tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Τα εξαπατημένα «βύσματα»

Τα εξαπατημένα «βύσματα»

( 34 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Χάρης Περτέσης | Πέμπτη, 25.04.13 04:39
 

Τα εξαπατημένα «βύσματα»

Δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς ότι υπάρχουν γύρω μας δημόσιοι υπάλληλοι καθ’ όλα άξιοι, με φιλότιμο, που έχουν αποκτήσει τις θέσεις εργασίας τους αξιοκρατικά, τιμούν στο ακέραιο το ψωμί που τρώνε και δίνουν καθημερινά τον καλύτερό τους εαυτό προς όφελος της ελληνικής κοινωνίας που τους πληρώνει. Τυγχάνει να έχω γνωστούς, συγγενείς και φίλους που αποτελούν τέτοια λαμπρά παραδείγματα, με ομολογουμένως θαυμαστή ευσυνειδησία, και είμαι σίγουρος ότι γνωρίζετε κι εσείς ουκ ολίγους.

Τέτοιοι τίμιοι δημόσιοι υπάλληλοι θα υπάρχουν πάντα, όσο φυσικά ο δημόσιος τομέας μένει όρθιος και μπορεί να απασχολεί προσωπικό. Αυτοί οι άνθρωποι αποτελούν τις κινητήριες μηχανές των δημόσιων υπηρεσιών μας και λειτουργούν με τρόπο που καθιστά τον καθένα εξ αυτών παράδειγμα προς μίμηση. Γι’ αυτό το λόγο είναι άξιοι συγχαρητηρίων, όπως εξάλλου και οποιοσδήποτε εργαζόμενος της καθημερινότητας που ιδρώνει για να εξασφαλίσει τα προς το ζην.

Η παραπάνω εισαγωγή είναι ιδιαίτερα σημαντική, προκειμένου αφενός να μην υπάρξουν τυχόν παρεξηγήσεις (από κάποιον που με διαβάζει πρώτη φορά) ότι τσουβαλιάζω κόσμο και λέω πως όλοι είναι ίδιοι ή ότι έχω κάποιο πρόβλημα με τον δημόσιο τομέα γενικότερα, αλλά και αφετέρου επειδή υπάρχει μια εντεινόμενη πολεμική προς το πεδίο αυτό που πηγάζει φυσικά από τις μεγάλες αλλαγές που προωθούνται και αγγίζει, εσκεμμένα, την πραγματικότητα εντελώς μονοδιάστατα. Προσωπικά, σέβομαι και εκτιμώ το δημόσιο, όσο με σέβεται κι αυτό. Πιστεύω όμως ότι η συζήτηση για ορισμένα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει έχουν καταντήσει ταμπού για το μεγαλύτερο μέρος του πολιτικού προσωπικού της χώρας και κρύβονται κάτω από το χαλάκι σαν να μην υπάρχουν, σαν να μην υπήρξαν ποτέ, ή σαν να μην πρέπει να μιλάμε γι' αυτά δυνατά και μας ακούσουν.

Είναι λογικό εν μέρει κάτι τέτοιο διότι αυτές οι κουβέντες δεν είναι αρεστές και συχνά έχουν πολιτικό κόστος. Αναγνωρίζω φυσικά ότι κάποιοι τα έλεγαν και εξακολουθούν να τα λένε με θάρρος, αδιαφορώντας αν τα λόγια τους θίγουν ατομικά ή συντεχνιακά συμφέροντα, ωστόσο είναι πολύ λίγοι, ενώ ορισμένοι εξ αυτών φτάνουν δυστυχώς και στο άλλο άκρο: της ολοκληρωτικής απαξίωσης και δαιμονοποίησης όλων ανεξαιρέτως εξαιτίας λανθασμένης αξιολόγησης της κατάστασης ή επειδή στηρίζουν περισσότερο απ' όσο θα έπρεπε την κυρίαρχη πολιτική της εποχής που προσβλέπει στον συνεχή περιορισμό του δημοσίου τομέα προς όφελος ιδιωτών και επιχειρήσεων.

Όπως και να 'χει, το ζήτημα που τίθεται εδώ είναι ότι πίσω από τους εξαιρετικούς δημοσίους υπαλλήλους που προανέφερα, κρύβονται ένα σωρό άλλοι οι οποίοι έχουν αποκτήσει τις δημόσιες θέσεις τους εκμεταλλευόμενοι το πελατειακό κράτος που έχει διαμορφωθεί στη χώρα μας όλα αυτά τα χρόνια και την κατατρώει απ’ άκρη σ’ άκρη. Αναφέρομαι σε έναν σεβαστο αριθμό δημοσίων υπαλλήλων, που αμείβονται σήμερα από το δημόσιο αποκλειστικά και μόνο λόγω της σχέσης τους με μερίδα του πολιτικού προσωπικού της χώρας, το οποίο αρέσκεται σε αθρόες τοποθετήσεις για να εξασφαλίζει συνεχώς τα πολύτιμα ψηφαλάκια που χαρίζουν θέσεις εξουσίας.

Πρόκειται για μια σχέση καθαρής ομηρίας και εκβιασμού, που νοθεύει το εκλογικό αποτέλεσμα και στερεί από άλλους συνανθρώπους μας τις θέσεις που θα μπορούσαν να έχουν λάβει λόγω των τυπικών προσόντων που διαθέτουν. Κι αυτό διότι για καθεμιά τέτοια τοποθέτηση ανθρώπου χωρίς τα απαιτούμενα προσόντα, μένει εκτός ένας άλλος που τα διαθέτει. Είναι αυτονόητο.

Βέβαια, το καθεστώς αυτό της ομηρίας και του εκβιασμού δεν επηρεάζει αρνητικά μόνο τον πολίτη, αλλά και τον ίδιο τον πολιτικό, όταν αυτός φυσικά δεν εξυπηρετείται από την εν λόγω κατάσταση αλλά, αντίθετα, θέλει και προσπαθεί να προσφέρει με έντιμα μέσα στον τόπο του. Διότι όπως υπάρχουν καλοί δημόσιοι υπάλληλοι, άλλο τόσο υπάρχουν και εντιμότατοι πολιτικοί, οι οποίοι όμως δυσκολεύονται ή αδυνατούν να σταθούν μέσα στο στρεβλό σκηνικό της ρουσφετοκρατίας και της ημετεροκρατίαςΓια τους λόγους αυτούς, είναι επιβεβλημένο να υπάρξει άμεσα αλλαγή νοοτροπίας από την κορυφή μέχρι τη βάση της ελληνικής κοινωνίας και ακολούθως να δοθεί τέλος στο καθεστώς της εύνοιας και της νοθείας

Οι αξιοκρατικές διαδικασίες θα έπρεπε εδώ και πολλά χρόνια να ήταν μια δεδομένη κατάσταση (αντί του πελατειακού κράτους), καθώς τονώνουν την εμπιστοσύνη του πολίτη, ελαχιστοποιούν την καχυποψία του και αποτελούν πάνω απ' όλα εχέγγυο και ασπίδα για τη Δημοκρατία. Ταυτόχρονα, οι άνθρωποι είναι απαραίτητο να διαπαιδαγωγηθούν στη βάση των αρχών της δικαιοσύνης και της αλληλεγγύης, όχι της εξαπάτησης, της κουτοπονηριάς και της επαγγελματικής-κοινωνικής ανέλιξης με πλάγιους τρόπους και ανέντιμα μέσα, εις βάρος του κοινωνικού συνόλου. Κι αν όλα τα παραπάνω φαντάζουν σε ορισμένους «ρομαντικά», αυτό συμβαίνει εξαιτίας της πολιτικής διαφθοράς και του μεγέθους της σήψης της ελληνικής κοινωνίας, όχι για άλλο λόγο. Κάτι, ωστόσο, που μπορεί εύκολα και γρήγορα να αλλάξει εφ' όσον υπάρξει βούληση.

Η ωμή πραγματικότητα

Αυτή τη στιγμή κυκλοφορούν στο δημόσιο δύο τύποι ευνοημένων υπαλλήλων κατά κύριο λόγο. Στην πρώτη κατηγορία εντάσσονται άτομα που, έχοντας «μπάρμπα στην Κορώνη», κατάφεραν να καπαρώσουν μια πολύ καλή και υψηλόβαθμη δημόσια θέση (παρά τα ελάχιστα προσόντα τους) και να πληρώνονται χωρίς να δουλεύουν ή παρέχοντας κάποιες βασικές υπηρεσίες, οι οποίες ωστόσο δεν δικαιολογούν σε καμία περίπτωση τα χρήματα που λαμβάνουν. Πρόκειται για ανθρώπους που έχουν την καρέκλα τους στις περισσότερες περιπτώσεις εξασφαλισμένη και μάλλον δύσκολα θα επηρεαστούν από τις αλλαγές που προωθούνται. Στην παρούσα φάση τουλάχιστον και για όσο το σύστημα εξουσίας στην Ελλάδα βρίσκεται θεμελιωμένο στο πελατειακό κράτος.

Στον αντίποδα, έχουμε δημοσίους υπαλλήλους που κατά την περίοδο των παχέων αγελάδων χάρισαν απλόχερα την ψήφο τους σε ένα από τα δυο μεγάλα κόμματα (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ) και κούνησαν με ενθουσιασμό σημαιάκια στις πλατείες, λαμβάνοντας ως αντάλλαγμα μια μόνιμη θέση στο δημόσιο, η οποία τους εξασφάλισε έναν σίγουρο μισθό, έναν γαλήνιο εργασιακό βίο και μια αξιοπρεπή ζωή. Σε αυτή την κατηγορία περιλαμβάνονται άτομα που διανύουν μια ιδιαιτέρως επίφοβη περίοδο, κατά την οποία η θέση τους τρίζει επικίνδυνα και το μέλλον τους μοιάζει αβέβαιο. Πρόκειται για ανθρώπους που, ανεξαρτήτως προσόντων, έχουν θέσει ήδη σοβαρή υποψηφιότητα για έξοδο από τον εργασιακό παράδεισο του δημοσίου και το επαγγελματικό τους αύριο προδιαγράφεται ζοφερό. Δεν αναφέρομαι στην πλειοψηφία τους, αλλά τουλάχιστον σε ένα μέρος εξ αυτών (ίσως λίγοι, ίσως περισσότεροι), οι οποίοι περιέπεσαν σε δυσμένεια ή περισσεύουν εξαιτίας διαφόρων εξωγενών παραγόντων κι έτσι εκτοπίζονται από το κομματικό σύστημα για να αντικατασταθούν με νέο στρατευμένο προσωπικό (Αθάνατη Ελλάδα!). Δυστυχώς, είναι συνήθως εκείνοι που βγάζουν όλη τη δουλειά στις υπηρεσίες τους, αλλά έχουν και τις λιγότερες διασυνδέσεις.

Τη δεύτερη αυτή κατηγορία απαρτίζουν άτομα που σαφέστατα εξαπατήθηκαν από τα κόμματα και διαιρούνται σε δυο υποκατηγορίες. Από τη μια πλευρά υπάρχουν άνθρωποι της διπλανής πόρτας, που πίστεψαν τις υποσχέσεις για τη σίγουρη θέση του δημοσίου, βλάπτοντας σοβαρά τη χώρα με την ψήφο τους, χωρίς να νοιάζονται στιγμή για τα προβλήματα των συνανθρώπων τους και έχοντας ως μόνο κριτήριο το συμφέρον τους. Έκλεισαν τα μάτια σε όλα τα παράλογα που έβλεπαν τριγύρω και με την αδιαφορία τους προσέθεσαν το πολύτιμο λιθαράκι τους για να συρθούν γενιές ολόκληρες στην ανυπαρξία και την εξαθλίωση. Εξαιτίας της αφέλειας ή της κουτοπονηριάς τους, κέρδισαν επάξια τον τίτλο του «συνενόχου» στο έγκλημα που συντελείται από τις κυβερνήσεις των τελευταίων ετών και τώρα χτυπούν το κεφάλι τους στον τοίχο, ζώντας υπό το καθεστώς της ανασφάλειας λόγω της κρίσης και των μεταρρυθμίσεων που ήδη νοιώθουν να τους απειλούν.

Από την άλλη πλευρά, σε αυτή τη δεύτερη κατηγορία ανήκουν σε μεγάλο βαθμό άνθρωποι που η ανάγκη τους οδήγησε στην εύκολη λύση. Δεν ήξεραν, δεν φαντάζονταν, δεν μπορούσαν να κάνουν και αλλιώς. Είμαι βέβαιος ότι αυτοί οι άνθρωποι αποτελούν και την πλειοψηφία. Επειδή ακριβώς το σύστημα της πελατοκρατίας βασίζεται στον εκβιασμό και στην εξαπάτηση, είναι επόμενο να υπάρχουν τέτοια φαινόμενα. Αυτούς δεν μπορείς να τους κατηγορήσεις για κάτι που ήταν αναγκασμένοι να κάνουν, αλλά μπορείς να τους προσάψεις ότι συνεχίζουν να το κάνουν ακόμα και τώρα (όσοι το κάνουν). Διότι πλέον ξέρουν.

Κάποιοι δυστυχώς, σκεπτόμενοι πονηρά, νομίζουν ότι δεν θα τους πάρει η… μπάλα. Εξακολουθούν να πιστεύουν τους δήθεν «ευεργέτες» τους και θεωρούν, οι ανυποψίαστοι, πως θα τη γλιτώσουν. Κούνια που τους κούναγε! Το «ξεσκαρτάρισμα» που θα λάβει χώρα το επόμενο διάστημα δεν θα έχει προηγούμενο και λογική. Κανείς δεν μπορεί να είναι βέβαιος ότι η επόμενη μέρα των μεταρρυθμίσεων θα είναι ίδια με την προηγούμενη. Ακόμη κι αν διατηρηθούν οι περισσότερες θέσεις εργασίας, οι απολαβές και τα προνόμια του χθες θα είναι αργά ή γρήγορα παρελθόν για την πλειοψηφία. Εξάλλου, η πρόθεση που υπάρχει είναι να ενσωματώνονται σιγά-σιγά στο δημόσιο ολοένα περισσότεροι ιδιώτες εργολάβοι, που θα απορροφούν εργαζομένους με πολύ χαμηλότερους μισθούς. Και για όσους προτρέξουν να πανηγυρίσουν, δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος ότι έτσι θα δοθεί τέλος στο ρουσφέτι. Ακριβώς το αντίθετο. 

Σε κάθε περίπτωση, την επόμενη μέρα οι πραγματικά εξασφαλισμένοι του δημοσίου θα είναι λίγοι και εκλεκτοί. Διότι οι υπόλοιποι θα είναι πλέον αναλώσιμοι και υπό ένα αναδιαμορφωμένο καθεστώς ομηρίας, όπου το γενικό κουμάντο θα έχουν οι εταιρείες, που θα συνάπτουν πλουσιοπάροχες συμβάσεις με το κράτος. Κι αν κάποιοι θεωρούν ότι έτσι το κόστος για το δημόσιο θα είναι μικρότερο, εγώ υποπτεύομαι και πάλι το ακριβώς αντίθετο. Ίδωμεν...

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

James Dean, ο αιώνιος έφηβος του σινεμά

Ο James Dean σκοτώθηκε σε δυστύχημα σε ηλικία μόλις 24 ετών, στο απόγειο της δόξας του, δημιουργώντας έναν μύθο γύρω από το όνομά του, ο οποίος παραμένει ακόμα και σήμερα το διαχρονικό πρότυπο αμφισβήτησης και εφηβικής τόλμης στο παγκόσμιο σινεμά. Συμβολίζει εκείνο τον αποξενωμένο έφηβο, ο οποίος στην κρίσιμη ηλικία που βιώνει, προσπαθεί…

«Το κυνήγι της χαμένης Ευτυχίας» - Διαδραστικό θεατρικό δρώμενο εν κινήσει

Ένα πρωτότυπο θεατρικό δρώμενο παρουσιάζουν η αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία θεάτρου «ΔΙΑΘΕΣΗ ΤΕΧΝΗΣ» και η «VC» στο VARIBOBI CLUB, υπό την αιγίδα του ομίλου για την UNESCO Πειραιώς και Νήσων. «Το κυνήγι της χαμένης Ευτυχίας» του Χάρη Γεωργιάδη είναι ένα διαδραστικό θεατρικό δρώμενο στο οποίο οι θεατές γίνονται… δράστες! Περπατώντας…

Orson Welles, η ιδιοφυΐα της μεγάλης οθόνης

Έπεισε όλο το έθνος της Αμερικής πως έχουν καταλάβει τη χώρα εξωγήινοι και παρέμεινε μία αστείρευτη ευφυΐα μέχρι το τέλος της ζωής του. Ο Orson Welles παραμένει μία ιδιοφυΐα της μεγάλης οθόνης, ένας καλλιτέχνης με αστείρευτη έμπνευση που κατάφερε να συνδυάσει τη ριζοσπαστική σκηνοθεσία και την πρωτότυπη πλοκή. Η αστείρευτη…

Οι 5 κορυφαίοι χαρακτήρες ελληνικών σειρών όλων των εποχών

Οι ελληνικές σειρές μας χάρισαν μερικούς αξεπέραστους πρωταγωνιστές, οι οποίοι με τις ατάκες, την τρέλα και τον χαρακτήρα τους, έμειναν άφθαρτοι και διαχρονικοί. Ας δούμε τους πέντε από τους πιο διαχρονικούς ήρωες της μικρής οθόνης. Λάζαρος (Είσαι το ταίρι μου): Ο Λάζαρος είναι ο «φευγάτος» τύπος της διπλανής πόρτας, εκείνος που ζει…

Η Ρένα του θεάτρου, του κινηματογράφου, της τηλεόρασης

Η Ρένα του θεάτρου, του κινηματογράφου, της τηλεόρασης. Η Ρένα με το πηγαίο της χιούμορ, την έξυπνη ατάκα και την ατολμία της, πόσες φορές άραγε να μας χάρισε το γέλιο όταν όλα γύρω μας ήθελαν να μας κάνουν να κλαίμε; Η Ρένα που δε δίσταζε σε τίποτα, που εξέφραζε ακριβώς αυτό που αισθανόταν, δίχως να υποκύπτει στις παγίδες του κοινωνικού…

Παρατηρώντας την «Κραυγή» του Έντβαρντ Μουνκ

Η τέχνη είναι το σπουδαιότερο μέσο που έχει ένας άνθρωπος προκειμένου να εκφράσει όλα αυτά που κρύβει στον εσωτερικό του κόσμο. Η τέχνη μας χάρισε μερικούς ανεπανάληπτους πίνακες οι οποίοι συγκίνησαν και θα συγκινούν εσαεί τους φιλότεχνους. Η Κραυγή, ο υπέροχος πίνακας του Νορβηγού Έντβαρντ Μουνκ, ανήκει στα σπουδαιότερα έργα τέχνης όλων…

«Η ψυχή του ανθρώπου δεν γερνάει, μένει πάντα παιδική…» - Συνέντευξη με τις συγγραφείς του βιβλίου «Το Κάστρο των Παραμυθιών»

Μια νότα αισιοδοξίας και χαράς έρχεται να σκορπίσει στη μουντή καθημερινότητά μας «Το Κάστρο των Παραμυθιών», ένας συλλογικός τόμος με δέκα εικονογραφημένες ιστορίες, οι οποίες είναι εμπνευσμένες από θρύλους διαφόρων περιοχών της Ελλάδας. Το ιδιαιτέρως πρωτότυπο βιβλίο απευθύνεται σε όλες τις ηλικίες και αποτελεί προϊόν της συνεργασίας…

Ομαδική έκθεση: «Έργα που αναδεικνύουν το ύφασμα του καναπέ»

Μια ξεχωριστή έκθεση, με «έργα που αναδεικνύουν το ύφασμα του καναπέ», θα εγκαινιάσει την Πέμπτη 28 Μαρτίου και ώρα 20:00 ο χώρος τέχνης «9 ΕΝΝΕΑ». Σύμφωνα με το βιβλίο «Η Ελληνική Τέχνη από το Α έως το Ω», οι σκληροπυρηνικοί του εικαστικού κόσμου δεν εγκρίνουν τα «έργα τα οποία, αντί να προβληματίζουν τον θεατή, αναδεικνύουν το ύφασμα…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Αυτοί που σε πλήγωσαν

Το χειρότερο ποιο είναι, ξέρεις; Να νιώθεις κενός. Να μη νιώθεις ούτε…

Εκείνος που κακοποιεί ένα ζώο βρίσκεται ένα στάδιο πριν ξεκινήσει να κακοποιεί έναν άνθρωπο

Ακούμε πολλές φορές ανθρώπους να οργίζονται κάθε φορά που γίνεται νύξη…

Κάνε την ψυχή σου καράβι

Θα νιώσεις πολλές φορές καράβια να βουλιάζουν μέσα σου. Μην τα αφήσεις.…

Όχι στο αυτομαστίγωμα

Σε κάποιες περιστάσεις στη ζωή μας στην προσπάθειά μας να κάνουμε…

Η τέχνη του πηλού

Παρόλο που οι άνθρωποι κατανοούν την ανάγκη για  αλλαγή, αναστατώνονται…

Back in Time

Οι 11 κορυφαίες ταινίες του Γούντι Άλεν

Ο Γούντι Άλεν έχει στο βιογραφικό του πλειάδα έργων και θεωρείται ως…

Θεόφιλος Καΐρης, ο φιλόσοφος της νεότερης Ελλάδας που ξεπέρασε τα εσκαμμένα

Ο Θεόφιλος Καΐρης, ακολούθησε την μοίρα όλων των μεγάλων διανοητών,…

Τα video games που μας μεγάλωσαν

Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που αγαπήθηκαν στο παρελθόν είναι πάρα πολλά…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Οι κορυφαίες ατάκες του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου (ΒΙΝΤΕΟ)

Όταν φέρνουμε στο μυαλό μας ταινίες του παλιού καλού κινηματογράφου,…

10 ταινίες και ο λόγος που άλλαξαν τη ζωή μου

1. Όσα παίρνει ο άνεμος Για την ανεπανάληπτη φράση της Katie Scarlett…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης