Ο άνθρωπος που καθάριζε το πάτωμα…

Ο άνθρωπος που καθάριζε το πάτωμα…

( 5 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Μαρία Σκαμπαρδώνη | Τρίτη, 16.10.18 04:38
 

Ο άνθρωπος που καθάριζε το πάτωμα…

Η ιστορία μας εκτυλίσσεται σε ένα μικρό παραδοσιακό  χωριό, κάπου κρυμμένο στην Ελλάδα, στο οποίο κυριαρχούν ακόμα έντονες προκαταλήψεις και αναχρονιστικές αντιλήψεις. Οι άνδρες έχουν μία αυταρχική συμπεριφορά σε αντίθεση με τις γυναίκες, οι οποίες είναι περισσότερο υποτακτικές και ήρεμες.

Όμως, ακόμα και σε αυτό το χωριό, υπάρχουν άνδρες οι οποίοι είναι πράοι και διέπονται από συγκατάβαση και συμπόνια. Ένας τέτοιος είναι και ο κυρ Γιώργος ο οποίος βοηθούσε πάντοτε τη γυναίκα του σε όλες τις δουλειές του σπιτιού. Όποτε την έβλεπε κουρασμένη μετά την ενασχόληση με τα παιδιά, της έλεγε να ηρεμήσει και αναλάμβανε εκείνος τις δουλειές που εκείνη είχε αφήσει στη μέση.

Δεν έδινε σημασία στα χαιρέκακα σχόλια και την ειρωνική κριτική του γείτονά του, του κυρ Διονύση, ο οποίος θεωρούσε τον εαυτό του «σκληρό αρσενικό» και συχνά πυκνά τον λοιδορούσε για τη βοήθεια που παρείχε με τόση θέληση στη γυναίκα του.

Τον έβλεπε κάθε πρωί έτσι όπως σκούπιζε τη βεράντα και ερχόταν και του έλεγε «καλά, δε ντρέπεσαι που καταπιάνεσαι με αυτές τις γυναικείες δουλειές;». Εκείνος σιωπούσε, γνώριζε πως εκείνος είναι γνωστός σε όλο το χωριό ως ένας μπεκρής και ένας χαρτοπαίκτης ο οποίος χρωστούσε σε πολλούς. Ο ίδιος, μάλιστα, πολλές φορές τον είχε δει να λιποθυμά και τον είχε κουβαλήσει μέχρι το σπίτι του. Όταν μεθούσε, γινόταν άγριος και επικίνδυνος, δεν είχε λόγο κάποιος να εντείνει μία διαμάχη μαζί του η οποία μπορεί να κατέληγε άδοξα.

Χαμογέλασε λοιπόν και συνέχισε να σκουπίζει.

Στο χωριό ήταν γνωστός ως εκείνος «που καταπιάνεται με γυναικείες δουλειές». Εκείνον όμως δεν τον ενδιέφεραν τα κακόβουλα σχόλια, έπραττε αυτό που θεωρούσε σωστό η συνείδησή του. Όταν εμφανιζόταν βεβαίως μπροστά στους διάφορους χωρικούς στο καφενείο και στον αγρό, εκείνοι σιωπούσαν. Γνώριζε όμως πως τον σχολίαζαν και γελούσαν.

Μία ημέρα σαν όλες τις άλλες, ο κυρ Γιώργος, σηκώθηκε το πρωί και έκανε τις γνωστές του δουλειές. Σκούπιζε την αυλή.

Εμφανίστηκε τότε ξανά ο κυρ Διονύσης και άρχισε να τον μέμφεται. Τότε, εκείνος αποφάσισε να λύσει τη σιωπή του και του απάντησε.

- Αγαπητέ μου Διονύση, γιατί με λοιδορείς; Εσύ που ξενυχτάς κάθε βράδυ και ξοδεύεις τα χρήματα της οικογένειάς σου, θεωρείς πως είσαι περισσότερο άνδρας;

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Η σημασία της αρχής και του τέλους στο λογοτεχνικό βιβλίο

Ο θεματικός πυρήνας ενός λογοτεχνικού βιβλίου, ή, με άλλα λόγια, η πλοκή, οι ήρωες, ο χώρος και ο χρόνος, ξεκινούν από μια βάση, την αρχή, κατόπιν διανύουν μια ανοδική, και, συνάμα, δύσκολη πορεία, τη μέση, και, έπειτα από αρκετό κόπο και μόχθο, καταλήγουν σε μια υψηλή κορυφή, το τέλος, όπου από εκεί μπορούμε να ατενίσουμε όλα όσα μας…

Αντρέι Ταρκόφσκι, ο ποιητής της εικόνας που «μιλούσε» με τη σιωπή

Ο Αντρέι Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι (1932-1986) αποτελεί έναν από τους κορυφαίους εκπροσώπους του ρωσικού κινηματογράφου και τον σημαντικότερο ίσως Ρώσο σκηνοθέτη μετά τον Σεργκέι Αϊζενστάιν, ο οποίος υπήρξε μια από τις βασικές επιρροές του. Το έργο του βέβαια δεν είναι τόσο πλούσιο σε ποσότητα, αφού σε 23 χρόνια γύρισε μόλις επτά ταινίες…

«Για κάτι λάθη και κάτι πάθη - #ΤοΒιβλ1ο» από τη Σπυριδούλα Κούτρα

Μόλις κυκλοφόρησε σε συλλεκτική έκδοση και περιορισμένο αριθμό αντιτύπων το βιβλίο «Για κάτι λάθη και κάτι πάθη - #ΤοΒιβλ1ο» της Σπυριδούλας Κούτρα. Η συγγραφέας γράφει για δύο ζωές. Αυτή που ξεκινάει με το πρώτο σου κλάμα και αυτή τη δεύτερη επιλεγμένη, κατακτημένη, ξαναχτισμένη με πείσμα ζωή που δομείται αποκλειστικά από σένα και…

Δωρεάν προβολή online της ταινίας «Μέρες Βροχής» του Αλεσσάντρο Σπηλιωτόπουλου

Την ταινία «Μέρες Βροχής - Rainy Days» του Αλεσσάντρο Σπηλιωτόπουλου διαθέτουν δωρεάν για online προβολή οι συντελεστές της, προσπαθώντας έτσι να συμβάλλουν στην ψυχαγωγία όλων εμάς που βιώνουμε τον αναγκαστικό εγκλεισμό στο σπίτι λόγω του κορωνοϊού. Πρόκειται για μια ταινία η οποία προωθήθηκε όλο αυτό το διάστημα μέσω διάφορων…

Η απουσία σου

Έβρεχε. Παράξενη κοπέλα, το δέρμα της χλωμό, με έντονα μάτια, έμοιαζε σαν τη βροχή που έπεφτε στο παράθυρό της. Οι αστραπές που έριχνε έμοιαζαν με τα μάτια της, που φεγγοβολούσαν μέσα στο σκοτάδι. Τα κόκκινα μάγουλά της που έκαιγαν από έρωτα, είχαν χλομιάσει, είχε νιώσει άδεια. Η καρδιά όταν αδειάζει, μοιάζει με κίτρινο κερί που σβήνει.…

Επίλογοι

Τα πρώτα καρβέλια φεύγουν για το μοναστήρι μέσα σε ψάθινα καλάθια. Τα πρώτα χρόνια φορτώνονταν στον Ηρακλή, το μοναδικό μουλάρι του χωριού. Καθώς φτιάχτηκε ο δρόμος για την πόλη, ανέλαβε τη δουλειά το φορτηγάκι. Παρόλα αυτά ο Ηρακλής συνέχιζε το ίδιο δρομολόγιο κάθε πρωί μέχρι τη μονή και πάλι πίσω στην πλατεία. Μια παγερή μέρα, κάποιος…

Αυτή τη μόνη λέξη

Με τον Μάνο γνωρίζονταν από παιδιά. Στην ίδια στενή γειτονιά, σπίτια διπλανά. Όταν πέθανε ο κυρ Απόστολος και άδειασε το χαμηλό σπίτι στα δεξιά, είχε ευχηθεί η Μυρτώ να ερχόταν μια μεγάλη οικογένεια. Σαν πέρασε ο χειμώνας και πήρε ο ήλιος τον ανήφορο, τα παράθυρα στη Μενάνδρου 14 άνοιξαν διάπλατα. Το τραπεζάκι της βεράντας στόλιζε πλέον…

Ταξιδεύοντας…

(για τον Λευτέρη… που πάντα θα αξίζει το όνομά του) Κλείνοντας την πόρτα πίσω εκείνο το βράδυ, ένιωσε το κάθε βήμα του να σκάβει σαν γηραιός τυφλοπόντικας μια στοά μέχρι το υπόγειο. Χαμογέλασε στη σκέψη. Δεν είχε υπόγειο. Κακοτεχνίες. Αυτά πλήρωνε τώρα. Γιατί  έρχονται στιγμές που θέλεις να πετάξεις μέσα ένα χαλί, μια κουζίνα με καμένο…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Το «φρικιό» που κρύβουμε μέσα μας...

Τελικά όλοι είμαστε «φρικιά» κι όποιος πει ότι είναι «φυσιολογικός»…

Μια προσωπική άποψη για τον πόνο

Τίτλος τραγουδιού: "A pena" (μετάφραση «ο πόνος») Μια προσωπική άποψη…

Ο Χίτσκοκ καθαιρείται

Τα οξυμμένα πνεύματα και η γενικότερη ανάφλεξη της αμερικανικής…

Οι αναμνήσεις των συναισθημάτων μου...

Η μνήμη είναι σαν μία λίμνη αναμνήσεων. Άλλες τις ψαρεύουμε -όταν…

Ο χρόνος αδέκαστος και αμείλικτος κριτής

Ο χρόνος άπαντα τοίσιν ύστερον φράσει. Λάλος γαρ ούτος ουκ ερωτώσιν…

Εμπειρίες ψυχικής δύναμης

Είναι βράδυ και κάθομαι στο παρκαρισμένο σβηστό αμάξι μου, στη θέση του…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Ξέρετε ποια είναι τα δύο προϊόντα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως;

Το γεγονός ότι το πετρέλαιο κατέχει την πρώτη θέση σε πωλήσεις στον…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

Οι τεχνικές προπαγάνδας των ΜΜΕ

Του Ευστράτιου Παπάνη* Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης