Φεύγουν τα νεκρά παιδιά από τα σπίτια τους...

5 1 1 1 1 1 Βαθμολογία 5.00 (8 Ψήφοι)

Φεύγουν τα νεκρά παιδιά από τα σπίτια τους...

Φεύγουν τα νεκρά παιδιά από τα σπίτια τους...
Όταν τα σπίτια ήταν φυλακή 
και οι τοίχοι κόμπος που τα έπνιγε...
 
Όταν -ακόμα κι αν γελούσαν και τραγούδαγαν- νιώθανε φόβο κι αγωνία, 
Για όσα βλέπαν...
Για όσα νιώθαν...
Ή από ένστικτο...
Νιώθαν απλά... «κάτι δεν πήγαινε καλά»...
Όσο μπορούσαν να το αντιληφθούν,
Γιατί ήταν άλλοτε μωρά, άλλοτε πιο μεγάλα ή σχεδόν έφηβα...
Κάτι δεν πήγαινε καλά...
Δε θέλουν να μπλεχτούν στη φούστα της μάνας τους που μαγειρεύει...
 
Είναι σε πάρκα. 
Κάνουν ποδήλατο ανέμελα και κούνια και γελάνε...
Νιώθουν το αεράκι στο πρόσωπό τους, 
μαζεύουν λουλούδια, κάνουν στεφάνια...
 
Φύγαν από τα σπίτια τους,
Γιατί "εκεί" δε νιώθαν πάντα ζεστασιά -όπως τους άξιζε- 
μα φόβο...
 
Φεύγουν τα νεκρά παιδιά από τα σπίτια τους, 
όταν δεν έπρεπε να βρίσκονταν σ' αυτά.
 
Όταν έπρεπε
να είναι ακόμα στη ζωή!! 
 
Κι έφυγαν από κείνη, 
την ΆΤΙΜΗ, 
που κάποτε 
τα κοιλοπόνεσε....
 
* Εμπνευσμένο από το ποίημα του Γιάννη Ρίτσου... 😞😞
 
Νατάσα Δανιήλ

Γεννήθηκα στην Καρδίτσα στις 25/7/79. Από τα 18 ως τα 23 μου έζησα στη Θεσ/κη, όπου σπούδασα Ιστορία και αρχαιολογία στο Α.Π.Θ. Στη συνέχεια έκανα μεταπτυχιακό στο ΕΑΠ (Σπουδές στην Εκπαίδευση). Από το 2003 ζω και εργάζομαι στην Καρδίτσα ως φιλόλογος. Έχω μια κόρη κι έναν γιο.

Σχόλια (0)

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια εδώ

Αφήστε τα σχόλιά σας

  1. Δημοσίευση σχολίου ως επισκέπτης.
Συνημμένα (0 / 3)
Μοιραστείτε την τοποθεσία σας
Πληκτρολογήστε το κείμενο που παρουσιάζεται στην παρακάτω εικόνα. Δεν είναι σαφές;

Please publish modules in offcanvas position.