tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Μπαλάκι του πιγκ-πογκ οι μαθητές!

Μπαλάκι του πιγκ-πογκ οι μαθητές!

( 3 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: tempo team | Δευτέρα, 28.05.12 12:08
 

Μπαλάκι του πιγκ-πογκ οι μαθητές!

Σκέψεις με αφορμή τα θέματα Φυσικής στις Πανελλαδικές

Του Δημήτρη Τσιμούρα, φυσικού

Θεμελιώδες είναι το ερώτημα, που περιμένει απάντηση. Γιατί αυτή η υπερβολική δυσκολία στα θέματα, δυσκολία  χωρίς καμία λογική,  τη στιγμή που απευθύνονται σε παιδιά  τέτοιας ηλικίας; Και μάλιστα τη στιγμή,  που οι συνθήκες μάθησης στο σχολείο χειροτερεύουν με γοργούς ρυθμούς;  Γιατί αυτό συμβαίνει  αποκλειστικά τα δύο τελευταία χρόνια;  Οφείλεται σε άγνοια των μελών της  Κεντρικής  Επιτροπής Εξετάσεων (Κ.Ε.Ε.) -η οποία προφανώς είναι διορισμένη από την προηγούμενη κυβέρνηση- ή  υπάρχει σχετική πολιτική οδηγία για το βαθμό δυσκολίας των θεμάτων;  Και αν ναι, ποιος είναι ο τελικός στόχος;

Τα ερωτήματα πολλαπλασιάζονται, ύστερα και από την ακαριαία   και δραματική παρέμβαση της Ένωσης Ελλήνων Φυσικών (Ε.Ε.Φ.),  η οποία, αφού διαπιστώνει -πολύ σωστά- ότι: «Εκτός από το πρώτο θέμα τα υπόλοιπα απαιτούσαν μεγάλη εμπειρία και ιδιαίτερη διαίσθηση στη φυσική, σαν να  επρόκειτο για διαγωνισμό ταλέντων φυσικής…» καταλήγει: «Η Ένωση Ελλήνων Φυσικών ως ύστατη προσπάθεια να σώσει την τιμή και το κύρος της επιστήμης, ζητά συγγνώμη για αυτά τα θέματα από τις μαθήτριες και τους μαθητές που διαγωνίστηκαν σήμερα». 

Αυτό που έκανε η Ε.Ε.Φ. δεν ήταν τίποτα άλλο από το να μας δείξει την κορυφή του παγόβουνου!  Κάτι,  που έτσι και αλλιώς,  είναι ορατό. Όμως το ίδιο το παγόβουνο, στους άμεσα ενδιαφερόμενους γονείς και μαθητές, δεν το έδειξε ποτέ. Γιατί λοιπόν για δεκαπέντε σχεδόν ολόκληρα  χρόνια,  προκειμένου… «να σώσει την τιμή και το κύρος της επιστήμης», όπως ισχυρίζεται τώρα, δεν έχει κάνει τίποτα για τα ακατάλληλα βιβλία, που διδάσκονται στο Λύκειο;  Και φυσικά γι αυτά που μπήκαν στη συνέχεια στο Γυμνάσιο; Ενημερωτικά: Τα βιβλία Φυσικής,   που διδάσκονται σήμερα στο Γυμνάσιο,  έχουν την ύλη του Λυκείου και σε κάποια σημεία  είναι πιο δύσκολα. Για παράδειγμα: στη Δευτέρα Γυμνασίου διδάσκεται ύλη της πρώτης Λυκείου, με ερωτήσεις δυσκολότερες απ’ αυτές του Λυκείου!  Αποτέλεσμα,  να δημιουργείται αποστροφή στους μαθητές για το μάθημα της Φυσικής,  ήδη από το ξεκίνημά τους! Στο Λύκειο διδάσκονται πέντε βιβλία Φυσικής, πέντε διαφορετικών συγγραφικών ομάδων,  εντελώς ασύνδετα μεταξύ τους, χωρίς   να υπάρχει  συνέχεια στην ύλη και σε κάποια από αυτά ο βαθμός δυσκολίας  είναι  ιδιαίτερα  μεγάλος. Είναι γνωστό ότι    τμήματά τους αποτελούν   αντιγραφή  αντίστοιχων  πανεπιστημιακών βιβλίων και συνεπώς είναι ακατάλληλα για τους μαθητές του Λυκείου. Χαρακτηριστικό επίσης παράδειγμα  είναι ότι η ύλη, που διδάσκεται στην Κατεύθυνση της Τρίτης Λυκείου,  έχει σχεδόν αποκλειστικά σχέση με αυτήν της Πρώτης Λυκείου και ελάχιστη  με αυτήν της Δευτέρας! Έτσι, οι περισσότεροι μαθητές,  όταν φτάνουν στην Τρίτη Τάξη, έχουν ήδη ξεχάσει σε μεγάλο βαθμό αυτά, που έχουν διδαχθεί στην Πρώτη, με  συνέπεια  να δυσκολεύονται να παρακολουθήσουν την ύλη της Τρίτης. Το τελικό αποτέλεσμα, για μια πολύ μεγάλη μερίδα μαθητών -ανάλογα και με την περιοχή του σχολείου φοίτησης- είναι να μη μπορεί να παρακολουθήσει στοιχειωδώς τις σχολικές παραδόσεις. Προσωπικά υπήρξα πολλές φορές  μάρτυρας ανάλογων περιπτώσεων! Εξ άλλου δεν είναι τυχαίο ότι κάθε χρόνο στη Φυσική Κατεύθυνσης, ακόμη  και με πολύ εύκολα θέματα, ένα  ποσοστό των μαθητών, που ξεπερνάει το 50%,   είναι κάτω από τη βάση, ενώ οι αριστούχοι δεν ξεπερνούν το 5%! Ειδικά πέρυσι, που τα θέματα ήταν πολύ δύσκολα, δεν ξεπέρασαν το 2%! 

Μπαλάκι του πιγκ-πογκ οι μαθητές!Υπάρχει βέβαια και συνέχεια στα ερωτήματα. Αντίστοιχη ζημιά με αυτά τα δύσκολα και απαράδεκτα θέματα έκαναν και τα θέματα που έμπαιναν τα προηγούμενα χρόνια. Θέματα που δεν απαιτούσαν καμία κριτική ικανότητα, παρά μόνο απομνημόνευση και μηχανικές απαντήσεις. Με αυτό το…  τέχνασμα κατάφεραν  να περιορίσουν στο ελάχιστο την σκέψη, την κριτική ικανότητα των μαθητών και φυσικά την ολοκληρωμένη γνώση. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι τα προηγούμενα και τα τωρινά θέματα αποτελούν τις δύο όψεις του ιδίου νομίσματος,  που δεν είναι άλλο από την αμάθεια. Γιατί κώφευε λοιπόν τόσα χρόνια η Ε.Ε.Φ;

Ο δραματικός όμως τόνος αυτής της ανακοίνωσης είναι προφανές ότι, αυτήν τη στιγμή,  μόνο σύγχυση και περαιτέρω ανασφάλεια μπορεί να δημιουργήσει στους μαθητές, όπως   εκείνο το βαρύγδουπο της Ε.Ε.Φ… «Το θέμα Γ4 όπως διατυπώθηκε είναι επιστημονικά λανθασμένο». Αυτό δεν είναι σωστό. Όταν υπάρχει λάθος αριθμητικού δεδομένου, δεν μπορούμε να χρησιμοποιούμε τέτοιες βαρύγδουπες εκφράσεις για τη δημιουργία εντυπώσεων! Πολύ περισσότερο, όταν ένα  ελάχιστο ποσοστό της κοινωνίας μας γνωρίζει Φυσική και δεν είναι σε θέση να μας κρίνει. Το συγκεκριμένο ερώτημα, πέρα από το βαθμό δυσκολίας του, θα ήταν σωστό, αν δίνονταν   μια μικρότερη τιμή της εφαπτομενικής δύναμης στη ράβδο,  ώστε αυτή, η δύναμη,  να μην μπορεί να στρέφει τη ράβδο πάνω από 180ο. Ανάλογο αποτέλεσμα θα μπορούσαμε να έχουμε,  αν αυξάναμε την τιμή της μάζας του σφαιριδίου, που είναι στερεωμένο στο κάτω μέρος της ράβδου. Αν τώρα, για παράδειγμα,  σε κάποιο ερώτημα μας έλεγαν: Τροχός κυλά, χωρίς να ολισθαίνει σε λείο πλάγιο επίπεδο… αυτό μπορούσε να χαρακτηριστεί σαν «επιστημονικά λανθασμένο»,  γιατί αυτό  δεν μπορεί να συμβεί ποτέ. Επομένως,  δεν μπορούμε να μιλάμε για επιστημονικό αλλά για αριθμητικό λάθος! Αν υπήρχε τέτοιο λάθος δεν θα μπορούσε να γίνει δεκτή καμία απάντηση!

Ύστερα απ’ αυτήν  την ανακοίνωση και τον δικαιολογημένο θόρυβο που δημιουργήθηκε,  παίρνοντας   το μπαλάκι η Κεντρική  Επιτροπή Εξετάσεων,   ακυρώνει εντελώς αδικαιολόγητα το εν λόγω ερώτημα, ενώ θα μπορούσε να δεχτεί περισσότερες της μιας απαντήσεις σαν σωστές - αυτή η ανάλυση ξεπερνά τους στόχους αυτού του κειμένου-  από τις οποίες θα ξεχώριζαν αυτοί, που είχαν τη γνώση και την κριτική ικανότητα να απαντήσουν. Με αυτήν την ισοπέδωση, δημιουργείται -και σωστά- σ’ αυτούς που απάντησαν,  το αίσθημα όχι μόνο της αδικίας αλλά και της  επιπλέον αγανάκτησης. Και φυσικά δημιουργούνται δύο αντίπαλα στρατόπεδα,  γονιών και μαθητών,  που το καθένα υπερασπίζεται τη δική του εκδοχή,  Και πάλι επιστρέφει το ίδιο ερώτημα. Πρόκειται απλά και μόνο για απλή ανικανότητα των μελών της Επιτροπής;

Και βέβαια, αν όσα γράφτηκαν για το μάθημα της Φυσικής  αποτελούσαν εξαίρεση,  τότε θα ήταν διαφορετικές οι τελικές εκτιμήσεις. Όμως και στη Βιολογία της Γενικής Παιδείας, από ότι γράφτηκε, αλλά και κυρίως στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας,  την πρώτη μέρα των εξετάσεων,   έχουμε τα ίδια. Χαρακτηριστική είναι η δήλωση της Ακαδημαϊκού κ.  Αρβελέρ  στο «Βήμα», της οποίας κείμενο δόθηκε στους μαθητές.  «Αν επέλεγα εγώ θέματα για τις εξετάσεις, δεν θα έβαζα ποτέ κείμενο της Αρβελέρ. Γράφω δύσκολα, δεν είναι για παιδιά τα κείμενα μου. Στην Γαλλία, όπου ως πρύτανης δίνω εγώ τα θέματα στα σχολεία, ποτέ δεν έδωσα τέτοια θέματα. Ουδέποτε θα έδινα εγώ τέτοιο κείμενο. Τι δίνετε εδώ στα παιδιά; Τι πράγματα είναι αυτά αναρωτήθηκε.

Τελικά είναι τυχαία όλα αυτά; Κάποιος που παρακολουθεί τις εξελίξεις στην Εκπαίδευση,  τουλάχιστον   σε βάθος δεκαπενταετίας,  θα έλεγε: Δεν είναι  καθόλου τυχαία.  Η «αποστολή» του νόμου 2525/97,  που είναι γνωστός και σαν «Νόμος  Αρσένη», βαίνει προς την ολοκλήρωσή της. Είναι ο νόμος που έδεσε με… άγκυρα τη βάρκα της Εκπαίδευσης και άφησε τους εκπαιδευτικούς, ελεύθερα, όπως και όσο μπορούσε ο καθένας, να τραβούν το κουπί. Ήταν τόσο καλά σχεδιασμένα από τη μεριά τους  όλα αυτά, ώστε γνώριζαν με απόλυτη βεβαιότητα ότι η Δημόσια   Εκπαίδευση  θα έφτανε  στο σημερινό εξευτελιστικό  επίπεδο.  Πήραν εξ άλλου και τα μέτρα τους. Βρέθηκαν οι πρόθυμοι, όπως πάντα συμβαίνει σε ανάλογες περιπτώσεις -με το αζημίωτο  φυσικά-  που  υπηρέτησαν με αφοσίωση τις επιταγές αυτού του νόμου-εκτρώματος.  Τις υπηρέτησαν  σε επίπεδο διοίκησης,  συνδικαλιστικής  υποστήριξης, προσωπικής συναλλαγής. Είχαν επίσης  την ολόπλευρη στήριξη των ΜΜΕ με τον γνωστό πλέον ρόλο σε όλους μας! Είχαν «παιδαγωγούς» πανεπιστημιακούς,  που με την υπογραφή τους, εν πλήρει γνώσει για το τι κάνουν, τους έδιναν… «παιδαγωγικό» άλλοθι. Είχαν  και αυτούς μαζί τους,  που είχαν συμφέρον από τη αμορφωσιά των νέων μας! Όλοι αυτοί μαζί κατάφεραν με όλους τους μηχανισμούς  που  διαθέτουν να κάμψουν τις δυναμικές αντιστάσεις  μαθητών, γονιών και εκπαιδευτικών.

Μπαλάκι του πιγκ-πογκ οι μαθητές!Έτσι,  μόνο από αφέλεια  ή σκοπιμότητα, θα μπορούσε να ισχυριστεί  κάποιος  ότι δεν υπάρχει γενική «πολιτική οδηγία», σχετικά με το βαθμό δυσκολίας, στο συγκεκριμένο ζήτημα των θεμάτων στις Πανελλαδικές. Τότε τι συμβαίνει; Η μόνη λογική εξήγηση, που μπορεί να δοθεί,  είναι ότι η προγραμματισμένη διαδρομή του Εκπαιδευτικού Συστήματος και της Δημόσιας Εκπαίδευσης,  όπως τη γνωρίσαμε μέχρι σήμερα, έφτασε στο τέρμα της. Ο νόμος Αρσένη υλοποίησε την αποστολή του. Το επίπεδο της Δημόσιας Εκπαίδευσης  και αυτό των μαθητών το κατέβασαν στο κατώτερο δυνατό σημείο.

Τώρα, η αγανάκτηση  της κοινωνίας  για το υπάρχον εκπαιδευτικό σύστημα  έχει κορυφωθεί. Κάτι  που,  γι αυτούς που επέβαλαν το Νόμο, είναι άκρως ωφέλιμο. Εδώ αποσκοπούν όλες τους οι ενέργειες.  Επιζητούν το επόμενο σύστημα, που έχουν στα σκαριά, να γίνει  αποδεκτό  με τις ελάχιστες δυνατές αντιδράσεις, αφού για το προηγούμενο υπάρχει γενική κατακραυγή της κοινωνίας. Τώρα,  τους είναι πολύ πιο εύκολο, ύστερα από όλη αυτήν τη διαδρομή, να δώσουν στη Δημόσια  Εκπαίδευση τη χαριστική βολή και  να την περάσουν στους ιδιώτες,  χρησιμοποιώντας τους καλλικρατικούς δήμους σαν Δούρειους Ίππους και μάλιστα με τις ελάχιστες δυνατές αντιδράσεις. Να, ένα ακόμη λαμπρόν πεδίον επιχειρηματικότητας, η ιδιωτικοποίηση της Εκπαίδευσης! Τώρα πλέον  δεν κρατούν  ούτε τα προσχήματα. Θα μας το πουν  χωρίς ενδοιασμούς:  «Οι μόνοι που θα μορφώνονται θα είναι αποκλειστικά  αυτοί που θα έχουν την οικονομική δυνατότητα. Τα παιδιά  της δικής μας τάξης. Δεν είμαστε αφελείς να ξοδεύουμε για τη μόρφωση των δικών σας παιδιών, για να μπορούν αύριο πιο εύκολα  να εγείρουν διεκδικήσεις και να μας πολεμούν, επιζητώντας μάλιστα να πάρουν τη θέση μας»!

Αυτό που βλέπουμε όλες αυτές τις μέρες, δεν είναι παρά το φινάλε της όλης… παράστασης!  Δεν δίστασαν για μια ακόμη φορά   να χρησιμοποιήσουν  τους μαθητές σαν ένα μπαλάκι του πιγκ-πογκ, με αυτούς ένθεν και ένθεν επιδέξια να κρατούν τις ρακέτες!  Βέβαια είναι αυτονόητο ότι δεν μπορεί να μένουμε άλλο παρατηρητές στην κερκίδα. Πρέπει να μπούμε, όλοι εμείς,  που την αδικία και την εκμετάλλευση καθημερινά βιώνουμε,  στον αγωνιστικό χώρο. Εκεί θα κερδηθεί ο αγώνας της μόρφωσης. Να αφήσουμε την κερκίδα του καναπέ  και να μπούμε με όλες μας τις δυνάμεις  στον αγωνιστικό χώρο.  Εκεί θα κερδηθεί ο Αγώνας!  Η ψήφος σίγουρα είναι αναγκαία αλλά από μόνη της δεν είναι ικανή!

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

«Για κάτι λάθη και κάτι πάθη - #ΤοΒιβλ1ο» από τη Σπυριδούλα Κούτρα

Μόλις κυκλοφόρησε σε συλλεκτική έκδοση και περιορισμένο αριθμό αντιτύπων το βιβλίο «Για κάτι λάθη και κάτι πάθη - #ΤοΒιβλ1ο» της Σπυριδούλας Κούτρα. Η συγγραφέας γράφει για δύο ζωές. Αυτή που ξεκινάει με το πρώτο σου κλάμα και αυτή τη δεύτερη επιλεγμένη, κατακτημένη, ξαναχτισμένη με πείσμα ζωή που δομείται αποκλειστικά από σένα και…

Δωρεάν προβολή online της ταινίας «Μέρες Βροχής» του Αλεσσάντρο Σπηλιωτόπουλου

Την ταινία «Μέρες Βροχής - Rainy Days» του Αλεσσάντρο Σπηλιωτόπουλου διαθέτουν δωρεάν για online προβολή οι συντελεστές της, προσπαθώντας έτσι να συμβάλλουν στην ψυχαγωγία όλων εμάς που βιώνουμε τον αναγκαστικό εγκλεισμό στο σπίτι λόγω του κορωνοϊού. Πρόκειται για μια ταινία η οποία προωθήθηκε όλο αυτό το διάστημα μέσω διάφορων…

Η απουσία σου

Έβρεχε. Παράξενη κοπέλα, το δέρμα της χλωμό, με έντονα μάτια, έμοιαζε σαν τη βροχή που έπεφτε στο παράθυρό της. Οι αστραπές που έριχνε έμοιαζαν με τα μάτια της, που φεγγοβολούσαν μέσα στο σκοτάδι. Τα κόκκινα μάγουλά της που έκαιγαν από έρωτα, είχαν χλομιάσει, είχε νιώσει άδεια. Η καρδιά όταν αδειάζει, μοιάζει με κίτρινο κερί που σβήνει.…

Επίλογοι

Τα πρώτα καρβέλια φεύγουν για το μοναστήρι μέσα σε ψάθινα καλάθια. Τα πρώτα χρόνια φορτώνονταν στον Ηρακλή, το μοναδικό μουλάρι του χωριού. Καθώς φτιάχτηκε ο δρόμος για την πόλη, ανέλαβε τη δουλειά το φορτηγάκι. Παρόλα αυτά ο Ηρακλής συνέχιζε το ίδιο δρομολόγιο κάθε πρωί μέχρι τη μονή και πάλι πίσω στην πλατεία. Μια παγερή μέρα, κάποιος…

Αυτή τη μόνη λέξη

Με τον Μάνο γνωρίζονταν από παιδιά. Στην ίδια στενή γειτονιά, σπίτια διπλανά. Όταν πέθανε ο κυρ Απόστολος και άδειασε το χαμηλό σπίτι στα δεξιά, είχε ευχηθεί η Μυρτώ να ερχόταν μια μεγάλη οικογένεια. Σαν πέρασε ο χειμώνας και πήρε ο ήλιος τον ανήφορο, τα παράθυρα στη Μενάνδρου 14 άνοιξαν διάπλατα. Το τραπεζάκι της βεράντας στόλιζε πλέον…

Ταξιδεύοντας…

(για τον Λευτέρη… που πάντα θα αξίζει το όνομά του) Κλείνοντας την πόρτα πίσω εκείνο το βράδυ, ένιωσε το κάθε βήμα του να σκάβει σαν γηραιός τυφλοπόντικας μια στοά μέχρι το υπόγειο. Χαμογέλασε στη σκέψη. Δεν είχε υπόγειο. Κακοτεχνίες. Αυτά πλήρωνε τώρα. Γιατί  έρχονται στιγμές που θέλεις να πετάξεις μέσα ένα χαλί, μια κουζίνα με καμένο…

Καλό συναπάντημα...

Στον προθάλαμο του ανακαινισμένου κτιρίου δίπλα στον παλιό ηλεκτρικό είχε στηθεί από μέρες ένα πρόχειρο γραφείο. Δύο πλάκες μπετόν, μια λωρίδα μοκέτας κι ένα ξύλινο ράφι κάπου πιο πίσω. Μια εταιρεία σχεδίου με έδρα το Μόναχο αναζητούσε προσωπικό. Η αγγελία είχε κυκλοφορήσει σε μια τοπική εφημερίδα και οι αιτήσεις είχαν ήδη ξεπεράσει τις…

Μια ζαριά καλή…

Κάθε Τρίτη και άλλο παιχνίδι. Αυτή ήταν η συμφωνία και οι κανόνες σαφείς. Αν έχανες, πλήρωνες την άλλη φορά. Κέρδιζες; Υπομονή μέχρι την  επόμενη παρτίδα. Δεν ήταν και πολύς καιρός που έπαιζε ο Μενέλαος. Βράδυ πάνω στο ποτό τον τραβολόγησε ένας φίλος να συμπληρωθεί η ομάδα. Ο φίλος έφυγε, έμεινε εκείνος με τρία χαρτιά να ποντάρει για το…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Covid-19: Μην κλείνεις τα μάτια...

Όταν ήμασταν παιδιά και πηγαίναμε με τους γονείς μου στο χωριό της…

Για ένα γλάρο…

Κάθε χρόνο στο παλιό μας σπίτι ένα χελιδόνι έφτανε από νωρίς στη φωλιά…

Ο έρωτας που κατοικεί στο μυαλό σου

Υπάρχει μια πόρτα μέσα στο μυαλό σου η οποία συνδέεται με την πόρτα…

Τι κερδίζουμε όταν αγαπάμε τον εαυτό μας

Το να αγαπάμε τον εαυτό μας είναι τόσο ωφέλιμο και σημαντικό, που…

Ευχαριστώ τους μαθητές και τους καθηγητές μου...

Μια μέρα έπεσε στα χέρια μου το «Γαϊτανάκι» της Ζωρζ Σαρή. Δεν ήξερα…

Φόβος... Ο χειρότερός σου εχθρός!

Άτιμο συναίσθημα φίλε μου. Ο πιο κακός σύμβουλός σου. Ο μεγαλύτερος…

Back in Time

Οι 10 ταινίες με το πιο ανατρεπτικό φινάλε

Δέκα αξέχαστες κινηματογραφικές ταινίες, που το τέλος τους έχει…

«Ο γέρος και η θάλασσα» του Χέμινγουεϊ σε ένα εντυπωσιακό animation φιλμ

Βασισμένη στη πασίγνωστη νουβέλα του Έρνεστ Χέμινγουεϊ «Ο γέρος και η…

Οι 11 κορυφαίες ταινίες του Γούντι Άλεν

Ο Γούντι Άλεν έχει στο βιογραφικό του πλειάδα έργων και θεωρείται ως…

Η γλυκιά ανάμνηση της Μαλβίνας

Και ποιός δεν είχε παρακολουθήσει την Μαλβίνα Κάραλη στις μοναδικές…

Όταν ο «βασιλιάς» Έλβις Πρίσλεϊ βίωνε την αποτυχία

Λένε πως η αποτυχία είναι απαραίτητη για την ίδια την επιτυχία και…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Οι τεχνικές προπαγάνδας των ΜΜΕ

Του Ευστράτιου Παπάνη* Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί…

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης