tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

«Δεν λαμβάνουμε δάνεια για να πληρώνουμε μισθούς και συντάξεις, αλλά μειώνουμε μισθούς και συντάξεις για να πληρώνουμε δάνεια»

«Δεν λαμβάνουμε δάνεια για να πληρώνουμε μισθούς και συντάξεις, αλλά μειώνουμε μισθούς και συντάξεις για να πληρώνουμε δάνεια»

( 1 Ψήφος )
Σύνταξη-επιμέλεια: tempo team | Δευτέρα, 20.02.12 23:21
 

«Δεν λαμβάνουμε δάνεια για να πληρώνουμε μισθούς και συντάξεις, αλλά μειώνουμε μισθούς και συντάξεις για να πληρώνουμε δάνεια»Το μόνο που ξέχασαν να ισχυριστούν οι εκπρόσωποι της χούντας του ευρώ και του ΔΝΤ στη Βουλή, είναι πως αν η Ελλάδα αποχωρήσει από την ευρωζώνη, θα σταματήσει να γυρίζει η Γη γύρω από τον 'Ηλιο. Ποτέ όμως δεν είναι αργά... Ο αντιδραστικός συνασπισμός εξουσίας, υπηρέτης αλλά και εκπρόσωπος της EE και του ΔΝΤ, λειτουργεί ως κοινός εκβιαστής της νύχτας απέναντι στο λαό.

Οι μαθητές του Δημοτικού, με απλές απαντήσεις τους, είναι πραγματικά πιο χρήσιμοι σε τέτοιες περιπτώσεις. Μπορούν να μας υπενθυμίσουν ότι το ευρώ δεν είναι το μοναδικό νόμισμα στον κόσμο και δεν είναι παρά μόνο το νόμισμα των δέκα μόλις τελευταίων χρόνων στην Ελλάδα. Πως στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν συμμετέχουν παρά μόνο 27 από τις 191 χώρες του κόσμου και από αυτές μόνο οι 17 ανήκουν στην ευρωζώνη.

Δύο χρόνια πριν, τρομοκρατούσαν τον κόσμο πως αν δεν υπογραφόταν το πρώτο Μνημόνιο, θα χρεοκοπούσε η Ελλάδα. Έλεγαν ψέματα και το γνώριζαν. Στόχος ήταν -και αυτό συμβαίνει τώρα- η λαϊκή χρεοκοπία.

Σήμερα, είμαστε όλο και πιο κοντά σε μια τυπική χρεοκοπία. Στο πλαίσιο της πολιτικής παραμονής στην ευρωζώνη, αυτή καθίσταται όλο και ακριβότερη και επώδυνη.

Θυμόμαστε φυσικά το μόνιμο επιμύθιο: «Παίρνουμε δάνεια για να πληρώσουμε τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων και τις συντάξεις». Η αλήθεια ήταν πως αυτό είναι ένα κόστος της τάξης των 20 δισ., ενώ τα κρατικά έσοδα -του ταξικά διαμορφούμενου προϋπολογισμού- είναι περίπου 50 δισ. Απλώς υπήρχε και υπάρχει η προτεραιότητα να εξοφλούνται πρώτα τα δάνεια και οι τόκοι τους.

Στο Μνημόνιο 2 είναι ξεκάθαρη η δέσμευση να μην πάει ούτε ένα ευρώ για μισθούς και συντάξεις. Απλώς η τρόικα μας δίνει δάνεια για να εξοφλούμε ιδιώτες και «θεσμικούς» επενδυτές και να χρωστάμε σε ΕΚΤ και ΔΝΤ. Το χρέος αλλάζει νομική μορφή και η Ελλάδα παραιτείται από το δικαίωμα αθέτησης πληρωμών, ενώ αναλαμβάνει την υποχρέωση να βάζει υποθήκη την εθνική περιουσία. Η αλήθεια λοιπόν δεν είναι ότι λαμβάνουμε δάνεια για να πληρώνουμε μισθούς και συντάξεις, αλλά ότι μειώνουμε μισθούς και συντάξεις για να πληρώνουμε δάνεια.

Ένας υπουργός του ΠΑΣΟΚ πρόσφατα ισχυρίστηκε πως αν φύγουμε από την ευρωζώνη, δεν θα έχουμε «ούτε ζάχαρη για τον καφέ μας». Η αλήθεια είναι πως τα εργοστάσια ζάχαρης έκλεισαν ή περιόρισαν δραματικά την παραγωγή τους στο πλαίσιο ποσοστώσεων που επέβαλλε η EE. Από πλεόνασμα παραγωγής και εξαγωγές, σήμερα εισάγουμε ζάχαρη από τη Γερμανία.

Οι τρομολάγνοι, με επικεφαλής τον ίδιο τον δοτό πρωθυπουργό, λένε ακόμη πως δεν θα έχουμε καύσιμα. Λες και παίρνουμε πετρέλαιο από την EE. Κρύβουν φυσικά ότι το πετρέλαιο βγαίνει από τα διυλιστήρια του Βαρδινογιάννη με 20 λεπτά και καταλήγει στο πρατήριο με 1,70. Τα υπόλοιπα είναι εμπορικά κέρδη και κυρίως φορολογική ληστεία ενός κράτους που αρμέγει από τα λαϊκά στρώματα και μοιράζει επιδοτήσεις και φοροασυλία στην οικονομική ολιγαρχία.

Φτάσαμε να πηγαίνει ο κόσμος από τη Φλώρινα στα Σκόπια και από την Ξάνθη στη Βουλγαρία για να γεμίσει βενζίνη. Από χώρες που δεν παράγουν πετρέλαιο και είναι φτωχότερες από την Ελλάδα.

Το πιο χαριτωμένο επιχείρημα του πρωθυπουργού είναι ωστόσο πως «αν φύγουμε από την EE και κάνουμε στάση πληρωμών, δεν θα μας δανείζει κανείς». Εδώ βέβαια προδίδονται. Φοβούνται μήπως σταματήσει η χρεομηχανή που έχουν στήσει, που είναι θηλιά στο λαιμό του λαού. Κρύβουν επίσης ότι δέχθηκαν την απαίτηση της τρόικας που απαγορεύει το δανεισμό από άλλες πηγές.

Παπαγαλίζοντας τους εκβιασμούς των πολυεθνικών του φαρμάκου, λένε πως έξω από την ευρωζώνη δεν θα υπάρχουν φάρμακα. Κρύβουν τη διάλυση των νοσοκομείων αλλά και ότι σύμφωνα με τη συνθήκη του Μνημονίου για το 2012, προβλέπεται μείωση της συνολικής φαρμακευτικής δαπάνης στο ΕΣΥ και τους ασφαλιστικούς οργανισμούς από 5 δισ. ευρώ σε 2 δισ. Επίσης, περίπου 26.000 εργαζόμενοι στο δημόσιο τομέα υγείας, από τους οποίους 9.100 γιατροί, θα χάσουν τη δουλειά τους.

Ο κίνδυνος υπάρχει ακριβώς στη συνέχιση της πολιτικής των κοινωνικών περικοπών στην υγεία, που επιβάλλουν τα μνημόνια. Από την άλλη, ο συντριπτικός όγκος των φαρμάκων εκτός πατέντας, παράγονται σε σημαντικό βαθμό πλέον εκτός του βορειοδυτικού καπιταλιστικού τόξου, σε διάφορες χώρες, συμπεριλαμβανόμενης και της Ελλάδας.

Μας προειδοποιούν: Μια ενδεχόμενη αποχώρηση από το ευρώ θα οδηγήσει σε υποτίμηση του νέου νομίσματος και θα φτωχύνει ο λαός. Καμιά σοβαρή μελέτη δεν υπάρχει από πλευράς τους όμως για το ύψος της υποτίμησης. Αυτό που κρύβουν είναι ότι το ευρώ ήδη υποτιμάται και είναι σε κίνδυνο. 'Οτι ήδη έχουμε την εσωτερική υποτίμηση των μισθών και γενικά της οικονομίας κατά 15% - 20% και έχουν στόχο το 50%. Κρύβουν φυσικά πως μια ελεγχόμενη υποτίμηση στο πλαίσιο μιας ριζικά διαφορετικής οικονομικο-κοινωνικής πορείας, θα έχει θετικά αποτελέσματα για τις αγροτικές εξαγωγές και την αύξηση του τουριστικού συναλλάγματος. Βεβαίως αυτή θα σημάνει αύξηση των τιμών στα εισαγόμενα προϊόντα, αλλά αυτό θα έχει και θετικές συνέπειες, καθώς θα αφήνει κίνητρο για ανάπτυξη παραγωγής σε τομείς που τώρα έχουν ξεκληριστεί.

Θα καταφέρουμε επιτυχώς να αντισταθούμε στην κλοπή των εισοδημάτων και της δημόσιας περιουσίας, αν αντισταθούμε με αξιοπρέπεια στη λοβοτομή της σκέψης και στον εξοβελισμό της ιστορικής πείρας.

Η οχέση της EE με το ξεκλήρισμα των φτωχομεσαίων αγροτών έρχεται από το βαθύ παρελθόν. Ο Κ. Καραμανλής ο Α', έλεγε πως με την είσοδο στην ΕΟΚ θα είχαμε 300 εκατομμύρια πελάτες για τα αγροτικά προϊόντα. Ωστόσο, με ντιρεκτίβες της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, είχαμε καταστροφή καλλιεργειών. Είχαμε επίσης αντιδραστική αναδιάρθρωση της αγροτικής παραγωγής, με ξεκλήρισμα των φτωχομεσαίων αγροτών και παράδοσή της στη Βιβάρτια και σε άλλες πολυεθνικές. Φτάσαμε εντέλει, να αγοράζουμε λεμόνια Αργεντινής και να θάβουμε τα δικά μας.

Η EE απαγόρευσε με τη γνωστή οδηγία περί «απελευθέρωσης και προστασίας από μονοπωλιακές καταστάσεις», την ύπαρξη δημόσιου αερομεταφορέα. Για να φτάσουμε σήμερα στη σκλαβιά του ιδιωτικού μονοπωλίου του Βγενόπουλου, κοινού ιδιοκτήτη των Ετζίαν και ΟλύμπικΑιρ. Οι Βρυξέλλες επέβαλλαν την «απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας» από το μονοπώλιο της (πάντα κερδοφόρας) ΔΕΗ, για να φτάσουμε σήμερα στη ληστεία της ΔΕΗ από τις Ενέργκα και Ελλάς Πάονερ και τη διαφαινόμενη εκποίηση της δημόσιας επιχείρησης ηλεκτρισμού στην εξευτελιστική χρηματιστηριακή τιμή.

Στον παράλογο κόσμο της εποχής των τεράτων, του κεφαλαίου, όλες οι όμορφες λέξεις, καταλήγουν στην ευρωκρατική σύγχρονη γλώσσα, να σημαίνουν το αντίθετο τους. Όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση, με Λευκή και Πράσινη Βίβλο, με τη Σύνοδο της Αισαβόνας και άλλα τινά, μιλούσε για «ευελιξία της εργασίας», εννοούσε και στόχευε σε μισή δουλειά, μισή ζωή, ζωή λάστιχο. Και όλα αυτά, εν μέσω δεξαμενών ανεργίας, απ' όπου θα τραβιούνται κατά το δοκούν και κατά περιόδους, εργαζόμενοι χωρίς διαπραγματευτική ικανότητα. Έντρομοι δούλοι του κεφαλαίου χωρίς συλλογικές συμβάσεις και συλλογικά δικαιώματα.

Για μια άλλη κοινωνική πορεία της χώρας με κέντρο τις λαϊκές ανάγκες, για μια αξιοβίωτη ζωή, με αξιοπρέπεια, δημοκρατία, ελευθερία, υπάρχουν δύο θεμελιώδεις προϋποθέσεις. Η πρώτη είναι η αθέτηση πληρωμών και η διαγραφή του χρέους. Ο λαός δεν πήρε δάνεια, δεν τα έφαγε. Αντίθετα, πλήρωσε για αυτά ήδη δυο και τρεις φορές. Δεύτερη προϋπόθεση είναι η αποχώρηση από την ευρωζώνη και την EE, γιατί δεν αντέχουμε άλλο την καταστροφή της παραμονής. Γιατί τα χειρότερα από την παραμονή μας εκεί, είναι μπροστά μας. Γιατί μπορούμε να τα καταφέρουμε πολύ καλύτερα έξω από το ευρώ και έξω από τον Μολώχ του κέρδους, το μύλο της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης και της ατομικής ιδιοποίησης του κοινωνικού πλούτου, αυτού που εύηχα αποκαλούν «οι αγορές». 

Φυσικά και δεν μπορούμε να παράγουμε τα πάντα στην Ελλάδα. Χρειαζόμαστε συναλλαγές στη βάση ισοτιμίας και ισοτιμία μπορεί να υπάρξει μόνο ανάμεσα σε χώρες με παρόμοια οικονομική ανάπτυξη και λαούς με ανάλογα προβλήματα και όχι με τη Γερμανία και τις ΗΠΑ. Εκεί θα μιλήσει ο νόμος του οικονομικά, πολιτικά και στρατιωτικά ισχυρότερου.

Το όχι στο ευρώ, πάει μαζί με μια άλλη πορεία της χώρας. Με τον πλούτο και την εξουσία στα χέρια των εργαζομένων. Το λαό νοικοκύρη στον τόπο του. Με κέντρο τη δημόσια ιδιοκτησία στην παραγωγή, τις δημόσιες κοινωνικές πολιτικές και ασφαλώς, την εργατική και λαϊκή δημοκρατία.

Αυτή την πορεία τρέμει η αστική τάξη της χώρας μας, διότι δεν έχει θέση σε αυτήν. Αυτή ακριβώς είναι που έχει ως δραματική ανάγκη αναπαραγωγής της εξουσίας της την EE. Τη δική της αγωνία κλονισμού της, επιδιώκει να μετατρέψει σε πρόβλημα της κοινωνίας. Όταν καταφεύγουν στα τελευταία όπλα, της ανοιχτής ψευδολογίας και του εμετικού εκφοβισμού, σημαίνει πως αρχίζουν να χάνουν το παιχνίδι.

Γράφει ο Παναγιώτης Μαυροειδής - Εφημερίδα «Πριν»

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

«Μαμά, γιατί θηλάζεις;»

Κυκλοφόρησε το παιδικό βιβλίο «Μαμά γιατί θηλάζεις» από τις εκδόσεις Οσελότος, που δημιουργήθηκε μέσα από τη συλλογική προσπάθεια της Μαρίας Δανιήλ-Παιδιάτρου, της Έφης Κουκουτσάκη-Μαίας και της Νατάσας Δανιήλ-φιλολόγου και εικονογράφου. Είναι αφιερωμένο σε όλες τις μαμάδες, αλλά απευθύνεται σε όλη την οικογένεια. Τα βάσανα της…

«Ο Άπιστος Θωμάς» του Καραβάτζιο

Ο εν λόγω πίνακας, με τίτλο «Ο Άπιστος Θωμάς», αποτελεί έργο του Μικελάντζελο Μερίτζι ντα Καραβάτζιο και τον ζωγράφισε περίπου το 1602-3, δηλαδή στις αρχές της εποχής Μπαρόκ.  Μερικά από τα χαρακτηριστικά του καλλιτεχνικού ύφους της περιόδου είναι το έντονο διακοσμητικό στοιχείο, η κίνηση, το συναίσθημα, τα έντονα χρώματα και οι έντονες…

Ο πόνος δε μένει πια εδώ…

Σήμερα ξεκίνησες από τα χτες. Ούτε καφές, ούτε κουλούρι. Γύρισες τα μαγαζιά, φόρτωσες σακούλες και χαρτιά τον ουρανό, έτρεξες για γλυκά, ζωγράφισες κάρτες, έκοψες κορδέλες, υλικά και συνήθειες. Και σαν όλα πια πήραν μια θέση στη σκηνή, έκανες ένα βήμα πίσω.  Λεπτό πανί στο χρώμα της άμμου, φουσκωτές γιρλάντες με ασημένια στολίδια, λεπτά…

Απόψε κλείδωσε… δε θα γυρίσω

Είναι κάποιες μέρες που δεν ξημερώνουν. Κρεμιούνται από την κουπαστή, τσαλαβουτούν σε νερά, γεμίζουν λάσπες και αφήνουν πατημασιές μέχρι το αύριο. Σε προσπερνούν, νιώθεις τη στάχτη τους να σε σκεπάζει πριν καν καείς, γεμίζουν με αέρα βορινό τα μπατζάκια σου μα εσύ στέκεσαι. Από συνήθεια. Από απόγνωση. Από απορία. Ποτέ δε σου εξήγησε…

Άνθρωποι από καλό χαρμάνι…

Κάθε πρώτη του Μάη, στο πλακόστρωτο έξω από το πατρικό της γιαγιάς μου τραβούσε χειρόφρενο το αγροτικό της Τασίας. Φορτωμένο με κασόνια, διαλυμένα πλαστικά, ιμάντες από χοντρό πανί, αρώματα εξοχής και μερικές σταγόνες πετρέλαιο στο κούτελο. Μια ντουντούκα από εφημερίδα, όπερα στο κασετόφωνο και ένα κομμένο λεμόνι σε πλαστικό ποτήρι. Τα…

ΕΚΠΛΗΞΗ IX: Για 9η χρονιά οι καλλιτέχνες στο πλευρό των αστέγων

Για μια ακόμη χρονιά, η καλλιτεχνική κοινότητα συσπειρώνεται επιστρατεύοντας τη δύναμη της τέχνης προς όφελος των αστέγων της Αθήνας, μέσα από την «ΕΚΠΛΗΞΗ», την ετήσια έκθεση της εικαστικής πλατφόρμας του artAZ, η οποία υλοποιείται σε συνεργασία με την ΚΛΙΜΑΚΑ ΜΚΟ. Η μεγάλη εικαστική γιορτή, που αναδεικνύει το κοινωνικό πρόσωπο της…

Έλα να ξαπλώσεις δίπλα μου

Έλα να ξαπλώσεις δίπλα μου. Όχι, μη θυμώνεις. Δε θέλω κάτι πονηρό, δε σου ζητάω αυτό που πιστεύεις. Θέλω μόνο να ξαπλώσεις δίπλα μου και να μου κρατήσεις το χέρι, ξορκίζοντας όλους τους φόβους και τις αδυναμίες μου. Θέλω να αισθανθώ την παρουσία σου δίπλα μου να με διαβεβαιώνει πως όλα θα πάνε καλά, όταν εγώ είμαι πεπεισμένη για το…

Μια κριτική για την ταινία It

Το It, η κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου του Stephen King, μου κέντρισε το ενδιαφέρον στο να θελήσω να το παρακολουθήσω. Η ταινία περιστρέφεται γύρω από το χαρακτήρα ενός τρομακτικού κλόουν ο οποίος κυνηγάει και φοβίζει μία παρέα παιδιών. Έχοντας δει την κλασική τηλεοπτική σειρά It του 1990 με τον ανεπανάληπτο Tim Burry, θεωρώ πως…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Η γυναίκα που χαμογελούσε πάντα

Μια γυναίκα κάποτε χαμογελούσε πάντα. Όλη την ημέρα, όλες τις ώρες, όλα…

Μιζέρια, ο ύπουλος εχθρός της κοινωνίας

Φίλε Άλκιμε!  Έπειτα από μια βροχή, αν είσαι τυχερός και στρέψεις το…

10 σοφές φράσεις του μεγάλου μας ποιητή Γιάννη Ρίτσου

Ο Γιάννης Ρίτσος, ο ποιητής της Ρωμιοσύνης, αποτελεί έναν από τους…

Ξεπερνώντας το αίσθημα ζήλιας για τους άλλους

Το αίσθημα της ζήλιας είναι λίγο πολύ γνωστό σε όλους. Εμφανίζεται σε…

Πώς να εντοπίσετε τις φοβίες σας και να απαλλαγείτε από αυτές

Ο φόβος είναι ένα ανθρώπινο συναίσθημα που προκαλείται εξαιτίας κάποιας…

Για τα «όχι» που άκουσα στη ζωή μου

Όλα τα όχι που άκουσα στη ζωή μου με έκαναν άνθρωπο δυνατότερο και…

Back in Time

Όταν ο «βασιλιάς» Έλβις Πρίσλεϊ βίωνε την αποτυχία

Λένε πως η αποτυχία είναι απαραίτητη για την ίδια την επιτυχία και…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή

Όταν έπεσε στο τραπέζι η πρόταση να κάνουμε ένα αφιέρωμα για τις…

Γεώργιος Παπανικολάου, ένας σπουδαίος Έλληνας

Πώς μπορείς να μείνεις αδιάφορη απέναντι σε έναν άνθρωπο που…

Kind of blue, η επιτομή της jazz μουσικής

Η jazz ανήκει στα είδη της μουσικής που επιθυμώ να ακούσω το βράδυ,…

Η γλυκιά ανάμνηση της Μαλβίνας

Και ποιός δεν είχε παρακολουθήσει την Μαλβίνα Κάραλη στις μοναδικές…

Οι 11 κορυφαίες ταινίες του Γούντι Άλεν

Ο Γούντι Άλεν έχει στο βιογραφικό του πλειάδα έργων και θεωρείται ως…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

5 ευγενικές χειρονομίες που εκλείπουν στις μέρες μας

Η ευγένεια στις ημέρες μας είναι μία υπόθεση τόσο δύσκολη που πολλοί…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης