tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Ο ΣΥΡΙΖΑ του αχταρμά και του υπαρκτού συμβιβασμού - Γράφει ο Γ. Σαρρής

Ο ΣΥΡΙΖΑ του αχταρμά και του υπαρκτού συμβιβασμού - Γράφει ο Γ. Σαρρής

( 0 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: tempo team | Σάββατο, 05.05.12 05:13
 

Ο ΣΥΡΙΖΑ του αχταρμά και του υπαρκτού συμβιβασμού

Σκέφτομαι τελευταία ότι ίσως το παρακάνω και ότι ίσως καμιά φορά γίνομαι επιθετικός προς το ΣΥΡΙΖΑ. Μπορεί και να ‘ναι έτσι, αλλά η αλήθεια είναι ότι η επιλογή από τον ΣΥΡΙΖΑ από τη μια αυτού του κατά τη γνώμη μου απολίτικου και συμβιβαστικού προφίλ τύπου πλατείας και από την άλλη το παραμύθι "περί Αριστερής κυβέρνησης τη Δευτέρα" με εκνευρίζουν. Και αν για το πρώτο έφταιγα εγώ που δεν άκουγα τους παλιούς που μου τα έλεγαν εδω και καιρό, για το δεύτερο φταίει η άτιμη η λατρεία του κοινοβουλευτισμού και η ανάδειξη της κυβερνητικής εξουσίας σε τελικό και απώτερο στόχο.

Δεν έχω καμιά εμπάθεια και καμια προσωπική αντιπάθεια για τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλ. Τσίπρα. Καθε άλλο κι αυτό είναι πιο γνωστό κι από γνωστό στους φίλους μου του ΣΥΡΙΖΑ. Σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή όμως πολιτικά δε γίνεται να μη μιλήσουμε σκληρά αν θέλουμε να έχουμε κάποιο αποτέλεσμα από τον πολιτικό μας διάλογο

Η χθεσινή  λοιπόν ήταν μια ομιλία αρκετά καλή σε τόνο και ενθουσιασμό μπροστά σε πολύ κόσμο  που ειχε καταλάβει κάτι λιγότερο από τη μισή πλατεία Ομονοίας, αν είδα καλά, σε αρκετά πυκνό σχηματισμό. (Αν ειδα σωστά η εξέδρα είχε στηθεί στη μεση της πλατείας κοιτώντας προς τη μεριά της οδού Αθηνάς και μπροστά ήταν ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ ενω πισω δεν είδαμε πλάνα).

Ήταν όμως μια ομιλία πολιτικά άδεια αφού έλλειπαν όλες εκείνες οι αιχμές που κάποτε οι Αριστεροί πολιτικοί όχι μόνο δεν παρέλειπαν αλλά και διαγωνιζόντουσαν μεταξυ τους σε Αριστερή φρασεολογία και συνθηματολογία. Τώρα προφανώς ο ΣΥΡΙΖΑ εχει κρινει, είτε οτι όλα αυτα είναι παλιομοδίτικος και ξεπερασμένος πολιτικός λόγος είτε ότι ειναι προτιμότερο να αποφευχθούν για να μη χαλάσει η πολυσυλλεκτικότητα του χώρου. Εγω πάλι είμαι σίγουρος ότι  ο ίδιος ο λαός έχει ανάγκη και να μιλήσει πιο μεστά πολιτικά και να ακούσει ένα λόγο που να είναι καθαρός και ακριβής και όχι γενικόλογος. Αυτό δεν μπορεί παρά να είναι όπλο στα χερια του που θα τον βοηθήσει  να κάνει βήματα μπροστά.

Ειναι εντυπωσιακό και από ότι ακούω έκανε κακή εντύπωση στους αριστερούς ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ το ότι σε μια τόσο μεγάλη ομιλία του Α. Τσίπρα στην πιο σημαντική συγκέντρωση ενός κόμματος που προσδιορίζεται ως Ριζοσπαστικό και Αριστερό να μην αναφερθεί ούτε μια φορά η λέξη καπιταλισμός και επίσης καμιά φορά η λέξη σοσιαλισμός!

Άκουσα λοιπόν για δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη, αξιοπρέπεια, ελευθερία, δικαιώματα του λαού, αλλαγή σελίδας, ενότητα όλων κλπ. και ένοιωσα πως ξαναγυρνάγαμε στο '60 στην παρανομία κι στη λογοκρισία της εποχής. Μόνο που αυτη τη φορά η λογοκρισία ήταν αυτολογοκρισία που είχε γίνει από τη μεριά του αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ. Το παράξενο ήταν ότι τα συνθήματα που ακουγόντουσαν από κάτω ήταν σε άλλη συχνότητα αφου εκτός από κάποια  που έμοιαζαν με τα συνθήματα του ΚΚΕ (όπως το "χωρίς εσένα γρανάζι δε γυρνά") άκουσα κάποια στιγμή κι ένα συνθημα που αναφερόταν στον  κομμουνισμό. Τωρα το πως αισθανόντουσαν αυτοί που φωναζαν τα συνθήματα και που σίγουρα διαπίστωσαν την αυτολογοκρισία του Α. Τσίπρα είναι δικό τους θέμα. Δεν θα ‘θελα σε μια τέτοια στιγμή τρομερής κρίσης να ειμαι στη θεση αυτών των οπαδών και μελών του ΣΥΡΙΖΑ που προσδοκούσαν και προσδοκούν με αγωνία από το χώρο αυτό εναν πιο καθαρό "αντικαπιταλιστικό προσανατολισμό".

Ξαναγυρνώντας στη σύγκριση με τον Ανδρέα Παπανδρέου θα θυμίσω μόνο ότι εκείνη την εποχή ο Ανδρέας μιλούσε για την ΕΟΚ, για το ΝΑΤΟ, για τον Ιμπεριαλισμό κλπ. και μάλιστα σε μια στιγμή που η Ελλάδα δεν υπέφερε και δεν περνούσε τη φρίκη που περνά  τώρα εξ αιτίας και  των μηχανισμών της ΕΕ, ενω δεν φαινόταν τότε κάποιος φανερός Ιμπεριαλιστικός κίνδυνος όπως φαίνεται τώρα που η Ελλάδα δείχνει να βρίσκεται σε μια περιοχή ενεργειακών ανταγωνισμών όπου δεν εμπλέκονται μικρές περιφερειακές δυνάμεις αλλά οι μεγάλοι παίκτες ΗΠΑ,ΕΕ, Ρωσια και Κίνα.

Ο Ανδρέας του '74-81, του οποίου η τακτική αντιγράφεται,= που ξέρουμε με ποιο τρόπο φέρθηκε στη συνέχεια- σε επίπεδο λόγων, διακηρύξεων και συνθημάτων ήταν παρασάγκας πιο Αριστερά από τον Α.Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ του 2012, είτε αρέσει είτε δεν αρέσει στους φίλους του ΣΥΡΙΖΑ. Και αυτό είναι κάτι που δεν γίνεται να αγνοηθεί γιατί παρά την αντίσταση που δημιουργούσε η διαπαιδαγώγηση και ριζοσπαστικοποίηση των εργαζόμενων που ακολουθούσαν τότε το ΠΑΣΟΚ που ειχε σημαία "το όραμα της αλλαγής" με όλη αυτή τη συνθηματολογία, τελικά δεν κατάφερε να φρενάρει και να σταματήσει την κατρακύλα του ΠΑΣΟΚ που πρόδωσε εύκολα το λαό και πέρασε σχετικά γρήγορα και μαεστρικά στην πλευρά των υποστηριχτών των συμφερόντων της άρχουσας τάξης.

Η ΕΔΑ πάλι του '50-'67  που υποτίθεται πως αποτελεί το καλούπι από το οποίο βγαίνει η τωρινή μορφή του ΣΥΡΙΖΑ , έχοντας πίσω της το ΚΚΕ δεν παρέλειπε να μιλάει για τον Αμερικάνικο παράγοντα και μάλιστα ενώ ήταν ένα κόμμα που λειτουργούσε σε συνθήκες περιορισμένων ελευθεριών και ανοιχτής κρατικής και παρακρατικής τρομοκρατίας. Κι όμως έκανε σοβαρά βήματα στην κατεύθυνση της ριζοσπαστικοποίησης των μαζών. Πρέπει να ληφθεί υπ΄όψιν όλων των τωρινών υποστηριχτών της "γραμμής ΕΔΑ" οτι η ΕΔΑ είχε επιλεγεί από το ΚΚΕ σε μια στιγμή που το κομμουνιστικό κόμμα ήταν παράνομο και δεν υπήρχε άλλος τρόπος πολιτικής δράσης. Αυτό δεν έχει βεβαια σχέση με τη σημερινή κατάσταση όπου οι κομμουνιστές οφείλουν να βρίσκονται φανερά στην πρώτη γραμμή κι όχι κρυμμένοι σε κάποια νεα ΕΔΑ, μπερδεμένοι με σοσιαλδημοκράτες, αριστερούς εθνικιστές, ανανήψαντες Πασόκους, συντηρητικούς κεντρώους και άλλους αγνώστων χαρακτηριστικών που ανεξέλεγκτα εντάσονται στο ΣΥΡΙΖΑ στο όνομα της πολυχρωμίας και της πατριωτικής συστράτευσης.

Ζουμε στην πιο κρίσιμη στιγμή της ιστορίας της δικής μας εποχής των τελευταίων 40-50 χρόνων.

Ζουμε σε μια εποχή που ο καπιταλισμός παραπαίει και ταυτόχρονα απειλεί με απόλυτη καταστροφή όλη μας τη ζωή. Δεν μπορεί σε μια τετοια στιγμη οι άνθρωποι του ΣΥΡΙΖΑ να μην καταλαβαίνουν οτι πάρα πολλά θα κριθούν από το βαθμό ριζοσπαστικοποίησης του λαού. Κι όμως επιλέγουν να απονευρώσουν τον πολιτικό τους λόγο και να τον περιορίσουν σε μια κεντρώα γενικολογία που τίποτα δεν μπορεί να προσφέρει στη συνειδητοποίηση του λαού. Τι φοβούνται άραγε; Αν όχι τωρα όπως λεει κι ο ίδιος ο Α.Τσίπρας πότε; Αν δεν μιλήσουμε τώρα ανοιχτά για την ανατροπή του καπιταλισμού πότε θα το κάνουμε; Μετά τις εκλογές όταν θα μας έχουν ψηφήσει και κάποιοι συντηρητικοί ψηφοφόροι; Ούτε τότε νομίζω οτι θα το κάνουν.

Χθες νομίζω οτι ο ΣΥΡΙΖΑ επισημοποίησε τη στροφή του προς μια καθαρά συμβιβαστική  γραμμή.

Για την Αριστερή κυβέρνηση τέλος θα πώ οτι χθες βράδι στην Ομόνοια ο Α.Τσίπρας πια ξέφυγε εντελώς.

Είπε πως  ψηφίζουμε για μια Αριστερή διακυβέρνηση τη Δευτέρα 7 Μαίου!! Πολύ ωραία. Τα έχουμε πει ξανά και ξανά αλλά θα πω κάτι ακόμα.  Είναι τόσο κακή η μπλόφα,  που ακόμη κι αν κατάφερνε να υποκλέψει όλες τις ψήφους του ΚΚΕ (!) το καλύτερο που θα κατάφερνε θα ήταν να βγει πρώτο κόμμα με ένα 20-25% (αν ξεπεράσουμε κάθε λογική παραλογισμού αλλά τέλος πάντων) μόνο που μετά δεν θα υπήρχε ΚΚΕ να δωσει τις υπόλοιπες ψήφους στη Βουλή για να στηρίξει την πρόταση Αριστερής διεξόδου! Μια Αριστερή διέξοδος που θα πήγαινε απ' ευθείας στα σκουπίδια αφού αν δεν υπήρχε πια ισχυρό κι οργανωμένο ΚΚΕ δεν θα υπήρχε ούτε και αυτό το προβληματικό αλλά ζωντανό και χρήσιμο λαϊκό κίνημα και τότε δεν θέλω ούτε να σκέφτομαι σε ποιον αιώνα θα γυρίζαμε.

Είναι λοιπόν φανερό και θα γίνει ακόμη πιο φανερό τις επόμενες μέρες, ότι στο μυαλό του ΣΥΡΙΖΑ δεν βρίσκεται ακριβώς μια Αριστερή διακυβέρνηση (που όπως έχουμε πει δε βγαίνει με τίποτα), πράγμα που έχει αρχίσει να φαίνεται από τις σημερινές και χθεσινοβραδινές τοποθετήσεις στελεχών και υποψηφίων του ΣΥΡΙΖΑ. Στην καλύτερη των περιπτώσεων τα 3 κόμματα -ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜΑΡ- δεν μπορούν να πάρουν πάνω από 100 έδρες. Αυτό που έχουν στο νου τους λοιπόν είναι μια έστω και λίγο Αριστερής χροιάς προσπάθεια με στήριξη του ΠΑΣΟΚ αλλά και άλλων πιθανόν. Ενας κανονικός αχταρμάς δηλαδή Αριστερών, κεντρώων, συστημικών, μνημονιακών και ανανηψάντων αντιμνημονιακών στη λάθος βάση της "σωτηρίας της πατριδας" που από πίσω της κρύβει τη στήριξη συμφερόντων μερίδας της ελληνικής αστικής τάξης. Ολο αυτό βέβαια είναι απόλυτο δικαίωμά τους να το επιδιώκουν, αφού τέτοια ήταν πάντα η αντίληψη και η πολιτική συμπεριφορά πολλών στελεχών τους.

Αυτό που δεν είναι δικαίωμα τους είναι η τρομερή επιμονή τους να μπλέξουν το ΚΚΕ και τους κομμουνιστές ψηφοφόρους σε ένα τέτοιο απαράδεκτο συμβιβασμό.

Όποιος θέλει να πηδήξει στο γκρεμό ας το κάνει μόνος του χωρίς να ζητάει από το ΚΚΕ να παίξει το ρόλο του αλεξίπτωτου.

Γράφει στο blog του ο Γιώργος Σαρρής

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

James Dean, ο αιώνιος έφηβος του σινεμά

Ο James Dean σκοτώθηκε σε δυστύχημα σε ηλικία μόλις 24 ετών, στο απόγειο της δόξας του, δημιουργώντας έναν μύθο γύρω από το όνομά του, ο οποίος παραμένει ακόμα και σήμερα το διαχρονικό πρότυπο αμφισβήτησης και εφηβικής τόλμης στο παγκόσμιο σινεμά. Συμβολίζει εκείνο τον αποξενωμένο έφηβο, ο οποίος στην κρίσιμη ηλικία που βιώνει, προσπαθεί…

«Το κυνήγι της χαμένης Ευτυχίας» - Διαδραστικό θεατρικό δρώμενο εν κινήσει

Ένα πρωτότυπο θεατρικό δρώμενο παρουσιάζουν η αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία θεάτρου «ΔΙΑΘΕΣΗ ΤΕΧΝΗΣ» και η «VC» στο VARIBOBI CLUB, υπό την αιγίδα του ομίλου για την UNESCO Πειραιώς και Νήσων. «Το κυνήγι της χαμένης Ευτυχίας» του Χάρη Γεωργιάδη είναι ένα διαδραστικό θεατρικό δρώμενο στο οποίο οι θεατές γίνονται… δράστες! Περπατώντας…

Orson Welles, η ιδιοφυΐα της μεγάλης οθόνης

Έπεισε όλο το έθνος της Αμερικής πως έχουν καταλάβει τη χώρα εξωγήινοι και παρέμεινε μία αστείρευτη ευφυΐα μέχρι το τέλος της ζωής του. Ο Orson Welles παραμένει μία ιδιοφυΐα της μεγάλης οθόνης, ένας καλλιτέχνης με αστείρευτη έμπνευση που κατάφερε να συνδυάσει τη ριζοσπαστική σκηνοθεσία και την πρωτότυπη πλοκή. Η αστείρευτη…

Οι 5 κορυφαίοι χαρακτήρες ελληνικών σειρών όλων των εποχών

Οι ελληνικές σειρές μας χάρισαν μερικούς αξεπέραστους πρωταγωνιστές, οι οποίοι με τις ατάκες, την τρέλα και τον χαρακτήρα τους, έμειναν άφθαρτοι και διαχρονικοί. Ας δούμε τους πέντε από τους πιο διαχρονικούς ήρωες της μικρής οθόνης. Λάζαρος (Είσαι το ταίρι μου): Ο Λάζαρος είναι ο «φευγάτος» τύπος της διπλανής πόρτας, εκείνος που ζει…

Η Ρένα του θεάτρου, του κινηματογράφου, της τηλεόρασης

Η Ρένα του θεάτρου, του κινηματογράφου, της τηλεόρασης. Η Ρένα με το πηγαίο της χιούμορ, την έξυπνη ατάκα και την ατολμία της, πόσες φορές άραγε να μας χάρισε το γέλιο όταν όλα γύρω μας ήθελαν να μας κάνουν να κλαίμε; Η Ρένα που δε δίσταζε σε τίποτα, που εξέφραζε ακριβώς αυτό που αισθανόταν, δίχως να υποκύπτει στις παγίδες του κοινωνικού…

Παρατηρώντας την «Κραυγή» του Έντβαρντ Μουνκ

Η τέχνη είναι το σπουδαιότερο μέσο που έχει ένας άνθρωπος προκειμένου να εκφράσει όλα αυτά που κρύβει στον εσωτερικό του κόσμο. Η τέχνη μας χάρισε μερικούς ανεπανάληπτους πίνακες οι οποίοι συγκίνησαν και θα συγκινούν εσαεί τους φιλότεχνους. Η Κραυγή, ο υπέροχος πίνακας του Νορβηγού Έντβαρντ Μουνκ, ανήκει στα σπουδαιότερα έργα τέχνης όλων…

«Η ψυχή του ανθρώπου δεν γερνάει, μένει πάντα παιδική…» - Συνέντευξη με τις συγγραφείς του βιβλίου «Το Κάστρο των Παραμυθιών»

Μια νότα αισιοδοξίας και χαράς έρχεται να σκορπίσει στη μουντή καθημερινότητά μας «Το Κάστρο των Παραμυθιών», ένας συλλογικός τόμος με δέκα εικονογραφημένες ιστορίες, οι οποίες είναι εμπνευσμένες από θρύλους διαφόρων περιοχών της Ελλάδας. Το ιδιαιτέρως πρωτότυπο βιβλίο απευθύνεται σε όλες τις ηλικίες και αποτελεί προϊόν της συνεργασίας…

Ομαδική έκθεση: «Έργα που αναδεικνύουν το ύφασμα του καναπέ»

Μια ξεχωριστή έκθεση, με «έργα που αναδεικνύουν το ύφασμα του καναπέ», θα εγκαινιάσει την Πέμπτη 28 Μαρτίου και ώρα 20:00 ο χώρος τέχνης «9 ΕΝΝΕΑ». Σύμφωνα με το βιβλίο «Η Ελληνική Τέχνη από το Α έως το Ω», οι σκληροπυρηνικοί του εικαστικού κόσμου δεν εγκρίνουν τα «έργα τα οποία, αντί να προβληματίζουν τον θεατή, αναδεικνύουν το ύφασμα…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Αυτοί που σε πλήγωσαν

Το χειρότερο ποιο είναι, ξέρεις; Να νιώθεις κενός. Να μη νιώθεις ούτε…

Εκείνος που κακοποιεί ένα ζώο βρίσκεται ένα στάδιο πριν ξεκινήσει να κακοποιεί έναν άνθρωπο

Ακούμε πολλές φορές ανθρώπους να οργίζονται κάθε φορά που γίνεται νύξη…

Πώς να παίξετε και να κερδίσετε το πρώτο αθλητικό σας στοίχημα

Το να κερδίστε χρήματα με τα αθλητικά στοιχήματα, χωρίς να παίρνετε…

Όχι στο αυτομαστίγωμα

Σε κάποιες περιστάσεις στη ζωή μας στην προσπάθειά μας να κάνουμε…

Κάνε την ψυχή σου καράβι

Θα νιώσεις πολλές φορές καράβια να βουλιάζουν μέσα σου. Μην τα αφήσεις.…

Back in Time

Όταν ο «βασιλιάς» Έλβις Πρίσλεϊ βίωνε την αποτυχία

Λένε πως η αποτυχία είναι απαραίτητη για την ίδια την επιτυχία και…

Εφιάλτης, η σπουδαιότερη ελληνική ταινία τρόμου

Και όμως, ο ελληνικός κινηματογράφος μπορεί να καυχηθεί ότι για μία…

Οι 10 ταινίες με το πιο ανατρεπτικό φινάλε

Δέκα αξέχαστες κινηματογραφικές ταινίες, που το τέλος τους έχει…

Θεόφιλος Καΐρης, ο φιλόσοφος της νεότερης Ελλάδας που ξεπέρασε τα εσκαμμένα

Ο Θεόφιλος Καΐρης, ακολούθησε την μοίρα όλων των μεγάλων διανοητών,…

Οι κορυφαίες ατάκες του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου (ΒΙΝΤΕΟ)

Όταν φέρνουμε στο μυαλό μας ταινίες του παλιού καλού κινηματογράφου,…

Οι χειρότερες ταινίες όλων των εποχών

Αν έχετε σαδομαζοχιστικές τάσεις και θέλετε για κάποιον ακατανόητο…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…

Ξέρετε ποια είναι τα δύο προϊόντα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως;

Το γεγονός ότι το πετρέλαιο κατέχει την πρώτη θέση σε πωλήσεις στον…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης