tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Ας θυμηθούμε και ολίγον από… Αρσένη!

Ας θυμηθούμε και ολίγον από… Αρσένη!

( 2 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: tempo team | Πέμπτη, 17.05.12 15:02
 

Ας  θυμηθούμε και ολίγον από… Αρσένη!

Του Δημήτρη Τσιμούρα (Εκπαιδευτικός)

Αυτόν που έβαλε τα θεμέλια της ταφόπλακας στη δημόσια εκπαίδευση, έναν από τους πιο μισητούς υπουργούς παιδείας –ακόμη και η Διαμαντοπούλου έρχεται δεύτερη-  βρήκε η  «κυβερνώσα αριστερά» του ΣΥΡΙΖΑ να προτείνει  για   υπηρεσιακό Πρωθυπουργό! Οι λόγοι προφανείς. Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Όμως κάπου τα όρια ξεπεράστηκαν. Οι ψηφοφόροι δεν είναι ούτε τόσο αφελείς, ούτε έχουν τόσο  περιορισμένη μνήμη, όσο νομίζουν οι προτείνοντες. Και βέβαια  αυτές  οι… προτάσεις περνούν τη λογική   ότι οι λύσεις θα προκύψουν με τέτοιου είδους «κινήσεις-ματ» και με το λαό όχι ξεσηκωμένο, όχι αγωνιζόμενο, αλλά καθήμενο στη γωνιά και στην πολυθρόνα του!

Με την ευκαιρία να θυμηθούμε ότι ο νόμος 2525/97, ο λεγόμενος και νόμος Αρσένη, επιβλήθηκε από την τότε… «σοσιαλιστική» κυβέρνηση Σημίτη, με την παραπληροφόρηση, το ψέμα, τη συκοφαντία, τα  μαθητοδικεία και τη βία σε όλες της τις εκδοχές, απέναντι  σε μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς,  που ξεσηκώθηκαν ενάντια σ’ αυτό το έκτρωμα. Να θυμηθούμε ότι για την  καταστολή αυτών των αγώνων χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο πράξη νομοθετικού περιεχομένου -4 Δεκεμβρίου του 99-  της λογικής του «αποφασίζομεν και διατάσσομεν»!  Να θυμηθούμε επίσης ότι ο εν λόγω νόμος ήταν καθ’ υπόδειξη της ΕΕ και του ΟΟΣΑ, ότι ο Αρσένης ανέλαβε με κάθε μέσο και τρόπο να τον επιβάλει και ότι πράγματι… δικαίωσε όλους  αυτούς, που τότε τον εμπιστεύτηκαν! Επίσης να θυμηθούμε ότι η απομάκρυνση του Αρσένη από την πολιτική οφείλεται και στη λαϊκή αγανάκτηση, που συσωρεύτηκε εναντίον του, με αποτέλεσμα στη συνέχεια να μην εκλεγεί ούτε βουλευτής! 

 Σήμερα οι πραγματικοί στόχοι αυτού του νόμου επιβεβαιωθήκαν πλήρως. Η δημόσια εκπαίδευση, με πρόγραμμα και στόχο, έφτασε στο έσχατο σημείο. Τώρα ετοιμάζονται για το επόμενο βήμα. Οι κυβερνώντες, οι όποιοι κυβερνώντες της λογικής της λεγόμενης «ευρωπαϊκής προοπτικής», θα εμφανίσουν σαν… «σωτήρες» της εκπαίδευσης  τους ιδιώτες-χορηγούς, επενδυτές, στους οποίους  και θα παραδώσουν τη σκυτάλη. Η δημόσια εκπαίδευση  είναι έτοιμη να… αναγορευτεί σε πεδίον πολύπλευρης εκμετάλλευσης και καθολικής εν γένει αμάθειας!

Τα χαρακτηριστικά αποσπάσματα που ακολουθούν ανήκουν σε σχετικό    άρθρο του γράφοντα με τίτλο,  Ο νόμος 2525/97 και οι πραγματικοί του στόχοι,  που δημοσιεύτηκε τον Ιανουάριο του 1999 σε τοπική εφημερίδα της Βέροιας και στο Ριζοσπάστη.

«…Η κυβέρνηση κάνει μεγάλη προσπάθεια να κρύψει ποιους πραγματικά μαθητές "χτυπά" ο νόμος Αρσένη. Η κάθε αλλαγή, "μεταρρύθμιση", που έγινε τα τελευταία 20 χρόνια στην Παιδεία ήταν χειρότερη της προηγούμενης. Στόχος πάντα τα παιδιά των οικονομικά ασθενέστερων τάξεων…

Βέβαια, ένας από τους βασικούς στόχους του νόμου είναι και η υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης. Συνειδητή κυβερνητική επιλογή και όχι βιασύνη ή προχειρότητα. Ο Ν.2525/97, είναι πιστό αντίγραφο σχετικής έκθεσης του ΟΟΣΑ για το πώς πρέπει να είναι η ελληνική παιδεία.  Η έκθεση αυτή  δίνει συγκεκριμένες και λεπτομερείς οδηγίες για τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, προκειμένου να ανταποκριθεί στις σύγχρονες ανάγκες του κεφαλαίου για την παραγωγή "ευέλικτου εργατικού δυναμικού". Φυσικά εργατικού δυναμικού περιορισμένης μόρφωσης, καταρτισμένου  απλώς, χωρίς απαιτήσεις και χωρίς δυνατότητα να δώσει απαντήσεις σε ουσιαστικά ερωτήματα για την ανεργία, τη φτώχεια και τον πλούτο, τον πόλεμο και την ειρήνη, χωρίς   να μπορεί  αντισταθεί σε κάθε μορφής εκμετάλλευση,  ικανοποιημένου από τη μερική απασχόληση και οπωσδήποτε να μη διεκδικεί. Η ΕΕ και η Κυβέρνηση θέλουν τα παιδιά των εργατών εργάτες, ενώ αντίθετα να μορφώνονται μόνο  εκείνοι που έχουν οικονομική δυνατότητα, οι οποίοι θα είναι και οι συνεχιστές της πολιτικής τους. Θέλουν νέους άβολους χειροκροτητές, χωρίς ενδιαφέροντα.

 Φυσικά τα αποτελέσματα των στόχων που βάζει ο νόμος 2525/97 θα φανούν άμεσα στο μέλλον. Όμως οι παρενέργειες τους, με την έναρξη της εφαρμογής του, έχουν ήδη φανεί. Ήδη από πέρυσι ο αριθμός των μαθητών που φοιτά στα φροντιστήρια αυξήθηκε απότομα. Οι μαθητές καθημερινά κάθονται 12-14 ώρες στα θρανία και η προσπάθεια για μελέτη, ύστερα από την υπερβολική κούραση της ημέρας, όπως είναι φυσικό, δεν έχει τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Ετσι, οι μαθητές δε θα μαθαίνουν σε βάθος και θα αρκούνται στην επιφανειακή "γνώση".

Για τον  ελεύθερο χρόνο μαθητών, κάτι που είναι απαραίτητο και επιβεβλημένο, δεν μπορούμε να μιλάμε, όχι μόνο για τα Λύκεια αλλά και για τα Γυμνάσια ακόμη,. Η ψυχολογική πίεση που ασκείται είναι έντονη και φυσικά μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες ο μαθητής δεν αναπτύσσεται σαν πολύπλευρη προσωπικότητα. Ενας ακόμη ανομολόγητος στόχος του νόμου! Βέβαια  κανείς απ’  αυτούς που επιχειρούν να επιβάλουν αυτόν το νόμο δε σκέφτεται τα ανεξίτηλα τραύματα στην ψυχική υγεία των μαθητών εκείνων, που δε θα καταφέρουν να βγουν από αυτόν τον κυκεώνα των εξετάσεων, αλλά και όσων ακόμη θα πάρουν απολυτήριο, πετυχαίνοντας ή όχι την πανεπιστημιακή σχολή που επιθυμούν…»

Όταν λοιπόν γίνεται μια τέτοια πρόταση από ένα κόμμα, που διεκδικεί να γίνει μια «άλλη κυβέρνηση»,  η οποία πρόταση στην ουσία   απενοχοποιεί ένα πρόσωπο, που βαρύνεται αν μη τε άλλο για ένα νόμο, που έβαλε τα θεμέλια της διάλυσης της δημόσιας εκπαίδευσης, για ένα πρόσωπο που υπηρέτησε με πάθος αυτήν την πολιτική, τότε επιβάλλεται να εξετάσουμε τα πράγματα και με μία δεύτερη ματιά!

ΥΓ1: Βέβαια και η αποδοχή του τραπεζίτη Παπαδήμου, ως υπηρεσιακού πρωθυπουργού από το ΣΥΡΙΖΑ,  είχε και αυτή τους  συμβολισμούς της!  Ο Παπαδήμος είναι ο άνθρωπος που όχι μόνο έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην επιβολή και εφαρμογή των άδικων και  δυσβάσταχτων μέτρων για το λαό, όχι μόνο υπέγραψε ακόμη και την ύστατη στιγμή -μια μέρα πριν εγκαταλείψει την πρωθυπουργία-   να πάρουν 18 δις ευρώ οι τραπεζίτες(!), αλλά που συμμετείχε ενεργά  και στο γενικότερο σχεδιασμό αυτής της πολιτικής, σε ρόλο «συμβούλου»!!!  Είναι προφανές ότι αυτή η αποδοχή στέλνει  ένα σαφές μήνυμα στις… αγορές και προαναγγέλλει το ρόλο της «κυβερνώσας αριστεράς»!!!

ΥΓ2: Το σχετικό σκίτσο ανήκει σε μαθητή Λυκείου και δημοσιεύτηκε μαζί με το εν λόγω άρθρο σε τοπική εφημερίδα της Βέροιας, τον Ιανουάριο του `99.

(Κάντε κλικ εδώ και εδώ για να δείτε το νόμο σε μεγαλύτερο μέγεθος)

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Η σημασία της αρχής και του τέλους στο λογοτεχνικό βιβλίο

Ο θεματικός πυρήνας ενός λογοτεχνικού βιβλίου, ή, με άλλα λόγια, η πλοκή, οι ήρωες, ο χώρος και ο χρόνος, ξεκινούν από μια βάση, την αρχή, κατόπιν διανύουν μια ανοδική, και, συνάμα, δύσκολη πορεία, τη μέση, και, έπειτα από αρκετό κόπο και μόχθο, καταλήγουν σε μια υψηλή κορυφή, το τέλος, όπου από εκεί μπορούμε να ατενίσουμε όλα όσα μας…

Αντρέι Ταρκόφσκι, ο ποιητής της εικόνας που «μιλούσε» με τη σιωπή

Ο Αντρέι Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι (1932-1986) αποτελεί έναν από τους κορυφαίους εκπροσώπους του ρωσικού κινηματογράφου και τον σημαντικότερο ίσως Ρώσο σκηνοθέτη μετά τον Σεργκέι Αϊζενστάιν, ο οποίος υπήρξε μια από τις βασικές επιρροές του. Το έργο του βέβαια δεν είναι τόσο πλούσιο σε ποσότητα, αφού σε 23 χρόνια γύρισε μόλις επτά ταινίες…

«Για κάτι λάθη και κάτι πάθη - #ΤοΒιβλ1ο» από τη Σπυριδούλα Κούτρα

Μόλις κυκλοφόρησε σε συλλεκτική έκδοση και περιορισμένο αριθμό αντιτύπων το βιβλίο «Για κάτι λάθη και κάτι πάθη - #ΤοΒιβλ1ο» της Σπυριδούλας Κούτρα. Η συγγραφέας γράφει για δύο ζωές. Αυτή που ξεκινάει με το πρώτο σου κλάμα και αυτή τη δεύτερη επιλεγμένη, κατακτημένη, ξαναχτισμένη με πείσμα ζωή που δομείται αποκλειστικά από σένα και…

Δωρεάν προβολή online της ταινίας «Μέρες Βροχής» του Αλεσσάντρο Σπηλιωτόπουλου

Την ταινία «Μέρες Βροχής - Rainy Days» του Αλεσσάντρο Σπηλιωτόπουλου διαθέτουν δωρεάν για online προβολή οι συντελεστές της, προσπαθώντας έτσι να συμβάλλουν στην ψυχαγωγία όλων εμάς που βιώνουμε τον αναγκαστικό εγκλεισμό στο σπίτι λόγω του κορωνοϊού. Πρόκειται για μια ταινία η οποία προωθήθηκε όλο αυτό το διάστημα μέσω διάφορων…

Η απουσία σου

Έβρεχε. Παράξενη κοπέλα, το δέρμα της χλωμό, με έντονα μάτια, έμοιαζε σαν τη βροχή που έπεφτε στο παράθυρό της. Οι αστραπές που έριχνε έμοιαζαν με τα μάτια της, που φεγγοβολούσαν μέσα στο σκοτάδι. Τα κόκκινα μάγουλά της που έκαιγαν από έρωτα, είχαν χλομιάσει, είχε νιώσει άδεια. Η καρδιά όταν αδειάζει, μοιάζει με κίτρινο κερί που σβήνει.…

Επίλογοι

Τα πρώτα καρβέλια φεύγουν για το μοναστήρι μέσα σε ψάθινα καλάθια. Τα πρώτα χρόνια φορτώνονταν στον Ηρακλή, το μοναδικό μουλάρι του χωριού. Καθώς φτιάχτηκε ο δρόμος για την πόλη, ανέλαβε τη δουλειά το φορτηγάκι. Παρόλα αυτά ο Ηρακλής συνέχιζε το ίδιο δρομολόγιο κάθε πρωί μέχρι τη μονή και πάλι πίσω στην πλατεία. Μια παγερή μέρα, κάποιος…

Αυτή τη μόνη λέξη

Με τον Μάνο γνωρίζονταν από παιδιά. Στην ίδια στενή γειτονιά, σπίτια διπλανά. Όταν πέθανε ο κυρ Απόστολος και άδειασε το χαμηλό σπίτι στα δεξιά, είχε ευχηθεί η Μυρτώ να ερχόταν μια μεγάλη οικογένεια. Σαν πέρασε ο χειμώνας και πήρε ο ήλιος τον ανήφορο, τα παράθυρα στη Μενάνδρου 14 άνοιξαν διάπλατα. Το τραπεζάκι της βεράντας στόλιζε πλέον…

Ταξιδεύοντας…

(για τον Λευτέρη… που πάντα θα αξίζει το όνομά του) Κλείνοντας την πόρτα πίσω εκείνο το βράδυ, ένιωσε το κάθε βήμα του να σκάβει σαν γηραιός τυφλοπόντικας μια στοά μέχρι το υπόγειο. Χαμογέλασε στη σκέψη. Δεν είχε υπόγειο. Κακοτεχνίες. Αυτά πλήρωνε τώρα. Γιατί  έρχονται στιγμές που θέλεις να πετάξεις μέσα ένα χαλί, μια κουζίνα με καμένο…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Το «φρικιό» που κρύβουμε μέσα μας...

Τελικά όλοι είμαστε «φρικιά» κι όποιος πει ότι είναι «φυσιολογικός»…

Μια προσωπική άποψη για τον πόνο

Τίτλος τραγουδιού: "A pena" (μετάφραση «ο πόνος») Μια προσωπική άποψη…

Ο Χίτσκοκ καθαιρείται

Τα οξυμμένα πνεύματα και η γενικότερη ανάφλεξη της αμερικανικής…

Οι αναμνήσεις των συναισθημάτων μου...

Η μνήμη είναι σαν μία λίμνη αναμνήσεων. Άλλες τις ψαρεύουμε -όταν…

Ο χρόνος αδέκαστος και αμείλικτος κριτής

Ο χρόνος άπαντα τοίσιν ύστερον φράσει. Λάλος γαρ ούτος ουκ ερωτώσιν…

Εμπειρίες ψυχικής δύναμης

Είναι βράδυ και κάθομαι στο παρκαρισμένο σβηστό αμάξι μου, στη θέση του…

Back in Time

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή

Όταν έπεσε στο τραπέζι η πρόταση να κάνουμε ένα αφιέρωμα για τις…

Η γλυκιά ανάμνηση της Μαλβίνας

Και ποιός δεν είχε παρακολουθήσει την Μαλβίνα Κάραλη στις μοναδικές…

Όταν ο «βασιλιάς» Έλβις Πρίσλεϊ βίωνε την αποτυχία

Λένε πως η αποτυχία είναι απαραίτητη για την ίδια την επιτυχία και…

Εφιάλτης, η σπουδαιότερη ελληνική ταινία τρόμου

Και όμως, ο ελληνικός κινηματογράφος μπορεί να καυχηθεί ότι για μία…

Οι κορυφαίες ατάκες του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου (ΒΙΝΤΕΟ)

Όταν φέρνουμε στο μυαλό μας ταινίες του παλιού καλού κινηματογράφου,…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

5 ευγενικές χειρονομίες που εκλείπουν στις μέρες μας

Η ευγένεια στις ημέρες μας είναι μία υπόθεση τόσο δύσκολη που πολλοί…

Οι τεχνικές προπαγάνδας των ΜΜΕ

Του Ευστράτιου Παπάνη* Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης