tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Μάκης Μαΐλης: «Δεν υπάρχει φιλολαϊκή λύση μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα»

Μάκης Μαΐλης: «Δεν υπάρχει φιλολαϊκή λύση μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα»

( 0 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: tempo team | Κυριακή, 08.04.12 19:55
 

Μάκης Μαΐλης: «Δεν υπάρχει φιλολαϊκή λύση μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα»Αληθινό σοσιαλδημοκρατικό περιβόλι οι ομιλίες των Πιερ Λοράν, Γκρέγκορ Γκίζι και Αλ. Τσίπρα στο Αιγάλεω. Βεβαίως, τίποτα το πρωτοφανές για όσους έχουν αντιληφθεί ποια κόμματα εκπροσωπούν οι παραπάνω, είτε είναι απλώς υποψιασμένοι. Το σοσιαλδημοκρατικό περιεχόμενο των θέσεών τους, καλυπτόμενο πίσω από τη λέξη κομμουνιστικό (Γαλλικό ΚΚ) και το νεφελώδες «η αριστερά» (όπου πολλά χωράει ο μπαξές), επιβεβαιώνει την ανάλυση που έχει κάνει το ΚΚΕ για το χαρακτήρα και τη στρατηγική αυτών των κομμάτων. Αποτελούν αναχώματα της λαϊκής ριζοσπαστικοποίησης και πολιτικές εφεδρείες των μονοπωλίων, κάτι που το Γαλλικό ΚΚ απέδειξε και σε κυβερνητικό επίπεδο. Συμμετείχε στην κυβέρνηση Ζοσπέν που, εκτός των άλλων, βομβάρδισε τη Γιουγκοσλαβία, μαζί με την ομογάλακτή της ίδιας σύνθεσης κυβέρνηση Ντ' Αλέμα στην Ιταλία. Και όντας το Γαλλικό ΚΚ μονίμως ουρά τού και στο όνομα Σοσιαλιστικού Κόμματος Γαλλίας, στις προεδρικές εκλογές του 2002 είχε υποστηρίξει στο β' γύρο τον «δεξιό» Σιράκ, για να μη γίνει πρόεδρος της Γαλλίας ο ακόμα πιο «δεξιός» Λεπέν!! Το ίδιο έκανε και ο σημερινός υποψήφιος Ολάντ, τότε ΓΓ του Σοσιαλιστικού Κόμματος Γαλλίας, που «αγωνίζεται» εναντίον της «δεξιάς»! Και τώρα το Γαλλικό ΚΚ ετοιμάζεται να ψηφίσει στο β' γύρο των γαλλικών εκλογών τον σοσιαλδημοκράτη Ολάντ, για να μη βγει ο «δεξιός» Σαρκοζί, με τον οποίο ο Ολάντ έχει την ίδια πολιτική. Ενώ στον α' γύρο κατεβαίνει στις εκλογές με τον εξίσου σοσιαλδημοκράτη Μελανσόν.

Μιλώντας, λοιπόν, ο Πιερ Λοράν στο Αιγάλεω, σύμφωνα με την εφημερίδα «Αυγή», είπε ότι «πρώτος στόχος είναι να χάσει ο Σαρκοζί, δίνοντας στην περίπτωση μιας τέτοιας νίκης ευρωπαϊκές διαστάσεις, καθώς ήταν ο Πρόεδρος της Γαλλίας μαζί με την Μέρκελ που έκαναν κουμάντο στην ΕΕ». Επομένως, το ζήτημα είναι αν στην ΕΕ ηγεμονεύουν οι «δεξιοί» ή οι «αριστεροί» και όχι ότι η ΕΕ είναι και παραμένει λυκοσυμμαχία των ιμπεριαλιστών, είτε κυριαρχούν οι μεν είτε οι δε. Φαίνεται ότι... έχει μεγάλη διαφορά ο σοσιαλιστής Στρος Καν από τη δεξιόστροφη Κριστίν Λαγκάρντ... Το γεγονός ότι τα σοσιαλδημοκρατικά και τα χριστιανοδημοκρατικά κόμματα, ως αυθεντικοί υπηρέτες των μονοπωλίων, διεξάγουν ενιαία επίθεση κατά της εργατικής τάξης όλων των ευρωπαϊκών χωρών, προφανώς δεν έχει και τόση σημασία... Αρκεί να φύγει το ένα κόμμα από την κυβέρνηση και να έρθει το άλλο, προκειμένου να συντελεστεί στροφή σε ολόκληρη την Ευρώπη! Είναι και ο Πιερ Λοράν υπέρ του συνθήματος «οι άνθρωποι πάνω από τις αγορές», όπως και ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Αλλιώς, υπέρ του γαλλικού ΠΑΣΟΚ και κατά της γαλλικής ΝΔ.

Εκείνο που δεν εξήγησε, βεβαίως, είναι η κατάσταση όπου έχουν φέρει το γαλλικό εργατικό κίνημα οι δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας και του οπορτουνισμού, με ιδιαίτερη την ευθύνη του Γαλλικού ΚΚ.

Στο ίδιο μήκος κύματος με τον Πιερ Λοράν κινήθηκε και ο Γκρέγκορ Γκίζι, πρόεδρος της ΚΟ της Γερμανικής Αριστεράς (Die Linke). Απέδωσε τις ευθύνες για την οικονομική κρίση «στα κράτη, στις τράπεζες, στους κερδοσκόπους», όχι βεβαίως στον καπιταλισμό και στην πολιτική που εντείνει την εκμετάλλευση της εργατικής τάξης. Και ισχυρίστηκε ότι από την έξοδο της Ελλάδας από την ΕΕ θα ωφεληθούν οι ΗΠΑ! Και πρόσθεσε: «Η αποστολή της Αριστεράς δεν είναι να στηρίξει τους πλούσιους και τις ΗΠΑ». Ακριβώς εδώ βρίσκεται η διάκριση ανάμεσα στον... καλό και τον κακό καπιταλισμό. Μάλιστα, τόνισε ότι η ελληνική κοινωνία απαιτεί αλλαγή και «όποιος δε συμμετέχει σε αυτήν την προσπάθεια πρέπει και να αναλάβει τις δικές του ευθύνες»! Σαν να μιλάει ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, κουνώντας εισαγγελικά το δάκτυλο στο ΚΚΕ, επειδή απορρίπτει και πολεμάει την αντιλαϊκή θέση για «κυβέρνηση της αριστεράς».

Τέτοια κόμματα είναι επόμενο και φυσιολογικό να συμπαρίστανται στον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Οι μόνοι που δεν χρειάζονται αυτού του είδους την αλληλεγγύη είναι η εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα.

Στην ομιλία του, ο Αλ. Τσίπρας:

Πρώτον, σε πείσμα της πραγματικότητας, ισχυρίστηκε πως η κρίση στην Ευρώπη οφείλεται στο γεγονός ότι «το μοντέλο της νεοφιλελεύθερης Ευρώπης έχει εξαντλήσει τα όριά του και δεν μπορεί να έχει κανένα μέλλον». Δηλαδή, κατά τον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, δεν έχουμε να κάνουμε με οικονομική κρίση του καπιταλισμού, αλλά με το μοντέλο που το διαχειρίζεται. Και, επομένως, η κρίση δεν έχει αντικειμενική βάση και πηγή την υπερσυσσώρευση κεφαλαίων, αλλά το μείγμα που εφαρμόζεται και το αστικό πολιτικό σύστημα. Εξήγηση ανορθολογική και βεβαίως αντιεπιστημονική, που δεν απαντάει φυσικά στο ερώτημα, γιατί την ίδια πολιτική υλοποιούν και ως κυβέρνηση και ως αντιπολίτευση και τα συντηρητικά και τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα. Και, βεβαίως, δεν απαντάει στο ότι ιστορικά η κρίση «πηγαινοέρχεται». Δηλαδή, έχει ξεσπάσει και όταν στην κυβερνητική εξουσία βρίσκονταν τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα και όταν βρίσκονταν τα χριστιανοδημοκρατικά.

Δεύτερον, επανέλαβε ότι ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε να συγκροτηθεί κοινοβουλευτική επιτροπή για το λογιστικό έλεγχο του χρέους και «να υπάρξει επιθετική αναδιαπραγμάτευση»! Αρα, εμπαιγμός προς το λαό. Από τη μια, αναγνωρίζουν ότι η εργατική τάξη και μεγάλο μέρος των αυτοαπασχολούμενων έχουν συνευθύνη για την ύπαρξη του χρέους. Και, από την άλλη, δείχνουν και πάλι με ποιο τρόπο «υπερασπίζονται» τα λαϊκά συμφέροντα: Χτυπώντας δυνατά τη γροθιά στο τραπέζι της Μέρκελ και του Σαρκοζί! Κρύβουν ακόμα και τώρα από το λαό ότι επαναδιαπραγμάτευση δεν μπορεί να γίνει, αν υποθέσουμε ότι μπορούσε να γίνει καλή διαπραγμάτευση πριν από το δεύτερο μνημόνιο και να είναι σε όφελος των εργαζομένων και όχι των καπιταλιστών.

Ας σημειωθεί ότι την αποπληρωμή του χρέους δεν την αρνείται ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Απλώς τη μεταθέτει χρονικά, μέχρι «να ανασυγκροτηθεί η οικονομία»!

Τρίτον, υποστήριξε ότι «η Ευρώπη ανήκει στους λαούς της και όχι στις ιδιωτικές τράπεζες, ούτε στους οίκους αξιολόγησης και τα χρηματιστήρια». Πέρα από το γεγονός ότι ο Αλ. Τσίπρας ταυτίζει, όπως και τα αστικά κόμματα, την Ευρώπη με την ΕΕ, ενώ πρόκειται για τελείως διαφορετικά πράγματα, τίθενται τα εξής ερωτήματα: Είναι άλλο πράγμα οι αγορές και άλλο ο καπιταλισμός; Εξυπηρετούν άλλα συμφέροντα οι ιδιωτικές τράπεζες και τα συμφέροντα των λαών οι κρατικές; Και με ποιο τρόπο θα αντιμετωπιστούν οι ιδιωτικές τράπεζες και οι αγορές; Δεν βρίσκονται μέσα σε αυτές βιομηχανικά, εφοπλιστικά, εμπορικά και άλλα μεγαθήρια; Σε αυτά δεν απαντούν. Επομένως, κοροϊδεύουν τον κόσμο.

Τέταρτον, επανέλαβε τα σχετικά με την «κυβέρνηση της αριστεράς», υπογραμμίζοντας ότι το ΚΚΕ «κάνει λάθος που δεν ανταποκρίνεται στα καλέσματα ενότητας που απευθύνει ο ΣΥΡΙΖΑ».

Το ΚΚΕ, όχι μόνο απορρίπτει, αλλά και πολεμάει τη θέση για «αριστερή» κυβέρνηση, επειδή δεν έχει σκοπό να γίνει ο νεκροθάφτης του εργατικού - λαϊκού κινήματος, επειδή δεν έχει σκοπό να υποθηκεύσει τα εργατικά συμφέροντα και να συμβάλει στη συντηρητικοποίηση λαϊκών δυνάμεων, οι οποίες μοιραία θα οδηγηθούν σε αυτή, αν το ΚΚΕ τις προδώσει. Είναι ευτύχημα για το λαό που υπάρχει στην Ελλάδα ένα πραγματικό κομμουνιστικό κόμμα που δεν πρόκειται να γίνει υποχείριο του κεφαλαίου και της εξουσίας του.

Φιλολαϊκή λύση μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα δεν υπάρχει. Και δεν υπάρχει, γιατί μια πολιτική υπέρ των εργατικών - λαϊκών συμφερόντων προσκρούει στα συμφέροντα των κεφαλαιοκρατών και της ΕΕ. Επομένως, μια κυβέρνηση που έχει την πλειοψηφία στη Βουλή, δίχως να έχει τα κλειδιά της οικονομίας στα χέρια της, είναι ανίσχυρη, είναι φτερό στον άνεμο, ακόμα και αν είχε τις καλύτερες προθέσεις. Φιλολαϊκή λύση (αξιοπρεπείς μισθοί και συντάξεις, σταθερή και μόνιμη δουλειά για όλους, δωρεάν Παιδεία και Υγεία και άλλα) δεν μπορεί να υπάρξει δίχως να αφαιρεθεί η ιδιοκτησία από τους καπιταλιστές και να κοινωνικοποιηθεί. Δε γίνεται φιλολαϊκή ανάπτυξη (αξιοποίηση όλων των παραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας) δίχως αποδέσμευση από την ΕΕ, μονομερή διαγραφή του χρέους και λαϊκή εξουσία. Που θα πει εξουσία άλλης τάξης (της εργατικής) που θα έχει και την ιδιοκτησία του πλούτου που παράγεται.

Η «κυβέρνηση των αριστερών δυνάμεων» που προτείνει ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ είναι η ίδια και ανάλογη με εκείνες τις κυβερνήσεις που, εκτός απ' τη Γαλλία, σχηματίστηκαν και στην Ιταλία (Πρόντι, Ντ' Αλέμα) με τη συμμετοχή των κομμουνιστών και τσάκισαν τα εργατικά δικαιώματα. Ομως, στην εργατική τάξη και στα φτωχά λαϊκά στρώματα δεν τους αξίζει τέτοια τύχη. Παράγουν όλο τον πλούτο και τον δικαιούνται. Χρειάζονται μόνο ένα πανίσχυρο ΚΚΕ και οργάνωση με στόχο την εργατική - λαϊκή εξουσία. Επομένως, και στις εκλογές που έρχονται μόνο προς το ΚΚΕ πρέπει να κατευθύνουν την ψήφο τους, για να γίνει η διαφορά. Η ενίσχυση του ΚΚΕ και μόνο είναι βόλι στην καρδιά της αστικής τάξης και των κομμάτων της και όχι η ψήφος υπέρ των λεγόμενων «αντιμνημονιακών» δυνάμεων, του ενός σκέλους της ψευτοαντίθεσης «μνημονιακοί - αντιμνημονιακοί».

Στο βαθμό που αναπτύσσονται αυτές οι προϋποθέσεις, θα ενισχύεται και η πάλη για ορισμένα άμεσα ζητήματα που αφορούν το ένα ή άλλο πρόβλημα. Κάθε άλλη επιλογή ενισχύει φρούδες ελπίδες.

Γράφει ο Μάκης Μαΐλης – Εφημερίδα «Ριζοσπάστης»

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

«Για κάτι λάθη και κάτι πάθη - #ΤοΒιβλ1ο» από τη Σπυριδούλα Κούτρα

Μόλις κυκλοφόρησε σε συλλεκτική έκδοση και περιορισμένο αριθμό αντιτύπων το βιβλίο «Για κάτι λάθη και κάτι πάθη - #ΤοΒιβλ1ο» της Σπυριδούλας Κούτρα. Η συγγραφέας γράφει για δύο ζωές. Αυτή που ξεκινάει με το πρώτο σου κλάμα και αυτή τη δεύτερη επιλεγμένη, κατακτημένη, ξαναχτισμένη με πείσμα ζωή που δομείται αποκλειστικά από σένα και…

Δωρεάν προβολή online της ταινίας «Μέρες Βροχής» του Αλεσσάντρο Σπηλιωτόπουλου

Την ταινία «Μέρες Βροχής - Rainy Days» του Αλεσσάντρο Σπηλιωτόπουλου διαθέτουν δωρεάν για online προβολή οι συντελεστές της, προσπαθώντας έτσι να συμβάλλουν στην ψυχαγωγία όλων εμάς που βιώνουμε τον αναγκαστικό εγκλεισμό στο σπίτι λόγω του κορωνοϊού. Πρόκειται για μια ταινία η οποία προωθήθηκε όλο αυτό το διάστημα μέσω διάφορων…

Η απουσία σου

Έβρεχε. Παράξενη κοπέλα, το δέρμα της χλωμό, με έντονα μάτια, έμοιαζε σαν τη βροχή που έπεφτε στο παράθυρό της. Οι αστραπές που έριχνε έμοιαζαν με τα μάτια της, που φεγγοβολούσαν μέσα στο σκοτάδι. Τα κόκκινα μάγουλά της που έκαιγαν από έρωτα, είχαν χλομιάσει, είχε νιώσει άδεια. Η καρδιά όταν αδειάζει, μοιάζει με κίτρινο κερί που σβήνει.…

Επίλογοι

Τα πρώτα καρβέλια φεύγουν για το μοναστήρι μέσα σε ψάθινα καλάθια. Τα πρώτα χρόνια φορτώνονταν στον Ηρακλή, το μοναδικό μουλάρι του χωριού. Καθώς φτιάχτηκε ο δρόμος για την πόλη, ανέλαβε τη δουλειά το φορτηγάκι. Παρόλα αυτά ο Ηρακλής συνέχιζε το ίδιο δρομολόγιο κάθε πρωί μέχρι τη μονή και πάλι πίσω στην πλατεία. Μια παγερή μέρα, κάποιος…

Αυτή τη μόνη λέξη

Με τον Μάνο γνωρίζονταν από παιδιά. Στην ίδια στενή γειτονιά, σπίτια διπλανά. Όταν πέθανε ο κυρ Απόστολος και άδειασε το χαμηλό σπίτι στα δεξιά, είχε ευχηθεί η Μυρτώ να ερχόταν μια μεγάλη οικογένεια. Σαν πέρασε ο χειμώνας και πήρε ο ήλιος τον ανήφορο, τα παράθυρα στη Μενάνδρου 14 άνοιξαν διάπλατα. Το τραπεζάκι της βεράντας στόλιζε πλέον…

Ταξιδεύοντας…

(για τον Λευτέρη… που πάντα θα αξίζει το όνομά του) Κλείνοντας την πόρτα πίσω εκείνο το βράδυ, ένιωσε το κάθε βήμα του να σκάβει σαν γηραιός τυφλοπόντικας μια στοά μέχρι το υπόγειο. Χαμογέλασε στη σκέψη. Δεν είχε υπόγειο. Κακοτεχνίες. Αυτά πλήρωνε τώρα. Γιατί  έρχονται στιγμές που θέλεις να πετάξεις μέσα ένα χαλί, μια κουζίνα με καμένο…

Καλό συναπάντημα...

Στον προθάλαμο του ανακαινισμένου κτιρίου δίπλα στον παλιό ηλεκτρικό είχε στηθεί από μέρες ένα πρόχειρο γραφείο. Δύο πλάκες μπετόν, μια λωρίδα μοκέτας κι ένα ξύλινο ράφι κάπου πιο πίσω. Μια εταιρεία σχεδίου με έδρα το Μόναχο αναζητούσε προσωπικό. Η αγγελία είχε κυκλοφορήσει σε μια τοπική εφημερίδα και οι αιτήσεις είχαν ήδη ξεπεράσει τις…

Μια ζαριά καλή…

Κάθε Τρίτη και άλλο παιχνίδι. Αυτή ήταν η συμφωνία και οι κανόνες σαφείς. Αν έχανες, πλήρωνες την άλλη φορά. Κέρδιζες; Υπομονή μέχρι την  επόμενη παρτίδα. Δεν ήταν και πολύς καιρός που έπαιζε ο Μενέλαος. Βράδυ πάνω στο ποτό τον τραβολόγησε ένας φίλος να συμπληρωθεί η ομάδα. Ο φίλος έφυγε, έμεινε εκείνος με τρία χαρτιά να ποντάρει για το…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Covid-19: Μην κλείνεις τα μάτια...

Όταν ήμασταν παιδιά και πηγαίναμε με τους γονείς μου στο χωριό της…

Για ένα γλάρο…

Κάθε χρόνο στο παλιό μας σπίτι ένα χελιδόνι έφτανε από νωρίς στη φωλιά…

Τι κερδίζουμε όταν αγαπάμε τον εαυτό μας

Το να αγαπάμε τον εαυτό μας είναι τόσο ωφέλιμο και σημαντικό, που…

Ευχαριστώ τους μαθητές και τους καθηγητές μου...

Μια μέρα έπεσε στα χέρια μου το «Γαϊτανάκι» της Ζωρζ Σαρή. Δεν ήξερα…

Η σωτηρία από τον ιό είναι στο χέρι μας

Πρωτόγνωρες οι στιγμές που βιώνουμε. Στιγμές που ο αόρατος εχθρός…

Όταν σταμάτησε ο χρόνος...

Δεν υπάρχουν πολλά λόγια για να περιγράψει κανείς πώς είναι να ζεις…

Back in Time

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο ποιητής της ανθρώπινης περιπέτειας

Γράφει η Δήμητρα Σμυρνή Για το Θόδωρο Αγγελόπουλο, το…

Οι 10 ταινίες με το πιο ανατρεπτικό φινάλε

Δέκα αξέχαστες κινηματογραφικές ταινίες, που το τέλος τους έχει…

Εφιάλτης, η σπουδαιότερη ελληνική ταινία τρόμου

Και όμως, ο ελληνικός κινηματογράφος μπορεί να καυχηθεί ότι για μία…

Kind of blue, η επιτομή της jazz μουσικής

Η jazz ανήκει στα είδη της μουσικής που επιθυμώ να ακούσω το βράδυ,…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή

Όταν έπεσε στο τραπέζι η πρόταση να κάνουμε ένα αφιέρωμα για τις…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…

Οι τεχνικές προπαγάνδας των ΜΜΕ

Του Ευστράτιου Παπάνη* Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί…

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης