tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Μια μέρα στη δουλειά, μια μέρα στην κόλαση

Μια μέρα στη δουλειά, μια μέρα στην κόλαση

( 12 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Βασιλική Αραμπατζή | Παρασκευή, 26.07.19 00:16
 

Μια μέρα στη δουλειά, μια μέρα στην κόλαση

Προ ολίγων ημερών ενημερώθηκα από μια φίλη για ένα περιστατικό που συνέβη στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στη Θεσσαλονίκη, το οποίο με θύμωσε και με προβλημάτισε ιδιαιτέρως.

Μία κοπέλα, 20 ετών (βλέπε Χ.), η οποία πρόσφατα πήρε το πτυχίο της ως νηπιαγωγός, ξεκίνησε την επαγγελματική της σταδιοδρομία εργαζόμενη, για το διάστημα του ενός μήνα (ουδέν σχόλιο!) σε ένα ιδιωτικό σχολείο (Παιδικός Σταθμός/ Νηπιαγωγείο/ Δημοτικό σχολείο). Το σχολείο βρίσκεται σε μια περιοχή της Θεσσαλονίκης και διευθυντής είναι ένας (φαινομενικά) καταξιωμένος εκπαιδευτικός, ο οποίος ασχολείται και με την συγγραφή βιβλίων (βλέπε Κ.). (Θα ήθελα πάρα πολύ να αναφερθώ σε ονόματα και διευθύνσεις αλλά όπως καταλαβαίνετε κωλύομαι!).

Από τις πρώτες κιόλας μέρες εργασίας της στον συγκεκριμένο χώρο δέχτηκε ουκ ολίγες φορές προσβολές και απαξίωση από τον "κύριο" που ανέφερα παραπάνω. Ωστόσο μια βδομάδα πριν την λήξη της σύμβασης της έλαβε χώρα το εξής περιστατικό:

Μια μητέρα ανέφερε στη Χ. πως από την επόμενη μέρα θα έπρεπε να συνοδεύει στο νηπιαγωγείο με το λεωφορείο και το δικό της παιδί, ωστόσο θα τηλεφωνούσε η ίδια στον διευθυντή για να τον ενημερώσει. Την άλλη μέρα όταν έφτασε στο νηπιαγωγείο η Χ. μαζί με αυτό το παιδί ήρθε αντιμέτωπη με μια συμπεριφορά που μόνο καταδικαστέα μπορεί να είναι. Για να προλάβω τον αντίλογο, θεωρώ πως και η ίδια η Χ., ανεξάρτητα από το τι θα έπραττε η μητέρα, θα έπρεπε να είχε ενημερώσει τον διευθυντή, ωστόσο η ακόλουθη συμπεριφορά δεν μπορεί να δικαιολογηθεί για κανέναν απολύτως λόγο. Ο Κ. έγινε έξαλλος όταν είδε την Χ. να συνοδεύει το παιδί, καθώς δεν είχε ενημερωθεί από την μητέρα και ακολούθησε ένα παραλήρημα εναντίον της Χ. με προσβλητικές εκφράσεις όπως "είσαι άχρηστη", "είσαι ένα μηδενικό", "είσαι τελείως ανίκανη", "φύγε από μπροστά μου, δεν θέλω να σε βλέπω στα μάτια μου", κτλ. και στη συνέχεια της έκλεισε την πόρτα του γραφείου στα μούτρα με αποτέλεσμα να την χτυπήσει η πόρτα στο κεφάλι. Η Χ. αφού συνήλθε από το πρώτο σοκ άνοιξε την πόρτα και μιλώντας του στον πληθυντικό του ζήτησε το λόγο αυτής της συμπεριφοράς. Ο Κ. συνέχισε την ίδια προκλητική συμπεριφορά και όταν πια η Χ. του είπε ότι παραιτείται και γύρισε να φύγει, εκείνος έτρεξε πίσω της, την έφτυσε, την εξύβρισε και έκανε κίνηση να την χτυπήσει, μέχρι που η Χ. έφυγε κλαίγοντας από τον χώρο. Το δε τραγικό αυτό περιστατικό συνέβη μπροστά σε έναν γονέα, ο οποίος παρέμεινε αμέτοχος καθ’ όλη την διάρκεια.

Μου είναι αδύνατο να δεχτώ ότι ο άνθρωπος αυτός είναι εκπαιδευτικός. Μου είναι αδύνατο να δεχτώ ότι τόσοι γονείς, μέσα στην άγνοιά τους, του εμπιστεύονται τα παιδιά τους. Μου είναι αδύνατο να δεχτώ ότι αυτός ο άνθρωπος αντιπροσωπεύει ένα μοντέλο διαπαιδαγώγησης που προάγει τις ηθικές αξίες όπως η υπομονή, η δικαιοσύνη και ο σεβασμός προς τους άλλους. Μου είναι αδύνατο να δεχτώ ότι υπήρχε μάρτυρας και δεν αντέδρασε. Μου είναι αδύνατο να δεχτώ και να ανεχτώ μια τέτοιου είδους συμπεριφορά απ' όπου και αν προέρχεται.

Αυτή λοιπόν ήταν η πρώτη επαγγελματική εμπειρία μιας νέας κοπέλας που αγωνίζεται να σταθεί στα πόδια της και να κυνηγήσει τα όνειρά της στην Ελλάδα της κρίσης. Δυστυχώς όμως δεν ήταν και δεν θα είναι η μόνη περίπτωση κακοποίησης (mobbing) στον εργασιακό χώρο. Συνεχώς ακούμε για τέτοιου είδους κρούσματα και θα συνεχίσουμε να ακούμε αν δεν αντιδρούμε. Ο κάθε διευθυντής και ο κάθε εργοδότης γενικότερα θα εξακολουθήσει, υπό την ψευδαίσθηση μια κάποιας ισχύος και την πεποίθηση πως ο εργαζόμενος είναι αδύναμος, διότι έχει ανάγκη την δουλειά, να φέρεται κατ’ αυτόν τον τρόπο και να κακοποιεί είτε σωματικά είτε ψυχολογικά τους υπαλλήλους του.

Μέχρι στιγμής δεν γνωρίζω το πώς κινήθηκε στην συγκεκριμένη περίπτωση η κοπέλα, ελπίζω ωστόσο να κινηθεί νομικά και να διεκδικήσει το δίκιο της. Το ίδιο εύχομαι και προσμένω να κάνει οποιοσδήποτε βρεθεί σε αυτήν την θέση, διότι δεν πρέπει να ανεχόμαστε ποτέ και να αφήνουμε ατιμώρητες τέτοιου είδους συμπεριφορές.

Είτε είσαι θύμα, είτε μάρτυρας ΜΠΟΡΕΙΣ! ΑΝΤΕΔΡΑΣΕ! ΜΙΛΑ!

Αρμόδιοι φορείς:
15512 - γραμμή καταγγελιών/επιθεώρηση εργασίας

* Η συντάκτρια του άρθρου, Βασιλική Αραμπατζή, είναι αναγνώστρια του tempo.gr.

Σημείωση: Το tempo.gr δημοσιεύει όλα τα κείμενα και τις καταγγελίες των αναγνωστών του που βρίσκονται σε κόσμια πλαίσια, χωρίς καμιά λογοκρισία, ωστόσο δεν φέρει ευθύνη για ενδεχόμενες ανακρίβειες. Την αποκλειστική ευθύνη φέρει ο γράφων. Σε περίπτωση που επιθυμείτε κι εσείς να δημοσιευθεί κάποιο άρθρο σας, μπορείτε το αποστείλετε στην ηλεκτρονική διεύθυνση info@tempo.gr. Διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες εδώ.

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Η σημασία της αρχής και του τέλους στο λογοτεχνικό βιβλίο

Ο θεματικός πυρήνας ενός λογοτεχνικού βιβλίου, ή, με άλλα λόγια, η πλοκή, οι ήρωες, ο χώρος και ο χρόνος, ξεκινούν από μια βάση, την αρχή, κατόπιν διανύουν μια ανοδική, και, συνάμα, δύσκολη πορεία, τη μέση, και, έπειτα από αρκετό κόπο και μόχθο, καταλήγουν σε μια υψηλή κορυφή, το τέλος, όπου από εκεί μπορούμε να ατενίσουμε όλα όσα μας…

Αντρέι Ταρκόφσκι, ο ποιητής της εικόνας που «μιλούσε» με τη σιωπή

Ο Αντρέι Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι (1932-1986) αποτελεί έναν από τους κορυφαίους εκπροσώπους του ρωσικού κινηματογράφου και τον σημαντικότερο ίσως Ρώσο σκηνοθέτη μετά τον Σεργκέι Αϊζενστάιν, ο οποίος υπήρξε μια από τις βασικές επιρροές του. Το έργο του βέβαια δεν είναι τόσο πλούσιο σε ποσότητα, αφού σε 23 χρόνια γύρισε μόλις επτά ταινίες…

«Για κάτι λάθη και κάτι πάθη - #ΤοΒιβλ1ο» από τη Σπυριδούλα Κούτρα

Μόλις κυκλοφόρησε σε συλλεκτική έκδοση και περιορισμένο αριθμό αντιτύπων το βιβλίο «Για κάτι λάθη και κάτι πάθη - #ΤοΒιβλ1ο» της Σπυριδούλας Κούτρα. Η συγγραφέας γράφει για δύο ζωές. Αυτή που ξεκινάει με το πρώτο σου κλάμα και αυτή τη δεύτερη επιλεγμένη, κατακτημένη, ξαναχτισμένη με πείσμα ζωή που δομείται αποκλειστικά από σένα και…

Δωρεάν προβολή online της ταινίας «Μέρες Βροχής» του Αλεσσάντρο Σπηλιωτόπουλου

Την ταινία «Μέρες Βροχής - Rainy Days» του Αλεσσάντρο Σπηλιωτόπουλου διαθέτουν δωρεάν για online προβολή οι συντελεστές της, προσπαθώντας έτσι να συμβάλλουν στην ψυχαγωγία όλων εμάς που βιώνουμε τον αναγκαστικό εγκλεισμό στο σπίτι λόγω του κορωνοϊού. Πρόκειται για μια ταινία η οποία προωθήθηκε όλο αυτό το διάστημα μέσω διάφορων…

Η απουσία σου

Έβρεχε. Παράξενη κοπέλα, το δέρμα της χλωμό, με έντονα μάτια, έμοιαζε σαν τη βροχή που έπεφτε στο παράθυρό της. Οι αστραπές που έριχνε έμοιαζαν με τα μάτια της, που φεγγοβολούσαν μέσα στο σκοτάδι. Τα κόκκινα μάγουλά της που έκαιγαν από έρωτα, είχαν χλομιάσει, είχε νιώσει άδεια. Η καρδιά όταν αδειάζει, μοιάζει με κίτρινο κερί που σβήνει.…

Επίλογοι

Τα πρώτα καρβέλια φεύγουν για το μοναστήρι μέσα σε ψάθινα καλάθια. Τα πρώτα χρόνια φορτώνονταν στον Ηρακλή, το μοναδικό μουλάρι του χωριού. Καθώς φτιάχτηκε ο δρόμος για την πόλη, ανέλαβε τη δουλειά το φορτηγάκι. Παρόλα αυτά ο Ηρακλής συνέχιζε το ίδιο δρομολόγιο κάθε πρωί μέχρι τη μονή και πάλι πίσω στην πλατεία. Μια παγερή μέρα, κάποιος…

Αυτή τη μόνη λέξη

Με τον Μάνο γνωρίζονταν από παιδιά. Στην ίδια στενή γειτονιά, σπίτια διπλανά. Όταν πέθανε ο κυρ Απόστολος και άδειασε το χαμηλό σπίτι στα δεξιά, είχε ευχηθεί η Μυρτώ να ερχόταν μια μεγάλη οικογένεια. Σαν πέρασε ο χειμώνας και πήρε ο ήλιος τον ανήφορο, τα παράθυρα στη Μενάνδρου 14 άνοιξαν διάπλατα. Το τραπεζάκι της βεράντας στόλιζε πλέον…

Ταξιδεύοντας…

(για τον Λευτέρη… που πάντα θα αξίζει το όνομά του) Κλείνοντας την πόρτα πίσω εκείνο το βράδυ, ένιωσε το κάθε βήμα του να σκάβει σαν γηραιός τυφλοπόντικας μια στοά μέχρι το υπόγειο. Χαμογέλασε στη σκέψη. Δεν είχε υπόγειο. Κακοτεχνίες. Αυτά πλήρωνε τώρα. Γιατί  έρχονται στιγμές που θέλεις να πετάξεις μέσα ένα χαλί, μια κουζίνα με καμένο…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Μια προσωπική άποψη για τον πόνο

Τίτλος τραγουδιού: "A pena" (μετάφραση «ο πόνος») Μια προσωπική άποψη…

Ο Χίτσκοκ καθαιρείται

Τα οξυμμένα πνεύματα και η γενικότερη ανάφλεξη της αμερικανικής…

Οι αναμνήσεις των συναισθημάτων μου...

Η μνήμη είναι σαν μία λίμνη αναμνήσεων. Άλλες τις ψαρεύουμε -όταν…

Ο χρόνος αδέκαστος και αμείλικτος κριτής

Ο χρόνος άπαντα τοίσιν ύστερον φράσει. Λάλος γαρ ούτος ουκ ερωτώσιν…

Εμπειρίες ψυχικής δύναμης

Είναι βράδυ και κάθομαι στο παρκαρισμένο σβηστό αμάξι μου, στη θέση του…

Η σημασία της αρχής και του τέλους στο λογοτεχνικό βιβλίο

Ο θεματικός πυρήνας ενός λογοτεχνικού βιβλίου, ή, με άλλα λόγια, η…

Back in Time

Οι 10 ταινίες με το πιο ανατρεπτικό φινάλε

Δέκα αξέχαστες κινηματογραφικές ταινίες, που το τέλος τους έχει…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή

Όταν έπεσε στο τραπέζι η πρόταση να κάνουμε ένα αφιέρωμα για τις…

Η «ψυχή» των Queen, Φρέντι Μέρκιουρι

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1946, γεννήθηκε ο πιο χαρισματικός ροκ…

«Ο γέρος και η θάλασσα» του Χέμινγουεϊ σε ένα εντυπωσιακό animation φιλμ

Βασισμένη στη πασίγνωστη νουβέλα του Έρνεστ Χέμινγουεϊ «Ο γέρος και η…

Γεώργιος Παπανικολάου, ένας σπουδαίος Έλληνας

Πώς μπορείς να μείνεις αδιάφορη απέναντι σε έναν άνθρωπο που…

10 ταινίες και ο λόγος που άλλαξαν τη ζωή μου

1. Όσα παίρνει ο άνεμος Για την ανεπανάληπτη φράση της Katie Scarlett…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης