tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Καταρρέουν τα παραδοσιακά ΜΜΕ

Καταρρέουν τα παραδοσιακά ΜΜΕ

( 0 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: tempo team | Παρασκευή, 11.06.10 21:26
 

ΤηλεόρασηΟ κόσμος άλλαξε, άλλαξαν οι καιροί και μαζί με αυτούς ο τρόπος δόμησης της πληροφορίας, της είδησης και εν τέλει της πραγματικότητας. Τα παλαιά ΜΜΕ που δραστηριοποιούντο στην «είδηση», δηλαδή στην μετατροπή ενός συμβάντος σε γεγονός της συγκυρίας, δεν έκαναν τίποτε άλλο παρά να δομούν το μήνυμα μέσω ενός μηχανισμού νομιμοποίησης της εξουσίας.

Υπήρχαν και λειτουργούσαν, με άλλα λόγια, στο επίπεδο μετατροπής συγκεκριμένων εξουσιαστικών σχέσεων σε μήνυμα για την κοινωνία ή για συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες. Ήταν οι αυθεντικοί διαχειριστές της φήμης και οι κυρίαρχοι παραγωγοί νοήματος στις κοινωνικές σχέσεις (εννοώ όλες τις σχέσεις και πολιτικές και οικονομικές). Δεν υπήρξαν ποτέ θεσμοθετημένη εξουσία, διότι ήταν κάτι σημαντικότερο: ο μηχανισμός αναπαραγωγής των θεσμοθετημένων εξουσιών. Άρα τα παλαιά ΜΜΕ δεν ήταν, ούτε θέλησαν ποτέ να γίνουν τέταρτη εξουσία, διότι ήταν αυτά που αποτελούσαν τον μηχανισμό σύστασης των τριών άλλων.

Τώρα όμως πια, το διαδίκτυο συστήνει με δι-υποκειμενικό τρόπο κόσμους και αλήθειες και η δήθεν αντικειμενικότητα των παραδοσιακών ΜΜΕ, φαντάζει απολύτως αναχρονιστική και ολοκληρωτική.

Στην πατρίδα μας μετά το 1990,όταν ξεκίνησε το γενικότερο κοινωνικό ξεχαρβάλωμα, υπήρξε μια τρομερή παρεξήγηση. Η εγκαθίδρυση της ηγεμονίας των νταβάδων έκανε πολλούς να πιστέψουν ότι τα ΜΜΕ είναι όχι απλώς μηχανισμοί σύστασης της εξουσίας άλλα η μια και μοναδική εξουσία που μπορούσε να υπαγορεύει πολιτικές αποφάσεις, δικαστικές αποφάσεις και νομοθετήματα. Αλλά και να ρυθμίζει την στελέχωση και λειτουργία όλων των οργάνων του κράτους και των θεσμών της οικονομίας. Με άλλα λόγια πέντε οικογένειες, ή ακριβέστερα τρείς ανέλαβαν την τύχη της Ελλάδας στα χέρια τους, διαμορφώνοντας πολιτισμό και  πρακτικές που όριζαν κοινωνικά και οικονομικά το inclusion και το exclusion, δηλαδή τους όρους και το αποτέλεσμα του «πολιτικού» στη χώρα.

Έτσι προέκυψαν τα τηλεοπτικά και όχι μόνον εκτρώματα που όλοι γνωρίζετε. Το χειρότερο μάλιστα είναι ότι ελάχιστοι έχουν αντιληφθεί ότι το παιχνίδι αυτό τελειώνει κάπου εδώ με την κατάρρευση του καθεστώτος στο σύνολό του, εξαιτίας της αδυναμίας του να ανατροφοδοτεί το μήνυμα της συγκεκριμένης διάρθρωσης των κοινωνικών σχέσεων. Και τούτο καθώς η φούσκα της ισχυρής Ελλάδας έσκασε, άρα και η φούσκα των κοινωνικών και πολιτικών αναπαραστάσεων που δομούσαν τα ΜΜΕ επίσης.

Τώρα τα ελληνικά ΜΜΕ βρίσκονται κυριολεκτικά στον αέρα, δίχως από τη μια μεριά να διαθέτουν μηχανισμούς αναδιάρθρωσης, ενώ από την άλλη εμφανίζονται να μην διαθέτουν γνώση, κουλτούρα και εμπειρία για να ξεπεράσουν τη δική τους κρίση που είναι απόλυτα συνυφασμένη με την κρίση του συνολικού συστήματος ηγεμονίας στη χώρα. Σήμερα η κρίση στα ΜΜΕ επιβαρύνει την κρίση του καθεστώτος και δεν την αντανακλά απλώς.

Μέσα σε αυτή την αδιέξοδη κατάσταση οι λειτουργοί των ΜΜΕ εμφανίζονται σαν υπνοβάτες που προχωρούν δίχως να συνειδητοποιούν που τους οδηγούν τα βήματά τους. Φοβισμένοι, άβουλοι και κακομαθημένοι από τα πολλά χρόνια πατρωνίας περιμένουν την σωτηρία από κάποιον «από μηχανής θεό», ο οποίος όμως δεν υπάρχει πλέον, καθώς …χάλασε η μηχανή: δηλαδή, η παραγωγή αυθεντικού νοήματος.

Αυτό προκαλεί πανικό και οδηγεί διάφορες γραφίδες του καθεστώτος να  δαιμονολογούν εναντίον του διαδικτύου, των φημών και άλλων «εχθρών» της πατρίδος. Σήκω συχωρεμένε Μαρούδα, να δεις τα τέκνα σου!

Μέσα σε όλον αυτό τον εσμό των υπνοβατών, παρατηρώ μόνον όσους διακρίνονται από ιδιαίτερη ευφυΐα ή πονηριά να διαφοροποιούνται σιγά-σιγά. Στην πρώτη κατηγορία ανήκει ο Ν. Χατζηνικολάου, ενώ στη δεύτερη η αλεπού Γ. Τράγκας – η άλλη αλεπού πέθανε και τώρα έχουμε μόνον μια. Είναι πλέον διατηρητέο είδος!

Μόνον που η ευφυΐα και η πονηριά δεν αρκούν για να σώσουν  το πλέον προβληματικό σήμερα στοιχείο του καθεστώτος, τα ΜΜΕ. Ίσως το μόνο που θα μπορούσαν να σώσουν είναι  αποκλειστικά τον φορέα τους. Τα ελληνικά ΜΜΕ χάνουν πλέον το παιχνίδι, καθώς αμφισβητείται η αναφερόμενη ταυτότητά τους.

Τώρα πια θα βιώσουν το δράμα της κατάρρευσης, ως μηχανισμοί κατασκευής της πραγματικότητας και ίσως οι ιδιοκτήτες τους περιοριστούν σε άλλες… κατασκευές στις οποίες είναι μάλλον πιο εξειδικευμένοι.

Από την τέφρα της κατάρρευσης των παλαιών ΜΜΕ στην Ελλάδα θα γεννηθούν, νέες δημοκρατικότερες μορφές πληροφόρησης και αλληλοδραστικής  ενημέρωσης.

Σημειώστε το και ενημερώστε τον φίλο Γιώργο Παπανδρέου, ότι ούτε αυτό είναι «αστεία φημολογία». Άρα μπορεί να το διαψεύσει …άνετα!

Δημήτρης Γιαννακόπουλος
Πηγή: activistis.gr

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

«Για κάτι λάθη και κάτι πάθη - #ΤοΒιβλ1ο» από τη Σπυριδούλα Κούτρα

Μόλις κυκλοφόρησε σε συλλεκτική έκδοση και περιορισμένο αριθμό αντιτύπων το βιβλίο «Για κάτι λάθη και κάτι πάθη - #ΤοΒιβλ1ο» της Σπυριδούλας Κούτρα. Η συγγραφέας γράφει για δύο ζωές. Αυτή που ξεκινάει με το πρώτο σου κλάμα και αυτή τη δεύτερη επιλεγμένη, κατακτημένη, ξαναχτισμένη με πείσμα ζωή που δομείται αποκλειστικά από σένα και…

Δωρεάν προβολή online της ταινίας «Μέρες Βροχής» του Αλεσσάντρο Σπηλιωτόπουλου

Την ταινία «Μέρες Βροχής - Rainy Days» του Αλεσσάντρο Σπηλιωτόπουλου διαθέτουν δωρεάν για online προβολή οι συντελεστές της, προσπαθώντας έτσι να συμβάλλουν στην ψυχαγωγία όλων εμάς που βιώνουμε τον αναγκαστικό εγκλεισμό στο σπίτι λόγω του κορωνοϊού. Πρόκειται για μια ταινία η οποία προωθήθηκε όλο αυτό το διάστημα μέσω διάφορων…

Η απουσία σου

Έβρεχε. Παράξενη κοπέλα, το δέρμα της χλωμό, με έντονα μάτια, έμοιαζε σαν τη βροχή που έπεφτε στο παράθυρό της. Οι αστραπές που έριχνε έμοιαζαν με τα μάτια της, που φεγγοβολούσαν μέσα στο σκοτάδι. Τα κόκκινα μάγουλά της που έκαιγαν από έρωτα, είχαν χλομιάσει, είχε νιώσει άδεια. Η καρδιά όταν αδειάζει, μοιάζει με κίτρινο κερί που σβήνει.…

Επίλογοι

Τα πρώτα καρβέλια φεύγουν για το μοναστήρι μέσα σε ψάθινα καλάθια. Τα πρώτα χρόνια φορτώνονταν στον Ηρακλή, το μοναδικό μουλάρι του χωριού. Καθώς φτιάχτηκε ο δρόμος για την πόλη, ανέλαβε τη δουλειά το φορτηγάκι. Παρόλα αυτά ο Ηρακλής συνέχιζε το ίδιο δρομολόγιο κάθε πρωί μέχρι τη μονή και πάλι πίσω στην πλατεία. Μια παγερή μέρα, κάποιος…

Αυτή τη μόνη λέξη

Με τον Μάνο γνωρίζονταν από παιδιά. Στην ίδια στενή γειτονιά, σπίτια διπλανά. Όταν πέθανε ο κυρ Απόστολος και άδειασε το χαμηλό σπίτι στα δεξιά, είχε ευχηθεί η Μυρτώ να ερχόταν μια μεγάλη οικογένεια. Σαν πέρασε ο χειμώνας και πήρε ο ήλιος τον ανήφορο, τα παράθυρα στη Μενάνδρου 14 άνοιξαν διάπλατα. Το τραπεζάκι της βεράντας στόλιζε πλέον…

Ταξιδεύοντας…

(για τον Λευτέρη… που πάντα θα αξίζει το όνομά του) Κλείνοντας την πόρτα πίσω εκείνο το βράδυ, ένιωσε το κάθε βήμα του να σκάβει σαν γηραιός τυφλοπόντικας μια στοά μέχρι το υπόγειο. Χαμογέλασε στη σκέψη. Δεν είχε υπόγειο. Κακοτεχνίες. Αυτά πλήρωνε τώρα. Γιατί  έρχονται στιγμές που θέλεις να πετάξεις μέσα ένα χαλί, μια κουζίνα με καμένο…

Καλό συναπάντημα...

Στον προθάλαμο του ανακαινισμένου κτιρίου δίπλα στον παλιό ηλεκτρικό είχε στηθεί από μέρες ένα πρόχειρο γραφείο. Δύο πλάκες μπετόν, μια λωρίδα μοκέτας κι ένα ξύλινο ράφι κάπου πιο πίσω. Μια εταιρεία σχεδίου με έδρα το Μόναχο αναζητούσε προσωπικό. Η αγγελία είχε κυκλοφορήσει σε μια τοπική εφημερίδα και οι αιτήσεις είχαν ήδη ξεπεράσει τις…

Μια ζαριά καλή…

Κάθε Τρίτη και άλλο παιχνίδι. Αυτή ήταν η συμφωνία και οι κανόνες σαφείς. Αν έχανες, πλήρωνες την άλλη φορά. Κέρδιζες; Υπομονή μέχρι την  επόμενη παρτίδα. Δεν ήταν και πολύς καιρός που έπαιζε ο Μενέλαος. Βράδυ πάνω στο ποτό τον τραβολόγησε ένας φίλος να συμπληρωθεί η ομάδα. Ο φίλος έφυγε, έμεινε εκείνος με τρία χαρτιά να ποντάρει για το…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Covid-19: Μην κλείνεις τα μάτια...

Όταν ήμασταν παιδιά και πηγαίναμε με τους γονείς μου στο χωριό της…

Για ένα γλάρο…

Κάθε χρόνο στο παλιό μας σπίτι ένα χελιδόνι έφτανε από νωρίς στη φωλιά…

Τι κερδίζουμε όταν αγαπάμε τον εαυτό μας

Το να αγαπάμε τον εαυτό μας είναι τόσο ωφέλιμο και σημαντικό, που…

Ευχαριστώ τους μαθητές και τους καθηγητές μου...

Μια μέρα έπεσε στα χέρια μου το «Γαϊτανάκι» της Ζωρζ Σαρή. Δεν ήξερα…

Η σωτηρία από τον ιό είναι στο χέρι μας

Πρωτόγνωρες οι στιγμές που βιώνουμε. Στιγμές που ο αόρατος εχθρός…

Όταν σταμάτησε ο χρόνος...

Δεν υπάρχουν πολλά λόγια για να περιγράψει κανείς πώς είναι να ζεις…

Back in Time

Εφιάλτης, η σπουδαιότερη ελληνική ταινία τρόμου

Και όμως, ο ελληνικός κινηματογράφος μπορεί να καυχηθεί ότι για μία…

Η γλυκιά ανάμνηση της Μαλβίνας

Και ποιός δεν είχε παρακολουθήσει την Μαλβίνα Κάραλη στις μοναδικές…

Θεόφιλος Καΐρης, ο φιλόσοφος της νεότερης Ελλάδας που ξεπέρασε τα εσκαμμένα

Ο Θεόφιλος Καΐρης, ακολούθησε την μοίρα όλων των μεγάλων διανοητών,…

Τα video games που μας μεγάλωσαν

Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που αγαπήθηκαν στο παρελθόν είναι πάρα πολλά…

Οι χειρότερες ταινίες όλων των εποχών

Αν έχετε σαδομαζοχιστικές τάσεις και θέλετε για κάποιον ακατανόητο…

Όταν ο «βασιλιάς» Έλβις Πρίσλεϊ βίωνε την αποτυχία

Λένε πως η αποτυχία είναι απαραίτητη για την ίδια την επιτυχία και…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης