτσι με άφησαν να φύγω».

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

«Για κάτι λάθη και κάτι πάθη - #ΤοΒιβλ1ο» από τη Σπυριδούλα Κούτρα

Μόλις κυκλοφόρησε σε συλλεκτική έκδοση και περιορισμένο αριθμό αντιτύπων το βιβλίο «Για κάτι λάθη και κάτι πάθη - #ΤοΒιβλ1ο» της Σπυριδούλας Κούτρα. Η συγγραφέας γράφει για δύο ζωές. Αυτή που ξεκινάει με το πρώτο σου κλάμα και αυτή τη δεύτερη επιλεγμένη, κατακτημένη, ξαναχτισμένη με πείσμα ζωή που δομείται αποκλειστικά από σένα και…

Δωρεάν προβολή online της ταινίας «Μέρες Βροχής» του Αλεσσάντρο Σπηλιωτόπουλου

Την ταινία «Μέρες Βροχής - Rainy Days» του Αλεσσάντρο Σπηλιωτόπουλου διαθέτουν δωρεάν για online προβολή οι συντελεστές της, προσπαθώντας έτσι να συμβάλλουν στην ψυχαγωγία όλων εμάς που βιώνουμε τον αναγκαστικό εγκλεισμό στο σπίτι λόγω του κορωνοϊού. Πρόκειται για μια ταινία η οποία προωθήθηκε όλο αυτό το διάστημα μέσω διάφορων…

Η απουσία σου

Έβρεχε. Παράξενη κοπέλα, το δέρμα της χλωμό, με έντονα μάτια, έμοιαζε σαν τη βροχή που έπεφτε στο παράθυρό της. Οι αστραπές που έριχνε έμοιαζαν με τα μάτια της, που φεγγοβολούσαν μέσα στο σκοτάδι. Τα κόκκινα μάγουλά της που έκαιγαν από έρωτα, είχαν χλομιάσει, είχε νιώσει άδεια. Η καρδιά όταν αδειάζει, μοιάζει με κίτρινο κερί που σβήνει.…

Επίλογοι

Τα πρώτα καρβέλια φεύγουν για το μοναστήρι μέσα σε ψάθινα καλάθια. Τα πρώτα χρόνια φορτώνονταν στον Ηρακλή, το μοναδικό μουλάρι του χωριού. Καθώς φτιάχτηκε ο δρόμος για την πόλη, ανέλαβε τη δουλειά το φορτηγάκι. Παρόλα αυτά ο Ηρακλής συνέχιζε το ίδιο δρομολόγιο κάθε πρωί μέχρι τη μονή και πάλι πίσω στην πλατεία. Μια παγερή μέρα, κάποιος…

Αυτή τη μόνη λέξη

Με τον Μάνο γνωρίζονταν από παιδιά. Στην ίδια στενή γειτονιά, σπίτια διπλανά. Όταν πέθανε ο κυρ Απόστολος και άδειασε το χαμηλό σπίτι στα δεξιά, είχε ευχηθεί η Μυρτώ να ερχόταν μια μεγάλη οικογένεια. Σαν πέρασε ο χειμώνας και πήρε ο ήλιος τον ανήφορο, τα παράθυρα στη Μενάνδρου 14 άνοιξαν διάπλατα. Το τραπεζάκι της βεράντας στόλιζε πλέον…

Ταξιδεύοντας…

(για τον Λευτέρη… που πάντα θα αξίζει το όνομά του) Κλείνοντας την πόρτα πίσω εκείνο το βράδυ, ένιωσε το κάθε βήμα του να σκάβει σαν γηραιός τυφλοπόντικας μια στοά μέχρι το υπόγειο. Χαμογέλασε στη σκέψη. Δεν είχε υπόγειο. Κακοτεχνίες. Αυτά πλήρωνε τώρα. Γιατί  έρχονται στιγμές που θέλεις να πετάξεις μέσα ένα χαλί, μια κουζίνα με καμένο…

Καλό συναπάντημα...

Στον προθάλαμο του ανακαινισμένου κτιρίου δίπλα στον παλιό ηλεκτρικό είχε στηθεί από μέρες ένα πρόχειρο γραφείο. Δύο πλάκες μπετόν, μια λωρίδα μοκέτας κι ένα ξύλινο ράφι κάπου πιο πίσω. Μια εταιρεία σχεδίου με έδρα το Μόναχο αναζητούσε προσωπικό. Η αγγελία είχε κυκλοφορήσει σε μια τοπική εφημερίδα και οι αιτήσεις είχαν ήδη ξεπεράσει τις…

Μια ζαριά καλή…

Κάθε Τρίτη και άλλο παιχνίδι. Αυτή ήταν η συμφωνία και οι κανόνες σαφείς. Αν έχανες, πλήρωνες την άλλη φορά. Κέρδιζες; Υπομονή μέχρι την  επόμενη παρτίδα. Δεν ήταν και πολύς καιρός που έπαιζε ο Μενέλαος. Βράδυ πάνω στο ποτό τον τραβολόγησε ένας φίλος να συμπληρωθεί η ομάδα. Ο φίλος έφυγε, έμεινε εκείνος με τρία χαρτιά να ποντάρει για το…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Covid-19: Μην κλείνεις τα μάτια...

Όταν ήμασταν παιδιά και πηγαίναμε με τους γονείς μου στο χωριό της…

Για ένα γλάρο…

Κάθε χρόνο στο παλιό μας σπίτι ένα χελιδόνι έφτανε από νωρίς στη φωλιά…

Τι κερδίζουμε όταν αγαπάμε τον εαυτό μας

Το να αγαπάμε τον εαυτό μας είναι τόσο ωφέλιμο και σημαντικό, που…

Ευχαριστώ τους μαθητές και τους καθηγητές μου...

Μια μέρα έπεσε στα χέρια μου το «Γαϊτανάκι» της Ζωρζ Σαρή. Δεν ήξερα…

Η σωτηρία από τον ιό είναι στο χέρι μας

Πρωτόγνωρες οι στιγμές που βιώνουμε. Στιγμές που ο αόρατος εχθρός…

Όταν σταμάτησε ο χρόνος...

Δεν υπάρχουν πολλά λόγια για να περιγράψει κανείς πώς είναι να ζεις…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Οι τεχνικές προπαγάνδας των ΜΜΕ

Του Ευστράτιου Παπάνη* Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί…

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

Ξέρετε ποια είναι τα δύο προϊόντα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως;

Το γεγονός ότι το πετρέλαιο κατέχει την πρώτη θέση σε πωλήσεις στον…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης