tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Μάκης Μαΐλης: «Δεν υπάρχει φιλολαϊκή λύση μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα»

Μάκης Μαΐλης: «Δεν υπάρχει φιλολαϊκή λύση μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα»

( 0 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: tempo team | Κυριακή, 08.04.12 19:55
 

Μάκης Μαΐλης: «Δεν υπάρχει φιλολαϊκή λύση μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα»Αληθινό σοσιαλδημοκρατικό περιβόλι οι ομιλίες των Πιερ Λοράν, Γκρέγκορ Γκίζι και Αλ. Τσίπρα στο Αιγάλεω. Βεβαίως, τίποτα το πρωτοφανές για όσους έχουν αντιληφθεί ποια κόμματα εκπροσωπούν οι παραπάνω, είτε είναι απλώς υποψιασμένοι. Το σοσιαλδημοκρατικό περιεχόμενο των θέσεών τους, καλυπτόμενο πίσω από τη λέξη κομμουνιστικό (Γαλλικό ΚΚ) και το νεφελώδες «η αριστερά» (όπου πολλά χωράει ο μπαξές), επιβεβαιώνει την ανάλυση που έχει κάνει το ΚΚΕ για το χαρακτήρα και τη στρατηγική αυτών των κομμάτων. Αποτελούν αναχώματα της λαϊκής ριζοσπαστικοποίησης και πολιτικές εφεδρείες των μονοπωλίων, κάτι που το Γαλλικό ΚΚ απέδειξε και σε κυβερνητικό επίπεδο. Συμμετείχε στην κυβέρνηση Ζοσπέν που, εκτός των άλλων, βομβάρδισε τη Γιουγκοσλαβία, μαζί με την ομογάλακτή της ίδιας σύνθεσης κυβέρνηση Ντ' Αλέμα στην Ιταλία. Και όντας το Γαλλικό ΚΚ μονίμως ουρά τού και στο όνομα Σοσιαλιστικού Κόμματος Γαλλίας, στις προεδρικές εκλογές του 2002 είχε υποστηρίξει στο β' γύρο τον «δεξιό» Σιράκ, για να μη γίνει πρόεδρος της Γαλλίας ο ακόμα πιο «δεξιός» Λεπέν!! Το ίδιο έκανε και ο σημερινός υποψήφιος Ολάντ, τότε ΓΓ του Σοσιαλιστικού Κόμματος Γαλλίας, που «αγωνίζεται» εναντίον της «δεξιάς»! Και τώρα το Γαλλικό ΚΚ ετοιμάζεται να ψηφίσει στο β' γύρο των γαλλικών εκλογών τον σοσιαλδημοκράτη Ολάντ, για να μη βγει ο «δεξιός» Σαρκοζί, με τον οποίο ο Ολάντ έχει την ίδια πολιτική. Ενώ στον α' γύρο κατεβαίνει στις εκλογές με τον εξίσου σοσιαλδημοκράτη Μελανσόν.

Μιλώντας, λοιπόν, ο Πιερ Λοράν στο Αιγάλεω, σύμφωνα με την εφημερίδα «Αυγή», είπε ότι «πρώτος στόχος είναι να χάσει ο Σαρκοζί, δίνοντας στην περίπτωση μιας τέτοιας νίκης ευρωπαϊκές διαστάσεις, καθώς ήταν ο Πρόεδρος της Γαλλίας μαζί με την Μέρκελ που έκαναν κουμάντο στην ΕΕ». Επομένως, το ζήτημα είναι αν στην ΕΕ ηγεμονεύουν οι «δεξιοί» ή οι «αριστεροί» και όχι ότι η ΕΕ είναι και παραμένει λυκοσυμμαχία των ιμπεριαλιστών, είτε κυριαρχούν οι μεν είτε οι δε. Φαίνεται ότι... έχει μεγάλη διαφορά ο σοσιαλιστής Στρος Καν από τη δεξιόστροφη Κριστίν Λαγκάρντ... Το γεγονός ότι τα σοσιαλδημοκρατικά και τα χριστιανοδημοκρατικά κόμματα, ως αυθεντικοί υπηρέτες των μονοπωλίων, διεξάγουν ενιαία επίθεση κατά της εργατικής τάξης όλων των ευρωπαϊκών χωρών, προφανώς δεν έχει και τόση σημασία... Αρκεί να φύγει το ένα κόμμα από την κυβέρνηση και να έρθει το άλλο, προκειμένου να συντελεστεί στροφή σε ολόκληρη την Ευρώπη! Είναι και ο Πιερ Λοράν υπέρ του συνθήματος «οι άνθρωποι πάνω από τις αγορές», όπως και ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Αλλιώς, υπέρ του γαλλικού ΠΑΣΟΚ και κατά της γαλλικής ΝΔ.

Εκείνο που δεν εξήγησε, βεβαίως, είναι η κατάσταση όπου έχουν φέρει το γαλλικό εργατικό κίνημα οι δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας και του οπορτουνισμού, με ιδιαίτερη την ευθύνη του Γαλλικού ΚΚ.

Στο ίδιο μήκος κύματος με τον Πιερ Λοράν κινήθηκε και ο Γκρέγκορ Γκίζι, πρόεδρος της ΚΟ της Γερμανικής Αριστεράς (Die Linke). Απέδωσε τις ευθύνες για την οικονομική κρίση «στα κράτη, στις τράπεζες, στους κερδοσκόπους», όχι βεβαίως στον καπιταλισμό και στην πολιτική που εντείνει την εκμετάλλευση της εργατικής τάξης. Και ισχυρίστηκε ότι από την έξοδο της Ελλάδας από την ΕΕ θα ωφεληθούν οι ΗΠΑ! Και πρόσθεσε: «Η αποστολή της Αριστεράς δεν είναι να στηρίξει τους πλούσιους και τις ΗΠΑ». Ακριβώς εδώ βρίσκεται η διάκριση ανάμεσα στον... καλό και τον κακό καπιταλισμό. Μάλιστα, τόνισε ότι η ελληνική κοινωνία απαιτεί αλλαγή και «όποιος δε συμμετέχει σε αυτήν την προσπάθεια πρέπει και να αναλάβει τις δικές του ευθύνες»! Σαν να μιλάει ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, κουνώντας εισαγγελικά το δάκτυλο στο ΚΚΕ, επειδή απορρίπτει και πολεμάει την αντιλαϊκή θέση για «κυβέρνηση της αριστεράς».

Τέτοια κόμματα είναι επόμενο και φυσιολογικό να συμπαρίστανται στον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Οι μόνοι που δεν χρειάζονται αυτού του είδους την αλληλεγγύη είναι η εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα.

Στην ομιλία του, ο Αλ. Τσίπρας:

Πρώτον, σε πείσμα της πραγματικότητας, ισχυρίστηκε πως η κρίση στην Ευρώπη οφείλεται στο γεγονός ότι «το μοντέλο της νεοφιλελεύθερης Ευρώπης έχει εξαντλήσει τα όριά του και δεν μπορεί να έχει κανένα μέλλον». Δηλαδή, κατά τον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, δεν έχουμε να κάνουμε με οικονομική κρίση του καπιταλισμού, αλλά με το μοντέλο που το διαχειρίζεται. Και, επομένως, η κρίση δεν έχει αντικειμενική βάση και πηγή την υπερσυσσώρευση κεφαλαίων, αλλά το μείγμα που εφαρμόζεται και το αστικό πολιτικό σύστημα. Εξήγηση ανορθολογική και βεβαίως αντιεπιστημονική, που δεν απαντάει φυσικά στο ερώτημα, γιατί την ίδια πολιτική υλοποιούν και ως κυβέρνηση και ως αντιπολίτευση και τα συντηρητικά και τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα. Και, βεβαίως, δεν απαντάει στο ότι ιστορικά η κρίση «πηγαινοέρχεται». Δηλαδή, έχει ξεσπάσει και όταν στην κυβερνητική εξουσία βρίσκονταν τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα και όταν βρίσκονταν τα χριστιανοδημοκρατικά.

Δεύτερον, επανέλαβε ότι ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε να συγκροτηθεί κοινοβουλευτική επιτροπή για το λογιστικό έλεγχο του χρέους και «να υπάρξει επιθετική αναδιαπραγμάτευση»! Αρα, εμπαιγμός προς το λαό. Από τη μια, αναγνωρίζουν ότι η εργατική τάξη και μεγάλο μέρος των αυτοαπασχολούμενων έχουν συνευθύνη για την ύπαρξη του χρέους. Και, από την άλλη, δείχνουν και πάλι με ποιο τρόπο «υπερασπίζονται» τα λαϊκά συμφέροντα: Χτυπώντας δυνατά τη γροθιά στο τραπέζι της Μέρκελ και του Σαρκοζί! Κρύβουν ακόμα και τώρα από το λαό ότι επαναδιαπραγμάτευση δεν μπορεί να γίνει, αν υποθέσουμε ότι μπορούσε να γίνει καλή διαπραγμάτευση πριν από το δεύτερο μνημόνιο και να είναι σε όφελος των εργαζομένων και όχι των καπιταλιστών.

Ας σημειωθεί ότι την αποπληρωμή του χρέους δεν την αρνείται ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Απλώς τη μεταθέτει χρονικά, μέχρι «να ανασυγκροτηθεί η οικονομία»!

Τρίτον, υποστήριξε ότι «η Ευρώπη ανήκει στους λαούς της και όχι στις ιδιωτικές τράπεζες, ούτε στους οίκους αξιολόγησης και τα χρηματιστήρια». Πέρα από το γεγονός ότι ο Αλ. Τσίπρας ταυτίζει, όπως και τα αστικά κόμματα, την Ευρώπη με την ΕΕ, ενώ πρόκειται για τελείως διαφορετικά πράγματα, τίθενται τα εξής ερωτήματα: Είναι άλλο πράγμα οι αγορές και άλλο ο καπιταλισμός; Εξυπηρετούν άλλα συμφέροντα οι ιδιωτικές τράπεζες και τα συμφέροντα των λαών οι κρατικές; Και με ποιο τρόπο θα αντιμετωπιστούν οι ιδιωτικές τράπεζες και οι αγορές; Δεν βρίσκονται μέσα σε αυτές βιομηχανικά, εφοπλιστικά, εμπορικά και άλλα μεγαθήρια; Σε αυτά δεν απαντούν. Επομένως, κοροϊδεύουν τον κόσμο.

Τέταρτον, επανέλαβε τα σχετικά με την «κυβέρνηση της αριστεράς», υπογραμμίζοντας ότι το ΚΚΕ «κάνει λάθος που δεν ανταποκρίνεται στα καλέσματα ενότητας που απευθύνει ο ΣΥΡΙΖΑ».

Το ΚΚΕ, όχι μόνο απορρίπτει, αλλά και πολεμάει τη θέση για «αριστερή» κυβέρνηση, επειδή δεν έχει σκοπό να γίνει ο νεκροθάφτης του εργατικού - λαϊκού κινήματος, επειδή δεν έχει σκοπό να υποθηκεύσει τα εργατικά συμφέροντα και να συμβάλει στη συντηρητικοποίηση λαϊκών δυνάμεων, οι οποίες μοιραία θα οδηγηθούν σε αυτή, αν το ΚΚΕ τις προδώσει. Είναι ευτύχημα για το λαό που υπάρχει στην Ελλάδα ένα πραγματικό κομμουνιστικό κόμμα που δεν πρόκειται να γίνει υποχείριο του κεφαλαίου και της εξουσίας του.

Φιλολαϊκή λύση μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα δεν υπάρχει. Και δεν υπάρχει, γιατί μια πολιτική υπέρ των εργατικών - λαϊκών συμφερόντων προσκρούει στα συμφέροντα των κεφαλαιοκρατών και της ΕΕ. Επομένως, μια κυβέρνηση που έχει την πλειοψηφία στη Βουλή, δίχως να έχει τα κλειδιά της οικονομίας στα χέρια της, είναι ανίσχυρη, είναι φτερό στον άνεμο, ακόμα και αν είχε τις καλύτερες προθέσεις. Φιλολαϊκή λύση (αξιοπρεπείς μισθοί και συντάξεις, σταθερή και μόνιμη δουλειά για όλους, δωρεάν Παιδεία και Υγεία και άλλα) δεν μπορεί να υπάρξει δίχως να αφαιρεθεί η ιδιοκτησία από τους καπιταλιστές και να κοινωνικοποιηθεί. Δε γίνεται φιλολαϊκή ανάπτυξη (αξιοποίηση όλων των παραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας) δίχως αποδέσμευση από την ΕΕ, μονομερή διαγραφή του χρέους και λαϊκή εξουσία. Που θα πει εξουσία άλλης τάξης (της εργατικής) που θα έχει και την ιδιοκτησία του πλούτου που παράγεται.

Η «κυβέρνηση των αριστερών δυνάμεων» που προτείνει ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ είναι η ίδια και ανάλογη με εκείνες τις κυβερνήσεις που, εκτός απ' τη Γαλλία, σχηματίστηκαν και στην Ιταλία (Πρόντι, Ντ' Αλέμα) με τη συμμετοχή των κομμουνιστών και τσάκισαν τα εργατικά δικαιώματα. Ομως, στην εργατική τάξη και στα φτωχά λαϊκά στρώματα δεν τους αξίζει τέτοια τύχη. Παράγουν όλο τον πλούτο και τον δικαιούνται. Χρειάζονται μόνο ένα πανίσχυρο ΚΚΕ και οργάνωση με στόχο την εργατική - λαϊκή εξουσία. Επομένως, και στις εκλογές που έρχονται μόνο προς το ΚΚΕ πρέπει να κατευθύνουν την ψήφο τους, για να γίνει η διαφορά. Η ενίσχυση του ΚΚΕ και μόνο είναι βόλι στην καρδιά της αστικής τάξης και των κομμάτων της και όχι η ψήφος υπέρ των λεγόμενων «αντιμνημονιακών» δυνάμεων, του ενός σκέλους της ψευτοαντίθεσης «μνημονιακοί - αντιμνημονιακοί».

Στο βαθμό που αναπτύσσονται αυτές οι προϋποθέσεις, θα ενισχύεται και η πάλη για ορισμένα άμεσα ζητήματα που αφορούν το ένα ή άλλο πρόβλημα. Κάθε άλλη επιλογή ενισχύει φρούδες ελπίδες.

Γράφει ο Μάκης Μαΐλης – Εφημερίδα «Ριζοσπάστης»

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Θωμάς Κινδύνης: «Ο δρόμος προς την ευτυχία περνάει μέσα από τη γνώση και την αγάπη»

Αποκλειστική συνέντευξη του γνωστού καλλιτέχνη στο tempo.gr Ο Θωμάς Κινδύνης είναι ένας πραγματικός δάσκαλος του θεάτρου και της ζωής με αστείρευτη ενέργεια και αισιοδοξία, που προσπαθεί να σκορπίσει την ευτυχία στους γύρω του μέσα από την άοκνη ενασχόλησή του με ένα ευρύ πεδίο δραστηριοτήτων. Πρόκειται για τον ορισμό του πολυπράγμονα…

Ανοιχτή ακρόαση για ηθοποιούς στο θέατρο Altera Pars

Ανοιχτή ακρόαση για άνδρες και γυναίκες ηθοποιούς διοργανώνουν ο θεατρικός οργανισμός Altera Pars και ο σκηνοθέτης Πέτρος Νάκος, για τις ανάγκες των κεντρικών παραγωγών του θεάτρου της ερχόμενης σεζόν 2018-2019. Πιο συγκεκριμένα, ζητούνται: - Άνδρες ηθοποιοί ερμηνευτικής ηλικίας 15 χρονών (οι υποψήφιοι αυτής της κατηγορίας μπορεί να…

Γιώργος Πλειός: «Να μη γίνουν τα fake news αφορμή για διακρίσεις εναντίον εναλλακτικών απόψεων»

Την άποψη ότι η όλη συζήτηση για τις παραποιημένες ειδήσεις ή αλλιώς «fake news» σχετίζεται πολλές φορές με την ηγεμονία στον δημόσιο λόγο, εξέφρασε σε συνέντευξή του ο καθηγητής Γιώργος Πλειός. Μάλιστα, όπως τόνισε, θα πρέπει να υπάρξει μεγάλη προσοχή όσον αφορά το συγκεκριμένο θέμα, για το οποίο πολύς λόγος γίνεται το τελευταίο…

«Γλυκυτάτη γαία πατρίς» με την Άννα Βαγενά στο θέατρο Μεταξουργείο

Ξεκίνησαν οι παραστάσεις του έργου «Γλυκυτάτη γαία πατρίς» στη σκηνή του θεάτρου Μεταξουργείο. Πρόκειται για θεατρική μεταφορά από τρία μικρά διηγήματα του τελευταίου βιβλίου της Βάσας Σολωμού Ξανθάκη, της συγγραφέως του «Γάμου». Η σκηνοθεσία και η σκηνική μεταφορά ανήκουν στην αγαπημένη Άννα Βαγενά. Με καταπληκτικές περιγραφές της ζωής…

Γιορτή πολιτισμού από τα «Παραπολιτικά 90,1»

Με αφορμή τη συμπλήρωση τεσσάρων χρόνων λειτουργίας, ο ραδιοφωνικός σταθμός «Παραπολιτικά 90,1» γιορτάζει μαζί με τους ακροατές του σε μια σειρά εκδηλώσεων με ελεύθερη είσοδο, στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων Από τις 11 έως τις 13 Μαΐου και ώρες 10:00-22:00, θα λειτουργεί Bazaar με χιλιάδες βιβλία που θα κοστίζουν μόλις 1 ευρώ. Επίσης,…

Τριήμερο προβολών «Με το Βλέμμα της Κριτικής»

Άκρως επιτυχημένο κρίνεται το τριήμερο προβολών «Με το Βλέμμα της Κριτικής» που διεξήχθη στις 27, 28 και 29 Απριλίου στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος, εμπλουτίζοντας φέτος την ετήσια δραστηριότητα της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου (Π.Ε.Κ.Κ.). Για πρώτη φορά, όλες οι ταινίες που απέσπασαν το βραβείο της Π.Ε.Κ.Κ. τη χρονιά που…

Back in Time

10 ταινίες και ο λόγος που άλλαξαν τη ζωή μου

1. Όσα παίρνει ο άνεμος Για την ανεπανάληπτη φράση της Katie Scarlett…

Ελληνικές ταινίες στα Όσκαρ

Ο ελληνικός κινηματογράφος ξεκίνησε την ανάπτυξή του στα μέσα της…

Γεώργιος Παπανικολάου, ένας σπουδαίος Έλληνας

Πώς μπορείς να μείνεις αδιάφορη απέναντι σε έναν άνθρωπο που…

Οι 10 ταινίες με το πιο ανατρεπτικό φινάλε

Δέκα αξέχαστες κινηματογραφικές ταινίες, που το τέλος τους έχει…

Η γλυκιά ανάμνηση της Μαλβίνας

Και ποιός δεν είχε παρακολουθήσει την Μαλβίνα Κάραλη στις μοναδικές…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…

Ξέρετε ποια είναι τα δύο προϊόντα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως;

Το γεγονός ότι το πετρέλαιο κατέχει την πρώτη θέση σε πωλήσεις στον…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης