Μαξ Κέιντι, ο αήττητος κακός της μεγάλης οθόνης
Ο Μαξ Κέιντι βγάζει για λίγο το πρόσωπό του, ώστε να κοιτάξει για λίγα λεπτά ακόμα τον δικηγόρο Σαμ Μπόουντεν. Εξαιτίας του καταδικάστηκε, οπότε το ατελείωτο μίσος του για εκείνον, γίνεται το κίνητρο ώστε να παραμείνει έστω και για λίγα λεπτά ζωντανός. Μέχρι η πίεση του νερού να τον βυθίσει για να οδηγηθεί σε έναν αναπόφευκτο πνιγμό.
Έχοντας επιδοθεί σε γλωσσολαλιά, όπως την εποχή των Αποστόλων, αφήνεται σε έναν υγρό και ασφυκτικό θάνατο.
Μέσα στη φυλακή μεταμορφώνεται σε μια ασταμάτητη δύναμη εκδίκησης, με μοναδικό σκοπό, μετά την αποφυλάκισή του, να εκδικηθεί τον συνήγορό του. Ο λόγος είναι πως ο συνήγορος απέκρυψε μία έκθεση η οποία θα μπορούσε να λειτουργήσει υποστηρικτικά απέναντι στον ίδιο που καταδικάστηκε για τον βιασμό μίας ανήλικης.
Το Ακρωτήρι του Φόβου και στις δύο κινηματογραφικές του εκδοχές είναι μία άρτια κινηματογραφική παραγωγή. Ο Σκορτσέζε κλονίζει τον μύθο που θέλει τα ριμέικ κλασικών ταινιών να καταλήγουν αποτυχίες και το 1991 γυρίζει ξανά την κλασική ταινία του 1962.
Ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο, ο οποίος είναι ιδανικός στο να υποδύεται κακούς τύπους, προσφέρει μία αριστουργηματική ερμηνεία. Ο ρόλος του Κέιντι στην αρχική του μορφή είχε αποδοθεί εξαιρετικά και από τον εκπληκτικό Ρόμπερτ Μίτσαμ, το κακό παιδί των φιλμ νουάρ.
Ο Σκορτσέζε διαφοροποιεί τον αρχικό Κέιντι και ο Ντε Νίρο γίνεται, πραγματικά, η προσωποποίηση του Κακού: ασταμάτητος στην τέλεση αξιόποινων πράξεων, αφυδατωμένος από κάθε ανθρώπινο συναίσθημα, οίκτο ή συμπόνοια. Ο Μίτσαμ ήταν πιο αργός και σίγουρα όχι διαβολικός σε αυτό τον υπερβολικό βαθμό.
Το Ακρωτήρι του Φόβου είναι η ευκαιρία να δεις την υποκριτική πλαστικότητα και ευφυία του Ρόμπερτ Ντε Νίρο, του οποίου η ικανότητα να παίζει τα κακά παιδιά δεν απογοητεύει ποτέ.
Από τις δύο ταινίες αυτές πέρασαν μεγαθήρια της υποκριτικής τέχνης. Εκτός από τον Ρόμπερτ Μίτσαμ που κάνει μία μικρή επανεμφάνιση και στο ριμέικ, έπαιξαν ο σπουδαίος Γκρέγκορι Πεκ και η εξαιρετική Τζέσικα Λανγκ.
Τρομερή απεικόνιση ενός κακού ήρωα ο οποίος μετά από εκπαίδευση έχει φτάσει σε ένα ακραίο σωματικό και πνευματικό ζενίθ, το οποίο θα φέρει το χάος στη ζωή του δικηγόρου που απέκρυψε στοιχεία για την υπόθεσή του.
Ο χαρακτήρας του Ντε Νίρο αναδύει τα βαθιά κρυμμένα θρησκευτικά του συναισθήματα. Προσπαθώντας να μιμηθεί τους Πεντηκοστιανούς και άλλες θρησκευτικές ομάδες που θεωρούν ότι το Άγιο Πνεύμα τούς δίνει το χάρισμα να μιλάνε σε πολλές γλώσσες, τραγουδάει λίγο πριν η παλίρροια τον παρασύρει και χαθεί στα κύματά της.
