tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Μάκης Μαΐλης: «Δεν υπάρχει φιλολαϊκή λύση μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα»

Μάκης Μαΐλης: «Δεν υπάρχει φιλολαϊκή λύση μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα»

( 0 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: tempo team | Κυριακή, 08.04.12 19:55
 

Μάκης Μαΐλης: «Δεν υπάρχει φιλολαϊκή λύση μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα»Αληθινό σοσιαλδημοκρατικό περιβόλι οι ομιλίες των Πιερ Λοράν, Γκρέγκορ Γκίζι και Αλ. Τσίπρα στο Αιγάλεω. Βεβαίως, τίποτα το πρωτοφανές για όσους έχουν αντιληφθεί ποια κόμματα εκπροσωπούν οι παραπάνω, είτε είναι απλώς υποψιασμένοι. Το σοσιαλδημοκρατικό περιεχόμενο των θέσεών τους, καλυπτόμενο πίσω από τη λέξη κομμουνιστικό (Γαλλικό ΚΚ) και το νεφελώδες «η αριστερά» (όπου πολλά χωράει ο μπαξές), επιβεβαιώνει την ανάλυση που έχει κάνει το ΚΚΕ για το χαρακτήρα και τη στρατηγική αυτών των κομμάτων. Αποτελούν αναχώματα της λαϊκής ριζοσπαστικοποίησης και πολιτικές εφεδρείες των μονοπωλίων, κάτι που το Γαλλικό ΚΚ απέδειξε και σε κυβερνητικό επίπεδο. Συμμετείχε στην κυβέρνηση Ζοσπέν που, εκτός των άλλων, βομβάρδισε τη Γιουγκοσλαβία, μαζί με την ομογάλακτή της ίδιας σύνθεσης κυβέρνηση Ντ' Αλέμα στην Ιταλία. Και όντας το Γαλλικό ΚΚ μονίμως ουρά τού και στο όνομα Σοσιαλιστικού Κόμματος Γαλλίας, στις προεδρικές εκλογές του 2002 είχε υποστηρίξει στο β' γύρο τον «δεξιό» Σιράκ, για να μη γίνει πρόεδρος της Γαλλίας ο ακόμα πιο «δεξιός» Λεπέν!! Το ίδιο έκανε και ο σημερινός υποψήφιος Ολάντ, τότε ΓΓ του Σοσιαλιστικού Κόμματος Γαλλίας, που «αγωνίζεται» εναντίον της «δεξιάς»! Και τώρα το Γαλλικό ΚΚ ετοιμάζεται να ψηφίσει στο β' γύρο των γαλλικών εκλογών τον σοσιαλδημοκράτη Ολάντ, για να μη βγει ο «δεξιός» Σαρκοζί, με τον οποίο ο Ολάντ έχει την ίδια πολιτική. Ενώ στον α' γύρο κατεβαίνει στις εκλογές με τον εξίσου σοσιαλδημοκράτη Μελανσόν.

Μιλώντας, λοιπόν, ο Πιερ Λοράν στο Αιγάλεω, σύμφωνα με την εφημερίδα «Αυγή», είπε ότι «πρώτος στόχος είναι να χάσει ο Σαρκοζί, δίνοντας στην περίπτωση μιας τέτοιας νίκης ευρωπαϊκές διαστάσεις, καθώς ήταν ο Πρόεδρος της Γαλλίας μαζί με την Μέρκελ που έκαναν κουμάντο στην ΕΕ». Επομένως, το ζήτημα είναι αν στην ΕΕ ηγεμονεύουν οι «δεξιοί» ή οι «αριστεροί» και όχι ότι η ΕΕ είναι και παραμένει λυκοσυμμαχία των ιμπεριαλιστών, είτε κυριαρχούν οι μεν είτε οι δε. Φαίνεται ότι... έχει μεγάλη διαφορά ο σοσιαλιστής Στρος Καν από τη δεξιόστροφη Κριστίν Λαγκάρντ... Το γεγονός ότι τα σοσιαλδημοκρατικά και τα χριστιανοδημοκρατικά κόμματα, ως αυθεντικοί υπηρέτες των μονοπωλίων, διεξάγουν ενιαία επίθεση κατά της εργατικής τάξης όλων των ευρωπαϊκών χωρών, προφανώς δεν έχει και τόση σημασία... Αρκεί να φύγει το ένα κόμμα από την κυβέρνηση και να έρθει το άλλο, προκειμένου να συντελεστεί στροφή σε ολόκληρη την Ευρώπη! Είναι και ο Πιερ Λοράν υπέρ του συνθήματος «οι άνθρωποι πάνω από τις αγορές», όπως και ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Αλλιώς, υπέρ του γαλλικού ΠΑΣΟΚ και κατά της γαλλικής ΝΔ.

Εκείνο που δεν εξήγησε, βεβαίως, είναι η κατάσταση όπου έχουν φέρει το γαλλικό εργατικό κίνημα οι δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας και του οπορτουνισμού, με ιδιαίτερη την ευθύνη του Γαλλικού ΚΚ.

Στο ίδιο μήκος κύματος με τον Πιερ Λοράν κινήθηκε και ο Γκρέγκορ Γκίζι, πρόεδρος της ΚΟ της Γερμανικής Αριστεράς (Die Linke). Απέδωσε τις ευθύνες για την οικονομική κρίση «στα κράτη, στις τράπεζες, στους κερδοσκόπους», όχι βεβαίως στον καπιταλισμό και στην πολιτική που εντείνει την εκμετάλλευση της εργατικής τάξης. Και ισχυρίστηκε ότι από την έξοδο της Ελλάδας από την ΕΕ θα ωφεληθούν οι ΗΠΑ! Και πρόσθεσε: «Η αποστολή της Αριστεράς δεν είναι να στηρίξει τους πλούσιους και τις ΗΠΑ». Ακριβώς εδώ βρίσκεται η διάκριση ανάμεσα στον... καλό και τον κακό καπιταλισμό. Μάλιστα, τόνισε ότι η ελληνική κοινωνία απαιτεί αλλαγή και «όποιος δε συμμετέχει σε αυτήν την προσπάθεια πρέπει και να αναλάβει τις δικές του ευθύνες»! Σαν να μιλάει ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, κουνώντας εισαγγελικά το δάκτυλο στο ΚΚΕ, επειδή απορρίπτει και πολεμάει την αντιλαϊκή θέση για «κυβέρνηση της αριστεράς».

Τέτοια κόμματα είναι επόμενο και φυσιολογικό να συμπαρίστανται στον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Οι μόνοι που δεν χρειάζονται αυτού του είδους την αλληλεγγύη είναι η εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα.

Στην ομιλία του, ο Αλ. Τσίπρας:

Πρώτον, σε πείσμα της πραγματικότητας, ισχυρίστηκε πως η κρίση στην Ευρώπη οφείλεται στο γεγονός ότι «το μοντέλο της νεοφιλελεύθερης Ευρώπης έχει εξαντλήσει τα όριά του και δεν μπορεί να έχει κανένα μέλλον». Δηλαδή, κατά τον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, δεν έχουμε να κάνουμε με οικονομική κρίση του καπιταλισμού, αλλά με το μοντέλο που το διαχειρίζεται. Και, επομένως, η κρίση δεν έχει αντικειμενική βάση και πηγή την υπερσυσσώρευση κεφαλαίων, αλλά το μείγμα που εφαρμόζεται και το αστικό πολιτικό σύστημα. Εξήγηση ανορθολογική και βεβαίως αντιεπιστημονική, που δεν απαντάει φυσικά στο ερώτημα, γιατί την ίδια πολιτική υλοποιούν και ως κυβέρνηση και ως αντιπολίτευση και τα συντηρητικά και τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα. Και, βεβαίως, δεν απαντάει στο ότι ιστορικά η κρίση «πηγαινοέρχεται». Δηλαδή, έχει ξεσπάσει και όταν στην κυβερνητική εξουσία βρίσκονταν τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα και όταν βρίσκονταν τα χριστιανοδημοκρατικά.

Δεύτερον, επανέλαβε ότι ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε να συγκροτηθεί κοινοβουλευτική επιτροπή για το λογιστικό έλεγχο του χρέους και «να υπάρξει επιθετική αναδιαπραγμάτευση»! Αρα, εμπαιγμός προς το λαό. Από τη μια, αναγνωρίζουν ότι η εργατική τάξη και μεγάλο μέρος των αυτοαπασχολούμενων έχουν συνευθύνη για την ύπαρξη του χρέους. Και, από την άλλη, δείχνουν και πάλι με ποιο τρόπο «υπερασπίζονται» τα λαϊκά συμφέροντα: Χτυπώντας δυνατά τη γροθιά στο τραπέζι της Μέρκελ και του Σαρκοζί! Κρύβουν ακόμα και τώρα από το λαό ότι επαναδιαπραγμάτευση δεν μπορεί να γίνει, αν υποθέσουμε ότι μπορούσε να γίνει καλή διαπραγμάτευση πριν από το δεύτερο μνημόνιο και να είναι σε όφελος των εργαζομένων και όχι των καπιταλιστών.

Ας σημειωθεί ότι την αποπληρωμή του χρέους δεν την αρνείται ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Απλώς τη μεταθέτει χρονικά, μέχρι «να ανασυγκροτηθεί η οικονομία»!

Τρίτον, υποστήριξε ότι «η Ευρώπη ανήκει στους λαούς της και όχι στις ιδιωτικές τράπεζες, ούτε στους οίκους αξιολόγησης και τα χρηματιστήρια». Πέρα από το γεγονός ότι ο Αλ. Τσίπρας ταυτίζει, όπως και τα αστικά κόμματα, την Ευρώπη με την ΕΕ, ενώ πρόκειται για τελείως διαφορετικά πράγματα, τίθενται τα εξής ερωτήματα: Είναι άλλο πράγμα οι αγορές και άλλο ο καπιταλισμός; Εξυπηρετούν άλλα συμφέροντα οι ιδιωτικές τράπεζες και τα συμφέροντα των λαών οι κρατικές; Και με ποιο τρόπο θα αντιμετωπιστούν οι ιδιωτικές τράπεζες και οι αγορές; Δεν βρίσκονται μέσα σε αυτές βιομηχανικά, εφοπλιστικά, εμπορικά και άλλα μεγαθήρια; Σε αυτά δεν απαντούν. Επομένως, κοροϊδεύουν τον κόσμο.

Τέταρτον, επανέλαβε τα σχετικά με την «κυβέρνηση της αριστεράς», υπογραμμίζοντας ότι το ΚΚΕ «κάνει λάθος που δεν ανταποκρίνεται στα καλέσματα ενότητας που απευθύνει ο ΣΥΡΙΖΑ».

Το ΚΚΕ, όχι μόνο απορρίπτει, αλλά και πολεμάει τη θέση για «αριστερή» κυβέρνηση, επειδή δεν έχει σκοπό να γίνει ο νεκροθάφτης του εργατικού - λαϊκού κινήματος, επειδή δεν έχει σκοπό να υποθηκεύσει τα εργατικά συμφέροντα και να συμβάλει στη συντηρητικοποίηση λαϊκών δυνάμεων, οι οποίες μοιραία θα οδηγηθούν σε αυτή, αν το ΚΚΕ τις προδώσει. Είναι ευτύχημα για το λαό που υπάρχει στην Ελλάδα ένα πραγματικό κομμουνιστικό κόμμα που δεν πρόκειται να γίνει υποχείριο του κεφαλαίου και της εξουσίας του.

Φιλολαϊκή λύση μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα δεν υπάρχει. Και δεν υπάρχει, γιατί μια πολιτική υπέρ των εργατικών - λαϊκών συμφερόντων προσκρούει στα συμφέροντα των κεφαλαιοκρατών και της ΕΕ. Επομένως, μια κυβέρνηση που έχει την πλειοψηφία στη Βουλή, δίχως να έχει τα κλειδιά της οικονομίας στα χέρια της, είναι ανίσχυρη, είναι φτερό στον άνεμο, ακόμα και αν είχε τις καλύτερες προθέσεις. Φιλολαϊκή λύση (αξιοπρεπείς μισθοί και συντάξεις, σταθερή και μόνιμη δουλειά για όλους, δωρεάν Παιδεία και Υγεία και άλλα) δεν μπορεί να υπάρξει δίχως να αφαιρεθεί η ιδιοκτησία από τους καπιταλιστές και να κοινωνικοποιηθεί. Δε γίνεται φιλολαϊκή ανάπτυξη (αξιοποίηση όλων των παραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας) δίχως αποδέσμευση από την ΕΕ, μονομερή διαγραφή του χρέους και λαϊκή εξουσία. Που θα πει εξουσία άλλης τάξης (της εργατικής) που θα έχει και την ιδιοκτησία του πλούτου που παράγεται.

Η «κυβέρνηση των αριστερών δυνάμεων» που προτείνει ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ είναι η ίδια και ανάλογη με εκείνες τις κυβερνήσεις που, εκτός απ' τη Γαλλία, σχηματίστηκαν και στην Ιταλία (Πρόντι, Ντ' Αλέμα) με τη συμμετοχή των κομμουνιστών και τσάκισαν τα εργατικά δικαιώματα. Ομως, στην εργατική τάξη και στα φτωχά λαϊκά στρώματα δεν τους αξίζει τέτοια τύχη. Παράγουν όλο τον πλούτο και τον δικαιούνται. Χρειάζονται μόνο ένα πανίσχυρο ΚΚΕ και οργάνωση με στόχο την εργατική - λαϊκή εξουσία. Επομένως, και στις εκλογές που έρχονται μόνο προς το ΚΚΕ πρέπει να κατευθύνουν την ψήφο τους, για να γίνει η διαφορά. Η ενίσχυση του ΚΚΕ και μόνο είναι βόλι στην καρδιά της αστικής τάξης και των κομμάτων της και όχι η ψήφος υπέρ των λεγόμενων «αντιμνημονιακών» δυνάμεων, του ενός σκέλους της ψευτοαντίθεσης «μνημονιακοί - αντιμνημονιακοί».

Στο βαθμό που αναπτύσσονται αυτές οι προϋποθέσεις, θα ενισχύεται και η πάλη για ορισμένα άμεσα ζητήματα που αφορούν το ένα ή άλλο πρόβλημα. Κάθε άλλη επιλογή ενισχύει φρούδες ελπίδες.

Γράφει ο Μάκης Μαΐλης – Εφημερίδα «Ριζοσπάστης»

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Η σημασία της αρχής και του τέλους στο λογοτεχνικό βιβλίο

Ο θεματικός πυρήνας ενός λογοτεχνικού βιβλίου, ή, με άλλα λόγια, η πλοκή, οι ήρωες, ο χώρος και ο χρόνος, ξεκινούν από μια βάση, την αρχή, κατόπιν διανύουν μια ανοδική, και, συνάμα, δύσκολη πορεία, τη μέση, και, έπειτα από αρκετό κόπο και μόχθο, καταλήγουν σε μια υψηλή κορυφή, το τέλος, όπου από εκεί μπορούμε να ατενίσουμε όλα όσα μας…

Αντρέι Ταρκόφσκι, ο ποιητής της εικόνας που «μιλούσε» με τη σιωπή

Ο Αντρέι Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι (1932-1986) αποτελεί έναν από τους κορυφαίους εκπροσώπους του ρωσικού κινηματογράφου και τον σημαντικότερο ίσως Ρώσο σκηνοθέτη μετά τον Σεργκέι Αϊζενστάιν, ο οποίος υπήρξε μια από τις βασικές επιρροές του. Το έργο του βέβαια δεν είναι τόσο πλούσιο σε ποσότητα, αφού σε 23 χρόνια γύρισε μόλις επτά ταινίες…

«Για κάτι λάθη και κάτι πάθη - #ΤοΒιβλ1ο» από τη Σπυριδούλα Κούτρα

Μόλις κυκλοφόρησε σε συλλεκτική έκδοση και περιορισμένο αριθμό αντιτύπων το βιβλίο «Για κάτι λάθη και κάτι πάθη - #ΤοΒιβλ1ο» της Σπυριδούλας Κούτρα. Η συγγραφέας γράφει για δύο ζωές. Αυτή που ξεκινάει με το πρώτο σου κλάμα και αυτή τη δεύτερη επιλεγμένη, κατακτημένη, ξαναχτισμένη με πείσμα ζωή που δομείται αποκλειστικά από σένα και…

Δωρεάν προβολή online της ταινίας «Μέρες Βροχής» του Αλεσσάντρο Σπηλιωτόπουλου

Την ταινία «Μέρες Βροχής - Rainy Days» του Αλεσσάντρο Σπηλιωτόπουλου διαθέτουν δωρεάν για online προβολή οι συντελεστές της, προσπαθώντας έτσι να συμβάλλουν στην ψυχαγωγία όλων εμάς που βιώνουμε τον αναγκαστικό εγκλεισμό στο σπίτι λόγω του κορωνοϊού. Πρόκειται για μια ταινία η οποία προωθήθηκε όλο αυτό το διάστημα μέσω διάφορων…

Η απουσία σου

Έβρεχε. Παράξενη κοπέλα, το δέρμα της χλωμό, με έντονα μάτια, έμοιαζε σαν τη βροχή που έπεφτε στο παράθυρό της. Οι αστραπές που έριχνε έμοιαζαν με τα μάτια της, που φεγγοβολούσαν μέσα στο σκοτάδι. Τα κόκκινα μάγουλά της που έκαιγαν από έρωτα, είχαν χλομιάσει, είχε νιώσει άδεια. Η καρδιά όταν αδειάζει, μοιάζει με κίτρινο κερί που σβήνει.…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Η σημασία της αρχής και του τέλους στο λογοτεχνικό βιβλίο

Ο θεματικός πυρήνας ενός λογοτεχνικού βιβλίου, ή, με άλλα λόγια, η…

Μουρόχαυλες επαναστάτριες...

Από πολύ μικρή πίστευα ότι τα «πρέπει» και τα «δεν πρέπει» είναι κάτι…

Ράγισες και πόνεσα, έσπασες και πέθανα

Δυσκολεύομαι να αποτυπώσω αυτά τα συναισθήματα. Δυσκολεύομαι να…

Σταμάτα να φοβάσαι!

Φοβάσαι. Ένας φόβος πλημμυρίζει την ψυχή σου κάθε φορά που πας να…

Άλλο σύντροφοι και άλλο συγκάτοικοι!

Πόσοι πιστεύετε ότι έχετε ξεχωρίσει αυτούς τους δύο όρους; Και αν το…

Κορονοϊός και Περιβάλλον

Για άλλη μια φόρα γινόμαστε μάρτυρες μιας πανδημίας, αλλά ενώ…

Back in Time

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή

Όταν έπεσε στο τραπέζι η πρόταση να κάνουμε ένα αφιέρωμα για τις…

Η «ψυχή» των Queen, Φρέντι Μέρκιουρι

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1946, γεννήθηκε ο πιο χαρισματικός ροκ…

Τα video games που μας μεγάλωσαν

Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που αγαπήθηκαν στο παρελθόν είναι πάρα πολλά…

Kind of blue, η επιτομή της jazz μουσικής

Η jazz ανήκει στα είδη της μουσικής που επιθυμώ να ακούσω το βράδυ,…

Όταν ο «βασιλιάς» Έλβις Πρίσλεϊ βίωνε την αποτυχία

Λένε πως η αποτυχία είναι απαραίτητη για την ίδια την επιτυχία και…

Εφιάλτης, η σπουδαιότερη ελληνική ταινία τρόμου

Και όμως, ο ελληνικός κινηματογράφος μπορεί να καυχηθεί ότι για μία…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…

5 ευγενικές χειρονομίες που εκλείπουν στις μέρες μας

Η ευγένεια στις ημέρες μας είναι μία υπόθεση τόσο δύσκολη που πολλοί…

Οι τεχνικές προπαγάνδας των ΜΜΕ

Του Ευστράτιου Παπάνη* Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί…

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης