tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Το «αμαρτωλό» παρελθόν των αστέρων

Το «αμαρτωλό» παρελθόν των αστέρων

( 0 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Πέτρος Τσεγγενές | Τετάρτη, 21.11.07 14:32
 

stallonebig.jpgΟ δρόμος για να φτάσει κάποιος στην κορυφή δεν είναι πάντα τόσο εύκολος. Είναι γνωστό ότι τα μεγάλα αστέρια της εποχής μας είναι όμορφα, διάσημα αλλά δεν είναι γνωστό ότι στο παρελθόν κάποιοι από αυτούς καθάριζαν κλουβιά, πουλούσαν Ντόνατς, ζωγράφισαν κάρτες, καθάριζαν ακόμα και πατώματα.

Η καριέρα του ηθοποιού Σιλβέστερ Σταλόνε δεν χτίστηκε τόσο εύκολα. Ο Σταλόνε γεννήθηκε μια χρονιά μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου (1946) στην Νέα Υόρκη και ήταν γιος ενός πάμφτωχου Ιταλού μετανάστη. Πίστευε ότι το μέλλον του ήταν στον κινηματογράφο και ότι διέθετε τα δύο απαραίτητα κατά τη γνώμη του προσόντα για να πετύχει: Όμορφο πρόσωπο με μεγάλα εκφραστικά μάτια και ένα καλοδουλεμένο αθλητικό σώμα. Κι όμως οι προσπάθειες που έκανε για αρκετό καιρό δεν απέδωσαν καρπούς. Πρώτη φορά ο Σταλόνε έπαιξε σε ένα έργο με το όνομα «Death of a drummer” αλλά κανένας δεν έδωσε σημασία στην δουλειά του και του σύστησαν να ξεχάσει την καριέρα του ηθοποιού. Στην συνέχεια αποφάσισε να σπουδάσει στην δραματική σχολή του Πανεπιστημίου του Μαϊαμι. Εκεί άκουσε ακριβώς τα ίδια από τους παιδαγωγούς αλλά σε πιο ήπιο τόνο. Ο μικρόσωμος καλοκάγαθος και νεαρός άνδρας ταξίδεψε σε όλη την χώρα για να βρει τελικά δουλειά στην Νέα Υόρκη. Πρώτα δούλεψε ως καθαριστής κλουβιών σε ζωολογικό κήπο, στην συνέχεια παρέδιδε πίτσες σε σπίτια και τελικά ως εργάτης σε κινηματογράφο. Την ίδια εποχή εκεί γνώρισε και την μέλλουσα σύζυγο του.

Πριν γίνει διάσημη και η Μαντόνα γεύτηκε όλες τις δυσκολίες ενός απλού εργάτη. Αφού παρακολούθησε 2 χρόνια σπουδών στο Πανεπιστήμιο αποφάσισε ότι είχε πλέον μάθει αυτά που χρειαζόταν και μετακόμισε στην Νέα Υόρκη με μόλις 35 δολάρια στην τσέπη της. Η δίψα της όμως για την μουσική ήταν άσβεστη. Η καριέρα της Μαντόνα ξεκίνησε πρώτα από τα καταστήματα «Dunkin’Donuts” όπου εκεί εργαζόταν ως πωλήτρια καφέ και ντόνατς. Το επίμονο κορίτσι όμως ήδη είχε μάθει πολύ καλό μπαλέτο. Φυσικά δεν ήταν αυτό το όνειρο της αλλά και να ήθελε δεν μπορούσε να σταθεί εκεί αφού για σόλο καριέρα ήταν πάρα πολύ μικροσκοπική. Γι’ αυτό και το…γύρισε στη μουσική και στο τραγούδι από το οποίο τελικά έγινε τόσο διάσημη.

Επίσης και η ηθοποιός Τζένιφερ Άνιστον ξεκίνησε την καριέρα της από εστιατόριο γρήγορου φαγητού αλλά ήταν σερβιτόρα. Σπουδάζοντας ακόμα στο σχολείο ξεκίνησε να κάνει μαθήματα σε δραματική σχολή και από κει και μετά κατάλαβε ότι ήθελε να γίνει ηθοποιός. Παρότι ο πατέρας της την πίεζε επίμονα να μην κάνει αυτό το «απαίσιο λάθος» όπως της έλεγε, η ίδια αφού τελείωσε το σχολείο απευθύνθηκε στο «Μπρόντγουεϊ» αλλά η προσπάθεια της απέτυχε. Και γι’ αυτό το λόγο αναγκάστηκε να δουλέψει ως σερβιτόρα. Παρεμπιπτόντως η Άνιστον ήταν αρκετά παραπανίσια κιλά και γι’ αυτό το λόγο δεν παρέμεινε πολύ σε αυτή τη δουλειά αφού ήταν αρκετά αδέξια. Μετά τις πρώτες της προσπάθειες να κάνει καριέρα στο σινεμά έπαιρνε πάντα την απάντηση: «Καταρχήν χρειάζεται να χάσεις τουλάχιστον 10 κιλά». Η Άνιστον ήταν έτοιμη να παρατήσει το όνειρο της αλλά την τελευταία στιγμή αποφάσισε να κάνει δίαιτα. Η ηθοποιός έχασε 12 κιλά και με την πρώτη της προσπάθεια κατάφερε να πάρει ρόλο σε ταινία.

Επίσης μια πολύ γνωστή ηθοποιός και τραγουδίστρια, η Τζένιφερ Λόπεζ ήθελε από μικρή να γίνει διάσημη αλλά η μητέρα της είχε άλλα όνειρα αφού ήθελε η κόρη της να γίνει δικηγόρος. Εξαιτίας της πίεσης των γονιών της η 17χρονη Λόπεζ άρχισε να δουλεύει σε δικηγορικό γραφείο χωρίς όμως να ξεχάσει τα όνειρα της…Ακριβώς τότε είδε σε διαφήμιση να ζητούν μαθητές για το σχολείο χορού του Μανχάταν και αποφάσισε να δοκιμάσει. Από κει και μετά ξεκίνησαν οι δύσκολες μέρες: Από το πρωϊ μέχρι το απόγευμα δουλειά και το βράδυ χορός. Στην συνέχεια η Λόπεζ πήγε στο κολέγιο αλλά μετά το –πρώτο εξάμηνο έφυγε αφού πήρε την απόφαση να γίνει χορεύτρια. Εξαιτίας όλων αυτών το νεαρό κορίτσι αναγκάστηκε να φύγει και από το σπίτι του αφού οι γονείς της ήταν κάθετα αντίθετη στις αποφάσεις της.

Στο μεταξύ και ο διάσημος ζωγράφος Νίκας Σαφρόνοφ που σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών «Γκρέκοφ» αναγκάστηκε να δουλέψει ως φύλακας και καθαριστής βαγονιών. Επίσης δεν του δόθηκε η ευκαιρία να ολοκληρώσει τις σπουδές του αφού κλήθηκε να υπηρετήσει στον στρατό. Ακόμα όμως και όταν ήταν στον στρατό συνέχιζε να ζωγραφίζει και τέλος μετά τον στρατό αποφοίτησε από την σχολή και έγινε ένας από τους μεγαλύτερους ζωγράφους παγκοσμίως.

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Η σημασία της αρχής και του τέλους στο λογοτεχνικό βιβλίο

Ο θεματικός πυρήνας ενός λογοτεχνικού βιβλίου, ή, με άλλα λόγια, η πλοκή, οι ήρωες, ο χώρος και ο χρόνος, ξεκινούν από μια βάση, την αρχή, κατόπιν διανύουν μια ανοδική, και, συνάμα, δύσκολη πορεία, τη μέση, και, έπειτα από αρκετό κόπο και μόχθο, καταλήγουν σε μια υψηλή κορυφή, το τέλος, όπου από εκεί μπορούμε να ατενίσουμε όλα όσα μας…

Αντρέι Ταρκόφσκι, ο ποιητής της εικόνας που «μιλούσε» με τη σιωπή

Ο Αντρέι Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι (1932-1986) αποτελεί έναν από τους κορυφαίους εκπροσώπους του ρωσικού κινηματογράφου και τον σημαντικότερο ίσως Ρώσο σκηνοθέτη μετά τον Σεργκέι Αϊζενστάιν, ο οποίος υπήρξε μια από τις βασικές επιρροές του. Το έργο του βέβαια δεν είναι τόσο πλούσιο σε ποσότητα, αφού σε 23 χρόνια γύρισε μόλις επτά ταινίες…

«Για κάτι λάθη και κάτι πάθη - #ΤοΒιβλ1ο» από τη Σπυριδούλα Κούτρα

Μόλις κυκλοφόρησε σε συλλεκτική έκδοση και περιορισμένο αριθμό αντιτύπων το βιβλίο «Για κάτι λάθη και κάτι πάθη - #ΤοΒιβλ1ο» της Σπυριδούλας Κούτρα. Η συγγραφέας γράφει για δύο ζωές. Αυτή που ξεκινάει με το πρώτο σου κλάμα και αυτή τη δεύτερη επιλεγμένη, κατακτημένη, ξαναχτισμένη με πείσμα ζωή που δομείται αποκλειστικά από σένα και…

Δωρεάν προβολή online της ταινίας «Μέρες Βροχής» του Αλεσσάντρο Σπηλιωτόπουλου

Την ταινία «Μέρες Βροχής - Rainy Days» του Αλεσσάντρο Σπηλιωτόπουλου διαθέτουν δωρεάν για online προβολή οι συντελεστές της, προσπαθώντας έτσι να συμβάλλουν στην ψυχαγωγία όλων εμάς που βιώνουμε τον αναγκαστικό εγκλεισμό στο σπίτι λόγω του κορωνοϊού. Πρόκειται για μια ταινία η οποία προωθήθηκε όλο αυτό το διάστημα μέσω διάφορων…

Η απουσία σου

Έβρεχε. Παράξενη κοπέλα, το δέρμα της χλωμό, με έντονα μάτια, έμοιαζε σαν τη βροχή που έπεφτε στο παράθυρό της. Οι αστραπές που έριχνε έμοιαζαν με τα μάτια της, που φεγγοβολούσαν μέσα στο σκοτάδι. Τα κόκκινα μάγουλά της που έκαιγαν από έρωτα, είχαν χλομιάσει, είχε νιώσει άδεια. Η καρδιά όταν αδειάζει, μοιάζει με κίτρινο κερί που σβήνει.…

Επίλογοι

Τα πρώτα καρβέλια φεύγουν για το μοναστήρι μέσα σε ψάθινα καλάθια. Τα πρώτα χρόνια φορτώνονταν στον Ηρακλή, το μοναδικό μουλάρι του χωριού. Καθώς φτιάχτηκε ο δρόμος για την πόλη, ανέλαβε τη δουλειά το φορτηγάκι. Παρόλα αυτά ο Ηρακλής συνέχιζε το ίδιο δρομολόγιο κάθε πρωί μέχρι τη μονή και πάλι πίσω στην πλατεία. Μια παγερή μέρα, κάποιος…

Αυτή τη μόνη λέξη

Με τον Μάνο γνωρίζονταν από παιδιά. Στην ίδια στενή γειτονιά, σπίτια διπλανά. Όταν πέθανε ο κυρ Απόστολος και άδειασε το χαμηλό σπίτι στα δεξιά, είχε ευχηθεί η Μυρτώ να ερχόταν μια μεγάλη οικογένεια. Σαν πέρασε ο χειμώνας και πήρε ο ήλιος τον ανήφορο, τα παράθυρα στη Μενάνδρου 14 άνοιξαν διάπλατα. Το τραπεζάκι της βεράντας στόλιζε πλέον…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Μια προσωπική άποψη για τον πόνο

Τίτλος τραγουδιού: "A pena" (μετάφραση «ο πόνος») Μια προσωπική άποψη…

Ο Χίτσκοκ καθαιρείται

Τα οξυμμένα πνεύματα και η γενικότερη ανάφλεξη της αμερικανικής…

Οι αναμνήσεις των συναισθημάτων μου...

Η μνήμη είναι σαν μία λίμνη αναμνήσεων. Άλλες τις ψαρεύουμε -όταν…

Ο χρόνος αδέκαστος και αμείλικτος κριτής

Ο χρόνος άπαντα τοίσιν ύστερον φράσει. Λάλος γαρ ούτος ουκ ερωτώσιν…

Η σημασία της αρχής και του τέλους στο λογοτεχνικό βιβλίο

Ο θεματικός πυρήνας ενός λογοτεχνικού βιβλίου, ή, με άλλα λόγια, η…

Εμπειρίες ψυχικής δύναμης

Είναι βράδυ και κάθομαι στο παρκαρισμένο σβηστό αμάξι μου, στη θέση του…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

5 ευγενικές χειρονομίες που εκλείπουν στις μέρες μας

Η ευγένεια στις ημέρες μας είναι μία υπόθεση τόσο δύσκολη που πολλοί…

Ξέρετε ποια είναι τα δύο προϊόντα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως;

Το γεγονός ότι το πετρέλαιο κατέχει την πρώτη θέση σε πωλήσεις στον…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης