tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

«Πατρίδα… σερβιτόρα;»

«Πατρίδα… σερβιτόρα;»

( 2 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: tempo team | Σάββατο, 07.01.12 14:21
 

«Πατρίδα… σερβιτόρα;»

Του Δημήτρη Τσιμούρα, Καθηγητή Φυσικής

Είναι γεγονός ότι σήμερα τα πράγματα έχουν ξεκαθαρίσει, όσο ποτέ άλλοτε, για το πού οδηγούμαστε. Αυτήν τη στιγμή οι «αντλίες» της άρχουσας τάξης και των κομμάτων της, σε πλήρη λειτουργία, μεταγγίζουν με ταχείς ρυθμούς πλούτο προς τα θησαυροφυλάκιά  τους. Μεταγγίζουν το δημόσιο πλούτο, κρατικό ή δημοτικό αλλά και τον  ατομικό της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Ό,τι δηλαδή με αίμα και θυσίες κατάφερε να δημιουργήσει τα τελευταία πενήντα χρόνια. Ηλίου φαεινότερον το πώς θα είναι το δικό μας αύριο, αν ολοκληρωθεί αυτή η μετάγγιση.

Παρ’  όλα αυτά υπάρχει ένα  ικανό  ποσοστό εργαζόμενων  που ελπίζει ότι, όταν περάσει η κρίση -αν όχι εξ ολοκλήρου αλλά οπωσδήποτε σε μεγάλο βαθμό- τα πράγματα για τους εργαζόμενους και το λαό  θα αποκατασταθούν! Όμως δυστυχώς η κρίση δεν είναι κάποιο φυσικό φαινόμενο, που θα περάσει. Το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα είναι που οδήγησε  τα πράγματα ως εδώ.  Το ίδιο είναι που την εκμεταλλεύεται  και αφαιρεί κατακτήσεις των εργαζομένων τουλάχιστον ενός αιώνα, γυρίζοντάς   μας οικονομικά πίσω στη δεκαετία του `50. Όμως  υπάρχει και  ένα ακόμη  ικανό  ποσοστό πολιτών -κάτι  που   αποτυπώνεται ως ένα βαθμό και στα γκάλοπ, χωρίς να παρερμηνεύεται βέβαια ο ρόλος τους- που ήλπισε και ελπίζει στη… σωτηρία του από τη σημερινή κυβέρνηση και τα    κόμματα  που την στηρίζουν. Ελπίζει  στον τραπεζίτη πρωθυπουργό Παπαδήμο, έναν από τους βασικούς αρχιτέκτονες που επινόησαν, υλοποίησαν και υλοποιούν αυτήν την πολιτική!

«Πατρίδα… σερβιτόρα;»

Είναι βέβαια προφανές ότι,  όταν γίνεται αναφορά σε αυτούς που εναποθέτουν τις ελπίδες τους  στην εν λόγω κυβέρνηση, δεν μπορεί κανείς να συμπεριλάβει ανάμεσά τους τον κάθε παρατρεχάμενο, τον κάθε λογής οσφυοκάμπτη ή στημένο κλακαδόρο, που υποβάλλει καθημερινά τα διαπιστευτήριά  του στους κυβερνώντες ή στα γρανάζια του συστήματος. Αυτοί γνωρίζουν πολύ καλά πού  θα καταλήξει  αυτή η πορεία, εφόσον ολοκληρωθεί.  Απλώς, προσφέροντας τα πάντα στη σημερινή εξουσία, ζητούν και ελπίζουν να εξαιρεθεί το τομάρι τους από την τελική εξαθλίωση, στην οποία οδηγούμαστε και περιμένουν ότι θα τους ανατεθεί ο ρόλος του  επιστάτη στη… «νέα πατρίδα»!   

Το ερώτημα όμως είναι εύλογο. Υπάρχει η βάση, στην οποία να μπορεί να θεμελιωθεί μια τέτοια ελπίδα; Υπάρχει ιστορικό προηγούμενο, ώστε να επιστρέφει από μόνη της τα «κλεμμένα» στους εργαζόμενους η άρχουσα τάξη και να παραχωρεί σ’ αυτούς δικαιώματα που έχει πάρει πίσω; Η απάντηση φυσικά είναι γνωστή. Όμως οι κάθε είδους  μηχανισμοί της,  χρησιμοποιώντας κάθε μέσο, εμφυτεύουν σε μερίδα των εργαζόμενων μια τέτοια ελπίδα. Στόχος τους είναι η αδρανοποίηση ενός όσο γίνεται μεγαλύτερου κομματιού των λαϊκών στρωμάτων, με αποτέλεσμα να αποτρέψουν τη δημιουργία εκείνης της «κρίσιμης μάζας» που θα αμφισβητήσει την εξουσία τους και θα τους ανατρέψει.

Είναι αυτονόητο ότι σε αυτόν τον πόλεμο πρέπει να εξουδετερωθούν με κάθε μέσο και τρόπο   τα «πολεμικά εργαλεία» του εχθρού. Να αποκαλυφθούν  οι   δούρειοι  ίπποι που έχει ενσπείρει  στις τάξεις μας, να πειστούν οι  πάντες  για το ποια θα είναι η μοίρα μας αύριο σε αυτή την ρημαγμένη πατρίδα, που σήμερα, όπως  ισχυρίζονται… ξεπουλούν για το καλό μας!

Η αντίσταση στην τρομοκρατία της… «ενημέρωσης», ιδιωτικής και κρατικής είναι επιβεβλημένη. Ο όρος «παπαγαλάκια» -τα παπαγαλάκια είναι αθώα πουλιά και απλώς αναπαράγουν ό,τι ακούν-  είναι σαφές ότι δεν αποτυπώνει την αλήθεια για  τους ακριβοπληρωμένους γκεμπελίσκους της λεγόμενης «ενημέρωσης». Αυτοί συνεχώς δικαιολογούν, με τις εν λόγω υπηρεσίες που προσφέρουν στα αφεντικά τους, τους προκλητικά  ιλιγγιώδεις μισθούς τους, που προφανώς δεν δίνονται άνευ λόγου και αιτίας.  Κάποιοι δε από αυτούς έχουν δει το φως της δημοσιότητας, προκαλώντας το πανελλήνιο. Βέβαια, όσοι αντιστέκονται και  υπερασπίζονται το  δημοσιογραφικό λειτούργημα και την αξιοπρέπειά τους ή είναι άνεργοι ή βρίσκονται σε διωγμό από το ίδιο το σύστημα και τους εκπροσώπους του.   

«Πατρίδα… σερβιτόρα;»Υπάρχουν σήμερα επιχειρήματα, για να αποδειχθεί ο   ρόλος  όλων αυτών, που από το δικό του πόστο ο καθένας προσφέρει με το αζημίωτο  τις υπηρεσίες του στο σύστημα και στους εκφραστές του. Όπως υπάρχουν και ατράνταχτα επιχειρήματα, για να δειχθεί ο πραγματικός ρόλος του τραπεζίτη Παπαδήμου και των εφεδρειών, που ήδη έχουν έτοιμες. Άλλωστε  μόνο που δεν αγιοποιείται ο Σαμαράς, από κάποια λεγόμενα ΜΜΕ, που τον ετοιμάζουν να πάρει από τον Παπαδήμο -όταν και αυτός δεν θα μπορεί λόγω της έντονης λαϊκής  αγανάκτησης να «προχωρήσει» άλλο- την καταστροφική σκυτάλη,   για να συνεχίσει στην ίδια ρότα.   Δηλαδή μπορούμε τώρα να διαπιστώσουμε ότι  η απαίτηση από μόνη της να φύγει ο Γιώργος, όχι μόνο δεν βοήθησε αλλά έδωσε λάθος προσανατολισμό και ευνούχισε  κινητοποιήσεις.  Άφησε δε ανέπαφη την πολιτική, που τώρα εφαρμόζεται,  με την ίδια και μεγαλύτερη ένταση από τον σημερινό διάδοχο και η οποία   θα εφαρμοστεί  αύριο  από τον Σαμαρά και πάει λέγοντας, μέχρι την τελική μας εξαθλίωση. Μέχρι που οι αμοιβές μας να  περιοριστούν μόνο στις ανάγκες της επιβίωσής μας. Όσο για τις συντάξεις, την  υγεία, την παιδεία, την ψυχαγωγία, κατακτήσεις αγώνων των εργαζόμενων -έστω και αν αυτές δεν κάλυπταν εξ ολοκλήρου τις λαϊκές ανάγκες-  θα αποτελέσουν ανάμνηση μακρινού παρελθόντος.

Προχθές, στο υπουργικό συμβούλιο,  ο τραπεζίτης Παπαδήμος, πολύ ευδιάθετος και χαμογελαστός, ανερυθρίαστα  δήλωσε  ότι κόκκινη γραμμή γι αυτόν είναι… η σωτηρία της πατρίδας! Μόνο που δεν διευκρίνισε και όχι τυχαία,  τι εννοεί πατρίδα.  Προφανώς  για τον εν λόγω κύριο πατρίδα είναι τα κέρδη των ομογάλακτών του τραπεζιτών και των συνεταίρων τους μεγαλοεπιχειρηματιών, μεγαλοεργολάβων, εφοπλιστών κλπ, που η κόκκινη γραμμή γι αυτούς έχει χαραχτεί στο όριο της πλήρους εξαθλίωσής μας.

Αυτοί που σήμερα βαρύνονται με την ευθύνη αυτής της πορείας και αυτής της κατάστασης για την πατρίδα μας,  αυτοί που σήμερα καλύπτουν με μανδύα «νομιμότητας»  μια κυβέρνηση που είναι μισητή στο λαό και που τα μέλη της  τρομάζουν να εμφανιστούν μπροστά του, φοβούνται και τρέμουν την καθολική αντίδραση όλων όσων σήμερα οδηγούμαστε σαν πρόβατα στη σφαγή. Τρέμουν μη δημιουργηθεί στους  εργαζόμενους εκείνη η «κρίσιμη μάζα»,*  η οποία και θα αναστρέψει τις αντλίες μετάγγισης του πλούτου και θα ανατρέψει τη δική τους «νομιμότητα». Τρέμουν, γιατί   είναι υπόλογοι  στον  Ελληνικό Λαό. Τα εγκλήματά  τους δεν παραγράφονται  και μια μέρα θα κληθούν να λογοδοτήσουν ενώπιόν του. Τρέμουν  τη λαϊκή οργή, γιατί γνωρίζουν ότι είναι οι αρχιτέκτονες  μιας «πατρίδας σερβιτόρας», ξεπουλημένης,  πεινασμένης,  δυστυχισμένης, αμόρφωτης, άρρωστης, με  τον λαό  υπηρέτη  τους, στη δική τους πατρίδα του πλούτου και της χλιδής!

«πες μου τι θα κάνεις τώρα, έτσι που σε καταντήσαν πατρίδα σερβιτόρα»

Υ.Γ: Ο τίτλος «Πατρίδα… σερβιτόρα» ανήκει στους προφητικούς στίχους του τραγουδιού του Αντώνη Βαρδή  «στην Ελλάς του 2000», που γράφτηκαν από τον Σαράντη Αλεβιζάτο,  με ερμηνευτές τον Αντώνη Βαρδή, Στέλιο Καζαντζίδη, Χάρη και Πάνο Κατσιμίχα.

{youtube}m2ViRsD40AI{/youtube}

Και, για να κρατούμε ζωντανή τη μνήμη μας, να θυμηθούμε ότι το ΚΚΕ, μετά το Μάαστριχτ και τις λοιπές επαίσχυντες συμφωνίες, που ακολούθησαν και τις υπέγραφαν τότε όλες  οι  άλλες πολιτικές δυνάμεις,   πρόβλεψε και προειδοποίησε έγκαιρα το λαό για όλη την μέχρι σήμερα πορεία της χώρας, καταγγέλλοντας ότι μας προορίζουν για…  «γκαρσόνια της Ευρώπης»! 

* Με τον όρο «κρίσιμη μάζα» στη  Φυσική εννοούμε την ελάχιστη  δυνατή  ποσότητα ενός ραδιενεργού υλικού, που πρέπει να υπάρχει  σε ένα ραδιενεργό μίγμα, ώστε να μπορεί να συντηρηθεί από μόνη της  μία ελεγχόμενη αλυσιδωτή πυρηνική αντίδραση ή να προκληθεί μια πυρηνική έκρηξη.  

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Ο πόνος δε μένει πια εδώ…

Σήμερα ξεκίνησες από τα χτες. Ούτε καφές, ούτε κουλούρι. Γύρισες τα μαγαζιά, φόρτωσες σακούλες και χαρτιά τον ουρανό, έτρεξες για γλυκά, ζωγράφισες κάρτες, έκοψες κορδέλες, υλικά και συνήθειες. Και σαν όλα πια πήραν μια θέση στη σκηνή, έκανες ένα βήμα πίσω.  Λεπτό πανί στο χρώμα της άμμου, φουσκωτές γιρλάντες με ασημένια στολίδια, λεπτά…

Απόψε κλείδωσε… δε θα γυρίσω

Είναι κάποιες μέρες που δεν ξημερώνουν. Κρεμιούνται από την κουπαστή, τσαλαβουτούν σε νερά, γεμίζουν λάσπες και αφήνουν πατημασιές μέχρι το αύριο. Σε προσπερνούν, νιώθεις τη στάχτη τους να σε σκεπάζει πριν καν καείς, γεμίζουν με αέρα βορινό τα μπατζάκια σου μα εσύ στέκεσαι. Από συνήθεια. Από απόγνωση. Από απορία. Ποτέ δε σου εξήγησε…

Άνθρωποι από καλό χαρμάνι…

Κάθε πρώτη του Μάη, στο πλακόστρωτο έξω από το πατρικό της γιαγιάς μου τραβούσε χειρόφρενο το αγροτικό της Τασίας. Φορτωμένο με κασόνια, διαλυμένα πλαστικά, ιμάντες από χοντρό πανί, αρώματα εξοχής και μερικές σταγόνες πετρέλαιο στο κούτελο. Μια ντουντούκα από εφημερίδα, όπερα στο κασετόφωνο και ένα κομμένο λεμόνι σε πλαστικό ποτήρι. Τα…

ΕΚΠΛΗΞΗ IX: Για 9η χρονιά οι καλλιτέχνες στο πλευρό των αστέγων

Για μια ακόμη χρονιά, η καλλιτεχνική κοινότητα συσπειρώνεται επιστρατεύοντας τη δύναμη της τέχνης προς όφελος των αστέγων της Αθήνας, μέσα από την «ΕΚΠΛΗΞΗ», την ετήσια έκθεση της εικαστικής πλατφόρμας του artAZ, η οποία υλοποιείται σε συνεργασία με την ΚΛΙΜΑΚΑ ΜΚΟ. Η μεγάλη εικαστική γιορτή, που αναδεικνύει το κοινωνικό πρόσωπο της…

Έλα να ξαπλώσεις δίπλα μου

Έλα να ξαπλώσεις δίπλα μου. Όχι, μη θυμώνεις. Δε θέλω κάτι πονηρό, δε σου ζητάω αυτό που πιστεύεις. Θέλω μόνο να ξαπλώσεις δίπλα μου και να μου κρατήσεις το χέρι, ξορκίζοντας όλους τους φόβους και τις αδυναμίες μου. Θέλω να αισθανθώ την παρουσία σου δίπλα μου να με διαβεβαιώνει πως όλα θα πάνε καλά, όταν εγώ είμαι πεπεισμένη για το…

Μια κριτική για την ταινία It

Το It, η κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου του Stephen King, μου κέντρισε το ενδιαφέρον στο να θελήσω να το παρακολουθήσω. Η ταινία περιστρέφεται γύρω από το χαρακτήρα ενός τρομακτικού κλόουν ο οποίος κυνηγάει και φοβίζει μία παρέα παιδιών. Έχοντας δει την κλασική τηλεοπτική σειρά It του 1990 με τον ανεπανάληπτο Tim Burry, θεωρώ πως…

Η γυναίκα που χαμογελούσε πάντα

Μια γυναίκα κάποτε χαμογελούσε πάντα. Όλη την ημέρα, όλες τις ώρες, όλα τα δευτερόλεπτα. Κάθε άνθρωπος που τη γνώριζε απορούσε. Πώς είναι δυνατόν, ποτέ της δεν αντιμετώπισε προβλήματα και δυσκολίες; Η φήμη της είχε διαδοθεί παντού. Ήθελαν πολλοί να μάθουν ποιο είναι αυτό το κλειδί και η κοσμοθεωρία της για την ευτυχισμένη ζωή. Ένας…

Εκδήλωση αλληλεγγύης με προβολή της μεσαίου μήκους ταινίας «Μέρες Βροχής»

Αφορμή για να στηθεί μια όμορφη εκδήλωση αλληλεγγύης θα αποτελέσει η προβολή της ταινίας μυθοπλασίας «Μέρες Βροχής» (Rainy Days) του Αλεσσάντρο Σπηλιωτόπουλου σε σενάριο Σίμου Οικονομίδη, που θα προβληθεί την Τρίτη 13 Νοεμβρίου στις 19:00 στον κινηματογράφο Studio new star art cinema στην Αθήνα. Πρόκειται για μια μεσαίου μήκους ταινία…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Η μάστιγα της Ήπιας Κατάθλιψης

Πολλοί άνθρωποι επιλέγουν, για λίγο ή μεγάλο διάστημα, να ζουν μια ήπια…

Πώς να ελέγχεις τα συναισθήματά σου

Η αλήθεια είναι ότι κανένας κοινωνικός θεσμός δεν μας έμαθε πώς να…

Για έναν καλύτερο κόσμο

Οι άνθρωποι είμαστε περίεργα πλάσματα. Και ενίοτε αψυχολόγητα. Οι…

Η αποκάλυψη του χαρακτήρα μας

Η έννοια της προσωπικότητάς μας αφορά στον τρόπο που συμπεριφερόμαστε ή…

Η γυναίκα που χαμογελούσε πάντα

Μια γυναίκα κάποτε χαμογελούσε πάντα. Όλη την ημέρα, όλες τις ώρες, όλα…

Στο δρόμο για την τελειότητα, χάσαμε την αξία...

Ώρες ώρες κάθομαι και σκέφτομαι, πόσο πιο απλά ήταν τα πράγματα κάποτε…

Back in Time

Η «ψυχή» των Queen, Φρέντι Μέρκιουρι

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1946, γεννήθηκε ο πιο χαρισματικός ροκ…

Kind of blue, η επιτομή της jazz μουσικής

Η jazz ανήκει στα είδη της μουσικής που επιθυμώ να ακούσω το βράδυ,…

Οι χειρότερες ταινίες όλων των εποχών

Αν έχετε σαδομαζοχιστικές τάσεις και θέλετε για κάποιον ακατανόητο…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή

Όταν έπεσε στο τραπέζι η πρόταση να κάνουμε ένα αφιέρωμα για τις…

Όταν ο «βασιλιάς» Έλβις Πρίσλεϊ βίωνε την αποτυχία

Λένε πως η αποτυχία είναι απαραίτητη για την ίδια την επιτυχία και…

10 ταινίες και ο λόγος που άλλαξαν τη ζωή μου

1. Όσα παίρνει ο άνεμος Για την ανεπανάληπτη φράση της Katie Scarlett…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

5 ευγενικές χειρονομίες που εκλείπουν στις μέρες μας

Η ευγένεια στις ημέρες μας είναι μία υπόθεση τόσο δύσκολη που πολλοί…

Οι τεχνικές προπαγάνδας των ΜΜΕ

Του Ευστράτιου Παπάνη* Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης