tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

«Μηχανές που… κόβουν λεφτά για τις εταιρείες κατάντησαν οι εθνικοί δρόμοι!»

«Μηχανές που… κόβουν λεφτά για τις εταιρείες κατάντησαν οι εθνικοί δρόμοι!»

( 3 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: tempo team | Παρασκευή, 28.01.11 13:15
 

diodia_37834455.jpg

Εκρηκτικές διαστάσεις έχει πάρει τις τελευταίες μέρες το θέμα των διοδίων. Οι υπέρογκες αυξήσεις από τη μια, καθώς και η δημιουργία νέων σταθμών διοδίων από την άλλη, τη στιγμή μάλιστα που τα εισοδήματα της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού μειώνονται με γεωμετρική πρόοδο, αποτελούν μεγάλη πρόκληση.

Το φαινόμενο των διοδίων γίνεται πιο εκρηκτικό, επειδή δεν υπάρχει καμιά λογική, που να μπορεί να το δικαιολογήσει. Τα λογικοφανή «επιχειρήματα» όσων παρέδωσαν τους εθνικούς δρόμους στις εταιρείες, καθώς και των ίδιων των εταιριών που… βρήκαν φλέβα χρυσού, δεν είναι ικανά να πείσουν κανέναν.

Η παραχώρηση του εθνικού δικτύου προς εκμετάλλευση στους ιδιώτες ίσως και  να αποτελεί  τον πιο αδύναμο κρίκο μεταξύ αυτών, που συνθέτουν την αλυσίδα της μεγάλης αδικίας και εκμετάλλευσης, που βιώνουμε σήμερα.

Η άρχουσα τάξη, οι πολιτικοί της εκφραστές, καθώς και οι εντεταλμένοι κονδηλοφόροι της το γνωρίζουν πολύ καλά. Αυτός είναι και ο λόγος, που κάνουν απέλπιδες προσπάθειες, για να εκτονώσουν όσο γίνεται την κατάσταση και σ’ αυτόν τον τομέα.

Ανακοινώνουν διάφορα «μέτρα» που θα περιορίσουν κάποιες… αδικίες ή …υπερβολές, που και οι ίδιοι  αναγκάζονται να αναγνωρίσουν, στην προσπάθεια τους να «λασκάρουν» το καπάκι της χύτρας που βράζει, πετυχαίνοντας μια ελεγχόμενη εκτόνωση. Ένα από αυτά τα μέτρα είναι τα λεγόμενα «ηλεκτρονικά διόδια». Δηλαδή θα καταγράφεται ο αριθμός του αυτοκινήτου με την είσοδο και έξοδο του από τις εθνικές οδούς, θα χρεώνεται το αυτοκίνητο ανάλογα με τα χιλιόμετρα που θα έχει διανύσει και στο τέλος του μήνα θα έρχεται ο λογαριασμός στο σπίτι. Μ’ αυτό τον τρόπο οι εμπνευστές του εγχειρήματος αφελώς πιστεύουν ότι θα περιορίσουν  την αγανάκτηση των οδηγών, μιας και  αυτοί δε θα σταματούν κάθε τρις και λίγο για να εξαγοράζουν την διελευσή τους… από τους εθνικούς δρόμους. Και όχι μόνο αυτό. Εκτιμούν  ότι, επειδή οι οδηγοί θα πληρώνουν ανά χιλιόμετρο διαδρομής που θα κάνουν, δε θα δημιουργείται σ’ αυτούς τόσο  έντονα  η αίσθηση της αδικίας!

Ένα δεύτερο μέτρο είναι η υπόσχεση για την κατασκευή   παράδρομων, ώστε, όποιος δεν θέλει να πληρώσει, να περνάει από εκεί! Και φυσικά οι παράδρομοι θα πληρωθούν αφ’ ενός από εμάς και αφ’ ετέρου δεν θα παρέχουν την ίδια ασφάλεια με αυτήν των εθνικών δρόμων! Δηλαδή, ενώ πληρώσαμε για δρόμους, ας κυκλοφορούμε από τους… παράδρομους!

Μπορεί να αποτελεί μια «λύση»  για  πολλούς οδηγούς η παράκαμψη των διοδίων, μέσω κακών συνήθως στενών  και επικίνδυνων διπλής κατεύθυνσης  δρόμων, αλλά ταυτόχρονα αυτή η «λύση» προκαλεί σ’ αυτούς οργή. Γιατί, αφ’ ενός προσβάλλει την προσωπικότητα του κάθε οδηγού και αφ’ ετέρου αποτελεί γι αυτόν δίκοπο μαχαίρι. Έχει να επιλέξει ανάμεσα στο  να μην πληρώσει τα διόδια από τη μια  και την καθυστέρηση με τον επιπλέον κίνδυνο από την άλλη. Όπως είναι γνωστό και αυτές οι διέξοδοι είναι  στην πρόθεση των… ιδιοκτητριών εταιριών να κλείσουν!

Το ερώτημα όμως παραμένει. Γιατί να πληρώνουμε διόδια; Είναι γνωστό ότι οι ελληνικοί δρόμοι κατασκευάστηκαν με τα χρήματα του ελληνικού λαού και σε κάποιες περιπτώσεις οι εταιρείες που κατασκεύασαν η κατασκευάζουν κάποια τμήματα των δρόμων συμμετέχουν με ευτελή ποσοστά, μικρότερα του 10% και αυτά με την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου. Δηλαδή και πάλι στην ουσία το κόστος εξ ολοκλήρου το πληρώνει ο ελληνικός λαός, ενώ οι εν λόγω εταιρείες θα εισπράττουν για τριάντα και πλέον χρόνια τα… διόδια! Το επιχείρημα ότι ανατέθηκε στις εταιρείες να συντηρούν τους δρόμους, άρα εμείς λογικό είναι να πληρώνουμε διόδια, είναι τουλάχιστον βλακώδες.

Στοιχειώδης υποχρέωση μιας πολιτείας, που εισπράττει δεκάδες υπέρογκους φόρους από τους πολίτες της και μεταξύ αυτών τους υπέρογκους και έξω από κάθε λογική φόρους καυσίμων, καθώς και τα υπερβολικά τέλη κυκλοφορίας, είναι η συντήρηση των δρόμων. Το αν αυτοί που μας κυβερνούν εδώ και χρόνια υποθήκευσαν εκ των προτέρων τους υποκατασκευή ελληνικούς δρόμους και όχι μόνο,  αυτό είναι δική τους επιλογή  και φυσικά όχι του ελληνικού λαού, που ποτέ δεν τους έδωσε τέτοια εντολή. Οι ελληνικοί δρόμοι αποτελούν κομμάτι της ελληνικής επικράτειας. Ποτέ ο ελληνικός λαός δεν εξουσιοδότησε κανένα κόμμα και  καμιά κυβέρνηση να προχωρήσει σε τέτοιου είδους  παραχωρήσεις, όπως ομόφωνα και ομόθυμα ψήφισαν στη βουλή ΠΑΣΟΚ,  ΝΔ, και ΛΑΟΣ. Ούτε προφανώς αναγνωρίζει τέτοιου είδους υπογραφές και αυτό αποδεικνύεται από το ογκούμενο κύμα διαμαρτυρίας των πολιτών, το οποίο είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα πάρει εκρηκτικές διαστάσεις. Και όχι μόνο ενάντια στα διόδια, αλλά ενάντια  στο σύνολο των άδικων και προκλητικών ανατροπών που βιώνουμε σήμερα, ενάντια στο σύνολο της πολιτικής τους!

Προκαλεί αλγεινή εντύπωση η έκφραση: «η εταιρία που εκμεταλλεύεται το συγκεκριμένο… κομμάτι του δρόμου». Δηλαδή μπορεί να υπάρξει χαμηλότερο σημείο προσβολής, υποβάθμισης, απαξίωσης αλλά και εξαθλίωσης μιας χώρας, ενός λαού, όταν ούτε οι δρόμοι της πατρίδας του, δεν αποτελούν γι’ αυτόν κοινωνικό αγαθό; Όταν ακόμη και αυτοί οι δρόμοι είναι αντικείμενο προς εκμετάλλευση;

Είναι λοιπόν αυτονόητο ότι φτάσαμε σε έσχατο σημείο ανοχής. Όταν για παράδειγμα σήμερα ένα ΙΧ χρειάζεται περίπου 50 ευρώ τέλη διοδίων  για τη διαδρομή Θεσ/νίκης-Αθήνας με επιστροφή και άλλα 80 ευρώ τουλάχιστον για το φόρο της βενζίνης που θα καταναλώσει, τι θα κάνει ένας αμειβόμενος με 580 ευρώ το μήνα, που θα πληρώσει μόνο για μία διαδρομή τέλη και φόρο πάνω από το ένα τέταρτο του μηνιαίου εισοδηματός του;

Και το ερώτημα αυτονόητο. Γιατί να χρεωθεί  ο ελληνικός λαός για δρόμους που δεν θα μπορεί να χρησιμοποιήσει; Βέβαια το ποια συμφέροντα εξυπηρετήθηκαν και ποια εξυπηρετούνται είναι προφανές. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι η χώρα μας είναι διαμετακομιστικό κέντρο. Και βέβαια προφανής είναι και ο ρόλος των «πολιτικών υπαλλήλων» της κυβερνώσας τάξης, που δεν έκαναν τίποτα άλλο από το να υλοποιήσουν και σ’ αυτόν τον τομέα τις άνωθεν οδηγίες των Ευρωπαίων… «εταίρων» μας!

Άλλωστε, να μην το ξεχνάμε, ένας από τους στόχους που έχουν είναι και ο εξαναγκασμός μας  να μένουμε κλεισμένοι στα σπίτια μας, ταϊσμένοι με το… σανό των τηλεοπτικών τους μαγειρείων, να βγαίνουμε από αυτά μόνο, όταν μας χρειάζονται στη δούλεψη τους. Είναι ένας τρόπος για να μας υποτάξουν. Αυτός είναι και ο τελικός τους στόχος.

Παρ’ όλο που τα επίσημα στοιχεία είναι σε πολλούς γνωστά, σχετικά με τις αποικιακού χαρακτήρα συμβάσεις, που οι ελληνικές κυβερνήσεις…εξασφάλισαν στις εταιρείες, στις οποίες παραχώρησαν τους ελληνικούς δρόμους, δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι επιβεβλημένα.

Για την Αττική οδό  η σύμβαση παραχώρησης που υπογράφτηκε από το ΠΑΣΟΚ το 1996 είχε διάρκεια 8-23 χρόνια, με την πρόβλεψη ότι, εάν στο μεταξύ οι εργολάβοι έκαναν απόσβεση της ίδιας συμμετοχής τους συν ένα κέρδος 11,6%, τότε το έργο και η διαχείρισή του θα επέστρεφε στο δημόσιο.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία το έργο στοίχισε 1300 εκ  ευρώ, εκ των οποίων τα 175 εκ. ευρώ ήταν της κατασκευάστριας εταιρίας! Τον Απρίλη του 2005 η εισαγγελική έρευνα για τη σύμβαση κατασκευής και λειτουργίας της Αττικής Οδού κατέληξε ότι  πρόκειται για μια «λεόντεια» σύμβαση, όσον αφορά τα συμφέροντα του ελληνικού δημοσίου, όμως τα κυβερνητικά κόμματα και αυτό το κάλυψαν με τον μανδύα της…νομιμότητας! Το 2009 τα έσοδα από την εκμετάλλευση της Αττικής Οδού ξεπερνούσαν το ένα εκ. ευρώ την ημέρα! Τα δε κέρδη από τα οκτώ χρόνια λειτουργίας ήδη είχαν ξεπεράσει όχι μόνο τα δάνεια και τη συμμετοχή των εργολάβων, αλλά τη συνολική αξία κατασκευής, όπως αυτό δηλώθηκε επίσημα. Στην περίπτωση αυτή ακόμη και με τους όρους της σκανδαλώδους αυτής  σύμβασης έπρεπε να είχε επιστραφεί το έργο στο ελληνικό δημόσιο, κάτι που φυσικά… δεν έγινε. Το γεγονός αυτό βέβαια δεν αποτελεί σκάνδαλο ούτε για τα μέσα μαζικής… ενημέρωσης ούτε φυσικά για τα κόμματα που διαχειρίζονται την εξουσία!

Το παραπάνω μοντέλο, δεν αφορά μόνο την Αττική Οδό. Πάνω σε αυτήν  τη… λογική οικοδομήθηκαν οι συμβάσεις κατασκευής  και  παραχώρησης όλου του χάρτη της επικράτειας, με την κατάτμησή του σε έξι μεγάλους οδικούς άξονες, από την κυβέρνηση της ΝΔ αυτήν τη φορά. Επίσης είναι γνωστό ότι με τα διόδια, τα οποία από το 2008 και μόνον έχουν αυξηθεί έως και 400% (!!!),  προπληρώνουμε για ανύπαρκτους δρόμους και προχρηματοδοτούμε  κατασκευαστικούς ομίλους που…θα τους κατασκευάσουν! Χαρακτηριστικό παράδειγμα η εθνική οδός  Κορίνθου – Πατρών, όπου έχουν επιβάλει πανάκριβα διόδια για ένα έργο που θα… κατασκευαστεί!

Η εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ,  την Κυριακή 7Αυγούστου  του 2005, έγραφε: «Μέσα σε ένα έτος τα ακαθάριστα έσοδα της εταιρίας που εκμεταλλεύεται τη γέφυρα Ρίου - Αντιρρίου έχουν ξεπεράσει τα 40 εκατ. ευρώ, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για σύντομη απόσβεση της επένδυσης από την κοινοπραξία, που έχει κατασκευάσει και θα εκμεταλλεύεται τη γέφυρα για 35 χρόνια». Και συνεχίζει… «H εταιρεία Γέφυρα AE έχει καταβάλει 70 εκατ. Ευρώ και η επιτρεπόμενη απόδοση έχει καθοριστεί στο 11,5% επί του προαναφερθέντος ποσού σωρευτικά.  Όταν επιτευχθεί αυτή η απόδοση,  η παραχώρηση διακόπτεται και η εκμετάλλευση του έργου επιστρέφει στο Δημόσιο. Το ποσό  της συνολικής δαπάνης του έργου ανήλθε στα 770 εκατ. Ευρώ».

Τελικά με βάση τα μέχρι στιγμής δεδομένα, από την εκμετάλλευση αυτή μέχρι στις 24 Δεκεμβρίου του 2039, που λήγει η σύμβαση, υπολογίζεται ότι η εταιρία  θα εισπράξει πάνω απο 1,6 δις ευρώ και το ποσοστό του… κέρδους της θα ξεπερνά το700% (!!!), αντί της μέγιστης επιτρεπόμενης απόδοσης του 11,5%. Παρ’ όλα  αυτά ούτε η εκμετάλλευση διακόπηκε ούτε κανενός κυβερνητικού παράγοντα ίδρωσε το αυτί! Θεωρούν φαίνεται, ότι η ισχύς τους απορρέει από τους επαίνους της ΕΕ και της Τρόικας.

Όμως  το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής, που οι ρίζες της ξεκινούν με την υπογραφή της συνθήκης του Μάαστριχτ, το βιώνουμε σήμερα με τον χειρότερο τρόπο. Οι διαχειριστές της εξουσίας, συνεχίζουν την ίδια πολιτική  με μεγαλύτερη ένταση, με το δημόσιο χρέος να εκτοξεύεται στα ύψη, τον λαό κυριολεκτικά να υποφέρει και τον πλούτο να μαζεύεται με προκλητικό τρόπο σε όλο και λιγότερα χέρια. Μειώνουν μισθούς και συντάξεις. Στερούν από τους ασφαλισμένους φάρμακα, ιατρικές εξετάσεις, στοιχειώδεις ιατρικές υπηρεσίες, διαλύουν ό,τι απέμεινε από το εθνικό σύστημα υγείας, συγχωνεύουν σχολεία. Δανείζονται για να χρηματοδοτούν τις Τράπεζες!

Με τις εισπράξεις ενός εκ. ευρώ την ημέρα,  των διοδίων της Αττικής Οδού και μόνο, θα μπορούσαν τα ταμεία να καλύψουν τα εφ’ άπαξ, που οφείλουν για κάποια χρόνια σε συνταξιούχους δημοσίους υπαλλήλους και για πάντα όλες τις υποχρεώσεις τους! Και αν από ένα και μόνο δρόμο, μέσω διοδίων, μαζεύουν ένα εκ. ευρώ την ημέρα, μπορεί να φανταστεί κανείς τις καθημερινές… εισπράξεις τους από τα διόδια όλης της χώρας! …Μηχανές που κόβουν…λεφτά για τους…διοδιάρχες οι εθνικοί δρόμοι!

Επειδή όμως οι ίδιες οι εταιρείες γνωρίζουν πολύ καλά την έντονη αγανάκτηση των πολιτών, κάνουν το πάν, για  να φανούν ως  αναντικατάστατες και κυρίως, ψάχνοντας για αφελείς, προσπαθούν να πείσουν  για την …αναγκαιότητα της παρουσίας τους, με διάφορους τρόπους. Τοποθετούν  πινακίδες με τηλέφωνα για βοήθεια, κατασκευάζουν κάποιες πρόχειρες τουαλέτες, πασπαλίζουν λίγη άσφαλτο σε κάποια σημεία για τη… βελτίωση του οδοστρώματος, κινούν κάποια αυτοκινητά τους  επιδεικτικά στους… «ιδιοκτήτους εθνικούς δρόμους»  και προπαντός τοποθετούν πινακίδες με τα ονόματα των εταιριών που τους  εκμεταλλεύονται, για να εμπεδώσουμε (!) το ποιοι είναι οι… ιδιοκτήτες τους!

Είναι λοιπόν αυτονόητο ότι ο αγώνας για την κατάργηση όλων των διοδίων πρέπει να ενταθεί, χωρίς συμβιβασμούς και υποχωρήσεις. Ο αγώνας αυτός μπορεί να κερδηθεί σπάζοντας αρχικά έναν από τους κρίκους της αντιλαϊκής αλυσίδας, για να ακολουθήσει το σπάσιμο και άλλων. Αυτήν τη στιγμή είναι βέβαιο ότι η κυβέρνηση και η πολιτική της, που εξασφαλίζει τυπική νομική κάλυψη σ’ αυτούς, που άγρια μας εκμεταλλεύονται, έχει απεναντί της την συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού και αυτό αργά η γρήγορα θα εκφραστεί δυναμικά. Το κίνημα κατά των διοδίων, κατά της πολιτικής τους, κατά της άγριας εκμετάλλευσης, ήδη έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις. Ούτε η πολυποίκιλη τρομοκρατία, ούτε η σκανδαλώδης  διαστρέβλωση της πραγματικότητας, θα σταθούν ικανές για να ανακόψουν αυτήν την πορεία. Η πρόκληση είναι μεγάλη!

Γράφει ο Δημήτρης Τσιμούρας (Εκπαιδευτικός)

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Επίλογοι

Τα πρώτα καρβέλια φεύγουν για το μοναστήρι μέσα σε ψάθινα καλάθια. Τα πρώτα χρόνια φορτώνονταν στον Ηρακλή, το μοναδικό μουλάρι του χωριού. Καθώς φτιάχτηκε ο δρόμος για την πόλη, ανέλαβε τη δουλειά το φορτηγάκι. Παρόλα αυτά ο Ηρακλής συνέχιζε το ίδιο δρομολόγιο κάθε πρωί μέχρι τη μονή και πάλι πίσω στην πλατεία. Μια παγερή μέρα, κάποιος…

Αυτή τη μόνη λέξη

Με τον Μάνο γνωρίζονταν από παιδιά. Στην ίδια στενή γειτονιά, σπίτια διπλανά. Όταν πέθανε ο κυρ Απόστολος και άδειασε το χαμηλό σπίτι στα δεξιά, είχε ευχηθεί η Μυρτώ να ερχόταν μια μεγάλη οικογένεια. Σαν πέρασε ο χειμώνας και πήρε ο ήλιος τον ανήφορο, τα παράθυρα στη Μενάνδρου 14 άνοιξαν διάπλατα. Το τραπεζάκι της βεράντας στόλιζε πλέον…

Ταξιδεύοντας…

(για τον Λευτέρη… που πάντα θα αξίζει το όνομά του) Κλείνοντας την πόρτα πίσω εκείνο το βράδυ, ένιωσε το κάθε βήμα του να σκάβει σαν γηραιός τυφλοπόντικας μια στοά μέχρι το υπόγειο. Χαμογέλασε στη σκέψη. Δεν είχε υπόγειο. Κακοτεχνίες. Αυτά πλήρωνε τώρα. Γιατί  έρχονται στιγμές που θέλεις να πετάξεις μέσα ένα χαλί, μια κουζίνα με καμένο…

Καλό συναπάντημα...

Στον προθάλαμο του ανακαινισμένου κτιρίου δίπλα στον παλιό ηλεκτρικό είχε στηθεί από μέρες ένα πρόχειρο γραφείο. Δύο πλάκες μπετόν, μια λωρίδα μοκέτας κι ένα ξύλινο ράφι κάπου πιο πίσω. Μια εταιρεία σχεδίου με έδρα το Μόναχο αναζητούσε προσωπικό. Η αγγελία είχε κυκλοφορήσει σε μια τοπική εφημερίδα και οι αιτήσεις είχαν ήδη ξεπεράσει τις…

Μια ζαριά καλή…

Κάθε Τρίτη και άλλο παιχνίδι. Αυτή ήταν η συμφωνία και οι κανόνες σαφείς. Αν έχανες, πλήρωνες την άλλη φορά. Κέρδιζες; Υπομονή μέχρι την  επόμενη παρτίδα. Δεν ήταν και πολύς καιρός που έπαιζε ο Μενέλαος. Βράδυ πάνω στο ποτό τον τραβολόγησε ένας φίλος να συμπληρωθεί η ομάδα. Ο φίλος έφυγε, έμεινε εκείνος με τρία χαρτιά να ποντάρει για το…

Οι πολλές «έξυπνες» συσκευές καθιστούν τους ανθρώπους λιγότερο ευτυχισμένους

Μπορεί η τεχνολογία να διευκολύνει τη ζωή μας, ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι μας κάνει περισσότερο ευτυχισμένους. Ακριβώς το αντίθετο μάλλον, όπως προέκυψε από έρευνα Ελλήνων ερευνητών της διασποράς για τα νέα «γκάτζετ» των «έξυπνων» σπιτιών (smart homes). Συγκεκριμένα, διαπιστώθηκε ότι όσες περισσότερες «έξυπνες» ηλεκτρονικές συσκευές…

Υπόκλιση…

Στο υπόγειο της οδού Βαλσάμη η λάμπα έκαιγε εδώ και μέρες. Κάπου κάπου ακουγόταν ένας θόρυβος πνιχτός σαν σουβλιά σε λαμαρίνα κι έπειτα πηχτή σιωπή. Στο διπλανό δωμάτιο η κυρά Ευθαλία στριφογύριζε στα χέρια της ένα παλιό μπατζάκι για κόντεμα. Κι έσπαγε το κεφάλι της… Εκείνο το απόγευμα ο μικρός της γιος λέει θα έπαιζε στο θέατρο. Τον…

Ελληνοφρένεια: Ο τσολιάς επιστρέφει στα ερτζιανά!

Από τη συχνότητα του ραδιοφωνικού σταθμού ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ 90,1 θα εκπέμπει στο εξής η «Ελληνοφρένεια», όπως ανακοινώθηκε. Οι εκπομπές θα ξεκινήσουν στις 9 του Σεπτέμβρη και θα μεταδίδονται Δευτέρα έως Παρασκευή 13:00 με 14:00 το μεσημέρι. Ακολουθεί η ανακοίνωση του σταθμού, αναλυτικά: «Τα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ 90,1 καλωσορίζουν την «Ελληνοφρένεια»…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Αεροπλανάκι…

Εκείνη την Παρασκευή του Οκτώβρη η κυρία Μερόπη ξεκίνησε πάλι για το…

Οι βροχεροί άνθρωποι

Έχεις βρεθεί στην εξοχή πριν αρχίσει να βρέχει; Έχεις μυρίσει το χώμα…

Κι όταν πατάς τα όρια...;

Όρια. Καταβάθος, εαυτέ μου, δεν ξέρω αν συμπάθησες ποτέ στ' αλήθεια…

Ταξιδεύοντας…

(για τον Λευτέρη… που πάντα θα αξίζει το όνομά του) Κλείνοντας την…

Το ξεπούλημα της ΔΕΗ και το τέλος των ψευδαισθήσεων

Το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας που λαμβάνει χώρα στον τόπο μας τα…

Ζήσε τη στιγμή!

Ζήσε τη στιγμή γιατί το επόμενο λεπτό θα είναι ανάμνηση. Η κάθε στιγμή…

Back in Time

Εφιάλτης, η σπουδαιότερη ελληνική ταινία τρόμου

Και όμως, ο ελληνικός κινηματογράφος μπορεί να καυχηθεί ότι για μία…

Όταν ο «βασιλιάς» Έλβις Πρίσλεϊ βίωνε την αποτυχία

Λένε πως η αποτυχία είναι απαραίτητη για την ίδια την επιτυχία και…

Οι χειρότερες ταινίες όλων των εποχών

Αν έχετε σαδομαζοχιστικές τάσεις και θέλετε για κάποιον ακατανόητο…

Θεόφιλος Καΐρης, ο φιλόσοφος της νεότερης Ελλάδας που ξεπέρασε τα εσκαμμένα

Ο Θεόφιλος Καΐρης, ακολούθησε την μοίρα όλων των μεγάλων διανοητών,…

«Ο γέρος και η θάλασσα» του Χέμινγουεϊ σε ένα εντυπωσιακό animation φιλμ

Βασισμένη στη πασίγνωστη νουβέλα του Έρνεστ Χέμινγουεϊ «Ο γέρος και η…

Οι κορυφαίες ατάκες του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου (ΒΙΝΤΕΟ)

Όταν φέρνουμε στο μυαλό μας ταινίες του παλιού καλού κινηματογράφου,…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Ξέρετε ποια είναι τα δύο προϊόντα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως;

Το γεγονός ότι το πετρέλαιο κατέχει την πρώτη θέση σε πωλήσεις στον…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης