tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Ν. Μπογιόπουλος: «Οι “σωτήρες” μας ετοιμάζουν ήδη τη γενιά των 200 ευρώ»

Ν. Μπογιόπουλος: «Οι “σωτήρες” μας ετοιμάζουν ήδη τη γενιά των 200 ευρώ»

( 5 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: tempo team | Τετάρτη, 18.01.12 00:07
 

Νίκος Μπογιόπουλος: «Η “σωτήρες” μας ετοιμάζουν ήδη τη γενιά των… 200 ευρώ»!

Συνοψίζουμε:

Όταν το Μάη του 2010 έθεσαν σε εφαρμογή με το Μνημόνιο τις προειλημμένες αποφάσεις τους, ήταν ακόμα μια εποχή που μιλούσαμε για τη «γενιά των 700 ευρώ».

Αλλά ήταν σε αυτήν την Ελλάδα, την Ελλάδα της «γενιάς των 700 ευρώ», που ήρθαν να εφαρμόσουν το ιταμό τους δόγμα ότι «όλοι μαζί τα φάγαμε»...

Με τη χιονοστιβάδα των μέτρων, που έκτοτε ακολούθησε, έφτασαν την κατάσταση στο σημείο αυτή η «γενιά των 700 ευρώ» να μοιάζει με... ανέκδοτο μιας πολύ μακρινής εποχής.

Ο «πατριωτισμός» τους είναι τέτοιος που σε μικρό διάστημα μας κατάντησαν να μιλάμε πλέον για τη «γενιά των 500 ευρώ». Αλλά και αυτός ο «υποβιβασμός» δεν κράτησε για πολύ...

Τώρα έχουμε φτάσει πια σε ένα σημείο που πριν καν συμπληρωθούν δυο χρόνια από την επέλαση του οδοστρωτήρα της «σωτηρίας» και στο μεσοδιάστημα των όσων μεσολάβησαν από το διάγγελμα του Παπανδρέου στο Καστελόριζο μέχρι τις «κόκκινες γραμμές» του Παπαδήμου, η αδίστακτη πολιτική τους να οδηγεί - διακηρυγμένα και με μαθηματική ακρίβεια - σε μια νέα γενιά.

Μόνο που τώρα πια δεν πρόκειται ούτε για τη γενιά των 700, ούτε για τη γενιά των 500, αλλά για τη «γενιά των 300 ευρώ» και ακόμα πιο κάτω!

Όλα αυτά, βέβαια, είναι σχηματικά αφού δεν μπορούν να αποτυπώσουν τον πόνο και την ανασφάλεια που φωλιάζουν πίσω από τους αριθμούς. Και είναι σχηματικά για τον εξής, επίσης, απλό λόγο:

Γιατί αν υπάρχει μια υπόσχεση που είδαμε από τις εκλογές του 2009 να τηρείται, αν υπάρχει μια κουβέντα των «σωτήρων» μας που να εκπληρώθηκε κατά γράμμα, δεν είναι άλλη από εκείνη του επικεφαλής της Ευρωζώνης. Ο Γιούνκερ σε ανύποπτη στιγμή είχε δηλώσει:

«Τα όσα θα συμβούν στην Ελλάδα ξεπερνούν κάθε φαντασία»!

Ε, λοιπόν, ναι! Η πραγματικότητα ξεπέρασε ακόμα και τη «φαντασία» των ίδιων των δημίων μας.

Αφού το «700» το έκαναν «500» και εκείνο με τη σειρά του το πήγαν στο «300», τώρα ούτε καν κι αυτό το φιλοδώρημα των 300 ευρώ, ούτε καν κι αυτό το σύμβολο της επαιτείας, δεν θεωρείται πλέον δεδομένο για τον Έλληνα εργαζόμενο.

Άλλωστε με το 1,5 εκατομμύριο ανθρώπους που στοιβάζονται στον Καιάδα της ανεργίας, το «κατόρθωσαν» ήδη: Οι άνθρωποι που συνθέτουν αυτές τις «ευημερούσες» στατιστικές της εξαθλίωσης δεν έχουν πρόσβαση, δεν ανήκουν καν ούτε ακόμα και σε αυτήν την κατηγορία των «300 ευρώ»...

Όμως οι «σωτήρες» μας, κι όταν αντέχουν να τους αποκαλούν στυγνούς, κι όταν προσπερνούν χωρίς να ερυθριούν μπρος στις κατηγορίες ότι είναι απάνθρωποι, ένα πράγμα δεν θα επιτρέψουν ποτέ:

Δεν θα επιτρέψουν σε κανέναν να τους κατηγορήσει ότι δεν είναι «θεσμικοί». Οτι δεν είναι «νόμιμοι». Οτι δεν έχουν «σχέδιο». Οτι δουλεύουν χωρίς «προοπτική».

Θεσμικότα, λοιπόν, νομιμότατα, σχεδιασμένα, ιδού για ποια «προοπτική»... εργάζονται με το άτιμο σχέδιο που έχουν θέσει σε εφαρμογή:

Στο όνομα της «καταπολέμησης της ανεργίας» (!), με το δουλεμπόριο των 5μηνων συμβάσεων έναντι 625 ευρώ το μήνα που βρίσκεται σε εξέλιξη και που σε ετήσια βάση σημαίνει μηνιαίο «εισόδημα» ύψους 223 ευρώ, διαπράττουν το αδιανόητο - όχι στο μέλλον, τώρα το διαπράττουν:

Ετοιμάζουν ήδη τη «γενιά των 200 ευρώ»!

Εδώ πια η «βαρβαρότητα» αποδεικνύεται λέξη «μικρή» για να αποδώσει το μέγεθος του ταξικού εγκλήματος που συντελείται.

Είναι τόσο αδίστακτοι που σε συνδυασμό με τη φοροληστεία, με τα χαράτσια, με την πλήρη αποδόμηση των εργασιακών δικαιωμάτων, έχουν στρώσει πια το έδαφος:

Για τις παρούσες και επερχόμενες γενιές των καταπιεσμένων, για όλους εκείνους τους «δούλους» που θα συνεχίσουν να παράγουν για τα «αφεντικά» τον πλούτο, αλυσοδεμένοι στα κρεματόρια της καπιταλιστικής «ανάπτυξης» που ετοιμάζονται, το «αντιμίσθιο» έχει καταληχθεί:

Μηδέν! Ενα πελώριο... μηδέν!

Αν δεν σημάνει γενικός ξεσηκωμός,

αν ο λαός δεν βάλει τέλος στον προμελετημένο αφανισμό του,

τότε, ο κύβος ερρίφθη:

Οσοι επιβιώσουν από τη σημερινή ταξική γενοκτονία, ακόμα κι αν γλιτώσουν από τα «τάγματα εργασίας», ακόμα κι αν εξαιρεθούν από τα «εκτελεστικά αποσπάσματα» του... πλεονάζοντος πληθυσμού,

αυτοί, τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους, καλούνται να οικοδομήσουν το μέλλον τους σέρνοντας τη σιδερένια μπάλα του καταδίκου στο πόδι. Να μάθουν να ζουν στις τρώγλες και μέσα σε «σπηλιές» ερειπίων.

Η «σωτηρία» τους θα είναι να ξεκινήσουν από το μηδέν. Να πορεύονται στο πουθενά. Για να καταλήξουν στο τίποτα!    

Το δίλημμα

Ιδού η μέθοδος της «πειθούς» τους:

Ξεκίνησαν με το «μνημόνιο ή χρεοκοπία». Πίσω του κρύβονταν τα μέτρα για μειώσεις μισθών και συντάξεων. Τα επέβαλαν. Και μας έφεραν τη... χρεοκοπία.

Συνέχισαν με το «μεσοπρόθεσμο ή τανκς». Πίσω του κρύβονταν τα χαράτσια, η φορολεηλασία και η... «δημοκρατία» των δοτών πρωθυπουργών.

Ακολούθησε το σίριαλ της «έκτης δόσης» υπό τον... εμπνευσμένο τίτλο: «Ευρώ ή καταστροφή». Ηρθε, τελικά, η έκτη δόση και μαζί της η συγκυβέρνηση της «μαυρίλας», της απόλυτης καταστροφής, της μαζικής δυστυχίας, της πρωτοφανούς φτώχειας.

Τώρα, ενόψει της «έβδομης δόσης» μαθαίνουμε ότι τίθεται το ύστατο, το υπέρτατο δίλημμα: «PSI ή θάνατος»! Οπου ως... «ζωή» ορίζεται η κατάργηση έως και του κατώτατου μισθού, η νέα περικοπή των επικουρικών συντάξεων, η δημιουργία μιας κοινωνίας όπου ο λαός θα ψάχνει θέση στα συσσίτια των απόρων (σ.σ.: «γιορτές» κατά την έκφραση Παπαδήμου)...

Σε ένα έχουν δίκιο:

Οτι, πράγματι, διανύουμε τη φάση, την ύστατη στιγμή, όπου το δίλημμα τίθεται πλέον με τρόπο απόλυτο, οριστικό και υπαρξιακό:

«`Η αυτοί ή εμείς»!

Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος - Εφημερίδα «Ριζοσπάστης»

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Η σημασία της αρχής και του τέλους στο λογοτεχνικό βιβλίο

Ο θεματικός πυρήνας ενός λογοτεχνικού βιβλίου, ή, με άλλα λόγια, η πλοκή, οι ήρωες, ο χώρος και ο χρόνος, ξεκινούν από μια βάση, την αρχή, κατόπιν διανύουν μια ανοδική, και, συνάμα, δύσκολη πορεία, τη μέση, και, έπειτα από αρκετό κόπο και μόχθο, καταλήγουν σε μια υψηλή κορυφή, το τέλος, όπου από εκεί μπορούμε να ατενίσουμε όλα όσα μας…

Αντρέι Ταρκόφσκι, ο ποιητής της εικόνας που «μιλούσε» με τη σιωπή

Ο Αντρέι Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι (1932-1986) αποτελεί έναν από τους κορυφαίους εκπροσώπους του ρωσικού κινηματογράφου και τον σημαντικότερο ίσως Ρώσο σκηνοθέτη μετά τον Σεργκέι Αϊζενστάιν, ο οποίος υπήρξε μια από τις βασικές επιρροές του. Το έργο του βέβαια δεν είναι τόσο πλούσιο σε ποσότητα, αφού σε 23 χρόνια γύρισε μόλις επτά ταινίες…

«Για κάτι λάθη και κάτι πάθη - #ΤοΒιβλ1ο» από τη Σπυριδούλα Κούτρα

Μόλις κυκλοφόρησε σε συλλεκτική έκδοση και περιορισμένο αριθμό αντιτύπων το βιβλίο «Για κάτι λάθη και κάτι πάθη - #ΤοΒιβλ1ο» της Σπυριδούλας Κούτρα. Η συγγραφέας γράφει για δύο ζωές. Αυτή που ξεκινάει με το πρώτο σου κλάμα και αυτή τη δεύτερη επιλεγμένη, κατακτημένη, ξαναχτισμένη με πείσμα ζωή που δομείται αποκλειστικά από σένα και…

Δωρεάν προβολή online της ταινίας «Μέρες Βροχής» του Αλεσσάντρο Σπηλιωτόπουλου

Την ταινία «Μέρες Βροχής - Rainy Days» του Αλεσσάντρο Σπηλιωτόπουλου διαθέτουν δωρεάν για online προβολή οι συντελεστές της, προσπαθώντας έτσι να συμβάλλουν στην ψυχαγωγία όλων εμάς που βιώνουμε τον αναγκαστικό εγκλεισμό στο σπίτι λόγω του κορωνοϊού. Πρόκειται για μια ταινία η οποία προωθήθηκε όλο αυτό το διάστημα μέσω διάφορων…

Η απουσία σου

Έβρεχε. Παράξενη κοπέλα, το δέρμα της χλωμό, με έντονα μάτια, έμοιαζε σαν τη βροχή που έπεφτε στο παράθυρό της. Οι αστραπές που έριχνε έμοιαζαν με τα μάτια της, που φεγγοβολούσαν μέσα στο σκοτάδι. Τα κόκκινα μάγουλά της που έκαιγαν από έρωτα, είχαν χλομιάσει, είχε νιώσει άδεια. Η καρδιά όταν αδειάζει, μοιάζει με κίτρινο κερί που σβήνει.…

Επίλογοι

Τα πρώτα καρβέλια φεύγουν για το μοναστήρι μέσα σε ψάθινα καλάθια. Τα πρώτα χρόνια φορτώνονταν στον Ηρακλή, το μοναδικό μουλάρι του χωριού. Καθώς φτιάχτηκε ο δρόμος για την πόλη, ανέλαβε τη δουλειά το φορτηγάκι. Παρόλα αυτά ο Ηρακλής συνέχιζε το ίδιο δρομολόγιο κάθε πρωί μέχρι τη μονή και πάλι πίσω στην πλατεία. Μια παγερή μέρα, κάποιος…

Αυτή τη μόνη λέξη

Με τον Μάνο γνωρίζονταν από παιδιά. Στην ίδια στενή γειτονιά, σπίτια διπλανά. Όταν πέθανε ο κυρ Απόστολος και άδειασε το χαμηλό σπίτι στα δεξιά, είχε ευχηθεί η Μυρτώ να ερχόταν μια μεγάλη οικογένεια. Σαν πέρασε ο χειμώνας και πήρε ο ήλιος τον ανήφορο, τα παράθυρα στη Μενάνδρου 14 άνοιξαν διάπλατα. Το τραπεζάκι της βεράντας στόλιζε πλέον…

Ταξιδεύοντας…

(για τον Λευτέρη… που πάντα θα αξίζει το όνομά του) Κλείνοντας την πόρτα πίσω εκείνο το βράδυ, ένιωσε το κάθε βήμα του να σκάβει σαν γηραιός τυφλοπόντικας μια στοά μέχρι το υπόγειο. Χαμογέλασε στη σκέψη. Δεν είχε υπόγειο. Κακοτεχνίες. Αυτά πλήρωνε τώρα. Γιατί  έρχονται στιγμές που θέλεις να πετάξεις μέσα ένα χαλί, μια κουζίνα με καμένο…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Μια προσωπική άποψη για τον πόνο

Τίτλος τραγουδιού: "A pena" (μετάφραση «ο πόνος») Μια προσωπική άποψη…

Ο Χίτσκοκ καθαιρείται

Τα οξυμμένα πνεύματα και η γενικότερη ανάφλεξη της αμερικανικής…

Οι αναμνήσεις των συναισθημάτων μου...

Η μνήμη είναι σαν μία λίμνη αναμνήσεων. Άλλες τις ψαρεύουμε -όταν…

Ο χρόνος αδέκαστος και αμείλικτος κριτής

Ο χρόνος άπαντα τοίσιν ύστερον φράσει. Λάλος γαρ ούτος ουκ ερωτώσιν…

Η σημασία της αρχής και του τέλους στο λογοτεχνικό βιβλίο

Ο θεματικός πυρήνας ενός λογοτεχνικού βιβλίου, ή, με άλλα λόγια, η…

Εμπειρίες ψυχικής δύναμης

Είναι βράδυ και κάθομαι στο παρκαρισμένο σβηστό αμάξι μου, στη θέση του…

Back in Time

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή

Όταν έπεσε στο τραπέζι η πρόταση να κάνουμε ένα αφιέρωμα για τις…

10 ταινίες και ο λόγος που άλλαξαν τη ζωή μου

1. Όσα παίρνει ο άνεμος Για την ανεπανάληπτη φράση της Katie Scarlett…

Kind of blue, η επιτομή της jazz μουσικής

Η jazz ανήκει στα είδη της μουσικής που επιθυμώ να ακούσω το βράδυ,…

Γεώργιος Παπανικολάου, ένας σπουδαίος Έλληνας

Πώς μπορείς να μείνεις αδιάφορη απέναντι σε έναν άνθρωπο που…

Οι κορυφαίες ατάκες του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου (ΒΙΝΤΕΟ)

Όταν φέρνουμε στο μυαλό μας ταινίες του παλιού καλού κινηματογράφου,…

Τα video games που μας μεγάλωσαν

Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που αγαπήθηκαν στο παρελθόν είναι πάρα πολλά…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…

Οι τεχνικές προπαγάνδας των ΜΜΕ

Του Ευστράτιου Παπάνη* Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί…

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…

5 ευγενικές χειρονομίες που εκλείπουν στις μέρες μας

Η ευγένεια στις ημέρες μας είναι μία υπόθεση τόσο δύσκολη που πολλοί…

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης