Πικνίκ στον Κρεμαστό Βράχο, το κινηματογραφικό κληροδότημα της Αυστραλίας
Ο ποιοτικός κινηματογράφος είναι υπόθεση που αφορά κάθε χώρα, ακόμα και αν το χολιγουντιανό κατεστημένο γνωρίζει το παιχνίδι της δημοσιότητας και πώς να στρέφει τη λάμψη επάνω του.
Η μακρινή μας Αυστραλία, χώρα διάσημη για τα σπάνια ζώα της και τις απέραντες ερήμους της, έχει εξίσου καταθέσει τη χαρισματική της προσφορά στην Έβδομη τέχνη.
Το Πικνίκ στον Κρεμαστό Βράχο (Picnic at Hanging Rock) ήταν εκείνη η ταινία που κατάφερε να στρέψει την προσοχή στο τότε αναδυόμενο αυστραλιανό σινεμά, καταφέρνοντας να κερδίσει από κοινό και κριτικούς τον τίτλο της καλύτερης ταινίας που παρήγαγε η χώρα.
Πρόκειται για ταινία μυστηρίου του 1975, παραγωγής Hal and Jim McElroy, βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο της Joan Lindsay.
Με τη σκηνοθεσία του Peter Weir και με πρωταγωνιστικούς ρόλους αστέρια της τηλεοπτικής και κινηματογραφικής ζωής της Αυστραλίας, όπως η Vivean Gray και η Jackie Weaver, η κινηματογραφική μεταφορά του λογοτεχνικού έργου είχε ένα δυνατό υπόστρωμα το οποίο και με το τελικό αποτέλεσμα θα εδραιωνόταν οριστικά.
Το μυστήριο του θέματος, το γεγονός ότι πραγματεύεται την ασφάλεια των παιδιών που διαχρονικά ακόμα και στον κινηματογραφικό κόσμο αποτελεί ένα ευαίσθητο ζήτημα, η μυστηριώδης μαγεία των αυστραλιανών τοπίων, όλα συνθέτουν το ιδιαίτερο κλίμα της ταινίας.
Βρισκόμαστε στο έτος 1900. Η χαρά ενός πικνίκ στον Κρεμαστό Βράχο της Βικτόρια, ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου, θα καταλήξει σε αγωνία και μυστήριο. Οι μαθήτριες και η δασκάλα τους θα βρεθούν αγνοούμενες, με την ταινία να αναδεικνύει την επίδραση του συμβάντος και στην ευρύτερη τοπική κοινωνία.
Με αργή σκηνοθεσία, πλούσια φυσικά τοπία και ανάδειξή τους με την κατάλληλη σκηνοθετική επιλογή, η ταινία αποτελεί μία από τις συμβολικές ταινίες του Νέου Κύματος και κατάφερε να κερδίσει θετικές εντυπώσεις από κοινό και κριτικούς.
Το 1996 η ψηφοφορία της Επιτροπής Κινηματογράφου της Βικτόρια θα την αναδείξει ως την κορυφαία Αυστραλιανή ταινία όλων των εποχών.
Αυτό που κατέστησε την ταινία θρυλική και πρωτότυπη ήταν ότι το μυστήριο της ταινίας δεν ήταν κάτι που απαντήθηκε πλήρως. Το αμερικανικό κοινό είχε εντυπωσιαστεί δεδομένου ότι το ίδιο είχε συνηθίσει να δίνεται στις αμερικάνικες ταινίες μία ερμηνεία που θα ερμηνεύει ακόμα και το πιο πολύπλοκο σενάριο που δε συνδέεται καθόλου με τη λογική.
Ωστόσο, άλλοι επαίνεσαν τον συνδυασμό ρομαντισμού και μυστηρίου, ο οποίος τοποθετεί την αυστραλιανή κινηματογραφία ανάμεσα σε εκείνες που είναι ικανές να δημιουργούν ταινίες τρόμου που αποφεύγουν τα κλισέ, φέρνοντας την αθέατη και κρυμμένη ομορφιά των τοπίων της σε παγκόσμιο πλάνο.
Καταπιεσμένη σεξουαλικότητα και άλυτα μυστήρια συμπληρώνουν το μωσαϊκό της αυστραλιανής υπερπαραγωγής που κατάφερε να εδραιώσει τον δικό της μύθο.
Με τη δική του αντίληψη περί λογικής, την προσήλωσή του στο φανταστικό στοιχείο που μέχρι τέλους δεν ερμηνεύεται απολύτως λογικά, το Πικνίκ στον Κρεμαστό Βράχο είναι ένα αυστραλιανό κινηματογραφικό επίτευγμα και σίγουρα ένα φιλμ που αξίζει να δεις μία φορά στη ζωή σου.
