tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Στον εικοστό πρώτο αιώνα!

Στον εικοστό πρώτο αιώνα!

( 2 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: tempo team | Τρίτη, 22.05.12 20:51
 

Στον εικοστό πρώτο αιώνα!

Του Προκόπη Κωφού (Τμήμα Χημείας ΑΠΘ)

 
Στον εικοστό αιώνα οι παραγωγικές δυνατότητες των κοινωνιών ήταν μεγάλες!
Στον εικοστό πρώτο αιώνα οι παραγωγικές δυνατότητες των κοινωνιών είναι μεγαλύτερες!
 
Στον εικοστό αιώνα μπορούσαμε να δουλεύουμε πολύ και να παράγουμε πολλά!
Στον εικοστό πρώτο μπορούμε να δουλεύουμε λιγότερο και να παράγουμε περισσότερα!
 
Στον εικοστό αιώνα είχαμε οι περισσότεροι εδώ στην Ευρώπη μισθούς και συντάξεις για να ζούμε αξιοπρεπώς!
Στον εικοστό πρώτο έχουμε μισθούς και συντάξεις μικρότερους και μικρότερες που δεν φτάνουν ουσιαστικά για να ζήσεις!
 
Στον εικοστό αιώνα πηγαίναμε όταν υπήρχε ανάγκη στο γιατρό!
Στον εικοστό πρώτο πρέπει να κλείσουμε ραντεβού για να μπούμε στη λίστα!
 
Στον εικοστό αιώνα είχαμε δουλειά!
Στον εικοστό πρώτο έχουμε ανεργία!
 
Στον εικοστό αιώνα είχαμε οχτάωρο!
Στον εικοστό πρώτο έχουμε μερική απασχόληση, ελαστικό και ευέλικτο ωράριο, εκ περιτροπής εργασία και ανασφάλιστη εργασία!
 
Στον εικοστό αιώνα είχαμε συλλογικές συμβάσεις εργασίας!
Στον εικοστό πρώτο έχουμε ατομικές συμβάσεις εργασίας και πρέπει να παρακαλάς για 500 ευρώ, ακόμα και για 300! Ο κύριος Τόμσεν μας είπε πριν λίγο καιρό πως για το καλό μας πρέπει να παίρνουμε 150 έως 300 ευρώ, έτσι θα γίνουμε ανταγωνιστικοί και θα "εξασφαλίσουμε" τη "σωτηρία" μας! Όσο χαμηλότερα, τόσο καλύτερα, αυτή είναι η λογική τους και η πολιτική τους!
 
Στον εικοστό αιώνα οι δημόσιοι υπάλληλοι είχαμε σίγουρη δουλειά!
Στον εικοστό πρώτο αντιμετωπίζουμε το φάσμα της απόλυσης και της ανεργίας!
 
Στον εικοστό αιώνα παίρναμε σύνταξη στα εξήντα πέντε ή ακόμα και μικρότεροι, όπως για παράδειγμα οι γυναίκες!
Στον εικοστό πρώτο αύξησαν το όριο και θέλουν να μας δίνουν σύνταξη στα εβδομήντα πέντε κι όποιος μπορέσει και την πάρει κι αυτή, όποιος αντέξει, γιατί δεν θα είναι εύκολο να συμπληρώσεις την απαραίτητη υπηρεσία!
 
Στον εικοστό αιώνα υπήρχε η μεσαία τάξη και κάποιοι ζούσαν καλύτερα!
Στον εικοστό πρώτο η μεσαία τάξη καταστρέφεται και κυριαρχούν μέχρι πλήρους κυριαρχίας τα μονοπώλια!
 
Στον εικοστό αιώνα υπήρχαν οι χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού και μας έδιναν κάτι παραπάνω εδώ στην Ευρώπη για να μην τους φύγουμε από το μαντρί και πάμε κατά κει!
Στον εικοστό πρώτο είναι μόνοι τους και νομίζουν πως μπορούν να μας κάνουν ό,τι θέλουν!
 
Στον εικοστό αιώνα φροντίζαμε να δώσουμε κάποια εφόδια στα παιδιά μας για να ζήσουν αυτά καλύτερα από μας!
Στον εικοστό πρώτο είμαστε ανήμποροι να κάνουμε οτιδήποτε για την επιβίωσή τους και την αποτροπή της εξαθλίωσής τους! Όταν συνειδητοποιήσουμε τι συμβαίνει θα στοιχειώσει τη ζωή μας η αγωνία τι θα γίνουν τα παιδιά μας, όταν θα λείπουμε εμείς!
 
Στον εικοστό αιώνα σκεφτόμασταν πως η αυριανή μέρα θα ήταν καλύτερη!
Στον εικοστό πρώτο είμαστε βέβαιοι πως η αυριανή μέρα θα είναι χειρότερη!
 
Και για όσους επιμένουν να σκέφτονται πως όλα αυτά γίνονται γιατί εδώ στην Ελλάδα ήμασταν διεφθαρμένοι και σπάταλοι και πως τρώγαμε το ψωμί των παιδιών μας (αν είναι δυνατόν, τι άλλο παραλογισμό θα ακούσουμε, όλα όσα καταναλώναμε είχαν παραχθεί και προορίζονταν για τα παιδιά μας και δεν το ξέραμε; δηλαδή αν δεν τα καταναλώναμε τα παιδιά μας θα μπορούσαν να ζήσουν χωρίς να δουλεύουν;) ας κοιτάξουν να δουν τι γίνεται και στις άλλες χώρες της Ευρώπης, Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία, Βέλγιο, ακόμα και Ολλανδία, ακόμα και Σουηδία με το περίφημο «σκανδιναβικό μοντέλο» όπου όλα ήταν ιδανικά και οι εργαζόμενοι απολάμβαναν τα αγαθά από την εργασία τους! Κι εκεί σε όλες τις χώρες της Ευρώπης τηρουμένων των αναλογιών τα ίδια γίνονται, όπως εδώ!
 
Τι θα κάνουμε; Τι πρέπει να κάνουμε; Θα επιτρέψουμε να οδηγηθούμε εμείς και τα παιδιά μας ως πρόβατα στο σφαγείο και να λέμε από πάνω κι ευχαριστώ γιατί με τη θυσία μας θα σωθεί η χώρα και θα γίνουμε επιτέλους ανταγωνιστικοί; Θα συνεχίσουμε να ψηφίζουμε αυτούς που προωθούν αυτές τις «μεταρρυθμίσεις» και τις ανατροπές των κατακτήσεων του εικοστού αιώνα, που έχουν μάλιστα το θράσος να μας λένε πως όλα αυτά που έκαναν μέχρι τώρα και όλα αυτά που πρέπει να γίνουν από δω και μπρος για να μας αποτελειώσουν έπρεπε να τα είχαν κάνει νωρίτερα; Θα συνεχίσουμε να έχουμε την αυταπάτη πως αν αλλάξουν το μνημόνιο, που μπορεί κάτι να αλλάξουν για να μας ξεγελάσουν, θα αλλάξει η κατάσταση και θα ανακοπεί η πορεία προς την εξαθλίωση; Θα πέσουμε στην παγίδα του διλήμματος αν θα μας ξεκάνει η κεντροδεξιά ή η κεντροαριστερά ή η αριστερά; Μήπως ήρθε η ώρα να αποφασίσουμε ως λαός να βάλουμε ένα τέλος στην κυριαρχία των μονοπωλίων και των πολιτικών τους, να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας και με τους αγώνες μας να επιβάλουμε διαγραφή του χρέους, έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση και εθνικό νόμισμα, κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων και  κεντρικό, επιστημονικό σχεδιασμό της Οικονομίας σύμφωνα με τις δυνατότητές μας και τις ανάγκες μας;
 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Η σημασία της αρχής και του τέλους στο λογοτεχνικό βιβλίο

Ο θεματικός πυρήνας ενός λογοτεχνικού βιβλίου, ή, με άλλα λόγια, η πλοκή, οι ήρωες, ο χώρος και ο χρόνος, ξεκινούν από μια βάση, την αρχή, κατόπιν διανύουν μια ανοδική, και, συνάμα, δύσκολη πορεία, τη μέση, και, έπειτα από αρκετό κόπο και μόχθο, καταλήγουν σε μια υψηλή κορυφή, το τέλος, όπου από εκεί μπορούμε να ατενίσουμε όλα όσα μας…

Αντρέι Ταρκόφσκι, ο ποιητής της εικόνας που «μιλούσε» με τη σιωπή

Ο Αντρέι Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι (1932-1986) αποτελεί έναν από τους κορυφαίους εκπροσώπους του ρωσικού κινηματογράφου και τον σημαντικότερο ίσως Ρώσο σκηνοθέτη μετά τον Σεργκέι Αϊζενστάιν, ο οποίος υπήρξε μια από τις βασικές επιρροές του. Το έργο του βέβαια δεν είναι τόσο πλούσιο σε ποσότητα, αφού σε 23 χρόνια γύρισε μόλις επτά ταινίες…

«Για κάτι λάθη και κάτι πάθη - #ΤοΒιβλ1ο» από τη Σπυριδούλα Κούτρα

Μόλις κυκλοφόρησε σε συλλεκτική έκδοση και περιορισμένο αριθμό αντιτύπων το βιβλίο «Για κάτι λάθη και κάτι πάθη - #ΤοΒιβλ1ο» της Σπυριδούλας Κούτρα. Η συγγραφέας γράφει για δύο ζωές. Αυτή που ξεκινάει με το πρώτο σου κλάμα και αυτή τη δεύτερη επιλεγμένη, κατακτημένη, ξαναχτισμένη με πείσμα ζωή που δομείται αποκλειστικά από σένα και…

Δωρεάν προβολή online της ταινίας «Μέρες Βροχής» του Αλεσσάντρο Σπηλιωτόπουλου

Την ταινία «Μέρες Βροχής - Rainy Days» του Αλεσσάντρο Σπηλιωτόπουλου διαθέτουν δωρεάν για online προβολή οι συντελεστές της, προσπαθώντας έτσι να συμβάλλουν στην ψυχαγωγία όλων εμάς που βιώνουμε τον αναγκαστικό εγκλεισμό στο σπίτι λόγω του κορωνοϊού. Πρόκειται για μια ταινία η οποία προωθήθηκε όλο αυτό το διάστημα μέσω διάφορων…

Η απουσία σου

Έβρεχε. Παράξενη κοπέλα, το δέρμα της χλωμό, με έντονα μάτια, έμοιαζε σαν τη βροχή που έπεφτε στο παράθυρό της. Οι αστραπές που έριχνε έμοιαζαν με τα μάτια της, που φεγγοβολούσαν μέσα στο σκοτάδι. Τα κόκκινα μάγουλά της που έκαιγαν από έρωτα, είχαν χλομιάσει, είχε νιώσει άδεια. Η καρδιά όταν αδειάζει, μοιάζει με κίτρινο κερί που σβήνει.…

Επίλογοι

Τα πρώτα καρβέλια φεύγουν για το μοναστήρι μέσα σε ψάθινα καλάθια. Τα πρώτα χρόνια φορτώνονταν στον Ηρακλή, το μοναδικό μουλάρι του χωριού. Καθώς φτιάχτηκε ο δρόμος για την πόλη, ανέλαβε τη δουλειά το φορτηγάκι. Παρόλα αυτά ο Ηρακλής συνέχιζε το ίδιο δρομολόγιο κάθε πρωί μέχρι τη μονή και πάλι πίσω στην πλατεία. Μια παγερή μέρα, κάποιος…

Αυτή τη μόνη λέξη

Με τον Μάνο γνωρίζονταν από παιδιά. Στην ίδια στενή γειτονιά, σπίτια διπλανά. Όταν πέθανε ο κυρ Απόστολος και άδειασε το χαμηλό σπίτι στα δεξιά, είχε ευχηθεί η Μυρτώ να ερχόταν μια μεγάλη οικογένεια. Σαν πέρασε ο χειμώνας και πήρε ο ήλιος τον ανήφορο, τα παράθυρα στη Μενάνδρου 14 άνοιξαν διάπλατα. Το τραπεζάκι της βεράντας στόλιζε πλέον…

Ταξιδεύοντας…

(για τον Λευτέρη… που πάντα θα αξίζει το όνομά του) Κλείνοντας την πόρτα πίσω εκείνο το βράδυ, ένιωσε το κάθε βήμα του να σκάβει σαν γηραιός τυφλοπόντικας μια στοά μέχρι το υπόγειο. Χαμογέλασε στη σκέψη. Δεν είχε υπόγειο. Κακοτεχνίες. Αυτά πλήρωνε τώρα. Γιατί  έρχονται στιγμές που θέλεις να πετάξεις μέσα ένα χαλί, μια κουζίνα με καμένο…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Το «φρικιό» που κρύβουμε μέσα μας...

Τελικά όλοι είμαστε «φρικιά» κι όποιος πει ότι είναι «φυσιολογικός»…

Μια προσωπική άποψη για τον πόνο

Τίτλος τραγουδιού: "A pena" (μετάφραση «ο πόνος») Μια προσωπική άποψη…

Ο Χίτσκοκ καθαιρείται

Τα οξυμμένα πνεύματα και η γενικότερη ανάφλεξη της αμερικανικής…

Ο χρόνος αδέκαστος και αμείλικτος κριτής

Ο χρόνος άπαντα τοίσιν ύστερον φράσει. Λάλος γαρ ούτος ουκ ερωτώσιν…

Οι αναμνήσεις των συναισθημάτων μου...

Η μνήμη είναι σαν μία λίμνη αναμνήσεων. Άλλες τις ψαρεύουμε -όταν…

Εμπειρίες ψυχικής δύναμης

Είναι βράδυ και κάθομαι στο παρκαρισμένο σβηστό αμάξι μου, στη θέση του…

Back in Time

Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο ποιητής της ανθρώπινης περιπέτειας

Γράφει η Δήμητρα Σμυρνή Για το Θόδωρο Αγγελόπουλο, το…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή

Όταν έπεσε στο τραπέζι η πρόταση να κάνουμε ένα αφιέρωμα για τις…

Η γλυκιά ανάμνηση της Μαλβίνας

Και ποιός δεν είχε παρακολουθήσει την Μαλβίνα Κάραλη στις μοναδικές…

Kind of blue, η επιτομή της jazz μουσικής

Η jazz ανήκει στα είδη της μουσικής που επιθυμώ να ακούσω το βράδυ,…

Οι κορυφαίες ατάκες του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου (ΒΙΝΤΕΟ)

Όταν φέρνουμε στο μυαλό μας ταινίες του παλιού καλού κινηματογράφου,…

Τα video games που μας μεγάλωσαν

Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που αγαπήθηκαν στο παρελθόν είναι πάρα πολλά…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…

Οι τεχνικές προπαγάνδας των ΜΜΕ

Του Ευστράτιου Παπάνη* Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης