tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

«Θα σωπάσουμε για ακόμα μια φορά, μην τυχόν και μας πουν... ρατσιστές;»

«Θα σωπάσουμε για ακόμα μια φορά, μην τυχόν και μας πουν... ρατσιστές;»

( 1 Ψήφος )
Σύνταξη-επιμέλεια: tempo team | Τετάρτη, 26.01.11 20:49
 

Να τελειώνει το παραμύθι με όσους παριστάνουν τους ανθρωπιστές εις βάρος της ελληνικής κοινωνίας

Διάβασα και ξαναδιάβασα το χτεσινό μου σχόλιο για τους λαθρομετανάστες. Είναι αλήθεια ότι γράφτηκε εν βρασμώ ψυχής. Μήπως είμαι ρατσιστής; Αναρωτήθηκα. Δεν είναι πιο όμορφο να γράψω για τους κακόμοιρους τους ανθρώπους που ζουν κάτω από άθλιες συνθήκες; Μήπως έγινα ακροδεξιός τώρα στα γεράματα και ντρέπομαι να το ομολογήσω;

Μεγαλώσαμε σε ένα περιβάλλον που οι Έλληνες πολίτες έκαναν πορείες για τους πεινασμένους στην Αιθιοπία. Σε μία κοινωνία που ένιωθε ένοχη αν δεν βοηθούσε τους Σαντινίστας στη Νικαράγουα να μαζέψουν τον καφέ τους και που η μη αποδοκιμασία στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό ήταν θανάσιμο αμάρτημα.

Ζήσαμε «επαναστατικές ημέρες». Σήμερα με μία απόσταση από τα γεγονότα μπορούμε να κάνουμε την αυτοκριτική μας και να πούμε ότι συμβάλλαμε κι εμείς, στο μέτρο των δυνατοτήτων του ο καθένας, στην αποδόμηση αυτής της χώρας. Με την ενεργό συμμετοχή μας ή έστω με την ανοχή μας, βοηθήσαμε να διαλυθούν τα σχολεία και τα πανεπιστήμια. Επειδή ακριβώς δεν τολμήσαμε να αντιδράσουμε, το επιχειρηματικό κέρδος θεωρείται ακόμη και σήμερα συνώνυμο της δράσης της μαφίας. Επειδή δεν τολμήσαμε να ορθώσουμε λόγο, επιτρέψαμε στα πάσης φύσεως τρωκτικά να πάρουν στα χέρια τους τις τύχες των κομμάτων και της εξουσίας.

Και τώρα; Θα σωπάσουμε για άλλη μία φορά, μην τυχόν και μας πουν «ρατσιστές»; Μην τυχόν και πλήξουμε το «προοδευτικό» προσωπείο που αρέσκεται να φορά τα τελευταία τριάντα χρόνια η ελληνική κοινωνία; Αν το κάνουμε και τώρα, που ο κόμπος με τους λαθρομετανάστες έχει φτάσει στο χτένι, αν κλείσουμε για άλλη μία φορά τα μάτια, θα έρθει η ώρα που η «αυτοκριτική» θα είναι πλέον πιο σκληρή. Θα έχουν χαθεί πολλά περισσότερα πράγματα απ’ όσα έχουμε ήδη χάσει ασπαζόμενοι επί σειρά ετών ιδέες καταστροφικές για τη χώρα και το έθνος.

Να ξεκαθαρίσουμε, ευθύς εξαρχής, ότι αυτά που συμβαίνουν στην Ελλάδα δεν συμβαίνουν σε άλλη χώρα του κόσμου. Αν αύριο το πρωί υπήρχε ένα ανάλογο πρόβλημα στη Γερμανία, για παράδειγμα, θα είχαν ξεσηκωθεί ακόμη και οι πέτρες. Οι ευρωπαϊκές κοινωνίες είναι ανεκτικές απέναντι στους ξένους (όσο είναι ανεκτικές), επειδή το πρόβλημα μπορούν να το διαχειριστούν. Αν δεν μπορούσαν θα ήταν ιδιαίτερα σκληρές, επειδή θα κινδύνευε η εύρυθμη λειτουργία της κοινωνίας τους.

Το πρόβλημα, όμως, στην Ελλάδα έχει ξεφύγει εδώ και καιρό. Δυστυχώς, τα πολιτικά κόμματα αρνήθηκαν να το αντιμετωπίσουν, επειδή φοβήθηκαν ότι η επιλογή τους αυτή θα είχε πολιτικό κόστος, λόγω των ιδεοληψιών που υπάρχουν στην Ελλάδα. Το ζήτημα, όμως, είναι ότι τα πράγματα εξελίχτηκαν με τόση μεγάλη ταχύτητα που τα κόμματα δεν αντιλήφθηκαν ότι οι μέχρι χτες «προοδευτικοί» ψηφοφόροι τους έφτασαν στο σημείο της αγανάκτησης και πέρα απ’ αυτό. Η αδράνεια των δύο μεγάλων κομμάτων έδωσε έδαφος σε ακραία στοιχεία να γίνουν οι αποκλειστικοί εκφραστές της πραγματικής πλέον λαϊκής αγανάκτησης.

Ο καθένας από εμάς μπορεί να λέει ωραία λόγια. Ας πάει, όμως, να ζήσει στον Άγιο Παντελεήμονα, στην Πλατεία Αμερικής και να μας πει έπειτα αν διατηρεί τις απόψεις του περί ίσων δικαιωμάτων και ευκαιριών.

Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο κι αν δεν αποφασίσουμε ως κοινωνία να συζητήσουμε ανοικτά και δίχως προκαταλήψεις αυτό το θέμα, πολύ σύντομα ο εξελίξεις θα μας ξεπεράσουν και είναι πιθανόν να γίνουμε θεατές απίστευτων καταστάσεων.

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι οι μετανάστες πρέπει να τύχουν ίσων δικαιωμάτων με τους γηγενείς. Προσωπικά είμαι αρνητικός κάθετα σε μία τέτοια προοπτική. Θέλω να πιστεύω ότι και όσοι το έλεγαν για τους δικούς τους λόγους πριν από τις εκλογές και βρίσκονται στην κυβέρνηση, θα έχουν αλλάξει άποψη.

Δεν είναι δυνατόν να αποδεχτούμε ότι όποιος περνάει με το έτσι θέλω τα σύνορα της χώρας θα αποκτά πλήρη δικαιώματα, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και στέγη. Δική του ήταν η επιλογή να έρθει εδώ, δεν τον καλέσαμε εμείς. Δεν είμαστε υποχρεωμένοι να τον αποδεχτούμε. Όχι γιατί το χρώμα του δέρματός του ίσως είναι σκούρο, αλλά διότι δεν αντέχει η χώρα ένα τέτοιο βάρος.

Και τι κάνουμε με αυτούς που είναι εδώ; Για όσους βρίσκονται εδώ νόμιμα, έχουν εργασία και χαρτιά, δεν τίθεται θέμα. Όσοι όμως είναι παράνομοι, πρέπει να γυρίσουν στις πατρίδες τους. Είναι πολύ μεγαλύτερο το κόστος της παραμονής τους στη χώρα μας από εκείνο της επαναπροώθησή τους. Μέχρι σήμερα έχουμε περάσει το μήνυμα προς τους υποψήφιους μετανάστες «ελάτε στην Ελλάδα να ζήσετε τον μύθο σας». Από εδώ και πέρα θα πρέπει να περάσουμε ένα άλλο μήνυμα: «Η Ελλάδα δεν είναι φιλική στους απρόσκλητους επισκέπτες».

Να δούμε μαζί το μέλλον, αν και εφόσον δεν αποφασίσουμε να κάνουμε κάτι τώρα. Ποιος είναι εκείνος που μας διαβεβαιώνει ότι σε λίγο καιρό οι οικονομικοί μετανάστες δεν θα είναι περισσότεροι από τους Έλληνες σε αυτή την χώρα; Τι πρέπει να κάνουμε τότε; Να τους δώσουμε πλήρη πολιτικά δικαιώματα και να εκλέξουν τη δική τους κυβέρνηση; Πώς είναι δυνατόν η Ελλάδα του ΔΝΤ, η Ελλάδα της κρίσης να συντηρήσει τόσους πολλούς πεινασμένους;

Στα γεγονότα του Δεκεμβρίου όλοι θυμόμαστε τους αλλοδαπούς που λεηλατούσαν μαγαζιά. Ήταν φυσικό και μας έκανε εντύπωση ότι κάποιοι το βρήκανε αξιοσημείωτο. Ο πεινασμένος, ο εξαθλιωμένος δεν έχει πολλές επιλογές, πέρα από εκείνες που ορίζει το ένστικτο της αυτοσυντήρησής του.

Κάποιοι λένε ότι δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε τους ανθρώπους αυτούς για τη μοίρα τους. Κάνουν λάθος. Δεν βρέθηκαν τυχαία σε αυτή τη χώρα, ήταν δική τους επιλογή. Γιατί λοιπόν, αυτοί να έχουν το δικαίωμα της επιλογής και να έρχονται με το έτσι θέλω στη χώρα μας και εμείς να μην έχουμε το δικαίωμα να τους αρνηθούμε την είσοδο;

Γράφει ο Θανάσης Μαυρίδης - Capital

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Ομαδική έκθεση: «Έργα που αναδεικνύουν το ύφασμα του καναπέ»

Μια ξεχωριστή έκθεση, με «έργα που αναδεικνύουν το ύφασμα του καναπέ», θα εγκαινιάσει την Πέμπτη 28 Μαρτίου και ώρα 20:00 ο χώρος τέχνης «9 ΕΝΝΕΑ». Σύμφωνα με το βιβλίο «Η Ελληνική Τέχνη από το Α έως το Ω», οι σκληροπυρηνικοί του εικαστικού κόσμου δεν εγκρίνουν τα «έργα τα οποία, αντί να προβληματίζουν τον θεατή, αναδεικνύουν το ύφασμα…

Έρχεται στην Αθήνα η Συμφωνική Ορχήστρα Τσαϊκόφσκι

Δύο μαγικές βραδιές στο Christmas Theater θα μας χαρίσει η σπουδαία Συμφωνική Ορχήστρα Τσαϊκόφσκι, που θα έρθει στην Αθήνα σε πλήρη σύνθεση, με 100 εξαίρετους μουσικούς, έχοντας στο πόντιουμ έναν ζωντανό μύθο της Ρωσικής μουσικής σχολής, τον Βλαντίμιρ Φεντοσέγιεφ. Θα παρουσιαστούν από τη μεγάλη Συμφωνική Ορχήστρα της Μόσχας οι διάσημες…

Παρουσίαση βιβλίου: «Το κάστρο των παραμυθιών» - Παρουσιάζει η Μ. Πονηράκη

Τον συλλογικό τόμο με τίτλο «Το κάστρο των παραμυθιών» θα παρουσιάσει η συγγραφέας Μαριλένα Πονηράκη την Κυριακή 10 Μαρτίου και ώρα 12:00 στην Έπαυλη Δροσίνη στην Κηφισιά, στο πλαίσιο του θεσμού «Άνοιξη Τεχνών» του ΝΠΔΔ Πολιτισμού & Αθλητισμού «Δημήτριος Βικέλας». Στην εκδήλωση θα παρουσιαστεί επίσης με δραματοποίηση και ένα από τα…

«Μαμά, γιατί θηλάζεις;»

Κυκλοφόρησε το παιδικό βιβλίο «Μαμά γιατί θηλάζεις» από τις εκδόσεις Οσελότος, που δημιουργήθηκε μέσα από τη συλλογική προσπάθεια της Μαρίας Δανιήλ-Παιδιάτρου, της Έφης Κουκουτσάκη-Μαίας και της Νατάσας Δανιήλ-φιλολόγου και εικονογράφου. Είναι αφιερωμένο σε όλες τις μαμάδες, αλλά απευθύνεται σε όλη την οικογένεια. Τα βάσανα της…

«Ο Άπιστος Θωμάς» του Καραβάτζιο

Ο εν λόγω πίνακας, με τίτλο «Ο Άπιστος Θωμάς», αποτελεί έργο του Μικελάντζελο Μερίτζι ντα Καραβάτζιο και τον ζωγράφισε περίπου το 1602-3, δηλαδή στις αρχές της εποχής Μπαρόκ.  Μερικά από τα χαρακτηριστικά του καλλιτεχνικού ύφους της περιόδου είναι το έντονο διακοσμητικό στοιχείο, η κίνηση, το συναίσθημα, τα έντονα χρώματα και οι έντονες…

Ο πόνος δε μένει πια εδώ…

Σήμερα ξεκίνησες από τα χτες. Ούτε καφές, ούτε κουλούρι. Γύρισες τα μαγαζιά, φόρτωσες σακούλες και χαρτιά τον ουρανό, έτρεξες για γλυκά, ζωγράφισες κάρτες, έκοψες κορδέλες, υλικά και συνήθειες. Και σαν όλα πια πήραν μια θέση στη σκηνή, έκανες ένα βήμα πίσω.  Λεπτό πανί στο χρώμα της άμμου, φουσκωτές γιρλάντες με ασημένια στολίδια, λεπτά…

Απόψε κλείδωσε… δε θα γυρίσω

Είναι κάποιες μέρες που δεν ξημερώνουν. Κρεμιούνται από την κουπαστή, τσαλαβουτούν σε νερά, γεμίζουν λάσπες και αφήνουν πατημασιές μέχρι το αύριο. Σε προσπερνούν, νιώθεις τη στάχτη τους να σε σκεπάζει πριν καν καείς, γεμίζουν με αέρα βορινό τα μπατζάκια σου μα εσύ στέκεσαι. Από συνήθεια. Από απόγνωση. Από απορία. Ποτέ δε σου εξήγησε…

Άνθρωποι από καλό χαρμάνι…

Κάθε πρώτη του Μάη, στο πλακόστρωτο έξω από το πατρικό της γιαγιάς μου τραβούσε χειρόφρενο το αγροτικό της Τασίας. Φορτωμένο με κασόνια, διαλυμένα πλαστικά, ιμάντες από χοντρό πανί, αρώματα εξοχής και μερικές σταγόνες πετρέλαιο στο κούτελο. Μια ντουντούκα από εφημερίδα, όπερα στο κασετόφωνο και ένα κομμένο λεμόνι σε πλαστικό ποτήρι. Τα…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Υπάρχει τύχη στη ζωή;

Υπάρχει τύχη στη ζωή τελικά;  Αξίζει να διαβάσουμε ένα άρθρο το οποίο…

Η ανοχή του διαφορετικού καθαρίσματος της μπανάνας!

Μια μέρα ο 13χρονος ανιψιός μου Βασίλης μου είπε (σχεδόν…

Για τη μαμά μου…

Στα ένατα γενέθλια της κόρης μου ξύπνησα με κλάματα, γιατί σε…

Απόψε κλείδωσε… δε θα γυρίσω

Είναι κάποιες μέρες που δεν ξημερώνουν. Κρεμιούνται από την κουπαστή,…

Άνθρωποι από καλό χαρμάνι…

Κάθε πρώτη του Μάη, στο πλακόστρωτο έξω από το πατρικό της γιαγιάς μου…

Να μείνεις εκεί… κοντά σου

Όταν ήμουν μικρή, η απόσταση μέχρι τον ήλιο φαινόταν σχεδόν…

Back in Time

Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο ποιητής της ανθρώπινης περιπέτειας

Γράφει η Δήμητρα Σμυρνή Για το Θόδωρο Αγγελόπουλο, το…

Kind of blue, η επιτομή της jazz μουσικής

Η jazz ανήκει στα είδη της μουσικής που επιθυμώ να ακούσω το βράδυ,…

Εφιάλτης, η σπουδαιότερη ελληνική ταινία τρόμου

Και όμως, ο ελληνικός κινηματογράφος μπορεί να καυχηθεί ότι για μία…

«Ο γέρος και η θάλασσα» του Χέμινγουεϊ σε ένα εντυπωσιακό animation φιλμ

Βασισμένη στη πασίγνωστη νουβέλα του Έρνεστ Χέμινγουεϊ «Ο γέρος και η…

Θεόφιλος Καΐρης, ο φιλόσοφος της νεότερης Ελλάδας που ξεπέρασε τα εσκαμμένα

Ο Θεόφιλος Καΐρης, ακολούθησε την μοίρα όλων των μεγάλων διανοητών,…

Οι 10 ταινίες με το πιο ανατρεπτικό φινάλε

Δέκα αξέχαστες κινηματογραφικές ταινίες, που το τέλος τους έχει…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης