tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Λιάνα Κανέλλη: «Βρε άι στα τσακίδια και τον ιστορικό αγύριστο!»

Λιάνα Κανέλλη: «Βρε άι στα τσακίδια και τον ιστορικό αγύριστο!»

( 1 Ψήφος )
Σύνταξη-επιμέλεια: tempo team | Κυριακή, 12.02.12 21:17
 
Λιάνα Κανέλλη

Μας φοβούνται. Μας τρέμουν. Εμάς όλους τους πολλούς που δεν τους πιστέψαμε, δεν τους ακολουθήσαμε. Μας τρέμουν όμως κι όλους εκείνους που είπαν χρόνια το ναι, άλλοτε αβίαστα και βολεμένα, άλλοτε ταπεινά κι εκβιασμένα στην άρχουσα τάξη της αστικής «νομοτέλειας». Αυτής που πούλησε με περισσή αυθάδεια κι ικανότητα, με άκρως πετυχημένη μετεμφυλιακή και μεταδικτατορική προπαγάνδα, με πλούσια βοήθεια από ξένα κέντρα αποφάσεων, απέραντα φύκια για απέραντες μεταξωτές κορδέλες.

Φοβούνται και πουλάνε φόβο, καθώς οι ξεγελασμένοι όταν φτωχύνουν στη ζωή τόσο όσο και στα όνειρα για μια καλύτερη ζωή, είναι απρόβλεπτοι κινούμενοι στην κόλαση των άλλων. Γιατί συνειδητοποιούν ότι η κόλαση είναι οι άλλοι. Η λαϊκή εξουσία είναι οικονομία και έλεγχος και διανομή του πλούτου και παραγωγή ζωής κι ευτυχίας, είναι εργαλείο για κοινή, ομαδική, κοινωνικά δίκαιη και καθόλου νομοτελειακά, απλώς ιστορικά αναγκαία πρόοδος του συνόλου. Οταν έρχεται ως απότοκος των κοινωνικών σπλάχνων μοιράζεται στη βάση και στον καθένα ως δικαίωμα. Κατακτημένο με θυσίες και αγώνες. Με αποκοτιές και ανερμήνευτους ανυπολόγιστους ηρωισμούς. Είναι κοινός Γολγοθάς. Δεν είναι προνόμιο και πορφύρα. Είναι ανάληψη καθηκόντων και ευθύνης. Απ' τον καθένα κατά τις δυνάμεις του στον καθένα κατά τις ανάγκες του. Δεν είναι θρόνος και θώκος ή κάστρο ματαιόδοξων ζόμπι με την προσωρινή ψευδαίσθηση της αθανασίας.

Η ώρα της μεγάλης σύγκρουσης έφτασε. Βίαια και για πάμπολλους αιφνιδιαστικά. Για όσους δεν άκουσαν είτε γιατί δεν μπόρεσαν είτε γιατί δε θέλησαν τις κόκκινες «κασσάνδρες» και για το δούρειο και για τον ίππο. Ας ακουστούν τώρα. Που βγήκαν παγανιά οι φονιάδες με εξαιρετική λογιστική και προπαγανδιστικά άρτια επικοινωνιακή υποστήριξη. Με ψεύτικα διλήμματα να πατάνε στα πραγματικά. Ελευθερία ή θάνατος. Ελευθερία για την τάξη μας θάνατος για σας, αναμασούν αμήχανα σαν καπεταναίοι σε νερόλακκο... Γιατί η ελευθερία μας είναι ο θάνατός σας τώρα, απαντάμε, αυτοί που ορίσαμε να φυλάμε Θερμοπύλες. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Ισαμε και καταπάνω στο φως δεν πας με αλυσίδες περασμένες για μαργαριτάρια στο λαιμό των πεινασμένων κι άβουλων. Πας με τα απαστράπτοντα οστά των θυσιασμένων να φωτίζουν και να θερμαίνουν τις βαριές κι ασήκωτες καρδιές, καλά φυλαγμένα στον κόρφο, με στεγνωμένα δάκρυα. Πας με την οργή που γεννάει τ' άδικο και την θέλεις να γίνεται συντεταγμένη ορμή, τρομερή απάντησή σου.

Συντρόφια, πρέπει να τους αφοπλίζουμε κάθε λεπτό. Με το που ανοίγουν το στόμα τους ξερνάνε το κάψιμο του πάγου, που ακουμπιέται σαν αναλγητικό πάνω στο τσακισμένο απ' το ξύλο σώμα και μένει εκεί, ώσπου παρασυρμένο απ' την προσωρινή ανακούφιση να καίγεται και να μαυρίζει χωρίς να φταίει ο σωτήρας... Ιδού το χυδαίο και φανερά κρυμμένο όπλο των τελευταίων ημερών: Ολοι τους και καθένας χωριστά οι δήμιοι, βγαίνουν και διατυμπανίζουν πως πέθαναν απ' την κούραση και κατάφεραν να μιλάνε και να συμφωνούνε την ποινή που θα μας επιβάλουν επί δεκαπέντε ώρες συνεχόμενες. «Δέκα ώρες ήμαστε κλεισμένοι εκεί μέσα», λέει ο ένας, «ξενυχτήσαμε για χάρη σας» λέει ο άλλος!!! Ξοδεύουν, λένε, ώρες μαύρες και δύσκολες, ώρες! Ρε οι άτιμοι! Για να καταπιούν τα χρόνια της δουλειάς και της ζωής μας, της περασμένης και της μελλοντικής.

Ωρες! ξόδεψαν, ας τους λυπηθούμε, για να πεινάσει αυτός που σάπισε 15ωρα στις φάμπρικες, 24ωρα στα χωράφια, μέρες ατέλειωτες κι ολόιδιες φυλακισμένος σε γραφεία, με άγριους μήνες στις θάλασσες και γερασμένος πάνω στα τιμόνια, κυρτωμένος πάνω απ' τα βιβλία μ' άδειο συχνά στομάχι, μια ζωή στην οικοδομή... Λυπηθείτε το δήμιο! Που έκοβε δικαιώματα και κεφάλια κυριολεκτικά επί ώρες κι ύστερα έκανε και το γκαρσόνι στους δράκουλες, κουβαλώντας το ασήκωτο βαρέλι με το αίμα μας σ' ασημένια κύπελλα για να το πιουν.

Βρε άι στα τσακίδια και τον ιστορικό αγύριστο!

Καταραμένα χρόνια μας οι ώρες τους δε θα γίνουν. Γιατί το ξέρουνε και μπορούμε να το αποδείξουμε πως, μόνο αν είναι οι ώρες τους μετρημένες θα ξορκίσουμε τα χρόνια και θα τα 'χουμε δικά μας. Το λάδι απ' το καντήλι το 'χει και το βαστάει αναμμένο αυτός που φυτεύει, μεγαλώνει, μαζεύει τις ελιές, τις κάνει και λάδι και τρέφεται και τρέφει, γιατί τις έχει κι είναι αφέντης και παραγωγός και εισπράκτορας των κόπων του. Κάθε λαός αφέντης έχει και το λάδι και το φιτίλι του κύριος στον τόπο και το βιος του. Και μόνο τότε δε σβήνει ούτε απ' τις θύελλες το καντήλι του.

Γράφει η Λιάνα Κανέλλη – Εφημερίδα «Ριζοσπάστης»

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

«Μαμά, γιατί θηλάζεις;»

Κυκλοφόρησε το παιδικό βιβλίο «Μαμά γιατί θηλάζεις» από τις εκδόσεις Οσελότος, που δημιουργήθηκε μέσα από τη συλλογική προσπάθεια της Μαρίας Δανιήλ-Παιδιάτρου, της Έφης Κουκουτσάκη-Μαίας και της Νατάσας Δανιήλ-φιλολόγου και εικονογράφου. Είναι αφιερωμένο σε όλες τις μαμάδες, αλλά απευθύνεται σε όλη την οικογένεια. Τα βάσανα της…

«Ο Άπιστος Θωμάς» του Καραβάτζιο

Ο εν λόγω πίνακας, με τίτλο «Ο Άπιστος Θωμάς», αποτελεί έργο του Μικελάντζελο Μερίτζι ντα Καραβάτζιο και τον ζωγράφισε περίπου το 1602-3, δηλαδή στις αρχές της εποχής Μπαρόκ.  Μερικά από τα χαρακτηριστικά του καλλιτεχνικού ύφους της περιόδου είναι το έντονο διακοσμητικό στοιχείο, η κίνηση, το συναίσθημα, τα έντονα χρώματα και οι έντονες…

Ο πόνος δε μένει πια εδώ…

Σήμερα ξεκίνησες από τα χτες. Ούτε καφές, ούτε κουλούρι. Γύρισες τα μαγαζιά, φόρτωσες σακούλες και χαρτιά τον ουρανό, έτρεξες για γλυκά, ζωγράφισες κάρτες, έκοψες κορδέλες, υλικά και συνήθειες. Και σαν όλα πια πήραν μια θέση στη σκηνή, έκανες ένα βήμα πίσω.  Λεπτό πανί στο χρώμα της άμμου, φουσκωτές γιρλάντες με ασημένια στολίδια, λεπτά…

Απόψε κλείδωσε… δε θα γυρίσω

Είναι κάποιες μέρες που δεν ξημερώνουν. Κρεμιούνται από την κουπαστή, τσαλαβουτούν σε νερά, γεμίζουν λάσπες και αφήνουν πατημασιές μέχρι το αύριο. Σε προσπερνούν, νιώθεις τη στάχτη τους να σε σκεπάζει πριν καν καείς, γεμίζουν με αέρα βορινό τα μπατζάκια σου μα εσύ στέκεσαι. Από συνήθεια. Από απόγνωση. Από απορία. Ποτέ δε σου εξήγησε…

Άνθρωποι από καλό χαρμάνι…

Κάθε πρώτη του Μάη, στο πλακόστρωτο έξω από το πατρικό της γιαγιάς μου τραβούσε χειρόφρενο το αγροτικό της Τασίας. Φορτωμένο με κασόνια, διαλυμένα πλαστικά, ιμάντες από χοντρό πανί, αρώματα εξοχής και μερικές σταγόνες πετρέλαιο στο κούτελο. Μια ντουντούκα από εφημερίδα, όπερα στο κασετόφωνο και ένα κομμένο λεμόνι σε πλαστικό ποτήρι. Τα…

ΕΚΠΛΗΞΗ IX: Για 9η χρονιά οι καλλιτέχνες στο πλευρό των αστέγων

Για μια ακόμη χρονιά, η καλλιτεχνική κοινότητα συσπειρώνεται επιστρατεύοντας τη δύναμη της τέχνης προς όφελος των αστέγων της Αθήνας, μέσα από την «ΕΚΠΛΗΞΗ», την ετήσια έκθεση της εικαστικής πλατφόρμας του artAZ, η οποία υλοποιείται σε συνεργασία με την ΚΛΙΜΑΚΑ ΜΚΟ. Η μεγάλη εικαστική γιορτή, που αναδεικνύει το κοινωνικό πρόσωπο της…

Έλα να ξαπλώσεις δίπλα μου

Έλα να ξαπλώσεις δίπλα μου. Όχι, μη θυμώνεις. Δε θέλω κάτι πονηρό, δε σου ζητάω αυτό που πιστεύεις. Θέλω μόνο να ξαπλώσεις δίπλα μου και να μου κρατήσεις το χέρι, ξορκίζοντας όλους τους φόβους και τις αδυναμίες μου. Θέλω να αισθανθώ την παρουσία σου δίπλα μου να με διαβεβαιώνει πως όλα θα πάνε καλά, όταν εγώ είμαι πεπεισμένη για το…

Μια κριτική για την ταινία It

Το It, η κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου του Stephen King, μου κέντρισε το ενδιαφέρον στο να θελήσω να το παρακολουθήσω. Η ταινία περιστρέφεται γύρω από το χαρακτήρα ενός τρομακτικού κλόουν ο οποίος κυνηγάει και φοβίζει μία παρέα παιδιών. Έχοντας δει την κλασική τηλεοπτική σειρά It του 1990 με τον ανεπανάληπτο Tim Burry, θεωρώ πως…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Η γυναίκα που χαμογελούσε πάντα

Μια γυναίκα κάποτε χαμογελούσε πάντα. Όλη την ημέρα, όλες τις ώρες, όλα…

Μιζέρια, ο ύπουλος εχθρός της κοινωνίας

Φίλε Άλκιμε!  Έπειτα από μια βροχή, αν είσαι τυχερός και στρέψεις το…

10 σοφές φράσεις του μεγάλου μας ποιητή Γιάννη Ρίτσου

Ο Γιάννης Ρίτσος, ο ποιητής της Ρωμιοσύνης, αποτελεί έναν από τους…

Ξεπερνώντας το αίσθημα ζήλιας για τους άλλους

Το αίσθημα της ζήλιας είναι λίγο πολύ γνωστό σε όλους. Εμφανίζεται σε…

Πώς να εντοπίσετε τις φοβίες σας και να απαλλαγείτε από αυτές

Ο φόβος είναι ένα ανθρώπινο συναίσθημα που προκαλείται εξαιτίας κάποιας…

Για τα «όχι» που άκουσα στη ζωή μου

Όλα τα όχι που άκουσα στη ζωή μου με έκαναν άνθρωπο δυνατότερο και…

Back in Time

«Ο γέρος και η θάλασσα» του Χέμινγουεϊ σε ένα εντυπωσιακό animation φιλμ

Βασισμένη στη πασίγνωστη νουβέλα του Έρνεστ Χέμινγουεϊ «Ο γέρος και η…

Kind of blue, η επιτομή της jazz μουσικής

Η jazz ανήκει στα είδη της μουσικής που επιθυμώ να ακούσω το βράδυ,…

Οι χειρότερες ταινίες όλων των εποχών

Αν έχετε σαδομαζοχιστικές τάσεις και θέλετε για κάποιον ακατανόητο…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή

Όταν έπεσε στο τραπέζι η πρόταση να κάνουμε ένα αφιέρωμα για τις…

Η «ψυχή» των Queen, Φρέντι Μέρκιουρι

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1946, γεννήθηκε ο πιο χαρισματικός ροκ…

Τα video games που μας μεγάλωσαν

Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που αγαπήθηκαν στο παρελθόν είναι πάρα πολλά…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης