Ο πόνος δε μένει πια εδώ

Ο πόνος δε μένει πια εδώ

( 16 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Ζωή Σταυρίδου | Πέμπτη, 13.12.18 01:58
 

Ο πόνος δε μένει πια εδώ

Σήμερα ξεκίνησες από τα χτες. Ούτε καφές, ούτε κουλούρι. Γύρισες τα μαγαζιά, φόρτωσες σακούλες και χαρτιά τον ουρανό, έτρεξες για γλυκά, ζωγράφισες κάρτες, έκοψες κορδέλες, υλικά και συνήθειες. Και σαν όλα πια πήραν μια θέση στη σκηνή, έκανες ένα βήμα πίσω. 

Λεπτό πανί στο χρώμα της άμμου, φουσκωτές γιρλάντες με ασημένια στολίδια, λεπτά μοτίβα σε φόντο άνοιξης. Κάθε τσέπη και μια σταγόνα ευχής, κάθε μέρα και μια έκπληξη στη ζωή της. Έκανες λίστα με αγαπημένες ταινίες σε μουσική υπόκρουση, γέμισες καφέ στυλό με παλιές εικόνες, μπουκαλάκια με λιχουδιές και τρυφερά μηνύματα, σκάρωσες καλειδοσκόπια, χώρεσες σε ένα μπλοκάκι  λόγια  αγάπης,  ζωγράφισες αστείες στιγμές για όλες εκείνες που την είδες να σκοτεινιάζει, στόλισες κουτάκια με γλυκά και καραμέλες. Και στην τελευταία θέση, έβαλες ένα λευκό χαρτί για καρδιά σου. Για να γράψει εκείνη το όνομά της.

Έφυγες τρέχοντας. Πάλι άργησες μια ώρα νωρίτερα. Λίγο πριν το πλακόστρωτο, πάτησες φρένο. Χάζεψες ένα γεράνι σε σπασμένο πιθάρι. Από πάνω του μια ροδακινή τέντα με ίχνη από σκουριά, λευκές καρέκλες στην άκρη. Περίμενες. Μια αφρισμένη θάλασσα ο ουρανός, στραβοπατημένες πατσαβούρες για σύννεφα. Νωρίς ακόμα. Ένα κόκκινο λουρί με λευκό σκυλί στα χέρια του έδειχνε να κατηφορίζει προς το σπίτι της. Λίγα λεπτά είχαν μείνει. Στο πίσω κάθισμα η χάρτινη σακούλα είχε γείρει. Δεν πρόλαβες να την αγγίξεις.

Στο δρόμο για το σπίτι σταμάτησες δύο φορές, η βροχή γέμιζε τα τζάμια σου καυτό νερό. Δεν ήξερες τι σε έπνιγε, η καταιγίδα ή η σακούλα. Ένας κάδος πιο πέρα, τριγύρω κανείς. Και νερό στο δρόμο πουθενά. Άνοιξες το παράθυρο, την άφησες να πέσει. Στο πρώτο φανάρι έφυγες χωρίς χρώμα, οι διαβάσεις γίνονταν λέξεις, οι γραμμές θηλιά, πάσχιζες να ξεφύγεις, έτρεχες κι εκείνες γελούσαν δίπλα σου. Παιδικές φωνές που γίνονταν υστερικές και χτυπούσαν το τζάμι με μανία. 

Έστριψες σε ένα στενό. Δε θυμάσαι πού. Μια γειτονιά. Τίποτα γνώριμο, σαν να σου στρώσανε χαλί μιας άλλης πόλης. Ξαναδιάβασες το μήνυμά της. Τρίτη μέρα σήμερα και δεν είχε χρόνο να σε δει, ίσως, μπορεί, θα δούμε αύριο. Μπροστά σου μια παλιά γέφυρα. Πικροδάφνες τριγύρω, μια χαλασμένη βρύση δωρεά και ένα πεζούλι από πέτρα. Ακούμπησες και ξεκίνησες να σου μιλάς, για να σιγουρευτείς ότι ζεις. Λέξεις, δάκρυα, σιωπές. Σου είπες τελικά όσα δεν άκουσες ποτέ από εκείνη. 

Πριν μπεις στο αμάξι, ένα αγόρι πιο πέρα πάσχιζε να διορθώσει την αλυσίδα στο ποδήλατο. Σε ρώτησε αν έχεις ώρα. Κοίταξες το κινητό σου. Ξαναδιάβασες όλα τα μηνύματα, αγκάλιασες για στερνή φορά όλες τις στιγμές, τα έσβησες. Και  του το έδωσες.

 Κι έπειτα, γύρισες να βρεις εκείνη τη χάρτινη καρδιά…

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Επίλογοι

Τα πρώτα καρβέλια φεύγουν για το μοναστήρι μέσα σε ψάθινα καλάθια. Τα πρώτα χρόνια φορτώνονταν στον Ηρακλή, το μοναδικό μουλάρι του χωριού. Καθώς φτιάχτηκε ο δρόμος για την πόλη, ανέλαβε τη δουλειά το φορτηγάκι. Παρόλα αυτά ο Ηρακλής συνέχιζε το ίδιο δρομολόγιο κάθε πρωί μέχρι τη μονή και πάλι πίσω στην πλατεία. Μια παγερή μέρα, κάποιος…

Αυτή τη μόνη λέξη

Με τον Μάνο γνωρίζονταν από παιδιά. Στην ίδια στενή γειτονιά, σπίτια διπλανά. Όταν πέθανε ο κυρ Απόστολος και άδειασε το χαμηλό σπίτι στα δεξιά, είχε ευχηθεί η Μυρτώ να ερχόταν μια μεγάλη οικογένεια. Σαν πέρασε ο χειμώνας και πήρε ο ήλιος τον ανήφορο, τα παράθυρα στη Μενάνδρου 14 άνοιξαν διάπλατα. Το τραπεζάκι της βεράντας στόλιζε πλέον…

Ταξιδεύοντας…

(για τον Λευτέρη… που πάντα θα αξίζει το όνομά του) Κλείνοντας την πόρτα πίσω εκείνο το βράδυ, ένιωσε το κάθε βήμα του να σκάβει σαν γηραιός τυφλοπόντικας μια στοά μέχρι το υπόγειο. Χαμογέλασε στη σκέψη. Δεν είχε υπόγειο. Κακοτεχνίες. Αυτά πλήρωνε τώρα. Γιατί  έρχονται στιγμές που θέλεις να πετάξεις μέσα ένα χαλί, μια κουζίνα με καμένο…

Καλό συναπάντημα...

Στον προθάλαμο του ανακαινισμένου κτιρίου δίπλα στον παλιό ηλεκτρικό είχε στηθεί από μέρες ένα πρόχειρο γραφείο. Δύο πλάκες μπετόν, μια λωρίδα μοκέτας κι ένα ξύλινο ράφι κάπου πιο πίσω. Μια εταιρεία σχεδίου με έδρα το Μόναχο αναζητούσε προσωπικό. Η αγγελία είχε κυκλοφορήσει σε μια τοπική εφημερίδα και οι αιτήσεις είχαν ήδη ξεπεράσει τις…

Μια ζαριά καλή…

Κάθε Τρίτη και άλλο παιχνίδι. Αυτή ήταν η συμφωνία και οι κανόνες σαφείς. Αν έχανες, πλήρωνες την άλλη φορά. Κέρδιζες; Υπομονή μέχρι την  επόμενη παρτίδα. Δεν ήταν και πολύς καιρός που έπαιζε ο Μενέλαος. Βράδυ πάνω στο ποτό τον τραβολόγησε ένας φίλος να συμπληρωθεί η ομάδα. Ο φίλος έφυγε, έμεινε εκείνος με τρία χαρτιά να ποντάρει για το…

Υπόκλιση…

Στο υπόγειο της οδού Βαλσάμη η λάμπα έκαιγε εδώ και μέρες. Κάπου κάπου ακουγόταν ένας θόρυβος πνιχτός σαν σουβλιά σε λαμαρίνα κι έπειτα πηχτή σιωπή. Στο διπλανό δωμάτιο η κυρά Ευθαλία στριφογύριζε στα χέρια της ένα παλιό μπατζάκι για κόντεμα. Κι έσπαγε το κεφάλι της… Εκείνο το απόγευμα ο μικρός της γιος λέει θα έπαιζε στο θέατρο. Τον…

Ελληνοφρένεια: Ο τσολιάς επιστρέφει στα ερτζιανά!

Από τη συχνότητα του ραδιοφωνικού σταθμού ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ 90,1 θα εκπέμπει στο εξής η «Ελληνοφρένεια», όπως ανακοινώθηκε. Οι εκπομπές θα ξεκινήσουν στις 9 του Σεπτέμβρη και θα μεταδίδονται Δευτέρα έως Παρασκευή 13:00 με 14:00 το μεσημέρι. Ακολουθεί η ανακοίνωση του σταθμού, αναλυτικά: «Τα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ 90,1 καλωσορίζουν την «Ελληνοφρένεια»…

Ο Πεταλωτής για τους μισθούς των 40.000 ευρώ στην ΕΡΤ

Με αφορμή τις ανακατατάξεις σε πρόσωπα της ΕΡΤ μετά την αλλαγή κυβέρνησης και την έλευση προσεχώς νέων μεγάλων ονομάτων στο Ραδιομέγαρο, άναψε η συζήτηση για τα συμβόλαιά τους και το κατά πόσο η δημόσια τηλεόραση μπορεί να καλύψει τις υψηλές οικονομικές τους απαιτήσεις.  Ο πρώην υπουργός της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Πεταλωτής, έσπευσε…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Οι βροχεροί άνθρωποι

Έχεις βρεθεί στην εξοχή πριν αρχίσει να βρέχει; Έχεις μυρίσει το χώμα…

Κι όταν πατάς τα όρια...;

Όρια. Καταβάθος, εαυτέ μου, δεν ξέρω αν συμπάθησες ποτέ στ' αλήθεια…

Ταξιδεύοντας…

(για τον Λευτέρη… που πάντα θα αξίζει το όνομά του) Κλείνοντας την…

Ζήσε τη στιγμή!

Ζήσε τη στιγμή γιατί το επόμενο λεπτό θα είναι ανάμνηση. Η κάθε στιγμή…

Να χαλάς χατίρια και να λες «όχι» στην εκμετάλλευση!

Χτυπάει το τηλέφωνο μετά από καιρό, κοιτάς τον αριθμό και είναι ένας…

Μια ζαριά καλή…

Κάθε Τρίτη και άλλο παιχνίδι. Αυτή ήταν η συμφωνία και οι κανόνες…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…

Ξέρετε ποια είναι τα δύο προϊόντα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως;

Το γεγονός ότι το πετρέλαιο κατέχει την πρώτη θέση σε πωλήσεις στον…

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης