Ο πόνος δε μένει πια εδώ…

Ο πόνος δε μένει πια εδώ…

( 14 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Ζωή Σταυρίδου | Πέμπτη, 13.12.18 01:58
 

Ο πόνος δε μένει πια εδώ…

Σήμερα ξεκίνησες από τα χτες. Ούτε καφές, ούτε κουλούρι. Γύρισες τα μαγαζιά, φόρτωσες σακούλες και χαρτιά τον ουρανό, έτρεξες για γλυκά, ζωγράφισες κάρτες, έκοψες κορδέλες, υλικά και συνήθειες. Και σαν όλα πια πήραν μια θέση στη σκηνή, έκανες ένα βήμα πίσω. 

Λεπτό πανί στο χρώμα της άμμου, φουσκωτές γιρλάντες με ασημένια στολίδια, λεπτά μοτίβα σε φόντο άνοιξης. Κάθε τσέπη και μια σταγόνα ευχής, κάθε μέρα και μια έκπληξη στη ζωή της. Έκανες λίστα με αγαπημένες ταινίες σε μουσική υπόκρουση, γέμισες καφέ στυλό με παλιές εικόνες, μπουκαλάκια με λιχουδιές και τρυφερά μηνύματα, σκάρωσες καλειδοσκόπια, χώρεσες σε ένα μπλοκάκι  λόγια  αγάπης,  ζωγράφισες αστείες στιγμές για όλες εκείνες που την είδες να σκοτεινιάζει, στόλισες κουτάκια με γλυκά και καραμέλες. Και στην τελευταία θέση, έβαλες ένα λευκό χαρτί για καρδιά σου. Για να γράψει εκείνη το όνομά της.

Έφυγες τρέχοντας. Πάλι άργησες μια ώρα νωρίτερα. Λίγο πριν το πλακόστρωτο, πάτησες φρένο. Χάζεψες ένα γεράνι σε σπασμένο πιθάρι. Από πάνω του μια ροδακινή τέντα με ίχνη από σκουριά, λευκές καρέκλες στην άκρη. Περίμενες. Μια αφρισμένη θάλασσα ο ουρανός, στραβοπατημένες πατσαβούρες για σύννεφα. Νωρίς ακόμα. Ένα κόκκινο λουρί με λευκό σκυλί στα χέρια του έδειχνε να κατηφορίζει προς το σπίτι της. Λίγα λεπτά είχαν μείνει. Στο πίσω κάθισμα η χάρτινη σακούλα είχε γείρει. Δεν πρόλαβες να την αγγίξεις.

Στο δρόμο για το σπίτι σταμάτησες δύο φορές, η βροχή γέμιζε τα τζάμια σου καυτό νερό. Δεν ήξερες τι σε έπνιγε, η καταιγίδα ή η σακούλα. Ένας κάδος πιο πέρα, τριγύρω κανείς. Και νερό στο δρόμο πουθενά. Άνοιξες το παράθυρο, την άφησες να πέσει. Στο πρώτο φανάρι έφυγες χωρίς χρώμα, οι διαβάσεις γίνονταν λέξεις, οι γραμμές θηλιά, πάσχιζες να ξεφύγεις, έτρεχες κι εκείνες γελούσαν δίπλα σου. Παιδικές φωνές που γίνονταν υστερικές και χτυπούσαν το τζάμι με μανία. 

Έστριψες σε ένα στενό. Δε θυμάσαι πού. Μια γειτονιά. Τίποτα γνώριμο, σαν να σου στρώσανε χαλί μιας άλλης πόλης. Ξαναδιάβασες το μήνυμά της. Τρίτη μέρα σήμερα και δεν είχε χρόνο να σε δει, ίσως, μπορεί, θα δούμε αύριο. Μπροστά σου μια παλιά γέφυρα. Πικροδάφνες τριγύρω, μια χαλασμένη βρύση δωρεά και ένα πεζούλι από πέτρα. Ακούμπησες και ξεκίνησες να σου μιλάς, για να σιγουρευτείς ότι ζεις. Λέξεις, δάκρυα, σιωπές. Σου είπες τελικά όσα δεν άκουσες ποτέ από εκείνη. 

Πριν μπεις στο αμάξι, ένα αγόρι πιο πέρα πάσχιζε να διορθώσει την αλυσίδα στο ποδήλατο. Σε ρώτησε αν έχεις ώρα. Κοίταξες το κινητό σου. Ξαναδιάβασες όλα τα μηνύματα, αγκάλιασες για στερνή φορά όλες τις στιγμές, τα έσβησες. Και  του το έδωσες.

 Κι έπειτα, γύρισες να βρεις εκείνη τη χάρτινη καρδιά…

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Ομαδική έκθεση: «Έργα που αναδεικνύουν το ύφασμα του καναπέ»

Μια ξεχωριστή έκθεση, με «έργα που αναδεικνύουν το ύφασμα του καναπέ», θα εγκαινιάσει την Πέμπτη 28 Μαρτίου και ώρα 20:00 ο χώρος τέχνης «9 ΕΝΝΕΑ». Σύμφωνα με το βιβλίο «Η Ελληνική Τέχνη από το Α έως το Ω», οι σκληροπυρηνικοί του εικαστικού κόσμου δεν εγκρίνουν τα «έργα τα οποία, αντί να προβληματίζουν τον θεατή, αναδεικνύουν το ύφασμα…

Έρχεται στην Αθήνα η Συμφωνική Ορχήστρα Τσαϊκόφσκι

Δύο μαγικές βραδιές στο Christmas Theater θα μας χαρίσει η σπουδαία Συμφωνική Ορχήστρα Τσαϊκόφσκι, που θα έρθει στην Αθήνα σε πλήρη σύνθεση, με 100 εξαίρετους μουσικούς, έχοντας στο πόντιουμ έναν ζωντανό μύθο της Ρωσικής μουσικής σχολής, τον Βλαντίμιρ Φεντοσέγιεφ. Θα παρουσιαστούν από τη μεγάλη Συμφωνική Ορχήστρα της Μόσχας οι διάσημες…

Παρουσίαση βιβλίου: «Το κάστρο των παραμυθιών» - Παρουσιάζει η Μ. Πονηράκη

Τον συλλογικό τόμο με τίτλο «Το κάστρο των παραμυθιών» θα παρουσιάσει η συγγραφέας Μαριλένα Πονηράκη την Κυριακή 10 Μαρτίου και ώρα 12:00 στην Έπαυλη Δροσίνη στην Κηφισιά, στο πλαίσιο του θεσμού «Άνοιξη Τεχνών» του ΝΠΔΔ Πολιτισμού & Αθλητισμού «Δημήτριος Βικέλας». Στην εκδήλωση θα παρουσιαστεί επίσης με δραματοποίηση και ένα από τα…

«Μαμά, γιατί θηλάζεις;»

Κυκλοφόρησε το παιδικό βιβλίο «Μαμά γιατί θηλάζεις» από τις εκδόσεις Οσελότος, που δημιουργήθηκε μέσα από τη συλλογική προσπάθεια της Μαρίας Δανιήλ-Παιδιάτρου, της Έφης Κουκουτσάκη-Μαίας και της Νατάσας Δανιήλ-φιλολόγου και εικονογράφου. Είναι αφιερωμένο σε όλες τις μαμάδες, αλλά απευθύνεται σε όλη την οικογένεια. Τα βάσανα της…

«Ο Άπιστος Θωμάς» του Καραβάτζιο

Ο εν λόγω πίνακας, με τίτλο «Ο Άπιστος Θωμάς», αποτελεί έργο του Μικελάντζελο Μερίτζι ντα Καραβάτζιο και τον ζωγράφισε περίπου το 1602-3, δηλαδή στις αρχές της εποχής Μπαρόκ.  Μερικά από τα χαρακτηριστικά του καλλιτεχνικού ύφους της περιόδου είναι το έντονο διακοσμητικό στοιχείο, η κίνηση, το συναίσθημα, τα έντονα χρώματα και οι έντονες…

Ο πόνος δε μένει πια εδώ…

Σήμερα ξεκίνησες από τα χτες. Ούτε καφές, ούτε κουλούρι. Γύρισες τα μαγαζιά, φόρτωσες σακούλες και χαρτιά τον ουρανό, έτρεξες για γλυκά, ζωγράφισες κάρτες, έκοψες κορδέλες, υλικά και συνήθειες. Και σαν όλα πια πήραν μια θέση στη σκηνή, έκανες ένα βήμα πίσω.  Λεπτό πανί στο χρώμα της άμμου, φουσκωτές γιρλάντες με ασημένια στολίδια, λεπτά…

Απόψε κλείδωσε… δε θα γυρίσω

Είναι κάποιες μέρες που δεν ξημερώνουν. Κρεμιούνται από την κουπαστή, τσαλαβουτούν σε νερά, γεμίζουν λάσπες και αφήνουν πατημασιές μέχρι το αύριο. Σε προσπερνούν, νιώθεις τη στάχτη τους να σε σκεπάζει πριν καν καείς, γεμίζουν με αέρα βορινό τα μπατζάκια σου μα εσύ στέκεσαι. Από συνήθεια. Από απόγνωση. Από απορία. Ποτέ δε σου εξήγησε…

Άνθρωποι από καλό χαρμάνι…

Κάθε πρώτη του Μάη, στο πλακόστρωτο έξω από το πατρικό της γιαγιάς μου τραβούσε χειρόφρενο το αγροτικό της Τασίας. Φορτωμένο με κασόνια, διαλυμένα πλαστικά, ιμάντες από χοντρό πανί, αρώματα εξοχής και μερικές σταγόνες πετρέλαιο στο κούτελο. Μια ντουντούκα από εφημερίδα, όπερα στο κασετόφωνο και ένα κομμένο λεμόνι σε πλαστικό ποτήρι. Τα…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Υπάρχει τύχη στη ζωή;

Υπάρχει τύχη στη ζωή τελικά;  Αξίζει να διαβάσουμε ένα άρθρο το οποίο…

Η ανοχή του διαφορετικού καθαρίσματος της μπανάνας!

Μια μέρα ο 13χρονος ανιψιός μου Βασίλης μου είπε (σχεδόν…

Έλα να ξαπλώσεις δίπλα μου

Έλα να ξαπλώσεις δίπλα μου. Όχι, μη θυμώνεις. Δε θέλω κάτι πονηρό, δε…

Για τη μαμά μου…

Στα ένατα γενέθλια της κόρης μου ξύπνησα με κλάματα, γιατί σε…

Απόψε κλείδωσε… δε θα γυρίσω

Είναι κάποιες μέρες που δεν ξημερώνουν. Κρεμιούνται από την κουπαστή,…

Άνθρωποι από καλό χαρμάνι…

Κάθε πρώτη του Μάη, στο πλακόστρωτο έξω από το πατρικό της γιαγιάς μου…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…

Αυτή τη Δημοκρατία εννοούν;

Επτά χρόνια πριν, ανυποψίαστοι πρωτοακούγαμε για την αμερικάνικη…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…

Οι τεχνικές προπαγάνδας των ΜΜΕ

Του Ευστράτιου Παπάνη* Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης