tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

«ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ… οι αθόρυβοι συνεργοί στο έγκλημα!»

«ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ… οι αθόρυβοι συνεργοί στο έγκλημα!»

( 3 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: tempo team | Δευτέρα, 28.11.11 13:29
 

ΓΣΕΕ  και ΑΔΕΔΥ… οι αθόρυβοι συνεργοί στο  έγκλημα!

Του Δημήτρη Τσιμούρα (Εκπαιδευτικός)

Το τελικό σχέδιο ήταν καλά προμελετημένο. Η άρχουσα τάξη και οι πολιτικοί της εκπρόσωποι εκμεταλλεύτηκαν τις προσδοκίες και τα όνειρα ενός λαού για καλύτερες μέρες και υφάρπαξαν την ψήφο του. Από εκεί και πέρα όλοι,  όσοι συμμετείχαν  στην εφαρμογή του σχεδίου, ήταν στις θέσεις τους. Το αποτέλεσμα αγγίζει την… «τελειότητα»! Κατάφεραν σε τόσο λίγο χρόνο να πετύχουν τόσα πολλά! Είναι βέβαιο ότι «εταίροι», «σύμμαχοι», τρόικες,  εργολάβοι, ντόπιοι και ξένοι  τραπεζίτες τρίβουν τα χέρια τους από ικανοποίηση για αυτό το αποτέλεσμα, χωρίς βέβαια να σταματούν να απαιτούν τα πάντα. Αθόρυβοι συνεργοί στο μεγάλο έγκλημα, στο ξεπούλημα ενός λαού, της ίδιας της πατρίδας, οι ηγεσίες της ΓΣΕΕ  και ΑΔΕΔΥ.

Και βέβαια δεν είναι συνεργοί, σε αυτό το έγκλημα, μόνο οι συγκεκριμένοι συνδικαλιστές, που βρίσκονται στις ηγεσίες της  ΓΣΕΕ και  ΑΔΕΔΥ  και που είναι πρώτης γραμμής στελέχη των κυβερνητικών κομμάτων  -από αυτά εξ άλλου  προτάθηκαν  γι  αυτές τις θέσεις-  αλλά  ολόκληρη  η πυραμίδα των κυβερνητικών και εργοδοτικών συνδικαλιστών, που με σχέδιο και πρόγραμμα στήριζαν τις επιλογές των κυβερνήσεων  της τελευταίας τουλάχιστον εικοσαετίας  με τη γνωστή τους μέχρι στιγμής κατάληξη.    Ακριβώς  το ίδιο  κάνουν και τώρα. Πέρα από τις όποιες  φραστικές τους διαφοροποιήσεις, στην  ουσία υπερασπίστηκαν και υπερασπίζονται   όλες τις επιλογές της προηγούμενης και της σημερινής κυβέρνησης. Η τακτική του δούρειου ίππου είναι για αυτούς καθημερινή πράξη. Ελάχιστοι βέβαια είναι αυτοί που επί της ουσίας διαφώνησαν και κατέβηκαν από το… τραίνο! Οι υπόλοιποι είναι στις… θέσεις τους, «μάχιμοι»! Όχι φυσικά γιατί πιστεύουν ότι η κυβέρνηση παίρνει τα μέτρα για το καλό της πατρίδας και των εργαζομένων, των οποίων   υποτίθεται ότι τα συμφέροντα υπερασπίζονται -δεν είναι αφελείς οι άνθρωποι- αλλά γιατί έχουν βλέψεις  σε μερίδιο αντιπαροχής, ανάλογα με τη θέση και την… προσφορά του ο καθένας σε αυτό το απάνθρωπο σύστημα!  Αντιπαροχή που τους προσφέρεται αφειδώς από τους κυβερνώντες και την εργοδοσία ή διαφορετικά τη διεκδικούν και την παίρνουν!

Έχει αποδειχθεί κατ’ επανάληψη ότι ύστερα από μία απόφασή τους  για απεργιακή κινητοποίηση,   κατόπιν της πίεσης των εργαζομένων ή και… επετειακά,    ακολουθεί και η υπονόμευσή  της  από  τους ίδιους  που την αποφάσισαν! Για να βγάλουν  στη συνέχεια το συμπέρασμα… ότι οι εργαζόμενοι δεν ακολουθούν, άρα  είναι…μη  αποτελεσματικές και… άκαιρες οι κινητοποιήσεις!  Άλλες φορές αποφάσιζαν απεργίες, έχοντας  τη βεβαιότητα για την αποτυχίας τους,  κάτι που έχουν επαναλάβει όχι λίγες φορές, προκειμένου να απογοητεύσουν τους εργαζόμενους!  Έτσι οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών, με αποκορύφωμα την τελευταία, συνεπικουρούμενες  στην ουσία  από τους… «υπερασπιστές»  των εργαζομένων, τη ΓΣΕΕ  και ΑΔΕΔΥ, αλλά και άλλες συνδικαλιστικές οργανώσεις, ελεγχόμενες από τους κυβερνητικούς και εργοδοτικούς συνδικαλιστές, κατάφεραν να πάρουν πίσω εργατικές κατακτήσεις τουλάχιστον μισού αιώνα, με όλα τα συνεπακόλουθα  που είναι γνωστά σε όλους μας!

Σήμερα, κόντρα στα στημένα γκάλοπ, που δείχνουν ότι  είμαστε… ευχαριστημένοι και ότι… εναποθέτουμε ελπίδες  στη συγκυβέρνηση  Παπαδήμου -ενός εκ των αρχιτεκτόνων της μέχρι τώρα τραγικής για τους εργαζόμενους πορείας-  ο λαός είναι «καζάνι που βράζει». Αυτό φαίνεται καθημερινά παντού. Αυτό αποδείχτηκε περίτρανα από τη 48ωρη γενική απεργία στις 19-20  Οκτώβρη, που αποφάσισαν  θέλοντας και μη οι εν λόγω οργανώσεις. Ίσως δεν περίμεναν τόση μεγάλη συμμετοχή, δεν περίμεναν ότι θα νεκρώσει όλη η Ελλάδα και ότι εκατοντάδες χιλιάδες εργαζομένων θα διαδήλωναν στους δρόμους όλης της χώρας. Είναι γεγονός ότι αυτή η μεγαλειώδης   απεργία,  καθώς και οι λαϊκές εκδηλώσεις αντίστασης την ημέρα της 28ης Οκτωβρίου  θορύβησαν  κυβέρνηση και «εταίρους» και τους ανάγκασαν να χρησιμοποιήσουν σχεδόν στο σύνολό τους, άρον-άρον,  τις… «χρυσές εφεδρείες» τους!  

Οι αδρά αμειβόμενοι μεγαλοδημοσιογράφοι, που ανέλαβαν εργολαβικά   να χειραγωγήσουν την κοινή γνώμη, αυτοί, που έχουν σαν καθημερινό στόχο  το πώς θα πείσουν  το λαό να σκύψει το κεφάλι, προστατεύουν σαν κόρη οφθαλμού τις  ηγεσίες των κορυφαίων συνδικαλιστικών οργανώσεων, ΓΣΕΕ και  ΑΔΕΔΥ, τους αθόρυβους  συνεργούς  στο μεγάλο έγκλημα(!), τους χρήσιμους και απαραίτητους   του συστήματος! Από την άλλη υποσκάπτουν, υπονομεύουν και συκοφαντούν με κάθε πρόσφορο μέσο τις ταξικές συνδικαλιστικές δυνάμεις, που είναι και οι πραγματικοί αντίπαλοι των αφεντικών τους και εν γένει της άρχουσας τάξης.

Αυτός είναι και ο λόγος που οι κάθε λογής εντεταλμένοι κονδηλοφόροι και τηλεπαρουσιαστές ασχολήθηκαν, όχι με τη μαζικότητα, την αποφασιστικότητα,  τον  παλμό,   και τα δίκαια αιτήματα  των  εκατοντάδων  χιλιάδων διαδηλωτών, αλλά με την… «κατάληψη» της πλατείας Συντάγματος από το ΠΑΜΕ, και    την περιφρούρηση του.  Και βέβαια δεν  είναι τυχαίο ότι οι ίδιοι  εξίσωσαν θύτη και θύμα, επιτιθέμενο και αμυνόμενο  και φυσικά  απέφυγαν να θέσουν καίρια ερωτήματα, οι απαντήσεις των οποίων θα αποκάλυπταν με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τις ενοχές  της κυβέρνησης,  των συνοδοιπόρων της και των αφεντικών τους!

ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ… οι αθόρυβοι συνεργοί στο έγκλημα!Φυσικά οι ηγεσίες της ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, αλλά και άλλων συνδικαλιστικών οργανώσεων του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού έχουν απόλυτη επίγνωση της κατάστασης, όπως και του ρόλου που οι ίδιες παίζουν. Αν όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα δεν αποτελούν ισχυρό λόγο κήρυξης επαναλαμβανομένων γενικών απεργιών με συγκεκριμένο πρόγραμμα και στόχους, μέχρι να ανατραπεί αυτή η πορεία, τότε τι θα μπορούσε να αποτελέσει έναν τέτοιο λόγο; Και όμως οι εν λόγω συνδικαλιστικές ηγεσίες περί άλλων τυρβάζουν, γιατί ακριβώς   ξέρουν  ότι μια σειρά από τέτοιες κινητοποιήσεις, όχι μόνο θα είχαν υψηλή συμμετοχή και  επιτυχία, αλλά θα κλόνιζαν συθέμελα τις επιλογές των  κυβερνητικών εταίρων και θα τους ανέτρεπαν τα σχέδια. Όχι βέβαια λόγω των δικών τους ψευδεπίγραφων  και υποκριτικών αιτημάτων και του δικού τους «αγώνα», αλλά λόγω της μεγάλης συνεισφοράς, συνέπειας, μαζικότητας και αγωνιστικότητας    των ταξικών δυνάμεων, που συσπειρώνονται γύρω από το ΠΑΜΕ και των καίριων αίτημά των τους,  έχοντας πάντα σαν  στόχο το ταξικό συμφέρον. Το σύνθημα  «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη»  προκαλεί αλλεργία στους…  θεσμικούς «εκπροσώπους» των εργατών(!), καθώς και στην    άρχουσα τάξη  και  στα κόμματά της. Να, γιατί οι εκπρόσωποι του εργοδοτικού και  κυβερνητικού   συνδικαλισμού προσπαθούν πάση θυσία  και με κάθε κόστος να αποφύγουν την κήρυξη τέτοιων κινητοποιήσεων.

Όλα τα παραπάνω δεν μπορούν και δεν έχουν δικαίωμα να τα αγνοούν  οι εργαζόμενοι,  που ακόμα τους ακολουθούν. Δεν μπορούν οι ίδιοι να ενισχύουν εκείνες τις δυνάμεις που λειτουργούν προδοτικά απέναντι στην τάξη, στην οποία  οι ίδιοι  ανήκουν. Δεν μπορούν οι ίδιοι να πριονίζουν το κλαδί πάνω στο οποίο κάθονται και να ψηφίζουν  τέτοιους «συνδικαλιστές» για εκπροσώπους τους! Όπως δεν μπορούν και αυτοί που διαφωνούν(;) να συμπορεύονται μαζί τους,  στο όνομα της όποιας… ενότητας!

Το κείμενο αυτό γράφτηκε λίγο πριν οι εν λόγω ηγεσίες αποφασίσουν την 24ωρη απεργία της 1ης Δεκέμβρη. Τίποτα όμως δεν αλλάζει την ουσία των όσων παραπάνω ελέχθησαν. Αν μπορούσαν να αποφύγουν μια τέτοια απεργία, θα το είχαν κάνει. Η πίεση όμως που δέχονται από τους εργαζόμενους είναι αφόρητη. Η 24ωρη γενική απεργία,  που από ανάγκη κήρυξαν, δεν συνοδεύεται  από συγκεκριμένο πρόγραμμα συνέχειας, αλλά από ένα αόριστο… «ο αγώνας συνεχίζεται», τη στιγμή  που βρισκόμαστε κυριολεκτικά μπροστά σε έναν ορυμαγδό ανατροπών σε όλα τα μέτωπα. Ούτε φυσικά στην ανακοίνωσή  τους δείχνουν την πραγματική αιτία όλων αυτών, που δεν είναι άλλη από την  πολιτική  που  ασκούσανε και ασκούν τα κόμματα, που εναλλάσσονται στην εξουσία ή συγκυβερνούν. Πολιτική, που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, στηρίζουν  οι εν λόγω συνδικαλιστικές ηγεσίες.  Με  γενικόλογη αναφορά -και όχι φυσικά τυχαία-  αναγορεύουν σαν βασική αιτία των όσων συμβαίνουν σήμερα το μνημόνιο, αποσιωπώντας έντεχνα την πατρότητά  του, όπως και τι προηγήθηκε αυτού. Ρίχνουν την ευθύνη στα… εργαλεία -ένα πολύ καλό εργαλείο  είναι  το μνημόνιο- και όχι στους κατασκευαστές και  χειριστές τους -τα κυβερνητικά κόμματα,  σε αγαστή συνεργασία με τους λεγόμενους… «εταίρους»-  τα  οποία, όσο μπορούν,   φροντίζουν να τα προφυλάξουν από την  οργή των εργαζομένων! Αν αυτοί οι κομματικοί μηχανισμοί της άρχουσας τάξης μείνουν ανέπαφοι, τότε τέτοιου είδους εργαλεία πολύ εύκολα μπορούν να κατασκευάζονται, άσχετα βέβαια με το τι όνομα θα δοθούν  σ’ αυτά!  

Μεγάλη ευκαιρία, για να δοθεί ακόμη μια μεγαλειώδης απάντηση από τους εργαζόμενους σε όλους αυτούς, η 24ωρη  απεργία της 1ης Δεκέμβρη. Είναι επιτακτική ανάγκη  εκατοντάδες χιλιάδες εργατών και λαού να βγουν στους δρόμους, για να δημιουργήσουν αφενός σοβαρό ρήγμα στην πολιτική του μαύρου συνασπισμού των κομμάτων της άρχουσας τάξης και αφετέρου να ασκήσουν αφόρητη πίεση σε αυτές τις ηγεσίες, που προδίδουν κατ’ εξακολούθηση την εργατική τάξη,  κάνοντάς τους σαφές  ότι η μοναδική επιλογή που έχουν  είναι η συνέχιση των κινητοποιήσεων με  συγκεκριμένο  πρόγραμμα. Η πίεση που θα ασκηθεί σε όλους αυτούς θα είναι ακόμη μεγαλύτερη και τα αποτελέσματα του αγώνα πιο  ορατά, όταν οι απεργοί εργαζόμενοι πάρουν αγωνιστική θέση κάτω από τις σημαίες, τα πανό και τα  συνθήματα των ταξικών δυνάμεων  του ΠΑΜΕ.

Βέβαια είναι σαφές ότι ο αγώνας για την ανατροπή αυτής της πολιτικής, αυτής της καταστροφικής πορείας για τους εργαζόμενους και το λαό, είναι δύσκολος και θα έχει  διάρκεια. Οι κυβερνητικοί και εργοδοτικοί συνδικαλιστές, οι συνεργοί στο μεγάλο έγκλημα που συντελείται, προφανώς  υπονομεύουν αυτόν τον αγώνα, προσφέροντας τις υπηρεσίες τους με το αζημίωτο στην άρχουσα τάξη. Κατά συνέπεια βασική  και απαραίτητη  προϋπόθεση για την επιτυχία αυτού του αγώνα, ενάντια σε αυτήν την πολιτική και τις βαριές συνέπειές της,  είναι και  η αλλαγή των συσχετισμών στο συνδικαλιστικό κίνημα. Αυτή η ευθύνη βαρύνει αποκλειστικά και μόνο τους ίδιους τους  εργαζόμενους.

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

«Για κάτι λάθη και κάτι πάθη - #ΤοΒιβλ1ο» από τη Σπυριδούλα Κούτρα

Μόλις κυκλοφόρησε σε συλλεκτική έκδοση και περιορισμένο αριθμό αντιτύπων το βιβλίο «Για κάτι λάθη και κάτι πάθη - #ΤοΒιβλ1ο» της Σπυριδούλας Κούτρα. Η συγγραφέας γράφει για δύο ζωές. Αυτή που ξεκινάει με το πρώτο σου κλάμα και αυτή τη δεύτερη επιλεγμένη, κατακτημένη, ξαναχτισμένη με πείσμα ζωή που δομείται αποκλειστικά από σένα και…

Δωρεάν προβολή online της ταινίας «Μέρες Βροχής» του Αλεσσάντρο Σπηλιωτόπουλου

Την ταινία «Μέρες Βροχής - Rainy Days» του Αλεσσάντρο Σπηλιωτόπουλου διαθέτουν δωρεάν για online προβολή οι συντελεστές της, προσπαθώντας έτσι να συμβάλλουν στην ψυχαγωγία όλων εμάς που βιώνουμε τον αναγκαστικό εγκλεισμό στο σπίτι λόγω του κορωνοϊού. Πρόκειται για μια ταινία η οποία προωθήθηκε όλο αυτό το διάστημα μέσω διάφορων…

Η απουσία σου

Έβρεχε. Παράξενη κοπέλα, το δέρμα της χλωμό, με έντονα μάτια, έμοιαζε σαν τη βροχή που έπεφτε στο παράθυρό της. Οι αστραπές που έριχνε έμοιαζαν με τα μάτια της, που φεγγοβολούσαν μέσα στο σκοτάδι. Τα κόκκινα μάγουλά της που έκαιγαν από έρωτα, είχαν χλομιάσει, είχε νιώσει άδεια. Η καρδιά όταν αδειάζει, μοιάζει με κίτρινο κερί που σβήνει.…

Επίλογοι

Τα πρώτα καρβέλια φεύγουν για το μοναστήρι μέσα σε ψάθινα καλάθια. Τα πρώτα χρόνια φορτώνονταν στον Ηρακλή, το μοναδικό μουλάρι του χωριού. Καθώς φτιάχτηκε ο δρόμος για την πόλη, ανέλαβε τη δουλειά το φορτηγάκι. Παρόλα αυτά ο Ηρακλής συνέχιζε το ίδιο δρομολόγιο κάθε πρωί μέχρι τη μονή και πάλι πίσω στην πλατεία. Μια παγερή μέρα, κάποιος…

Αυτή τη μόνη λέξη

Με τον Μάνο γνωρίζονταν από παιδιά. Στην ίδια στενή γειτονιά, σπίτια διπλανά. Όταν πέθανε ο κυρ Απόστολος και άδειασε το χαμηλό σπίτι στα δεξιά, είχε ευχηθεί η Μυρτώ να ερχόταν μια μεγάλη οικογένεια. Σαν πέρασε ο χειμώνας και πήρε ο ήλιος τον ανήφορο, τα παράθυρα στη Μενάνδρου 14 άνοιξαν διάπλατα. Το τραπεζάκι της βεράντας στόλιζε πλέον…

Ταξιδεύοντας…

(για τον Λευτέρη… που πάντα θα αξίζει το όνομά του) Κλείνοντας την πόρτα πίσω εκείνο το βράδυ, ένιωσε το κάθε βήμα του να σκάβει σαν γηραιός τυφλοπόντικας μια στοά μέχρι το υπόγειο. Χαμογέλασε στη σκέψη. Δεν είχε υπόγειο. Κακοτεχνίες. Αυτά πλήρωνε τώρα. Γιατί  έρχονται στιγμές που θέλεις να πετάξεις μέσα ένα χαλί, μια κουζίνα με καμένο…

Καλό συναπάντημα...

Στον προθάλαμο του ανακαινισμένου κτιρίου δίπλα στον παλιό ηλεκτρικό είχε στηθεί από μέρες ένα πρόχειρο γραφείο. Δύο πλάκες μπετόν, μια λωρίδα μοκέτας κι ένα ξύλινο ράφι κάπου πιο πίσω. Μια εταιρεία σχεδίου με έδρα το Μόναχο αναζητούσε προσωπικό. Η αγγελία είχε κυκλοφορήσει σε μια τοπική εφημερίδα και οι αιτήσεις είχαν ήδη ξεπεράσει τις…

Μια ζαριά καλή…

Κάθε Τρίτη και άλλο παιχνίδι. Αυτή ήταν η συμφωνία και οι κανόνες σαφείς. Αν έχανες, πλήρωνες την άλλη φορά. Κέρδιζες; Υπομονή μέχρι την  επόμενη παρτίδα. Δεν ήταν και πολύς καιρός που έπαιζε ο Μενέλαος. Βράδυ πάνω στο ποτό τον τραβολόγησε ένας φίλος να συμπληρωθεί η ομάδα. Ο φίλος έφυγε, έμεινε εκείνος με τρία χαρτιά να ποντάρει για το…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Covid-19: Μην κλείνεις τα μάτια...

Όταν ήμασταν παιδιά και πηγαίναμε με τους γονείς μου στο χωριό της…

Για ένα γλάρο…

Κάθε χρόνο στο παλιό μας σπίτι ένα χελιδόνι έφτανε από νωρίς στη φωλιά…

Τι κερδίζουμε όταν αγαπάμε τον εαυτό μας

Το να αγαπάμε τον εαυτό μας είναι τόσο ωφέλιμο και σημαντικό, που…

Ευχαριστώ τους μαθητές και τους καθηγητές μου...

Μια μέρα έπεσε στα χέρια μου το «Γαϊτανάκι» της Ζωρζ Σαρή. Δεν ήξερα…

Η σωτηρία από τον ιό είναι στο χέρι μας

Πρωτόγνωρες οι στιγμές που βιώνουμε. Στιγμές που ο αόρατος εχθρός…

Όταν σταμάτησε ο χρόνος...

Δεν υπάρχουν πολλά λόγια για να περιγράψει κανείς πώς είναι να ζεις…

Back in Time

Οι 10 ταινίες με το πιο ανατρεπτικό φινάλε

Δέκα αξέχαστες κινηματογραφικές ταινίες, που το τέλος τους έχει…

Θεόφιλος Καΐρης, ο φιλόσοφος της νεότερης Ελλάδας που ξεπέρασε τα εσκαμμένα

Ο Θεόφιλος Καΐρης, ακολούθησε την μοίρα όλων των μεγάλων διανοητών,…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή

Όταν έπεσε στο τραπέζι η πρόταση να κάνουμε ένα αφιέρωμα για τις…

Γεώργιος Παπανικολάου, ένας σπουδαίος Έλληνας

Πώς μπορείς να μείνεις αδιάφορη απέναντι σε έναν άνθρωπο που…

10 ταινίες και ο λόγος που άλλαξαν τη ζωή μου

1. Όσα παίρνει ο άνεμος Για την ανεπανάληπτη φράση της Katie Scarlett…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Οι τεχνικές προπαγάνδας των ΜΜΕ

Του Ευστράτιου Παπάνη* Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…

Ξέρετε ποια είναι τα δύο προϊόντα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως;

Το γεγονός ότι το πετρέλαιο κατέχει την πρώτη θέση σε πωλήσεις στον…

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…

5 ευγενικές χειρονομίες που εκλείπουν στις μέρες μας

Η ευγένεια στις ημέρες μας είναι μία υπόθεση τόσο δύσκολη που πολλοί…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης