tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

«Ο Καπιταλισμός καταρρέει;»

«Ο Καπιταλισμός καταρρέει;»

( 0 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: tempo team | Παρασκευή, 19.11.10 23:38
 

«Ο καπιταλισμός καταρρέει;»Αγαπητά μας «αφεντικά»,

Έχω κάπως μπερδευτεί και θέλω λίγη βοήθεια. Ακούω τόσα πολλά και καταλαβαίνω τόσα λίγα που χρειάζονται μερικές εξηγήσεις.

Τόσα χρόνια κάναμε υπομονή για το όνειρο της «ανάπτυξης» που έτρεχε στην Ελλάδα με πρωτοφανείς ρυθμούς όπως λέγατε. Μετά από τόσα χρόνια «ανάπτυξης» γιατί αντί να αναπτυχθούμε συρρικνωθήκαμε; Που πήγε τόση «ανάπτυξη»; Κανένα όνομα; Καμιά διεύθυνση; Κανένας αριθμός λογαριασμού; Καλά ας μην σας φέρνω σε δύσκολη θέση και σας μπλέξω πουθενά κρίση που είναι. Αλλά αφού τέλειωσε η ανάπτυξη, όπου «όλοι έτρωγαν με χρυσά κουτάλια» -εμένα οι 2 ηλικιωμένοι που ξέρω 700 ευρώ σύνταξη έπαιρναν πάντως, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα- τώρα πρέπει λέτε να δανειστούμε για να μας πληρώσετε μισθούς και συντάξεις.

Μα καλά η φορολογία που πληρώνουμε που είναι η μεγαλύτερη στην Ευρώπη, οι ασφαλιστικές μας εισφορές που προορίζονταν για τις συντάξεις, και φυσικά η αξία της δουλειάς που προσφέρουν οι εργαζόμενοι που πήγαν; Μήπως στα σκάνδαλα των ομολόγων με τα Ταμεία ή άλλα ομοειδή; Λέω τώρα.

Εγώ ήξερα ότι κάποιος δουλεύει και πληρώνεται γι αυτό. Οχι ότι δουλεύει, εξαφανίζεται η δουλειά του σε διάφορες Παγκόσμιες τσέπες και μετά αυτές οι τσέπες δανείζουν τα κράτη για να πληρωθεί. Δε μου τα λέτε καλά λοιπόν. Και τέλος πάντων μήπως το 90% των δανεικών πηγαίνουν για να πληρωθούν τα δανεικά; Μήπως πηγαίνουν στα 28 δις συν 13 δις συν 20 δις συν δεν ξέρω πόσα δις των ενισχύσεων των τραπεζών που έχασαν τη μπάλα στο τζόγο των χρηματιστηριακών παραγώγων;

Αλλά τι ανακατεύομαι εγώ με αυτά. Εσείς τα παίρνετε, εσείς τα μοιράζετε στους λογαριασμούς, εσείς μαγειρεύετε τα λογιστικά που μέχρι πριν λίγο μιλούσαν για ελληνικό θαύμα και τώρα για καταστροφή. Που να ξέρω εγώ ο άσχετος. Άλλωστε γι αυτό έχετε το κράτος δικό σας (δικό τους δηλαδή), για να μην χώνω εγώ ο τιποτένιος τη μύτη μου και σας μπερδεύω.

Όμως, καλά εγώ ο άχρηστος Έλληνας. Κι οι Ιρλανδοί, κι οι Πορτογάλοι, κι οι Ισπανοί και αύριο οι Ιταλοί, οι Βέλγοι κλπ. κι αυτοί άχρηστοι και τεμπέληδες; Και η πλούσια Αμερική με 60εκ. φτωχούς και τόσους ανέργους; Μήπως η κριση βρε παιδί μου δεν είναι των κρατών και των λαών τους αλλά κρίση του άρρωστου συστήματος σας, του ωραίου λαμπερού καπιταλισμού σας;

Γιατί όλο περίεργα μου λέτε. Στην αρχή όλοι σε όλο τον κόσμο μιλούσαν για την απληστία των χρηματιστών και των τραπεζών που έριξαν στην κόλαση τη Λήμαν στις ΗΠΑ και έτσι άρχισε η κρίση. Τώρα γιατί κανείς μα κανείς στην ΤV δε μιλάει γι αυτό;

Ύστερα είπατε ότι φταίει η Ελλάδα και πρέπει να νοικοκυρευτεί το Δημόσιο. Όμως αν όπως λέτε κάνετε μετατάξεις και πάρετε ένα σιδηροδρομικό και τον πάτε σε μια εφορία, αυτό δε λέγετε νοικοκύρεμα αλλά μπάχαλο. Αλλά επειδή δεν πιστεύω να κάνετε τέτοια μαλακία μάλλον ψέματα λέτε πάλι.

Κι ύστερα αφού τους μετρήσατε τους ΔΥ και τους βγάλατε κοντά 700.000 γιατί βγαίνουν κάτι ειδικοί στα κανάλια και λένε ότι είναι 1 εκ.  και ουρλιάζουν ότι πρέπει να πέσει μαχαίρι; Λάθος μετρήσατε; Περίεργο κι αυτό... Αλλά και πάλι, αν τους απολύσετε, ποιός θα ψωνίζει στα μαγαζιά σας αφού θα είναι άνεργοι; Και πως θα παίρνει φόρους το κράτος για να λιγοστέψει το έλλειμμα; Δύσκολο πρόβλημα και μη μου λέτε να το λύσω εγώ. Εσεις έχετε το πεπόνι και το μαχαίρι, εσείς στήσατε το κόλπο, βρέστε και λύση γιατί εγώ άλλο έχω στο μυαλό.

Ακόμη λέτε ότι το Δημόσιο ρουφάει το αίμα του ιδιωτικού τομέα και ρωτάτε σε τι βοηθάει το Δημόσιο την επιχειρηματικότητα. Αλλά τις ιδιωτικές τράπεζες το Δημόσιο δεν τις σώζει τώρα; Τους Έλληνες και ξένους μεγαλοεργολάβους το Δημόσιο (Δηλαδή εμείς) δεν τους τρέφει και μάλιστα καλά με τα δημόσια έργα; Πάλι δε μου τα λέτε καλά λοιπόν! Γιατί αυτό που βλέπω εγώ είναι ότι το κράτος δε βοηθάει την μικρή επιχείρηση, όχι όλες τις επιχειρήσεις. Κάποιους τους βοηθάει μια χαρά.

Πάντως αυτό που δεν καταλαβαίνω καθόλου είναι τι σχέση έχει το νοικοκύρεμα στα Δημόσια οικονομικά με τις συλλογικές συμβάσεις στον ιδιωτικό τομέα. Εδώ αγαπητά μου «αφεντικά» με μπερδεύετε πάρα πολύ. Αυτό παραβρωμάει. Τι διάολο άλμα είναι αυτό από το δημόσιο που ήταν το πρόβλημα στις τσέπες όλων ανεξαιρέτως των εργαζόμενων; Αυτό εννοείτε όταν λέτε η κρίση είναι ευκαιρία; Εδώ καρφωνόσαστε ότι κάτι άλλο ζητάτε.

Μάλλον τα ζητάτε όλα από όλους. Μάλλον ούτε ξέρετε κι εσείς τι ζητάτε και που βγάζει όλη αυτή η κόλαση που μου πουλάγατε για παράδεισο τόσον καιρό.

Αλλά έχω κι ένα τελευταίο πρόβλημα. Όταν μιλάτε για την παγκόσμια οικονομία, για ποια οικονομία μιλάτε; Του Καπιταλισμού μάλλον, έτσι δεν είναι; Αλλά αναρωτιέμαι. Καλά, μόνο ο καπιταλισμός υπάρχει;

Δεν υπάρχει άλλο σύστημα να δοκιμάσουμε και μας εκβιάζετε ότι αν δεν μας γδάρετε θα καταρρεύσει η Οικονομία; Και δηλαδή αν μας γδάρετε δεν θα καταρρεύσει; Κι αν καταρρεύσει είναι κακό ή καλό; Σίγουρα είναι καλό; Ακόμη κι αν καταρρεύσουμε όλοι εμείς; Κι αυτό δεν μου αρέσει.

Πάντως διάβασα σε ένα παλιό βιβλίο πολιτικής οικονομίας πως τα οικονομικά συστήματα έχουν ιστορικά όρια που κάποτε εξαντλούνται και τότε το σύστημα τρώει τις ίδιες του τις σάρκες. Αυτό μου έρχεται συνέχεια στο μυαλό με όλα αυτά. Μήπως έφτασε αυτή η ώρα λοιπόν και δεν θέλετε φυσικά να το ομολογήσετε; Μήπως έφτασεν η ώραν σας;

Υ.Γ. Κάτι ακόμα. Θέλω να σας ζητήσω συγνώμη που όταν σας μιλάω μπερδεύομαι και μια μιλάω για το κράτος και μια για τα πραγματικά μεγάλα αφεντικά που έχουν την εξουσία. Αλλά πάλι κάπου πήρε το μάτι μου ότι όταν η ταξική και η πολιτική εξουσία (διοίκηση) μπερδεύονται και γίνονται ένα, τότε τα πράγματα είναι πολύ άσχημα για το σύστημα. Μετά λέει έρχεται το τέλος. Λέτε;

Από το ιστολόγιο του Γιώργου Σαρρή

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Ομαδική έκθεση: «Έργα που αναδεικνύουν το ύφασμα του καναπέ»

Μια ξεχωριστή έκθεση, με «έργα που αναδεικνύουν το ύφασμα του καναπέ», θα εγκαινιάσει την Πέμπτη 28 Μαρτίου και ώρα 20:00 ο χώρος τέχνης «9 ΕΝΝΕΑ». Σύμφωνα με το βιβλίο «Η Ελληνική Τέχνη από το Α έως το Ω», οι σκληροπυρηνικοί του εικαστικού κόσμου δεν εγκρίνουν τα «έργα τα οποία, αντί να προβληματίζουν τον θεατή, αναδεικνύουν το ύφασμα…

Έρχεται στην Αθήνα η Συμφωνική Ορχήστρα Τσαϊκόφσκι

Δύο μαγικές βραδιές στο Christmas Theater θα μας χαρίσει η σπουδαία Συμφωνική Ορχήστρα Τσαϊκόφσκι, που θα έρθει στην Αθήνα σε πλήρη σύνθεση, με 100 εξαίρετους μουσικούς, έχοντας στο πόντιουμ έναν ζωντανό μύθο της Ρωσικής μουσικής σχολής, τον Βλαντίμιρ Φεντοσέγιεφ. Θα παρουσιαστούν από τη μεγάλη Συμφωνική Ορχήστρα της Μόσχας οι διάσημες…

Παρουσίαση βιβλίου: «Το κάστρο των παραμυθιών» - Παρουσιάζει η Μ. Πονηράκη

Τον συλλογικό τόμο με τίτλο «Το κάστρο των παραμυθιών» θα παρουσιάσει η συγγραφέας Μαριλένα Πονηράκη την Κυριακή 10 Μαρτίου και ώρα 12:00 στην Έπαυλη Δροσίνη στην Κηφισιά, στο πλαίσιο του θεσμού «Άνοιξη Τεχνών» του ΝΠΔΔ Πολιτισμού & Αθλητισμού «Δημήτριος Βικέλας». Στην εκδήλωση θα παρουσιαστεί επίσης με δραματοποίηση και ένα από τα…

«Μαμά, γιατί θηλάζεις;»

Κυκλοφόρησε το παιδικό βιβλίο «Μαμά γιατί θηλάζεις» από τις εκδόσεις Οσελότος, που δημιουργήθηκε μέσα από τη συλλογική προσπάθεια της Μαρίας Δανιήλ-Παιδιάτρου, της Έφης Κουκουτσάκη-Μαίας και της Νατάσας Δανιήλ-φιλολόγου και εικονογράφου. Είναι αφιερωμένο σε όλες τις μαμάδες, αλλά απευθύνεται σε όλη την οικογένεια. Τα βάσανα της…

«Ο Άπιστος Θωμάς» του Καραβάτζιο

Ο εν λόγω πίνακας, με τίτλο «Ο Άπιστος Θωμάς», αποτελεί έργο του Μικελάντζελο Μερίτζι ντα Καραβάτζιο και τον ζωγράφισε περίπου το 1602-3, δηλαδή στις αρχές της εποχής Μπαρόκ.  Μερικά από τα χαρακτηριστικά του καλλιτεχνικού ύφους της περιόδου είναι το έντονο διακοσμητικό στοιχείο, η κίνηση, το συναίσθημα, τα έντονα χρώματα και οι έντονες…

Ο πόνος δε μένει πια εδώ…

Σήμερα ξεκίνησες από τα χτες. Ούτε καφές, ούτε κουλούρι. Γύρισες τα μαγαζιά, φόρτωσες σακούλες και χαρτιά τον ουρανό, έτρεξες για γλυκά, ζωγράφισες κάρτες, έκοψες κορδέλες, υλικά και συνήθειες. Και σαν όλα πια πήραν μια θέση στη σκηνή, έκανες ένα βήμα πίσω.  Λεπτό πανί στο χρώμα της άμμου, φουσκωτές γιρλάντες με ασημένια στολίδια, λεπτά…

Απόψε κλείδωσε… δε θα γυρίσω

Είναι κάποιες μέρες που δεν ξημερώνουν. Κρεμιούνται από την κουπαστή, τσαλαβουτούν σε νερά, γεμίζουν λάσπες και αφήνουν πατημασιές μέχρι το αύριο. Σε προσπερνούν, νιώθεις τη στάχτη τους να σε σκεπάζει πριν καν καείς, γεμίζουν με αέρα βορινό τα μπατζάκια σου μα εσύ στέκεσαι. Από συνήθεια. Από απόγνωση. Από απορία. Ποτέ δε σου εξήγησε…

Άνθρωποι από καλό χαρμάνι…

Κάθε πρώτη του Μάη, στο πλακόστρωτο έξω από το πατρικό της γιαγιάς μου τραβούσε χειρόφρενο το αγροτικό της Τασίας. Φορτωμένο με κασόνια, διαλυμένα πλαστικά, ιμάντες από χοντρό πανί, αρώματα εξοχής και μερικές σταγόνες πετρέλαιο στο κούτελο. Μια ντουντούκα από εφημερίδα, όπερα στο κασετόφωνο και ένα κομμένο λεμόνι σε πλαστικό ποτήρι. Τα…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Υπάρχει τύχη στη ζωή;

Υπάρχει τύχη στη ζωή τελικά;  Αξίζει να διαβάσουμε ένα άρθρο το οποίο…

Η ανοχή του διαφορετικού καθαρίσματος της μπανάνας!

Μια μέρα ο 13χρονος ανιψιός μου Βασίλης μου είπε (σχεδόν…

Για τη μαμά μου…

Στα ένατα γενέθλια της κόρης μου ξύπνησα με κλάματα, γιατί σε…

Απόψε κλείδωσε… δε θα γυρίσω

Είναι κάποιες μέρες που δεν ξημερώνουν. Κρεμιούνται από την κουπαστή,…

Άνθρωποι από καλό χαρμάνι…

Κάθε πρώτη του Μάη, στο πλακόστρωτο έξω από το πατρικό της γιαγιάς μου…

Να μείνεις εκεί… κοντά σου

Όταν ήμουν μικρή, η απόσταση μέχρι τον ήλιο φαινόταν σχεδόν…

Back in Time

Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο ποιητής της ανθρώπινης περιπέτειας

Γράφει η Δήμητρα Σμυρνή Για το Θόδωρο Αγγελόπουλο, το…

Kind of blue, η επιτομή της jazz μουσικής

Η jazz ανήκει στα είδη της μουσικής που επιθυμώ να ακούσω το βράδυ,…

Εφιάλτης, η σπουδαιότερη ελληνική ταινία τρόμου

Και όμως, ο ελληνικός κινηματογράφος μπορεί να καυχηθεί ότι για μία…

«Ο γέρος και η θάλασσα» του Χέμινγουεϊ σε ένα εντυπωσιακό animation φιλμ

Βασισμένη στη πασίγνωστη νουβέλα του Έρνεστ Χέμινγουεϊ «Ο γέρος και η…

Θεόφιλος Καΐρης, ο φιλόσοφος της νεότερης Ελλάδας που ξεπέρασε τα εσκαμμένα

Ο Θεόφιλος Καΐρης, ακολούθησε την μοίρα όλων των μεγάλων διανοητών,…

Οι 10 ταινίες με το πιο ανατρεπτικό φινάλε

Δέκα αξέχαστες κινηματογραφικές ταινίες, που το τέλος τους έχει…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης