tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Έκθεση ζωγραφικής: «Βιτρίνα» από τη Λία Σταμοπούλου

Έκθεση ζωγραφικής: «Βιτρίνα» από τη Λία Σταμοπούλου

( 3 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: tempo team | Κυριακή, 26.05.19 13:27
 

Έκθεση ζωγραφικής: «Βιτρίνα» από τη Λία Σταμοπούλου

Η έκθεση με τίτλο «Βιτρίνα» της Λίας Σταμοπούλου εγκαινιάζεται την Πέμπτη 30 Μαΐου και ώρα 20:00 στην Παρόδιο Στοά επί των οδών Αιόλου-Κολοκοτρώνη-Βασιλικής στο Μοναστηράκι.

Πρόκειται για μια έκθεση που αποτελεί ένα ενδεικτικό απάνθισμα μιας δημιουργικής πορείας δεκαετιών της καλλιτέχνιδας, με έργα σύμφωνα με το ύφος του αφηρημένου εξπρεσιονισμού.

Περιλαμβάνονται σχέδια, πορτραίτα ή φιγούρες και συνθέσεις που έχουν γίνει με κάρβουνο, γραφίτη παστέλ και μελάνια.

Ο Κωνσταντίνος Μπάσιος, μέλος της A.I.C.A., λέει για την έκθεση:

«Οι, εν ζωή, αναδρομικές εκθέσεις των καλλιτεχνών είναι μια μεγάλη και σπουδαία συγκυρία, τόσο για τους ίδιους τους δημιουργούς, όσο και για το ευρύτερο κοινό, το λεγόμενο ‘φιλοθεάμον’.

Στην περίπτωσή μας, η Λία Σταμοπούλου, μια ανήσυχη και πολυτάλαντη ζωγράφος, με ένα τεράστιο σε όγκο και ποιότητα πολυσχιδές έργο, αποπειράται να αναμετρηθεί με την καλλιτεχνική της διαδρομή –μια επίπονη… σύγκριση, όπως φαντάζομαι ότι θα υποπτεύεσθε– ενώ παράλληλα ένας μεγαλύτερος αριθμός ανθρώπων θα έχει την δυνατότητα να αποτιμήσει, αναλόγως και ευλόγως, μια αξία δουλειάς, που στην ολότητά της παραμένει άγνωστη και, εν  μέρει, υποτιμημένη.

Η Λία ευτύχησε να μαθητεύσει σε μεγάλα και σεβαστά ονόματα της μεταπολεμικής εικαστικής σκηνής, κατοχυρώνοντας έτσι, από πολύ νωρίς, μια εκπαιδευτική αρμοδιότητα αλλά και μια μαθησιακή εγκυρότητα, που δεν συναντάμε, τόσο έντονα, στις δικές μας μέρες. Η Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών ήταν και είναι, με τον τρόπο της, ένας τελεστής της πολιτιστικής μας εποχής και όπως θα δείτε στη συνέχεια, ο βίος και η πολιτεία της Σταμοπούλου μπορεί να λειτουργήσει και να στοιχειοθετήσει αποδεικτικά τον ισχυρισμό αυτό.

Η ζωγράφος, η οποία μόνο ένα πολύ μικρό και εντελώς ενδεικτικό δείγμα της δουλειάς της μπόρεσε να εκθέσει στις προθήκες της “Παροδίου Στοάς”, έχει κινηθεί καλλιτεχνικά σύμφωνα με το στυλ του αφηρημένου εξπρεσιονισμού. Πρόκειται για μια εικαστική αναζήτηση, η οποία μετά το τέλος του β’ παγκοσμίου πολέμου μπόρεσε να λειτουργήσει κάπως πιο εκτονωτικά και πιο απελευθερωτικά. Ας μην ξεχνούμε ότι μια ανάλογη κρίση της όποιας αναπαράστασης, που δυνητικά θέτει ως σκοπό η ζωγραφική, είχε περάσει ειδικά η δυτική Ευρώπη και μετά το 1918.

Όλα αυτά καταλήγουν σε μια απομείωση της εικονιζόμενης πληροφορίας, η οποία κινούμενη κριτικά και αμφισβητησιακά απέναντι στην προγενέστερη ζωγραφική έκφραση, απορρίπτει τον ακαδημαϊσμό ως προς το τι και το πώς απεικονίζεται. Ταυτόχρονα, επιτίθεται στους κανόνες της σύνθεσης, επιφέροντας μια γενναία ελάττωση των συμπληρωματικών τεχνικών. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, η εκφραστικότητα μιας εξπρεσιονιστικά αποδοσμένης φιγούρας να εξαρτάται από τη μαεστρία της κινησιολογίας του χεριού της ζωγράφου, ώστε είτε μια καμπύλη, είτε μια διαβάθμιση στην πύκνωση της γραμμής ή του χρώματος, να είναι το μόνο και τελικά το έσχατο μέσο δυνατής εξωτερίκευσης των όποιων συναισθημάτων.

Αυτή η αποστερούμενη πολλαπλών εκφραστικών μέσων ή/και ιδιωμάτων καλλιτεχνική σχολή, διαμόρφωσε, όπως είναι πολύ εύλογο, ανάλογες ψυχοδυναμικές παραμέτρους, οι οποίες θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν ως: ταχείες, λιτές, ευθείες, ακαριαίες, απότομες, σύντομες, ευμετάβλητες. Πολλές από αυτές τις λέξεις θα μπορούσαν κάλλιστα να συνοδεύουν ως επιθετικοί προσδιορισμοί ορισμένους πίνακες, τόσο της Σταμοπούλου, όσο και άλλων εξπρεσιονιστών ζωγράφων.

Όλη αυτή η προηγούμενη περιοδολόγηση κρίνεται αναγκαία διότι, στους 40 περίπου πίνακες που έχουμε στην έκθεση, βλέπετε μια καλλιτεχνική δημιουργία, που εκκινεί από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 και καταλήγει στις μέρες μας. Επομένως, όλοι μας θα μπορέσουμε να διατρέξουμε όλο αυτό εικαστικό δρομολόγιο, το οποίο θα αποτολμούσα να το κατατάξω ως το πιο ευαίσθητο και άκρως εκφραστικό δείγμα της νεοελληνικής αφηρημένης εξπρεσιονιστικής σχολής».

Έκθεση ζωγραφικής: «Βιτρίνα» από τη Λία Σταμοπούλου

INFO
Παρόδιος Στοά
Διεύθυνση: Αιόλου-Κολοκοτρώνη-Βασιλικής, Μοναστηράκι
Ώρες:  Δευτέρα έως Παρασκευή 9:00-23:00
Διάρκεια: Μάιος – Ιούνιος 2019
 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

«Για κάτι λάθη και κάτι πάθη - #ΤοΒιβλ1ο» από τη Σπυριδούλα Κούτρα

Μόλις κυκλοφόρησε σε συλλεκτική έκδοση και περιορισμένο αριθμό αντιτύπων το βιβλίο «Για κάτι λάθη και κάτι πάθη - #ΤοΒιβλ1ο» της Σπυριδούλας Κούτρα. Η συγγραφέας γράφει για δύο ζωές. Αυτή που ξεκινάει με το πρώτο σου κλάμα και αυτή τη δεύτερη επιλεγμένη, κατακτημένη, ξαναχτισμένη με πείσμα ζωή που δομείται αποκλειστικά από σένα και…

Δωρεάν προβολή online της ταινίας «Μέρες Βροχής» του Αλεσσάντρο Σπηλιωτόπουλου

Την ταινία «Μέρες Βροχής - Rainy Days» του Αλεσσάντρο Σπηλιωτόπουλου διαθέτουν δωρεάν για online προβολή οι συντελεστές της, προσπαθώντας έτσι να συμβάλλουν στην ψυχαγωγία όλων εμάς που βιώνουμε τον αναγκαστικό εγκλεισμό στο σπίτι λόγω του κορωνοϊού. Πρόκειται για μια ταινία η οποία προωθήθηκε όλο αυτό το διάστημα μέσω διάφορων…

Η απουσία σου

Έβρεχε. Παράξενη κοπέλα, το δέρμα της χλωμό, με έντονα μάτια, έμοιαζε σαν τη βροχή που έπεφτε στο παράθυρό της. Οι αστραπές που έριχνε έμοιαζαν με τα μάτια της, που φεγγοβολούσαν μέσα στο σκοτάδι. Τα κόκκινα μάγουλά της που έκαιγαν από έρωτα, είχαν χλομιάσει, είχε νιώσει άδεια. Η καρδιά όταν αδειάζει, μοιάζει με κίτρινο κερί που σβήνει.…

Επίλογοι

Τα πρώτα καρβέλια φεύγουν για το μοναστήρι μέσα σε ψάθινα καλάθια. Τα πρώτα χρόνια φορτώνονταν στον Ηρακλή, το μοναδικό μουλάρι του χωριού. Καθώς φτιάχτηκε ο δρόμος για την πόλη, ανέλαβε τη δουλειά το φορτηγάκι. Παρόλα αυτά ο Ηρακλής συνέχιζε το ίδιο δρομολόγιο κάθε πρωί μέχρι τη μονή και πάλι πίσω στην πλατεία. Μια παγερή μέρα, κάποιος…

Αυτή τη μόνη λέξη

Με τον Μάνο γνωρίζονταν από παιδιά. Στην ίδια στενή γειτονιά, σπίτια διπλανά. Όταν πέθανε ο κυρ Απόστολος και άδειασε το χαμηλό σπίτι στα δεξιά, είχε ευχηθεί η Μυρτώ να ερχόταν μια μεγάλη οικογένεια. Σαν πέρασε ο χειμώνας και πήρε ο ήλιος τον ανήφορο, τα παράθυρα στη Μενάνδρου 14 άνοιξαν διάπλατα. Το τραπεζάκι της βεράντας στόλιζε πλέον…

Ταξιδεύοντας…

(για τον Λευτέρη… που πάντα θα αξίζει το όνομά του) Κλείνοντας την πόρτα πίσω εκείνο το βράδυ, ένιωσε το κάθε βήμα του να σκάβει σαν γηραιός τυφλοπόντικας μια στοά μέχρι το υπόγειο. Χαμογέλασε στη σκέψη. Δεν είχε υπόγειο. Κακοτεχνίες. Αυτά πλήρωνε τώρα. Γιατί  έρχονται στιγμές που θέλεις να πετάξεις μέσα ένα χαλί, μια κουζίνα με καμένο…

Καλό συναπάντημα...

Στον προθάλαμο του ανακαινισμένου κτιρίου δίπλα στον παλιό ηλεκτρικό είχε στηθεί από μέρες ένα πρόχειρο γραφείο. Δύο πλάκες μπετόν, μια λωρίδα μοκέτας κι ένα ξύλινο ράφι κάπου πιο πίσω. Μια εταιρεία σχεδίου με έδρα το Μόναχο αναζητούσε προσωπικό. Η αγγελία είχε κυκλοφορήσει σε μια τοπική εφημερίδα και οι αιτήσεις είχαν ήδη ξεπεράσει τις…

Μια ζαριά καλή…

Κάθε Τρίτη και άλλο παιχνίδι. Αυτή ήταν η συμφωνία και οι κανόνες σαφείς. Αν έχανες, πλήρωνες την άλλη φορά. Κέρδιζες; Υπομονή μέχρι την  επόμενη παρτίδα. Δεν ήταν και πολύς καιρός που έπαιζε ο Μενέλαος. Βράδυ πάνω στο ποτό τον τραβολόγησε ένας φίλος να συμπληρωθεί η ομάδα. Ο φίλος έφυγε, έμεινε εκείνος με τρία χαρτιά να ποντάρει για το…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Covid-19: Μην κλείνεις τα μάτια...

Όταν ήμασταν παιδιά και πηγαίναμε με τους γονείς μου στο χωριό της…

Η σωτηρία από τον ιό είναι στο χέρι μας

Πρωτόγνωρες οι στιγμές που βιώνουμε. Στιγμές που ο αόρατος εχθρός…

Η κρίση της έβδομης τέχνης και προτάσεις για την αναγέννησή της

Διευκρινίσεις για το πλαίσιο κειμένου: πρόκειται για μια απόπειρα…

Όταν σταμάτησε ο χρόνος...

Δεν υπάρχουν πολλά λόγια για να περιγράψει κανείς πώς είναι να ζεις…

Ο φόβος και οι άνθρωποι

Οι συλλογικοί φόβοι διατρέχουν την ιστορία της ανθρωπότητας. Οι αιτίες…

Ο εαυτός μου μέσα από τα μάτια ενός χωρισμού

Ένα από τα μεγαλύτερα ελαττώματα του ανθρώπινου είδους είναι η βαθειά…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Ξέρετε ποια είναι τα δύο προϊόντα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως;

Το γεγονός ότι το πετρέλαιο κατέχει την πρώτη θέση σε πωλήσεις στον…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης