tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Μπαλάκι του πιγκ-πογκ οι μαθητές!

Μπαλάκι του πιγκ-πογκ οι μαθητές!

( 3 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: tempo team | Δευτέρα, 28.05.12 12:08
 

Μπαλάκι του πιγκ-πογκ οι μαθητές!

Σκέψεις με αφορμή τα θέματα Φυσικής στις Πανελλαδικές

Του Δημήτρη Τσιμούρα, φυσικού

Θεμελιώδες είναι το ερώτημα, που περιμένει απάντηση. Γιατί αυτή η υπερβολική δυσκολία στα θέματα, δυσκολία  χωρίς καμία λογική,  τη στιγμή που απευθύνονται σε παιδιά  τέτοιας ηλικίας; Και μάλιστα τη στιγμή,  που οι συνθήκες μάθησης στο σχολείο χειροτερεύουν με γοργούς ρυθμούς;  Γιατί αυτό συμβαίνει  αποκλειστικά τα δύο τελευταία χρόνια;  Οφείλεται σε άγνοια των μελών της  Κεντρικής  Επιτροπής Εξετάσεων (Κ.Ε.Ε.) -η οποία προφανώς είναι διορισμένη από την προηγούμενη κυβέρνηση- ή  υπάρχει σχετική πολιτική οδηγία για το βαθμό δυσκολίας των θεμάτων;  Και αν ναι, ποιος είναι ο τελικός στόχος;

Τα ερωτήματα πολλαπλασιάζονται, ύστερα και από την ακαριαία   και δραματική παρέμβαση της Ένωσης Ελλήνων Φυσικών (Ε.Ε.Φ.),  η οποία, αφού διαπιστώνει -πολύ σωστά- ότι: «Εκτός από το πρώτο θέμα τα υπόλοιπα απαιτούσαν μεγάλη εμπειρία και ιδιαίτερη διαίσθηση στη φυσική, σαν να  επρόκειτο για διαγωνισμό ταλέντων φυσικής…» καταλήγει: «Η Ένωση Ελλήνων Φυσικών ως ύστατη προσπάθεια να σώσει την τιμή και το κύρος της επιστήμης, ζητά συγγνώμη για αυτά τα θέματα από τις μαθήτριες και τους μαθητές που διαγωνίστηκαν σήμερα». 

Αυτό που έκανε η Ε.Ε.Φ. δεν ήταν τίποτα άλλο από το να μας δείξει την κορυφή του παγόβουνου!  Κάτι,  που έτσι και αλλιώς,  είναι ορατό. Όμως το ίδιο το παγόβουνο, στους άμεσα ενδιαφερόμενους γονείς και μαθητές, δεν το έδειξε ποτέ. Γιατί λοιπόν για δεκαπέντε σχεδόν ολόκληρα  χρόνια,  προκειμένου… «να σώσει την τιμή και το κύρος της επιστήμης», όπως ισχυρίζεται τώρα, δεν έχει κάνει τίποτα για τα ακατάλληλα βιβλία, που διδάσκονται στο Λύκειο;  Και φυσικά γι αυτά που μπήκαν στη συνέχεια στο Γυμνάσιο; Ενημερωτικά: Τα βιβλία Φυσικής,   που διδάσκονται σήμερα στο Γυμνάσιο,  έχουν την ύλη του Λυκείου και σε κάποια σημεία  είναι πιο δύσκολα. Για παράδειγμα: στη Δευτέρα Γυμνασίου διδάσκεται ύλη της πρώτης Λυκείου, με ερωτήσεις δυσκολότερες απ’ αυτές του Λυκείου!  Αποτέλεσμα,  να δημιουργείται αποστροφή στους μαθητές για το μάθημα της Φυσικής,  ήδη από το ξεκίνημά τους! Στο Λύκειο διδάσκονται πέντε βιβλία Φυσικής, πέντε διαφορετικών συγγραφικών ομάδων,  εντελώς ασύνδετα μεταξύ τους, χωρίς   να υπάρχει  συνέχεια στην ύλη και σε κάποια από αυτά ο βαθμός δυσκολίας  είναι  ιδιαίτερα  μεγάλος. Είναι γνωστό ότι    τμήματά τους αποτελούν   αντιγραφή  αντίστοιχων  πανεπιστημιακών βιβλίων και συνεπώς είναι ακατάλληλα για τους μαθητές του Λυκείου. Χαρακτηριστικό επίσης παράδειγμα  είναι ότι η ύλη, που διδάσκεται στην Κατεύθυνση της Τρίτης Λυκείου,  έχει σχεδόν αποκλειστικά σχέση με αυτήν της Πρώτης Λυκείου και ελάχιστη  με αυτήν της Δευτέρας! Έτσι, οι περισσότεροι μαθητές,  όταν φτάνουν στην Τρίτη Τάξη, έχουν ήδη ξεχάσει σε μεγάλο βαθμό αυτά, που έχουν διδαχθεί στην Πρώτη, με  συνέπεια  να δυσκολεύονται να παρακολουθήσουν την ύλη της Τρίτης. Το τελικό αποτέλεσμα, για μια πολύ μεγάλη μερίδα μαθητών -ανάλογα και με την περιοχή του σχολείου φοίτησης- είναι να μη μπορεί να παρακολουθήσει στοιχειωδώς τις σχολικές παραδόσεις. Προσωπικά υπήρξα πολλές φορές  μάρτυρας ανάλογων περιπτώσεων! Εξ άλλου δεν είναι τυχαίο ότι κάθε χρόνο στη Φυσική Κατεύθυνσης, ακόμη  και με πολύ εύκολα θέματα, ένα  ποσοστό των μαθητών, που ξεπερνάει το 50%,   είναι κάτω από τη βάση, ενώ οι αριστούχοι δεν ξεπερνούν το 5%! Ειδικά πέρυσι, που τα θέματα ήταν πολύ δύσκολα, δεν ξεπέρασαν το 2%! 

Μπαλάκι του πιγκ-πογκ οι μαθητές!Υπάρχει βέβαια και συνέχεια στα ερωτήματα. Αντίστοιχη ζημιά με αυτά τα δύσκολα και απαράδεκτα θέματα έκαναν και τα θέματα που έμπαιναν τα προηγούμενα χρόνια. Θέματα που δεν απαιτούσαν καμία κριτική ικανότητα, παρά μόνο απομνημόνευση και μηχανικές απαντήσεις. Με αυτό το…  τέχνασμα κατάφεραν  να περιορίσουν στο ελάχιστο την σκέψη, την κριτική ικανότητα των μαθητών και φυσικά την ολοκληρωμένη γνώση. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι τα προηγούμενα και τα τωρινά θέματα αποτελούν τις δύο όψεις του ιδίου νομίσματος,  που δεν είναι άλλο από την αμάθεια. Γιατί κώφευε λοιπόν τόσα χρόνια η Ε.Ε.Φ;

Ο δραματικός όμως τόνος αυτής της ανακοίνωσης είναι προφανές ότι, αυτήν τη στιγμή,  μόνο σύγχυση και περαιτέρω ανασφάλεια μπορεί να δημιουργήσει στους μαθητές, όπως   εκείνο το βαρύγδουπο της Ε.Ε.Φ… «Το θέμα Γ4 όπως διατυπώθηκε είναι επιστημονικά λανθασμένο». Αυτό δεν είναι σωστό. Όταν υπάρχει λάθος αριθμητικού δεδομένου, δεν μπορούμε να χρησιμοποιούμε τέτοιες βαρύγδουπες εκφράσεις για τη δημιουργία εντυπώσεων! Πολύ περισσότερο, όταν ένα  ελάχιστο ποσοστό της κοινωνίας μας γνωρίζει Φυσική και δεν είναι σε θέση να μας κρίνει. Το συγκεκριμένο ερώτημα, πέρα από το βαθμό δυσκολίας του, θα ήταν σωστό, αν δίνονταν   μια μικρότερη τιμή της εφαπτομενικής δύναμης στη ράβδο,  ώστε αυτή, η δύναμη,  να μην μπορεί να στρέφει τη ράβδο πάνω από 180ο. Ανάλογο αποτέλεσμα θα μπορούσαμε να έχουμε,  αν αυξάναμε την τιμή της μάζας του σφαιριδίου, που είναι στερεωμένο στο κάτω μέρος της ράβδου. Αν τώρα, για παράδειγμα,  σε κάποιο ερώτημα μας έλεγαν: Τροχός κυλά, χωρίς να ολισθαίνει σε λείο πλάγιο επίπεδο… αυτό μπορούσε να χαρακτηριστεί σαν «επιστημονικά λανθασμένο»,  γιατί αυτό  δεν μπορεί να συμβεί ποτέ. Επομένως,  δεν μπορούμε να μιλάμε για επιστημονικό αλλά για αριθμητικό λάθος! Αν υπήρχε τέτοιο λάθος δεν θα μπορούσε να γίνει δεκτή καμία απάντηση!

Ύστερα απ’ αυτήν  την ανακοίνωση και τον δικαιολογημένο θόρυβο που δημιουργήθηκε,  παίρνοντας   το μπαλάκι η Κεντρική  Επιτροπή Εξετάσεων,   ακυρώνει εντελώς αδικαιολόγητα το εν λόγω ερώτημα, ενώ θα μπορούσε να δεχτεί περισσότερες της μιας απαντήσεις σαν σωστές - αυτή η ανάλυση ξεπερνά τους στόχους αυτού του κειμένου-  από τις οποίες θα ξεχώριζαν αυτοί, που είχαν τη γνώση και την κριτική ικανότητα να απαντήσουν. Με αυτήν την ισοπέδωση, δημιουργείται -και σωστά- σ’ αυτούς που απάντησαν,  το αίσθημα όχι μόνο της αδικίας αλλά και της  επιπλέον αγανάκτησης. Και φυσικά δημιουργούνται δύο αντίπαλα στρατόπεδα,  γονιών και μαθητών,  που το καθένα υπερασπίζεται τη δική του εκδοχή,  Και πάλι επιστρέφει το ίδιο ερώτημα. Πρόκειται απλά και μόνο για απλή ανικανότητα των μελών της Επιτροπής;

Και βέβαια, αν όσα γράφτηκαν για το μάθημα της Φυσικής  αποτελούσαν εξαίρεση,  τότε θα ήταν διαφορετικές οι τελικές εκτιμήσεις. Όμως και στη Βιολογία της Γενικής Παιδείας, από ότι γράφτηκε, αλλά και κυρίως στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας,  την πρώτη μέρα των εξετάσεων,   έχουμε τα ίδια. Χαρακτηριστική είναι η δήλωση της Ακαδημαϊκού κ.  Αρβελέρ  στο «Βήμα», της οποίας κείμενο δόθηκε στους μαθητές.  «Αν επέλεγα εγώ θέματα για τις εξετάσεις, δεν θα έβαζα ποτέ κείμενο της Αρβελέρ. Γράφω δύσκολα, δεν είναι για παιδιά τα κείμενα μου. Στην Γαλλία, όπου ως πρύτανης δίνω εγώ τα θέματα στα σχολεία, ποτέ δεν έδωσα τέτοια θέματα. Ουδέποτε θα έδινα εγώ τέτοιο κείμενο. Τι δίνετε εδώ στα παιδιά; Τι πράγματα είναι αυτά αναρωτήθηκε.

Τελικά είναι τυχαία όλα αυτά; Κάποιος που παρακολουθεί τις εξελίξεις στην Εκπαίδευση,  τουλάχιστον   σε βάθος δεκαπενταετίας,  θα έλεγε: Δεν είναι  καθόλου τυχαία.  Η «αποστολή» του νόμου 2525/97,  που είναι γνωστός και σαν «Νόμος  Αρσένη», βαίνει προς την ολοκλήρωσή της. Είναι ο νόμος που έδεσε με… άγκυρα τη βάρκα της Εκπαίδευσης και άφησε τους εκπαιδευτικούς, ελεύθερα, όπως και όσο μπορούσε ο καθένας, να τραβούν το κουπί. Ήταν τόσο καλά σχεδιασμένα από τη μεριά τους  όλα αυτά, ώστε γνώριζαν με απόλυτη βεβαιότητα ότι η Δημόσια   Εκπαίδευση  θα έφτανε  στο σημερινό εξευτελιστικό  επίπεδο.  Πήραν εξ άλλου και τα μέτρα τους. Βρέθηκαν οι πρόθυμοι, όπως πάντα συμβαίνει σε ανάλογες περιπτώσεις -με το αζημίωτο  φυσικά-  που  υπηρέτησαν με αφοσίωση τις επιταγές αυτού του νόμου-εκτρώματος.  Τις υπηρέτησαν  σε επίπεδο διοίκησης,  συνδικαλιστικής  υποστήριξης, προσωπικής συναλλαγής. Είχαν επίσης  την ολόπλευρη στήριξη των ΜΜΕ με τον γνωστό πλέον ρόλο σε όλους μας! Είχαν «παιδαγωγούς» πανεπιστημιακούς,  που με την υπογραφή τους, εν πλήρει γνώσει για το τι κάνουν, τους έδιναν… «παιδαγωγικό» άλλοθι. Είχαν  και αυτούς μαζί τους,  που είχαν συμφέρον από τη αμορφωσιά των νέων μας! Όλοι αυτοί μαζί κατάφεραν με όλους τους μηχανισμούς  που  διαθέτουν να κάμψουν τις δυναμικές αντιστάσεις  μαθητών, γονιών και εκπαιδευτικών.

Μπαλάκι του πιγκ-πογκ οι μαθητές!Έτσι,  μόνο από αφέλεια  ή σκοπιμότητα, θα μπορούσε να ισχυριστεί  κάποιος  ότι δεν υπάρχει γενική «πολιτική οδηγία», σχετικά με το βαθμό δυσκολίας, στο συγκεκριμένο ζήτημα των θεμάτων στις Πανελλαδικές. Τότε τι συμβαίνει; Η μόνη λογική εξήγηση, που μπορεί να δοθεί,  είναι ότι η προγραμματισμένη διαδρομή του Εκπαιδευτικού Συστήματος και της Δημόσιας Εκπαίδευσης,  όπως τη γνωρίσαμε μέχρι σήμερα, έφτασε στο τέρμα της. Ο νόμος Αρσένη υλοποίησε την αποστολή του. Το επίπεδο της Δημόσιας Εκπαίδευσης  και αυτό των μαθητών το κατέβασαν στο κατώτερο δυνατό σημείο.

Τώρα, η αγανάκτηση  της κοινωνίας  για το υπάρχον εκπαιδευτικό σύστημα  έχει κορυφωθεί. Κάτι  που,  γι αυτούς που επέβαλαν το Νόμο, είναι άκρως ωφέλιμο. Εδώ αποσκοπούν όλες τους οι ενέργειες.  Επιζητούν το επόμενο σύστημα, που έχουν στα σκαριά, να γίνει  αποδεκτό  με τις ελάχιστες δυνατές αντιδράσεις, αφού για το προηγούμενο υπάρχει γενική κατακραυγή της κοινωνίας. Τώρα,  τους είναι πολύ πιο εύκολο, ύστερα από όλη αυτήν τη διαδρομή, να δώσουν στη Δημόσια  Εκπαίδευση τη χαριστική βολή και  να την περάσουν στους ιδιώτες,  χρησιμοποιώντας τους καλλικρατικούς δήμους σαν Δούρειους Ίππους και μάλιστα με τις ελάχιστες δυνατές αντιδράσεις. Να, ένα ακόμη λαμπρόν πεδίον επιχειρηματικότητας, η ιδιωτικοποίηση της Εκπαίδευσης! Τώρα πλέον  δεν κρατούν  ούτε τα προσχήματα. Θα μας το πουν  χωρίς ενδοιασμούς:  «Οι μόνοι που θα μορφώνονται θα είναι αποκλειστικά  αυτοί που θα έχουν την οικονομική δυνατότητα. Τα παιδιά  της δικής μας τάξης. Δεν είμαστε αφελείς να ξοδεύουμε για τη μόρφωση των δικών σας παιδιών, για να μπορούν αύριο πιο εύκολα  να εγείρουν διεκδικήσεις και να μας πολεμούν, επιζητώντας μάλιστα να πάρουν τη θέση μας»!

Αυτό που βλέπουμε όλες αυτές τις μέρες, δεν είναι παρά το φινάλε της όλης… παράστασης!  Δεν δίστασαν για μια ακόμη φορά   να χρησιμοποιήσουν  τους μαθητές σαν ένα μπαλάκι του πιγκ-πογκ, με αυτούς ένθεν και ένθεν επιδέξια να κρατούν τις ρακέτες!  Βέβαια είναι αυτονόητο ότι δεν μπορεί να μένουμε άλλο παρατηρητές στην κερκίδα. Πρέπει να μπούμε, όλοι εμείς,  που την αδικία και την εκμετάλλευση καθημερινά βιώνουμε,  στον αγωνιστικό χώρο. Εκεί θα κερδηθεί ο αγώνας της μόρφωσης. Να αφήσουμε την κερκίδα του καναπέ  και να μπούμε με όλες μας τις δυνάμεις  στον αγωνιστικό χώρο.  Εκεί θα κερδηθεί ο Αγώνας!  Η ψήφος σίγουρα είναι αναγκαία αλλά από μόνη της δεν είναι ικανή!

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Ο πόνος δε μένει πια εδώ…

Σήμερα ξεκίνησες από τα χτες. Ούτε καφές, ούτε κουλούρι. Γύρισες τα μαγαζιά, φόρτωσες σακούλες και χαρτιά τον ουρανό, έτρεξες για γλυκά, ζωγράφισες κάρτες, έκοψες κορδέλες, υλικά και συνήθειες. Και σαν όλα πια πήραν μια θέση στη σκηνή, έκανες ένα βήμα πίσω.  Λεπτό πανί στο χρώμα της άμμου, φουσκωτές γιρλάντες με ασημένια στολίδια, λεπτά…

Απόψε κλείδωσε… δε θα γυρίσω

Είναι κάποιες μέρες που δεν ξημερώνουν. Κρεμιούνται από την κουπαστή, τσαλαβουτούν σε νερά, γεμίζουν λάσπες και αφήνουν πατημασιές μέχρι το αύριο. Σε προσπερνούν, νιώθεις τη στάχτη τους να σε σκεπάζει πριν καν καείς, γεμίζουν με αέρα βορινό τα μπατζάκια σου μα εσύ στέκεσαι. Από συνήθεια. Από απόγνωση. Από απορία. Ποτέ δε σου εξήγησε…

Άνθρωποι από καλό χαρμάνι…

Κάθε πρώτη του Μάη, στο πλακόστρωτο έξω από το πατρικό της γιαγιάς μου τραβούσε χειρόφρενο το αγροτικό της Τασίας. Φορτωμένο με κασόνια, διαλυμένα πλαστικά, ιμάντες από χοντρό πανί, αρώματα εξοχής και μερικές σταγόνες πετρέλαιο στο κούτελο. Μια ντουντούκα από εφημερίδα, όπερα στο κασετόφωνο και ένα κομμένο λεμόνι σε πλαστικό ποτήρι. Τα…

ΕΚΠΛΗΞΗ IX: Για 9η χρονιά οι καλλιτέχνες στο πλευρό των αστέγων

Για μια ακόμη χρονιά, η καλλιτεχνική κοινότητα συσπειρώνεται επιστρατεύοντας τη δύναμη της τέχνης προς όφελος των αστέγων της Αθήνας, μέσα από την «ΕΚΠΛΗΞΗ», την ετήσια έκθεση της εικαστικής πλατφόρμας του artAZ, η οποία υλοποιείται σε συνεργασία με την ΚΛΙΜΑΚΑ ΜΚΟ. Η μεγάλη εικαστική γιορτή, που αναδεικνύει το κοινωνικό πρόσωπο της…

Έλα να ξαπλώσεις δίπλα μου

Έλα να ξαπλώσεις δίπλα μου. Όχι, μη θυμώνεις. Δε θέλω κάτι πονηρό, δε σου ζητάω αυτό που πιστεύεις. Θέλω μόνο να ξαπλώσεις δίπλα μου και να μου κρατήσεις το χέρι, ξορκίζοντας όλους τους φόβους και τις αδυναμίες μου. Θέλω να αισθανθώ την παρουσία σου δίπλα μου να με διαβεβαιώνει πως όλα θα πάνε καλά, όταν εγώ είμαι πεπεισμένη για το…

Μια κριτική για την ταινία It

Το It, η κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου του Stephen King, μου κέντρισε το ενδιαφέρον στο να θελήσω να το παρακολουθήσω. Η ταινία περιστρέφεται γύρω από το χαρακτήρα ενός τρομακτικού κλόουν ο οποίος κυνηγάει και φοβίζει μία παρέα παιδιών. Έχοντας δει την κλασική τηλεοπτική σειρά It του 1990 με τον ανεπανάληπτο Tim Burry, θεωρώ πως…

Η γυναίκα που χαμογελούσε πάντα

Μια γυναίκα κάποτε χαμογελούσε πάντα. Όλη την ημέρα, όλες τις ώρες, όλα τα δευτερόλεπτα. Κάθε άνθρωπος που τη γνώριζε απορούσε. Πώς είναι δυνατόν, ποτέ της δεν αντιμετώπισε προβλήματα και δυσκολίες; Η φήμη της είχε διαδοθεί παντού. Ήθελαν πολλοί να μάθουν ποιο είναι αυτό το κλειδί και η κοσμοθεωρία της για την ευτυχισμένη ζωή. Ένας…

Εκδήλωση αλληλεγγύης με προβολή της μεσαίου μήκους ταινίας «Μέρες Βροχής»

Αφορμή για να στηθεί μια όμορφη εκδήλωση αλληλεγγύης θα αποτελέσει η προβολή της ταινίας μυθοπλασίας «Μέρες Βροχής» (Rainy Days) του Αλεσσάντρο Σπηλιωτόπουλου σε σενάριο Σίμου Οικονομίδη, που θα προβληθεί την Τρίτη 13 Νοεμβρίου στις 19:00 στον κινηματογράφο Studio new star art cinema στην Αθήνα. Πρόκειται για μια μεσαίου μήκους ταινία…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Η μάστιγα της Ήπιας Κατάθλιψης

Πολλοί άνθρωποι επιλέγουν, για λίγο ή μεγάλο διάστημα, να ζουν μια ήπια…

Πώς να ελέγχεις τα συναισθήματά σου

Η αλήθεια είναι ότι κανένας κοινωνικός θεσμός δεν μας έμαθε πώς να…

Για έναν καλύτερο κόσμο

Οι άνθρωποι είμαστε περίεργα πλάσματα. Και ενίοτε αψυχολόγητα. Οι…

Η αποκάλυψη του χαρακτήρα μας

Η έννοια της προσωπικότητάς μας αφορά στον τρόπο που συμπεριφερόμαστε ή…

Η γυναίκα που χαμογελούσε πάντα

Μια γυναίκα κάποτε χαμογελούσε πάντα. Όλη την ημέρα, όλες τις ώρες, όλα…

Στο δρόμο για την τελειότητα, χάσαμε την αξία...

Ώρες ώρες κάθομαι και σκέφτομαι, πόσο πιο απλά ήταν τα πράγματα κάποτε…

Back in Time

Οι 11 κορυφαίες ταινίες του Γούντι Άλεν

Ο Γούντι Άλεν έχει στο βιογραφικό του πλειάδα έργων και θεωρείται ως…

Τα video games που μας μεγάλωσαν

Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που αγαπήθηκαν στο παρελθόν είναι πάρα πολλά…

Οι κορυφαίες ατάκες του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου (ΒΙΝΤΕΟ)

Όταν φέρνουμε στο μυαλό μας ταινίες του παλιού καλού κινηματογράφου,…

Η «ψυχή» των Queen, Φρέντι Μέρκιουρι

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1946, γεννήθηκε ο πιο χαρισματικός ροκ…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή

Όταν έπεσε στο τραπέζι η πρόταση να κάνουμε ένα αφιέρωμα για τις…

Όταν ο «βασιλιάς» Έλβις Πρίσλεϊ βίωνε την αποτυχία

Λένε πως η αποτυχία είναι απαραίτητη για την ίδια την επιτυχία και…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…

Ξέρετε ποια είναι τα δύο προϊόντα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως;

Το γεγονός ότι το πετρέλαιο κατέχει την πρώτη θέση σε πωλήσεις στον…

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης