Βρίσκεστε εδώ: ΑΡΧΙΚΗ ΤΕΧΝΕΣ & ΘΕΑΜΑΤΑ

Αυτή τη μόνη λέξη

Με τον Μάνο γνωρίζονταν από παιδιά. Στην ίδια στενή γειτονιά, σπίτια διπλανά. Όταν πέθανε ο κυρ Απόστολος και άδειασε το χαμηλό σπίτι στα δεξιά, είχε ευχηθεί η Μυρτώ να ερχόταν μια μεγάλη οικογένεια. Σαν πέρασε ο χειμώνας και πήρε ο ήλιος τον ανήφορο, τα παράθυρα στη Μενάνδρου 14 άνοιξαν διάπλατα. Το τραπεζάκι της βεράντας στόλιζε πλέον…

Ταξιδεύοντας…

(για τον Λευτέρη… που πάντα θα αξίζει το όνομά του) Κλείνοντας την πόρτα πίσω εκείνο το βράδυ, ένιωσε το κάθε βήμα του να σκάβει σαν γηραιός τυφλοπόντικας μια στοά μέχρι το υπόγειο. Χαμογέλασε στη σκέψη. Δεν είχε υπόγειο. Κακοτεχνίες. Αυτά πλήρωνε τώρα. Γιατί  έρχονται στιγμές που θέλεις να πετάξεις μέσα ένα χαλί, μια κουζίνα με καμένο…

Καλό συναπάντημα...

Στον προθάλαμο του ανακαινισμένου κτιρίου δίπλα στον παλιό ηλεκτρικό είχε στηθεί από μέρες ένα πρόχειρο γραφείο. Δύο πλάκες μπετόν, μια λωρίδα μοκέτας κι ένα ξύλινο ράφι κάπου πιο πίσω. Μια εταιρεία σχεδίου με έδρα το Μόναχο αναζητούσε προσωπικό. Η αγγελία είχε κυκλοφορήσει σε μια τοπική εφημερίδα και οι αιτήσεις είχαν ήδη ξεπεράσει τις…

Μια ζαριά καλή…

Κάθε Τρίτη και άλλο παιχνίδι. Αυτή ήταν η συμφωνία και οι κανόνες σαφείς. Αν έχανες, πλήρωνες την άλλη φορά. Κέρδιζες; Υπομονή μέχρι την  επόμενη παρτίδα. Δεν ήταν και πολύς καιρός που έπαιζε ο Μενέλαος. Βράδυ πάνω στο ποτό τον τραβολόγησε ένας φίλος να συμπληρωθεί η ομάδα. Ο φίλος έφυγε, έμεινε εκείνος με τρία χαρτιά να ποντάρει για το…

Υπόκλιση…

Στο υπόγειο της οδού Βαλσάμη η λάμπα έκαιγε εδώ και μέρες. Κάπου κάπου ακουγόταν ένας θόρυβος πνιχτός σαν σουβλιά σε λαμαρίνα κι έπειτα πηχτή σιωπή. Στο διπλανό δωμάτιο η κυρά Ευθαλία στριφογύριζε στα χέρια της ένα παλιό μπατζάκι για κόντεμα. Κι έσπαγε το κεφάλι της… Εκείνο το απόγευμα ο μικρός της γιος λέει θα έπαιζε στο θέατρο. Τον…

Αεροπλανάκι…

Εκείνη την Παρασκευή του Οκτώβρη η κυρία Μερόπη ξεκίνησε πάλι για το σχολείο. Ανακάτεψε βιαστικά το τσάι της που είχε ήδη κρυώσει, ίσιωσε τη φούστα της, ξεκρέμασε το γκρι σακάκι και τοποθέτησε τα τετράδια των μαθητών στην τσάντα της. Ένα από αυτά το έβαλε σε διαφορετική θέση. Το προηγούμενο απόγευμα, διορθώνοντας τις εκθέσεις των μαθητών…

Δε θέλω να μου δώσεις πολλά…

Δε θέλω να μου δώσεις πολλά, το λίγο σου μου φτάνει. Περίσσευμα από την καρδιά σου, αρκεί τη δική μου ολόκληρη να πιάνει. Δε θέλω να μου δώσεις πολλά, το λίγο σου για εμένα είναι πολύ. Ένα ψίχουλο δικό σου μπορεί και αγκαλιάζει όλη μου την ψυχή. Δε θέλω να μου δώσεις πολλά, δώσε μου ό,τι μπορείς, ό,τι έχεις. Εγώ για εσένα είμαι εδώ και…

Ήρθες εσύ…

Πέρασα νύχτες μοναξιάς, μέρες που δεν είχα συντροφιά. Δεν είχα πουθενά να γείρω, ούτε σε μία αγκαλιά. Πέρασα νύχτες σιωπηλές, παράπονα με έπνιξαν. Μακριά από κάθε χαρά, μόνο τα άσχημα με έβρισκαν. Όμως ξαφνικά, τα πάντα άλλαξαν, μέσα σε μία μόνο στιγμή. Όλα έγιναν πιο όμορφα, κοντά μου ήρθες εσύ. Με χρώμα γέμισε το μαύρο της ψυχής. Της…

Ο πόνος δε μένει πια εδώ

Σήμερα ξεκίνησες από τα χτες. Ούτε καφές, ούτε κουλούρι. Γύρισες τα μαγαζιά, φόρτωσες σακούλες και χαρτιά τον ουρανό, έτρεξες για γλυκά, ζωγράφισες κάρτες, έκοψες κορδέλες, υλικά και συνήθειες. Και σαν όλα πια πήραν μια θέση στη σκηνή, έκανες ένα βήμα πίσω.  Λεπτό πανί στο χρώμα της άμμου, φουσκωτές γιρλάντες με ασημένια στολίδια, λεπτά…

Σλάβομιρ Μρόζεκ: Οι εποχές της επανάστασής μου

Στο δωμάτιό μου το κρεβάτι βρισκόταν εδώ, η ντουλάπα εκεί και το τραπέζι ανάμεσά τους. Μέχρι που το βαρέθηκα. Τράβηξα το κρεβάτι προς τα εκεί και την ντουλάπα προς τα εδώ. Για ένα διάστημα ένιωσα τη ζωογόνο αύρα του καινούργιου. Αλλά σε λίγο καιρό, και πάλι πλήξη. Κατέληξα στο συμπέρασμα ότι η αιτία της πλήξης ήταν το τραπέζι, ή μάλλον η…

Απόψε κλείδωσε… δε θα γυρίσω

Είναι κάποιες μέρες που δεν ξημερώνουν. Κρεμιούνται από την κουπαστή, τσαλαβουτούν σε νερά, γεμίζουν λάσπες και αφήνουν πατημασιές μέχρι το αύριο. Σε προσπερνούν, νιώθεις τη στάχτη τους να σε σκεπάζει πριν καν καείς, γεμίζουν με αέρα βορινό τα μπατζάκια σου μα εσύ στέκεσαι. Από συνήθεια. Από απόγνωση. Από απορία. Ποτέ δε σου εξήγησε…

Άνθρωποι από καλό χαρμάνι

Κάθε πρώτη του Μάη, στο πλακόστρωτο έξω από το πατρικό της γιαγιάς μου τραβούσε χειρόφρενο το αγροτικό της Τασίας. Φορτωμένο με κασόνια, διαλυμένα πλαστικά, ιμάντες από χοντρό πανί, αρώματα εξοχής και μερικές σταγόνες πετρέλαιο στο κούτελο. Μια ντουντούκα από εφημερίδα, όπερα στο κασετόφωνο και ένα κομμένο λεμόνι σε πλαστικό ποτήρι. Τα…

Έλα να ξαπλώσεις δίπλα μου

Έλα να ξαπλώσεις δίπλα μου. Όχι, μη θυμώνεις. Δε θέλω κάτι πονηρό, δε σου ζητάω αυτό που πιστεύεις. Θέλω μόνο να ξαπλώσεις δίπλα μου και να μου κρατήσεις το χέρι, ξορκίζοντας όλους τους φόβους και τις αδυναμίες μου. Θέλω να αισθανθώ την παρουσία σου δίπλα μου να με διαβεβαιώνει πως όλα θα πάνε καλά, όταν εγώ είμαι πεπεισμένη για το…

Η γυναίκα που χαμογελούσε πάντα

Μια γυναίκα κάποτε χαμογελούσε πάντα. Όλη την ημέρα, όλες τις ώρες, όλα τα δευτερόλεπτα. Κάθε άνθρωπος που τη γνώριζε απορούσε. Πώς είναι δυνατόν, ποτέ της δεν αντιμετώπισε προβλήματα και δυσκολίες; Η φήμη της είχε διαδοθεί παντού. Ήθελαν πολλοί να μάθουν ποιο είναι αυτό το κλειδί και η κοσμοθεωρία της για την ευτυχισμένη ζωή. Ένας…

10 σοφές φράσεις του μεγάλου μας ποιητή Γιάννη Ρίτσου

Ο Γιάννης Ρίτσος, ο ποιητής της Ρωμιοσύνης, αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους ποιητές του 20ου αιώνα. Το πλούσιο ποιητικό του έργο αποτελεί μία σπουδαία παρακαταθήκη για κάθε νέο άνθρωπο, μαθητή και ποιητή. Ας δούμε δέκα από τις πιο σοφές ρήσεις του μεγάλου μας ποιητή, οι οποίες μπορούν να μας εμπνεύσουν και να μας νουθετήσουν για…

Ο άνθρωπος που καθάριζε το πάτωμα…

Η ιστορία μας εκτυλίσσεται σε ένα μικρό παραδοσιακό  χωριό, κάπου κρυμμένο στην Ελλάδα, στο οποίο κυριαρχούν ακόμα έντονες προκαταλήψεις και αναχρονιστικές αντιλήψεις. Οι άνδρες έχουν μία αυταρχική συμπεριφορά σε αντίθεση με τις γυναίκες, οι οποίες είναι περισσότερο υποτακτικές και ήρεμες. Όμως, ακόμα και σε αυτό το χωριό, υπάρχουν…

Διήγημα: Εφιάλτης

Η Μπεθ ξύπνησε από έναν εφιάλτη και ήταν τόσο τρομοκρατημένη. Ο ιδρώτας έτρεχε από το πρόσωπό της, προσπαθούσε να ηρεμήσει στην ιδέα ότι ο ύπνος της ήταν απλώς άσχημος. Σηκώθηκε και αφού έριξε λίγο νερό στο πρόσωπό της, αντίκρισε τη μορφή της στον καθρέφτη. Ξαφνικά, το τηλέφωνο χτυπάει. Η Μπεθ τρέχει και το σηκώνει ρωτώντας «εμπρός» για…

Αστυνομικό μυθιστόρημα, ένα σπουδαίο είδος λογοτεχνίας

Εγκλήματα που ζητούν εξιχνίαση, δολοφονίες στις οποίες ο ένοχος γνωρίζει να κρύβεται πολύ καλά, αίσθημα τρόμου και αγωνίας, αθώοι που αποδεικνύονται ένοχοι και ένοχοι που αποδεικνύονται αθώοι. Η αστυνομική λογοτεχνία εμπεριέχει όλα τα παραπάνω στοιχεία και σίγουρα είναι ένα είδος αφήγησης που φέρνει τον αναγνώστη μπροστά σε αλλεπάλληλες…

Αυτός εκεί ο άνθρωπος

Αυτός εκεί ο άνθρωπος -δεν έχει σημασία το όνομά του, η δουλειά του, τίποτα. Αυτός εκεί ο άνθρωπος γελάει λίγες φορές -όχι, σπάνια.   Αυτός εκεί ο άνθρωπος -πολλές φορές τον έχω δει να πίνει. Μεθάει και παραμιλάει μόνος του, χαμένος στων σκέψεων τη δίνη.   Αυτός εκεί ο άνθρωπος, δεν ξέρω ποιος είναι. Δε με αφορά βεβαίως -όποιο και να…

Η γάτα είναι μία γυναίκα

Μία γυναίκα είναι και η γάτα, τολμηρή και γοητευτική. Έρχεται κοντά σου όταν θέλει αγκαλιές, ενώ σε διώχνει όταν είναι άκεφη.  Μία γυναίκα είναι και η γάτα, τον εαυτό της αγαπά. Από την Αίγυπτο μέχρι σήμερα, τον εαυτό της θεωρεί θεά. Μία γυναίκα είναι και η γάτα, ξέρει πώς να συμπεριφερθεί; Αυτό που θέλει να αποκτήσει, στο τέλος στην…

Θέλει θυσίες ο έρωτας

Τσιγάρα αναμμένα, τασάκια γεμάτα από αυτά. Πόρτες κλειστές, νεύρα ταραγμένα που ξεσπούν παντού. Μάτια δακρυσμένα, χείλη που περιμένουν με ανυπομονησία – και ας ξέρουν πως μπορεί να μη γευτούν φιλί. Θυμός που ξεσπάει σε αντικείμενα άψυχα και τηλεφωνήματα που παραμένουν αναπάντητα. Θέλει θυσίες ο έρωτας. Πέφτεις μέσα στη φωτιά και ας…

Ζοζέ Σαραμάγκου: Ιδιωτικοποιήστε και την πουτάνα τη μάνα που σας γέννησε…

Ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα και ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό και ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η Δικαιοσύνη και ο Νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί και το περαστικό σύννεφο, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά στην περίπτωση που γίνεται την ημέρα και με τα μάτια ανοιχτά.   Και σαν κορωνίδα όλων των…

Χόρχε Μπουκάι: Είμαστε αρκετά δυνατοί για να αντέξουμε την απόλυτη αλήθεια;

Ο άνθρωπος περπατούσε σ’ εκείνα τα σοκάκια της επαρχιακής πόλης. Είχε χρόνο και γι’ αυτό κοντοστεκόταν για λίγο μπροστά σε κάθε βιτρίνα, σε κάθε κατάστημα, σε κάθε πλατεία. Στρίβοντας σε μια γωνία βρέθηκε άξαφνα μπροστά σε ένα ταπεινό κατάστημα που η ταμπέλα του ήταν λευκή. Περίεργος, πλησίασε στη βιτρίνα και κόλλησε το πρόσωπο του στο…

Φιλί

Φιλί! σύμβολο αγάπης και αφοσίωσης – ή όχι μόνο; Μήπως δεν μπορεί να συμβολίζει και αυτό την προδοσία; Με ένα φιλί δεν προδόθηκε και ο ίδιος ο Χριστός; Με ένα φιλί συμφωνημένης τρυφερότητας και ψεύτικου ενδιαφέροντος, την ώρα που οι εχθροί Του ανυπομονούσαν να Τον συλλάβουν. Από έναν μαθητή δικό του – πώς η προδοσία έρχεται πάντοτε από…

Αγκάθα Κρίστι, η βασίλισσα της αστυνομικής λογοτεχνίας

Η Αγκάθα Κρίστι παραμένει μία από τις αγαπημένες μου συγγραφείς αστυνομικής λογοτεχνίας όλων των εποχών. Τα βιβλία της παραμένουν μία μοναδική πηγή απόλαυσης και αστυνομικής δράσης που ανεβάζει την αδρεναλίνη στα ύψη. Αστυνομικό δαιμόνιο, σασπένς και αγωνία είναι μερικές από τις λέξεις που μου έρχονται στο μυαλό όταν σκέφτομαι τα βιβλία…
Ιστορίες, Διηγήματα, Ποίηση | ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ


Πρόσφατα Δημοφιλή

Αεροπλανάκι…

Εκείνη την Παρασκευή του Οκτώβρη η κυρία Μερόπη ξεκίνησε πάλι για το…

Βγήκαν οι βαθμοί… όλα τελείωσαν ή όλα τώρα αρχίζουν;

Πέρασαν 22 ολόκληρα χρόνια κι ακόμα με πιάνει ανατριχίλα όταν βγαίνουν…

Το ξεπούλημα της ΔΕΗ και το τέλος των ψευδαισθήσεων

Το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας που λαμβάνει χώρα στον τόπο μας τα…

Ζήσε τη στιγμή!

Ζήσε τη στιγμή γιατί το επόμενο λεπτό θα είναι ανάμνηση. Η κάθε στιγμή…

Ταξίδι είσαι

Ταξίδι είσαι. Ακόμα δεν το έχεις καταλάβει ότι ταξιδεύεις και…

Αν τα ταξίδια ήταν δωρεάν, θα με βλέπατε παντού

Αν τα ταξίδια ήταν δωρεάν, θα με βλέπατε παντού. Η απόλυτη φράση για…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης