tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Η οικονομική κρίση και η ερμηνεία της

Η οικονομική κρίση και η ερμηνεία της

( 2 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: tempo team | Τετάρτη, 08.02.12 23:17
 

Προκόπης Κωφός, Τμήμα Χημείας του ΑΠΘ

Η οικονομική κρίση και η ερμηνεία τηςΠροχθές στο διάλογο είδαμε δύο ερμηνείες για την κρίση. Η πρώτη ήταν από το Θόδωρο τον Χατζηπαντελή που την περιέγραψε με τα λόγια, «…και όχι η απαίτηση να παραμείνουν τα πράγματα όπως είχαν τον καιρό της ασύδοτης δανειοδότησης και κατασπατάλησης των πόρων του δύσμοιρου αυτού κράτους....». Δηλαδή, τα χάλια μας οφείλονται στην «ασύδοτη δανειοδότηση», στην «κατασπατάληση πόρων» και στο «όλοι μαζί τα φάγαμε» που δεν αναφέρεται μεν, αλλά και η «κατασπατάληση» και η «δανειοδότηση» και επιπλέον το «δύσμοιρο» αυτού του κράτους μας παραπέμπουν εκεί. Σ’ αυτή τη συγκεκριμένη ερμηνεία συνήθως πάει πακέτο και η διαφθορά, αλλά δεν θα το έλεγα παράλειψη, γιατί προκύπτει εμμέσως πλην σαφώς κι αυτό από το «ασύδοτη» και το «κατασπατάληση».

Η δεύτερη ερμηνεία για την κρίση ήταν από την κυρία Ελένη Κασσάπη που τη περιέγραψε με τα λόγια, «Το τι πήγε στραβά στην κοινωνία μας έχει να κάνει με πολιτικές και ευθύνες πολιτικών…».

Έχουμε λοιπόν δύο ερμηνείες! Δεν χρειάζεται να μπούμε στο δίλλημα να επιλέξουμε, η μία συμπληρώνει την άλλη! Και η οικονομία δεν πήγε καλά και κάποιοι πολιτικοί με τις πολιτικές τους διαχειρίζονταν τις καταστάσεις! Εκ πρώτης όψεως φαίνονται είτε ξεχωριστά είτε ως πακέτο λογικότατες ερμηνείες! Αν όλα όσα συμβαίνουν, αυτή η κρίση τέλος πάντων, αφορούσαν μόνο την Ελλάδα, τότε οι περισσότεροι δεν θα είχαν καμιά αμφιβολία πως πρόκειται περί αυτού, η ερμηνεία της κρίσης δηλαδή θα ήταν αυτή! Η δε λύση θα ήταν εύκολη! Θα κόβαμε τις σπατάλες, θα σταματούσαμε να δανειζόμαστε, θα αλλάζαμε πολιτικούς να βάλουμε άλλους με σωστές πολιτικές και όλα μέλι-γάλα. Και φυσικά και οι δανειστές μας θα έδειχναν κατανόηση, γιατί αφενός θα ήξεραν τι στραβόξυλα είμαστε όταν μας δάνειζαν και όλο και θα ήταν προετοιμασμένοι για μια τέτοια εξέλιξη, να μην μπορούμε να τα επιστρέψουμε, και αφετέρου το ποσό αν ήμασταν μόνο εμείς δεν θα τους φαίνονταν και τόσο μεγάλο, γιατί όλα αυτά τα χρήματα που έχουν δανείσει και στα άλλα κράτη δεν θα τα είχαν δανείσει αφού στα άλλα κράτη δεν θα ήταν «ασύδοτοι» σαν εμάς για να τα δανειστούν και θα τα είχαν στα σεντούκια τους (αν είναι δυνατόν!) και μπροστά στα 39 τρις που είναι το συνολικό χρέος όλων των κρατών τι θα ήταν τα τριακόσια εξήντα δις τα δικά μας; Από τριάντα πέντε χιλιαρικάκια περίπου στον καθένα μας αντιστοιχούν! Αν και υπάρχουν κι άλλα χρέη, είναι αυτά των ιδιωτών, στεγαστικά και πιστωτικές κάρτες, εκατόν δεκαπέντε δις περίπου, και τα χρέη των επιχειρήσεων, άλλα εκατόν τριάντα πέντε δις κι αυτά και αισίως φτάνουμε στα εξήντα χιλιαρικάκια περίπου στον καθένα! Δηλαδή για μια τετραμελή οικογένεια ένα σπίτι και τρία με τέσσερα αυτοκίνητα μέσα στην τριαντακονταετία, δηλαδή το ένα τρίτο περίπου των χρημάτων που βγάζει ένας μέσος εργαζόμενος σε όλη του τη ζωή!

Τελικά όσο λογική φαίνεται αυτή η ερμηνεία της κρίσης τόσο λογικοί είναι και οι παραλογισμοί που ανέφερα για την αντιμετώπισή της! Μπορούμε να σκεφτούμε λοιπόν πως αυτή η ερμηνεία ίσως δεν είναι σωστή και να αναζητήσουμε την αληθινή ερμηνεία! Αν τη βρούμε, τότε κι αυτοί που θα επιμένουν ακόμα σ’ αυτή την ερμηνεία θα την εγκαταλείψουν! Και η άκρη του νήματος για να την ανακαλύψουμε είναι το γεγονός πως όλα τα κράτη έχουν χρέος και μάλιστα αυτά που είναι πιο ανεπτυγμένα έχουν μεγαλύτερο! Ο χάρτης του χρέους των κρατών είναι στο κόκκινο στη Βόρεια Αμερική, στην Ευρώπη και την Ιαπωνία, ενώ στη Νότια Αμερική και την Αυστραλία είναι στο πορτοκαλί! Δεν μπορεί λοιπόν, έστω να έτυχε, σε όλες τις χώρες και δη στις πιο ανεπτυγμένες οι άνθρωποι να το έριξαν στις σπατάλες και να άρχισαν να ζουν με δανεικά και όλοι οι πολιτικοί να ακολουθούσαν πολιτικές που θα κατέληγαν σε τέτοια αδιέξοδα! Κάτι άλλο θα πρέπει να συμβαίνει που για να το καταλάβουμε πρέπει να σκεφτούμε τι κοινό υπάρχει σε όλες τις χώρες. Αυτό το κοινό λοιπόν που υπάρχει είναι πως παντού όπου υπάρχει η κρίση έχουν καπιταλισμό! Εύλογο είναι λοιπόν να σκεφτούμε έστω κατ’ αρχήν μήπως φταίει το οικονομικό σύστημα για την κρίση, ο καπιταλισμός! Και επειδή αυτό δεν είναι απόδειξη, πρέπει να ψάξουμε περισσότερο για να δούμε αν μπορεί να επιβεβαιωθεί! Δεν θα το επιχειρήσω να το αποδείξω, απλά θα θέσω μερικά ερωτήματα που αν επιχειρήσει κάποιος να τα απαντήσει μπορεί τελικά να βρει άκρη. Δεν είναι και τόσο δύσκολο να απαντηθούν, αρκεί να αφήσει στην άκρη αυτές τις παρωπίδες που μας έχουν φορέσει και να αφήσει επίσης στην άκρη αυτόν το χυλό που μας ταΐζουν τα αστικά κόμματα, οι τηλεοράσεις και οι εφημερίδες τους!

Προχωράω λοιπόν από την αρχή!

Γιατί χρωστούν όλα τα κράτη και πολλοί ιδιώτες στις διάφορες χώρες; Μήπως όταν οι καπιταλιστές έχουν κεφάλαια προς δανεισμό είναι υποχρεωμένα τα κράτη να τα δανειστούν γιατί αλλιώς θα κατηγορηθούν πως δεν επιδιώκουν την ανάπτυξη; Μήπως επομένως οι καπιταλιστές με τα χρήματά τους καθορίζουν την πολιτική των κυβερνήσεων;

Πού βρέθηκαν όλα αυτά τα 39 τρις που χρωστούν τα κράτη και όλα τα υπόλοιπα που χρωστούν οι ιδιώτες; Μήπως είναι κέρδη από την εργασία των εκατομμυρίων ανθρώπων που εργάζονται σε όλο τον πλανήτη; Μπορεί να είναι κάτι άλλο;

Αφού είχαν τόσα κέρδη και παράγονταν τόσα πολλά αγαθά, πολλά αγαθά, πολλά κέρδη, γιατί δεν έδιναν μεγαλύτερους μισθούς για να αγοραστούν αυτά τα αγαθά και να ζήσουν οι άνθρωποι καλύτερα και τα έδωσαν ως δανεικά;

Γιατί ενώ αν βάλουμε για παράδειγμα όλες τις οικοδομές της Θεσσαλονίκης τη μία δίπλα στην άλλη κάνουμε χιλιάδες φορές τα τείχη της Βαβυλώνας, μας λένε πως δεν δουλεύουμε και είμαστε τεμπέληδες; Μήπως αν κοιτάξουμε ολόγυρά μας θα χάσουμε τα μυαλά μας από την πληθώρα αγαθών που υπάρχει; Πώς παρήχθησαν όλα αυτά; Ποιος τα παρήγαγε; Οι τεμπέληδες;

Γιατί ενώ η εργασία σήμερα λόγω της ανάπτυξης της επιστήμης και της τεχνολογίας είναι πολλαπλάσια πιο αποδοτική από το παρελθόν και παράγονται αφάνταστα περισσότερα αγαθά μας λένε πως πρέπει να δίνουν μικρότερους μισθούς; Ποιος θα τα αγοράσει όλα αυτά τα αγαθά;

Είναι τυχαίο που αυτές τις μέρες πιο αποκαλυπτικά από κάθε άλλη φορά η τρόικα ζητάει μειώσεις μισθών στον ιδιωτικό τομέα κάτι που δεν σχετίζεται άμεσα και ούτε έμμεσα θα έλεγα με το χρέος του κράτους; Ποιος ωφελείται από τις μειώσεις αυτές; Μήπως αποκλειστικά το μεγάλο κεφάλαιο και τα μονοπώλια που θέλουν περισσότερα κέρδη ή, τώρα που υπάρχει κρίση, να μη μειωθούν τα κέρδη τους; Γιατί τους ενδιαφέρει τόσο πολύ το ωράριο των φαρμακείων; Θα βοηθήσει στο χρέος του κράτους κι αυτό; Μήπως το χρέος είναι το εργαλείο τους για να ανατρέψουν τις εργασιακές σχέσεις και τα δικαιώματα των εργαζομένων και να μειώσουν τους μισθούς;

Μήπως αυτοί που κατηγορούν τώρα το κράτος επειδή δανειζόταν, θα ήταν αυτοί που πρώτοι θα το αναθεμάτιζαν αν δεν δανειζόταν, γιατί ούτε οι υποδομές που χρειάζονται οι επιχειρήσεις θα είχαν γίνει, δρόμοι, γέφυρες, αεροδρόμια, λιμάνια, ενέργεια, επικοινωνίες, ούτε θα είχαν δοθεί οι επιδοτήσεις και οι ενισχύσεις προς τις επιχειρήσεις για να αναπτυχθούν, ούτε φοροαπαλλαγές θα τους έκαναν, ούτε ο στρατός θα ήταν όπως είναι εξοπλισμένος, ας είναι και για το ΝΑΤΟ, ούτε οι ολυμπιακοί αγώνες θα είχαν γίνει, ούτε τίποτα; Μήπως αυτή η ανάπτυξη έπρεπε να γίνει από το πλεόνασμα της εργασίας των Ελλήνων σε μια σοσιαλιστική κοινωνία που δεν θα το καρπωνόταν οι καπιταλιστές κι έτσι δεν θα το είχαμε τώρα να το επιστρέψουμε ως δανεικά;

Γιατί μας λένε ψέματα πως ζούσαμε με δανεικά; Αν είναι αλήθεια και το ξέραμε από τότε, θα μπορούσαμε να λέμε πως εδώ με τον καπιταλισμό ήμασταν καλά και οι πρώην σοσιαλιστικές χώρες δεν ήταν; Πώς ήμασταν δηλαδή εδώ καλύτερα, με τα δανεικά;

Γιατί αντί να μας εξηγήσουν αν μας συμφέρει οικονομικά να είμαστε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το αντιστρέφουν και μας εξηγούν τι πρέπει να κάνουμε για να μείνουμε οπωσδήποτε στην ευρωπαϊκή ένωση;

Ο κατάλογος των ερωτημάτων μπορεί να συνεχιστεί επ’ άπειρον…

Αναδημοσίευση από το [Dialogos-DEP]

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Η σημασία της αρχής και του τέλους στο λογοτεχνικό βιβλίο

Ο θεματικός πυρήνας ενός λογοτεχνικού βιβλίου, ή, με άλλα λόγια, η πλοκή, οι ήρωες, ο χώρος και ο χρόνος, ξεκινούν από μια βάση, την αρχή, κατόπιν διανύουν μια ανοδική, και, συνάμα, δύσκολη πορεία, τη μέση, και, έπειτα από αρκετό κόπο και μόχθο, καταλήγουν σε μια υψηλή κορυφή, το τέλος, όπου από εκεί μπορούμε να ατενίσουμε όλα όσα μας…

Αντρέι Ταρκόφσκι, ο ποιητής της εικόνας που «μιλούσε» με τη σιωπή

Ο Αντρέι Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι (1932-1986) αποτελεί έναν από τους κορυφαίους εκπροσώπους του ρωσικού κινηματογράφου και τον σημαντικότερο ίσως Ρώσο σκηνοθέτη μετά τον Σεργκέι Αϊζενστάιν, ο οποίος υπήρξε μια από τις βασικές επιρροές του. Το έργο του βέβαια δεν είναι τόσο πλούσιο σε ποσότητα, αφού σε 23 χρόνια γύρισε μόλις επτά ταινίες…

«Για κάτι λάθη και κάτι πάθη - #ΤοΒιβλ1ο» από τη Σπυριδούλα Κούτρα

Μόλις κυκλοφόρησε σε συλλεκτική έκδοση και περιορισμένο αριθμό αντιτύπων το βιβλίο «Για κάτι λάθη και κάτι πάθη - #ΤοΒιβλ1ο» της Σπυριδούλας Κούτρα. Η συγγραφέας γράφει για δύο ζωές. Αυτή που ξεκινάει με το πρώτο σου κλάμα και αυτή τη δεύτερη επιλεγμένη, κατακτημένη, ξαναχτισμένη με πείσμα ζωή που δομείται αποκλειστικά από σένα και…

Δωρεάν προβολή online της ταινίας «Μέρες Βροχής» του Αλεσσάντρο Σπηλιωτόπουλου

Την ταινία «Μέρες Βροχής - Rainy Days» του Αλεσσάντρο Σπηλιωτόπουλου διαθέτουν δωρεάν για online προβολή οι συντελεστές της, προσπαθώντας έτσι να συμβάλλουν στην ψυχαγωγία όλων εμάς που βιώνουμε τον αναγκαστικό εγκλεισμό στο σπίτι λόγω του κορωνοϊού. Πρόκειται για μια ταινία η οποία προωθήθηκε όλο αυτό το διάστημα μέσω διάφορων…

Η απουσία σου

Έβρεχε. Παράξενη κοπέλα, το δέρμα της χλωμό, με έντονα μάτια, έμοιαζε σαν τη βροχή που έπεφτε στο παράθυρό της. Οι αστραπές που έριχνε έμοιαζαν με τα μάτια της, που φεγγοβολούσαν μέσα στο σκοτάδι. Τα κόκκινα μάγουλά της που έκαιγαν από έρωτα, είχαν χλομιάσει, είχε νιώσει άδεια. Η καρδιά όταν αδειάζει, μοιάζει με κίτρινο κερί που σβήνει.…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Η σημασία της αρχής και του τέλους στο λογοτεχνικό βιβλίο

Ο θεματικός πυρήνας ενός λογοτεχνικού βιβλίου, ή, με άλλα λόγια, η…

Μουρόχαυλες επαναστάτριες...

Από πολύ μικρή πίστευα ότι τα «πρέπει» και τα «δεν πρέπει» είναι κάτι…

Σταμάτα να φοβάσαι!

Φοβάσαι. Ένας φόβος πλημμυρίζει την ψυχή σου κάθε φορά που πας να…

Ράγισες και πόνεσα, έσπασες και πέθανα

Δυσκολεύομαι να αποτυπώσω αυτά τα συναισθήματα. Δυσκολεύομαι να…

Άλλο σύντροφοι και άλλο συγκάτοικοι!

Πόσοι πιστεύετε ότι έχετε ξεχωρίσει αυτούς τους δύο όρους; Και αν το…

Κορονοϊός και Περιβάλλον

Για άλλη μια φόρα γινόμαστε μάρτυρες μιας πανδημίας, αλλά ενώ…

Back in Time

Οι χειρότερες ταινίες όλων των εποχών

Αν έχετε σαδομαζοχιστικές τάσεις και θέλετε για κάποιον ακατανόητο…

Η γλυκιά ανάμνηση της Μαλβίνας

Και ποιός δεν είχε παρακολουθήσει την Μαλβίνα Κάραλη στις μοναδικές…

Οι 10 ταινίες με το πιο ανατρεπτικό φινάλε

Δέκα αξέχαστες κινηματογραφικές ταινίες, που το τέλος τους έχει…

Θεόφιλος Καΐρης, ο φιλόσοφος της νεότερης Ελλάδας που ξεπέρασε τα εσκαμμένα

Ο Θεόφιλος Καΐρης, ακολούθησε την μοίρα όλων των μεγάλων διανοητών,…

Όταν ο «βασιλιάς» Έλβις Πρίσλεϊ βίωνε την αποτυχία

Λένε πως η αποτυχία είναι απαραίτητη για την ίδια την επιτυχία και…

Εφιάλτης, η σπουδαιότερη ελληνική ταινία τρόμου

Και όμως, ο ελληνικός κινηματογράφος μπορεί να καυχηθεί ότι για μία…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…

Ξέρετε ποια είναι τα δύο προϊόντα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως;

Το γεγονός ότι το πετρέλαιο κατέχει την πρώτη θέση σε πωλήσεις στον…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης