tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

«Μηχανές που… κόβουν λεφτά για τις εταιρείες κατάντησαν οι εθνικοί δρόμοι!»

«Μηχανές που… κόβουν λεφτά για τις εταιρείες κατάντησαν οι εθνικοί δρόμοι!»

( 3 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: tempo team | Παρασκευή, 28.01.11 13:15
 

diodia_37834455.jpg

Εκρηκτικές διαστάσεις έχει πάρει τις τελευταίες μέρες το θέμα των διοδίων. Οι υπέρογκες αυξήσεις από τη μια, καθώς και η δημιουργία νέων σταθμών διοδίων από την άλλη, τη στιγμή μάλιστα που τα εισοδήματα της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού μειώνονται με γεωμετρική πρόοδο, αποτελούν μεγάλη πρόκληση.

Το φαινόμενο των διοδίων γίνεται πιο εκρηκτικό, επειδή δεν υπάρχει καμιά λογική, που να μπορεί να το δικαιολογήσει. Τα λογικοφανή «επιχειρήματα» όσων παρέδωσαν τους εθνικούς δρόμους στις εταιρείες, καθώς και των ίδιων των εταιριών που… βρήκαν φλέβα χρυσού, δεν είναι ικανά να πείσουν κανέναν.

Η παραχώρηση του εθνικού δικτύου προς εκμετάλλευση στους ιδιώτες ίσως και  να αποτελεί  τον πιο αδύναμο κρίκο μεταξύ αυτών, που συνθέτουν την αλυσίδα της μεγάλης αδικίας και εκμετάλλευσης, που βιώνουμε σήμερα.

Η άρχουσα τάξη, οι πολιτικοί της εκφραστές, καθώς και οι εντεταλμένοι κονδηλοφόροι της το γνωρίζουν πολύ καλά. Αυτός είναι και ο λόγος, που κάνουν απέλπιδες προσπάθειες, για να εκτονώσουν όσο γίνεται την κατάσταση και σ’ αυτόν τον τομέα.

Ανακοινώνουν διάφορα «μέτρα» που θα περιορίσουν κάποιες… αδικίες ή …υπερβολές, που και οι ίδιοι  αναγκάζονται να αναγνωρίσουν, στην προσπάθεια τους να «λασκάρουν» το καπάκι της χύτρας που βράζει, πετυχαίνοντας μια ελεγχόμενη εκτόνωση. Ένα από αυτά τα μέτρα είναι τα λεγόμενα «ηλεκτρονικά διόδια». Δηλαδή θα καταγράφεται ο αριθμός του αυτοκινήτου με την είσοδο και έξοδο του από τις εθνικές οδούς, θα χρεώνεται το αυτοκίνητο ανάλογα με τα χιλιόμετρα που θα έχει διανύσει και στο τέλος του μήνα θα έρχεται ο λογαριασμός στο σπίτι. Μ’ αυτό τον τρόπο οι εμπνευστές του εγχειρήματος αφελώς πιστεύουν ότι θα περιορίσουν  την αγανάκτηση των οδηγών, μιας και  αυτοί δε θα σταματούν κάθε τρις και λίγο για να εξαγοράζουν την διελευσή τους… από τους εθνικούς δρόμους. Και όχι μόνο αυτό. Εκτιμούν  ότι, επειδή οι οδηγοί θα πληρώνουν ανά χιλιόμετρο διαδρομής που θα κάνουν, δε θα δημιουργείται σ’ αυτούς τόσο  έντονα  η αίσθηση της αδικίας!

Ένα δεύτερο μέτρο είναι η υπόσχεση για την κατασκευή   παράδρομων, ώστε, όποιος δεν θέλει να πληρώσει, να περνάει από εκεί! Και φυσικά οι παράδρομοι θα πληρωθούν αφ’ ενός από εμάς και αφ’ ετέρου δεν θα παρέχουν την ίδια ασφάλεια με αυτήν των εθνικών δρόμων! Δηλαδή, ενώ πληρώσαμε για δρόμους, ας κυκλοφορούμε από τους… παράδρομους!

Μπορεί να αποτελεί μια «λύση»  για  πολλούς οδηγούς η παράκαμψη των διοδίων, μέσω κακών συνήθως στενών  και επικίνδυνων διπλής κατεύθυνσης  δρόμων, αλλά ταυτόχρονα αυτή η «λύση» προκαλεί σ’ αυτούς οργή. Γιατί, αφ’ ενός προσβάλλει την προσωπικότητα του κάθε οδηγού και αφ’ ετέρου αποτελεί γι αυτόν δίκοπο μαχαίρι. Έχει να επιλέξει ανάμεσα στο  να μην πληρώσει τα διόδια από τη μια  και την καθυστέρηση με τον επιπλέον κίνδυνο από την άλλη. Όπως είναι γνωστό και αυτές οι διέξοδοι είναι  στην πρόθεση των… ιδιοκτητριών εταιριών να κλείσουν!

Το ερώτημα όμως παραμένει. Γιατί να πληρώνουμε διόδια; Είναι γνωστό ότι οι ελληνικοί δρόμοι κατασκευάστηκαν με τα χρήματα του ελληνικού λαού και σε κάποιες περιπτώσεις οι εταιρείες που κατασκεύασαν η κατασκευάζουν κάποια τμήματα των δρόμων συμμετέχουν με ευτελή ποσοστά, μικρότερα του 10% και αυτά με την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου. Δηλαδή και πάλι στην ουσία το κόστος εξ ολοκλήρου το πληρώνει ο ελληνικός λαός, ενώ οι εν λόγω εταιρείες θα εισπράττουν για τριάντα και πλέον χρόνια τα… διόδια! Το επιχείρημα ότι ανατέθηκε στις εταιρείες να συντηρούν τους δρόμους, άρα εμείς λογικό είναι να πληρώνουμε διόδια, είναι τουλάχιστον βλακώδες.

Στοιχειώδης υποχρέωση μιας πολιτείας, που εισπράττει δεκάδες υπέρογκους φόρους από τους πολίτες της και μεταξύ αυτών τους υπέρογκους και έξω από κάθε λογική φόρους καυσίμων, καθώς και τα υπερβολικά τέλη κυκλοφορίας, είναι η συντήρηση των δρόμων. Το αν αυτοί που μας κυβερνούν εδώ και χρόνια υποθήκευσαν εκ των προτέρων τους υποκατασκευή ελληνικούς δρόμους και όχι μόνο,  αυτό είναι δική τους επιλογή  και φυσικά όχι του ελληνικού λαού, που ποτέ δεν τους έδωσε τέτοια εντολή. Οι ελληνικοί δρόμοι αποτελούν κομμάτι της ελληνικής επικράτειας. Ποτέ ο ελληνικός λαός δεν εξουσιοδότησε κανένα κόμμα και  καμιά κυβέρνηση να προχωρήσει σε τέτοιου είδους  παραχωρήσεις, όπως ομόφωνα και ομόθυμα ψήφισαν στη βουλή ΠΑΣΟΚ,  ΝΔ, και ΛΑΟΣ. Ούτε προφανώς αναγνωρίζει τέτοιου είδους υπογραφές και αυτό αποδεικνύεται από το ογκούμενο κύμα διαμαρτυρίας των πολιτών, το οποίο είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα πάρει εκρηκτικές διαστάσεις. Και όχι μόνο ενάντια στα διόδια, αλλά ενάντια  στο σύνολο των άδικων και προκλητικών ανατροπών που βιώνουμε σήμερα, ενάντια στο σύνολο της πολιτικής τους!

Προκαλεί αλγεινή εντύπωση η έκφραση: «η εταιρία που εκμεταλλεύεται το συγκεκριμένο… κομμάτι του δρόμου». Δηλαδή μπορεί να υπάρξει χαμηλότερο σημείο προσβολής, υποβάθμισης, απαξίωσης αλλά και εξαθλίωσης μιας χώρας, ενός λαού, όταν ούτε οι δρόμοι της πατρίδας του, δεν αποτελούν γι’ αυτόν κοινωνικό αγαθό; Όταν ακόμη και αυτοί οι δρόμοι είναι αντικείμενο προς εκμετάλλευση;

Είναι λοιπόν αυτονόητο ότι φτάσαμε σε έσχατο σημείο ανοχής. Όταν για παράδειγμα σήμερα ένα ΙΧ χρειάζεται περίπου 50 ευρώ τέλη διοδίων  για τη διαδρομή Θεσ/νίκης-Αθήνας με επιστροφή και άλλα 80 ευρώ τουλάχιστον για το φόρο της βενζίνης που θα καταναλώσει, τι θα κάνει ένας αμειβόμενος με 580 ευρώ το μήνα, που θα πληρώσει μόνο για μία διαδρομή τέλη και φόρο πάνω από το ένα τέταρτο του μηνιαίου εισοδηματός του;

Και το ερώτημα αυτονόητο. Γιατί να χρεωθεί  ο ελληνικός λαός για δρόμους που δεν θα μπορεί να χρησιμοποιήσει; Βέβαια το ποια συμφέροντα εξυπηρετήθηκαν και ποια εξυπηρετούνται είναι προφανές. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι η χώρα μας είναι διαμετακομιστικό κέντρο. Και βέβαια προφανής είναι και ο ρόλος των «πολιτικών υπαλλήλων» της κυβερνώσας τάξης, που δεν έκαναν τίποτα άλλο από το να υλοποιήσουν και σ’ αυτόν τον τομέα τις άνωθεν οδηγίες των Ευρωπαίων… «εταίρων» μας!

Άλλωστε, να μην το ξεχνάμε, ένας από τους στόχους που έχουν είναι και ο εξαναγκασμός μας  να μένουμε κλεισμένοι στα σπίτια μας, ταϊσμένοι με το… σανό των τηλεοπτικών τους μαγειρείων, να βγαίνουμε από αυτά μόνο, όταν μας χρειάζονται στη δούλεψη τους. Είναι ένας τρόπος για να μας υποτάξουν. Αυτός είναι και ο τελικός τους στόχος.

Παρ’ όλο που τα επίσημα στοιχεία είναι σε πολλούς γνωστά, σχετικά με τις αποικιακού χαρακτήρα συμβάσεις, που οι ελληνικές κυβερνήσεις…εξασφάλισαν στις εταιρείες, στις οποίες παραχώρησαν τους ελληνικούς δρόμους, δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι επιβεβλημένα.

Για την Αττική οδό  η σύμβαση παραχώρησης που υπογράφτηκε από το ΠΑΣΟΚ το 1996 είχε διάρκεια 8-23 χρόνια, με την πρόβλεψη ότι, εάν στο μεταξύ οι εργολάβοι έκαναν απόσβεση της ίδιας συμμετοχής τους συν ένα κέρδος 11,6%, τότε το έργο και η διαχείρισή του θα επέστρεφε στο δημόσιο.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία το έργο στοίχισε 1300 εκ  ευρώ, εκ των οποίων τα 175 εκ. ευρώ ήταν της κατασκευάστριας εταιρίας! Τον Απρίλη του 2005 η εισαγγελική έρευνα για τη σύμβαση κατασκευής και λειτουργίας της Αττικής Οδού κατέληξε ότι  πρόκειται για μια «λεόντεια» σύμβαση, όσον αφορά τα συμφέροντα του ελληνικού δημοσίου, όμως τα κυβερνητικά κόμματα και αυτό το κάλυψαν με τον μανδύα της…νομιμότητας! Το 2009 τα έσοδα από την εκμετάλλευση της Αττικής Οδού ξεπερνούσαν το ένα εκ. ευρώ την ημέρα! Τα δε κέρδη από τα οκτώ χρόνια λειτουργίας ήδη είχαν ξεπεράσει όχι μόνο τα δάνεια και τη συμμετοχή των εργολάβων, αλλά τη συνολική αξία κατασκευής, όπως αυτό δηλώθηκε επίσημα. Στην περίπτωση αυτή ακόμη και με τους όρους της σκανδαλώδους αυτής  σύμβασης έπρεπε να είχε επιστραφεί το έργο στο ελληνικό δημόσιο, κάτι που φυσικά… δεν έγινε. Το γεγονός αυτό βέβαια δεν αποτελεί σκάνδαλο ούτε για τα μέσα μαζικής… ενημέρωσης ούτε φυσικά για τα κόμματα που διαχειρίζονται την εξουσία!

Το παραπάνω μοντέλο, δεν αφορά μόνο την Αττική Οδό. Πάνω σε αυτήν  τη… λογική οικοδομήθηκαν οι συμβάσεις κατασκευής  και  παραχώρησης όλου του χάρτη της επικράτειας, με την κατάτμησή του σε έξι μεγάλους οδικούς άξονες, από την κυβέρνηση της ΝΔ αυτήν τη φορά. Επίσης είναι γνωστό ότι με τα διόδια, τα οποία από το 2008 και μόνον έχουν αυξηθεί έως και 400% (!!!),  προπληρώνουμε για ανύπαρκτους δρόμους και προχρηματοδοτούμε  κατασκευαστικούς ομίλους που…θα τους κατασκευάσουν! Χαρακτηριστικό παράδειγμα η εθνική οδός  Κορίνθου – Πατρών, όπου έχουν επιβάλει πανάκριβα διόδια για ένα έργο που θα… κατασκευαστεί!

Η εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ,  την Κυριακή 7Αυγούστου  του 2005, έγραφε: «Μέσα σε ένα έτος τα ακαθάριστα έσοδα της εταιρίας που εκμεταλλεύεται τη γέφυρα Ρίου - Αντιρρίου έχουν ξεπεράσει τα 40 εκατ. ευρώ, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για σύντομη απόσβεση της επένδυσης από την κοινοπραξία, που έχει κατασκευάσει και θα εκμεταλλεύεται τη γέφυρα για 35 χρόνια». Και συνεχίζει… «H εταιρεία Γέφυρα AE έχει καταβάλει 70 εκατ. Ευρώ και η επιτρεπόμενη απόδοση έχει καθοριστεί στο 11,5% επί του προαναφερθέντος ποσού σωρευτικά.  Όταν επιτευχθεί αυτή η απόδοση,  η παραχώρηση διακόπτεται και η εκμετάλλευση του έργου επιστρέφει στο Δημόσιο. Το ποσό  της συνολικής δαπάνης του έργου ανήλθε στα 770 εκατ. Ευρώ».

Τελικά με βάση τα μέχρι στιγμής δεδομένα, από την εκμετάλλευση αυτή μέχρι στις 24 Δεκεμβρίου του 2039, που λήγει η σύμβαση, υπολογίζεται ότι η εταιρία  θα εισπράξει πάνω απο 1,6 δις ευρώ και το ποσοστό του… κέρδους της θα ξεπερνά το700% (!!!), αντί της μέγιστης επιτρεπόμενης απόδοσης του 11,5%. Παρ’ όλα  αυτά ούτε η εκμετάλλευση διακόπηκε ούτε κανενός κυβερνητικού παράγοντα ίδρωσε το αυτί! Θεωρούν φαίνεται, ότι η ισχύς τους απορρέει από τους επαίνους της ΕΕ και της Τρόικας.

Όμως  το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής, που οι ρίζες της ξεκινούν με την υπογραφή της συνθήκης του Μάαστριχτ, το βιώνουμε σήμερα με τον χειρότερο τρόπο. Οι διαχειριστές της εξουσίας, συνεχίζουν την ίδια πολιτική  με μεγαλύτερη ένταση, με το δημόσιο χρέος να εκτοξεύεται στα ύψη, τον λαό κυριολεκτικά να υποφέρει και τον πλούτο να μαζεύεται με προκλητικό τρόπο σε όλο και λιγότερα χέρια. Μειώνουν μισθούς και συντάξεις. Στερούν από τους ασφαλισμένους φάρμακα, ιατρικές εξετάσεις, στοιχειώδεις ιατρικές υπηρεσίες, διαλύουν ό,τι απέμεινε από το εθνικό σύστημα υγείας, συγχωνεύουν σχολεία. Δανείζονται για να χρηματοδοτούν τις Τράπεζες!

Με τις εισπράξεις ενός εκ. ευρώ την ημέρα,  των διοδίων της Αττικής Οδού και μόνο, θα μπορούσαν τα ταμεία να καλύψουν τα εφ’ άπαξ, που οφείλουν για κάποια χρόνια σε συνταξιούχους δημοσίους υπαλλήλους και για πάντα όλες τις υποχρεώσεις τους! Και αν από ένα και μόνο δρόμο, μέσω διοδίων, μαζεύουν ένα εκ. ευρώ την ημέρα, μπορεί να φανταστεί κανείς τις καθημερινές… εισπράξεις τους από τα διόδια όλης της χώρας! …Μηχανές που κόβουν…λεφτά για τους…διοδιάρχες οι εθνικοί δρόμοι!

Επειδή όμως οι ίδιες οι εταιρείες γνωρίζουν πολύ καλά την έντονη αγανάκτηση των πολιτών, κάνουν το πάν, για  να φανούν ως  αναντικατάστατες και κυρίως, ψάχνοντας για αφελείς, προσπαθούν να πείσουν  για την …αναγκαιότητα της παρουσίας τους, με διάφορους τρόπους. Τοποθετούν  πινακίδες με τηλέφωνα για βοήθεια, κατασκευάζουν κάποιες πρόχειρες τουαλέτες, πασπαλίζουν λίγη άσφαλτο σε κάποια σημεία για τη… βελτίωση του οδοστρώματος, κινούν κάποια αυτοκινητά τους  επιδεικτικά στους… «ιδιοκτήτους εθνικούς δρόμους»  και προπαντός τοποθετούν πινακίδες με τα ονόματα των εταιριών που τους  εκμεταλλεύονται, για να εμπεδώσουμε (!) το ποιοι είναι οι… ιδιοκτήτες τους!

Είναι λοιπόν αυτονόητο ότι ο αγώνας για την κατάργηση όλων των διοδίων πρέπει να ενταθεί, χωρίς συμβιβασμούς και υποχωρήσεις. Ο αγώνας αυτός μπορεί να κερδηθεί σπάζοντας αρχικά έναν από τους κρίκους της αντιλαϊκής αλυσίδας, για να ακολουθήσει το σπάσιμο και άλλων. Αυτήν τη στιγμή είναι βέβαιο ότι η κυβέρνηση και η πολιτική της, που εξασφαλίζει τυπική νομική κάλυψη σ’ αυτούς, που άγρια μας εκμεταλλεύονται, έχει απεναντί της την συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού και αυτό αργά η γρήγορα θα εκφραστεί δυναμικά. Το κίνημα κατά των διοδίων, κατά της πολιτικής τους, κατά της άγριας εκμετάλλευσης, ήδη έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις. Ούτε η πολυποίκιλη τρομοκρατία, ούτε η σκανδαλώδης  διαστρέβλωση της πραγματικότητας, θα σταθούν ικανές για να ανακόψουν αυτήν την πορεία. Η πρόκληση είναι μεγάλη!

Γράφει ο Δημήτρης Τσιμούρας (Εκπαιδευτικός)

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

«Μαμά, γιατί θηλάζεις;»

Κυκλοφόρησε το παιδικό βιβλίο «Μαμά γιατί θηλάζεις» από τις εκδόσεις Οσελότος, που δημιουργήθηκε μέσα από τη συλλογική προσπάθεια της Μαρίας Δανιήλ-Παιδιάτρου, της Έφης Κουκουτσάκη-Μαίας και της Νατάσας Δανιήλ-φιλολόγου και εικονογράφου. Είναι αφιερωμένο σε όλες τις μαμάδες, αλλά απευθύνεται σε όλη την οικογένεια. Τα βάσανα της…

«Ο Άπιστος Θωμάς» του Καραβάτζιο

Ο εν λόγω πίνακας, με τίτλο «Ο Άπιστος Θωμάς», αποτελεί έργο του Μικελάντζελο Μερίτζι ντα Καραβάτζιο και τον ζωγράφισε περίπου το 1602-3, δηλαδή στις αρχές της εποχής Μπαρόκ.  Μερικά από τα χαρακτηριστικά του καλλιτεχνικού ύφους της περιόδου είναι το έντονο διακοσμητικό στοιχείο, η κίνηση, το συναίσθημα, τα έντονα χρώματα και οι έντονες…

Ο πόνος δε μένει πια εδώ…

Σήμερα ξεκίνησες από τα χτες. Ούτε καφές, ούτε κουλούρι. Γύρισες τα μαγαζιά, φόρτωσες σακούλες και χαρτιά τον ουρανό, έτρεξες για γλυκά, ζωγράφισες κάρτες, έκοψες κορδέλες, υλικά και συνήθειες. Και σαν όλα πια πήραν μια θέση στη σκηνή, έκανες ένα βήμα πίσω.  Λεπτό πανί στο χρώμα της άμμου, φουσκωτές γιρλάντες με ασημένια στολίδια, λεπτά…

Απόψε κλείδωσε… δε θα γυρίσω

Είναι κάποιες μέρες που δεν ξημερώνουν. Κρεμιούνται από την κουπαστή, τσαλαβουτούν σε νερά, γεμίζουν λάσπες και αφήνουν πατημασιές μέχρι το αύριο. Σε προσπερνούν, νιώθεις τη στάχτη τους να σε σκεπάζει πριν καν καείς, γεμίζουν με αέρα βορινό τα μπατζάκια σου μα εσύ στέκεσαι. Από συνήθεια. Από απόγνωση. Από απορία. Ποτέ δε σου εξήγησε…

Άνθρωποι από καλό χαρμάνι…

Κάθε πρώτη του Μάη, στο πλακόστρωτο έξω από το πατρικό της γιαγιάς μου τραβούσε χειρόφρενο το αγροτικό της Τασίας. Φορτωμένο με κασόνια, διαλυμένα πλαστικά, ιμάντες από χοντρό πανί, αρώματα εξοχής και μερικές σταγόνες πετρέλαιο στο κούτελο. Μια ντουντούκα από εφημερίδα, όπερα στο κασετόφωνο και ένα κομμένο λεμόνι σε πλαστικό ποτήρι. Τα…

ΕΚΠΛΗΞΗ IX: Για 9η χρονιά οι καλλιτέχνες στο πλευρό των αστέγων

Για μια ακόμη χρονιά, η καλλιτεχνική κοινότητα συσπειρώνεται επιστρατεύοντας τη δύναμη της τέχνης προς όφελος των αστέγων της Αθήνας, μέσα από την «ΕΚΠΛΗΞΗ», την ετήσια έκθεση της εικαστικής πλατφόρμας του artAZ, η οποία υλοποιείται σε συνεργασία με την ΚΛΙΜΑΚΑ ΜΚΟ. Η μεγάλη εικαστική γιορτή, που αναδεικνύει το κοινωνικό πρόσωπο της…

Έλα να ξαπλώσεις δίπλα μου

Έλα να ξαπλώσεις δίπλα μου. Όχι, μη θυμώνεις. Δε θέλω κάτι πονηρό, δε σου ζητάω αυτό που πιστεύεις. Θέλω μόνο να ξαπλώσεις δίπλα μου και να μου κρατήσεις το χέρι, ξορκίζοντας όλους τους φόβους και τις αδυναμίες μου. Θέλω να αισθανθώ την παρουσία σου δίπλα μου να με διαβεβαιώνει πως όλα θα πάνε καλά, όταν εγώ είμαι πεπεισμένη για το…

Μια κριτική για την ταινία It

Το It, η κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου του Stephen King, μου κέντρισε το ενδιαφέρον στο να θελήσω να το παρακολουθήσω. Η ταινία περιστρέφεται γύρω από το χαρακτήρα ενός τρομακτικού κλόουν ο οποίος κυνηγάει και φοβίζει μία παρέα παιδιών. Έχοντας δει την κλασική τηλεοπτική σειρά It του 1990 με τον ανεπανάληπτο Tim Burry, θεωρώ πως…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Η γυναίκα που χαμογελούσε πάντα

Μια γυναίκα κάποτε χαμογελούσε πάντα. Όλη την ημέρα, όλες τις ώρες, όλα…

Μιζέρια, ο ύπουλος εχθρός της κοινωνίας

Φίλε Άλκιμε!  Έπειτα από μια βροχή, αν είσαι τυχερός και στρέψεις το…

10 σοφές φράσεις του μεγάλου μας ποιητή Γιάννη Ρίτσου

Ο Γιάννης Ρίτσος, ο ποιητής της Ρωμιοσύνης, αποτελεί έναν από τους…

Ξεπερνώντας το αίσθημα ζήλιας για τους άλλους

Το αίσθημα της ζήλιας είναι λίγο πολύ γνωστό σε όλους. Εμφανίζεται σε…

Πώς να εντοπίσετε τις φοβίες σας και να απαλλαγείτε από αυτές

Ο φόβος είναι ένα ανθρώπινο συναίσθημα που προκαλείται εξαιτίας κάποιας…

Για τα «όχι» που άκουσα στη ζωή μου

Όλα τα όχι που άκουσα στη ζωή μου με έκαναν άνθρωπο δυνατότερο και…

Back in Time

Οι 11 κορυφαίες ταινίες του Γούντι Άλεν

Ο Γούντι Άλεν έχει στο βιογραφικό του πλειάδα έργων και θεωρείται ως…

Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο ποιητής της ανθρώπινης περιπέτειας

Γράφει η Δήμητρα Σμυρνή Για το Θόδωρο Αγγελόπουλο, το…

Οι χειρότερες ταινίες όλων των εποχών

Αν έχετε σαδομαζοχιστικές τάσεις και θέλετε για κάποιον ακατανόητο…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή

Όταν έπεσε στο τραπέζι η πρόταση να κάνουμε ένα αφιέρωμα για τις…

Εφιάλτης, η σπουδαιότερη ελληνική ταινία τρόμου

Και όμως, ο ελληνικός κινηματογράφος μπορεί να καυχηθεί ότι για μία…

Τα video games που μας μεγάλωσαν

Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που αγαπήθηκαν στο παρελθόν είναι πάρα πολλά…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης