tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Οι ελληνοκυπριακές περιπέτειες στη Eurovision (Vol.2)

Οι ελληνοκυπριακές περιπέτειες στη Eurovision (Vol.2)

( 8 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Δημήτρης Σέρμπος | Πέμπτη, 14.05.09 06:26
 

EurovisionΛίγες μόνο ώρες πριν ο Σάκης Ρουβάς εμφανιστεί στο στάδιο Ολιμπίνσκι της Μόσχας στο πλαίσιο του δεύτερου ημιτελικού της Eurovision, εμείς παραθέτουμε το δεύτερο μέρος του αφιερώματος για τις ελληνοκυπριακές συμμετοχές στο θεσμό.

Θυμηθείτε λοιπόν τι ακριβώς συνέβη την τελευταία δεκαετία, όπου, μεταξύ άλλων, η χώρα μας κατάφερε να πάρει μια φορά την πρωτιά με την Έλενα Παπαρίζου και άλλες δύο να έρθει στην τρίτη θέση, κάτι που σίγουρα αποτελεί τεράστια επιτυχία. Στο χρονικό διάστημα αυτό, μέτρια κρίνεται η παρουσία της Κύπρου, που, μετρώντας τρεις αποκλεισμούς σε οκτώ συμμετοχές της, ευτύχησε να πάρει την 6η θέση με τους ΟΝΕ το 2002 και την 5η με την Lisa Andreas το 2004. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή…

Η Ελλάδα για το 1999 αποκλείστηκε, ενώ την Κύπρο εκπροσώπησε η (μετέπειτα για λίγο Hi-5) Μαρλέν Αγγελίδου καταλαμβάνοντας την 22η θέση. Έκτοτε έχει προσπαθήσει  αρκετές φορές να εκπροσωπήσει  την χώρα της (2003, 2008, 2009), αλλά δεν τα έχει καταφέρει.

Το 2000 η Ελλάδα αποφασίζει να μην συμμετάσχει στον διαγωνισμό, με το ενδιαφέρον να στρέφεται αποκλειστικά στην Κύπρο, που στέλνει τον Άλεξ Παναγή ντουέτο με την Χριστίνα Αργύρη. Το τραγούδι «Νόμιζα» δεν ενθουσιάζει και μοιραία έρχεται η 21 θέση. Αξίζει να αναφέρουμε ότι για τον Άλεξ Παναγή αυτή ήταν η δεύτερη συμμετοχή μέσα σε πέντε χρόνια, ύστερα εκείνη στο Δουβλίνο το 1995 (9η θέση).

Το 2001 η Ελλάδα επιστρέφει δυναμικά και χάρις σε ένα άγνωστο έως τότε συγκρότημα, τους Antique, κατακτά την 3η θέση. Ύστερα από τη συγκεκριμένη επιτυχία, ο θεσμός της Eurovision γίνεται εξαιρετικά δημοφιλής στη χώρα μας και αρχίζουμε σιγά-σιγά να παίρνουμε τα πάνω μας και να έχουμε μεγαλύτερες βλέψεις! Μάλιστα, ενώ έως τότε -λόγω χαμηλής δημοτικότητας του διαγωνισμού- την εκπροσώπηση αναλάμβαναν μη αναγνωρίσιμοι καλλιτέχνες, πλέον άπαντες άρχισαν να αντιμετωπίζουν σοβαρότερα το θέμα και ειδικότερα οι καλλιτέχνες.

Έτσι λοιπόν, το 2002 συμμετέχουν στα προκριματικά ο Μιχάλης Ρακιντζής, η Πέγκυ Ζήνα, ο Χρήστος Δάντης, ο Κώστας Μπίγαλης, η Μαρία Λουίζα Βασιλοπούλου και η Ευσταθία. Νικητής αναδεικνύεται ο Ρακιντζής, με πολλές διαμαρτυρίες από τους υπόλοιπους και κυρίως από την Πέγκυ Ζήνα (στα χαρτιά φαβορί με το «Love is a wonderful thing»), που εξαπολύει  απειλές, κάνοντας λόγο μέχρι και για μηνύσεις. Όπως υποστηριζόταν τότε (και μάλλον όχι άδικα όπως φάνηκε εκ των υστέρων), η μουσική του «S.A.G.A.P.O.» αλλά και κάποια φωνητικά του τραγουδιού, ήταν playback και όχι live όπως προέβλεπαν οι κανονισμοί. Τελικά ο Ρακιντζής πηγαίνει στο Ταλίν της Εσθονίας, με ευχές και… κατάρες, και σε μία από τις χειρότερες εκπροσωπήσεις μας (τρακαρισμένος και με φωνητικά λάθη), φέρνει τη 17η θέση.

Εκείνη τη χρονιά η Κύπρος λαμβάνει μέρος στον διαγωνισμό με τους ΟΝΕ και το «Gimme» και κατακτά την 6η θέση. Εξαιρετική παρουσία για το boyband που για πολλούς άξιζε υψηλότερη θέση, αλλά εκτός των γνωστών «μαγειρεμάτων» μεταξύ των χωρών, είχε και το μείον ότι βγήκε πρώτο στη σκηνή.

Το 2003 ένα παρόμοιο σκηνικό με της προηγούμενης χρονιάς επαναλαμβάνεται, αλλά αυτή τη φορά σε πιο ήπιους τόνους. Διεκδικητές η Σαμπρίνα με το «Camera», ο Γιάννης Βαρδής με το «Μια στιγμή» και η νικήτρια  Μαντώ με το «Never let you go». Πολύ κακό για το τίποτα όμως και πάλι, αφού το τραγούδι δεν καταφέρνει να συγκινήσει  τους ευρωπαίους και καταλήγει στη 17η θέση. Άσχημη η χρονιά και για την Κύπρο που με το «Feeling alive» και τον Στέλιο Κωνσταντά, κατακτά την 20η θέση.

Το 2004 όμως αποτελεί μια πολύ δυνατή χρονιά και για τις δυο χώρες! Η Κύπρος στέλνει την 16χρόνη Lisa Andreas, που ισοφαρίζει το Κυπριακό ρεκόρ του 1982 αλλά και του 1997, φτάνοντας στην 5η θέση. Απ’ την άλλη πλευρά, η Ελλάδα διοργανώνει το Eurostar, που είναι ένας διαγωνισμό ταλέντων, με σκοπό να αναδειχθεί από εκεί ο καλλιτέχνης που θα εκπροσωπήσει τη χώρα μας. Ο διαγωνισμός διεξάγεται κανονικά, αλλά τελικά πηγαίνει ο… Σάκης Ρουβάς με το «Shake it» και κατακτά την 3η θέση, παρά τις ελπίδες όλων ότι θα έφερνε την πρωτιά.

Το 2005 η ΕΡΤ αποφασίζει να  κάνει απευθείας ανάθεση στην Έλενα Παπαρίζου. Το τραγούδι που επιλέγεται είναι το «My Number One» που καταφέρνει αυτό ακριβώς που υπόσχεται ο τίτλος του: Την πρώτη θέση! Αντίθετα, ο Κωνσταντίνος Χριστοφόρου και παρά την καλή σκηνική του εμφάνιση καταλήγει στην 18η θέση για την Κύπρο.

Το 2006 ο διαγωνισμός διεξάγεται στην Ελλάδα και οι άνθρωποι της ΕΡΤ ψάχνουν από νωρίς κάποιον star που να δεχθεί να συμμετέχει μετά την Έλενα Παπαρίζου. Συζητούν με την Άννα Βίσση και την Δέσποινα Βανδή και τελικώς την πρόκληση αποδέχεται η Άννα Βίσση, 24 χρόνια μετά την τελευταία της συμμετοχή στο διαγωνισμό. Τα γραφεία στοιχημάτων μας θέλουν ακόμη και στην πρώτη θέση , αλλά τελικά το «Everything» καταλήγει στην 9η. Λίγο πριν, έρχεται άλλη μια αποτυχία για την Κύπρο, που με την Annet Artani να τραγουδά  «Why Angels Cry», δεν καταφέρνει να περάσει στον τελικό.

Το 2007 τρεις καλλιτέχνες διαγωνίζονται για την εκπροσώπηση της Ελλάδας. Ο μεγάλος ανταγωνισμός φαίνεται αρχικά να υπάρχει ανάμεσα στην Τάμτα και τον Χρήστο Δάντη, με τον Σαρμπέλ να είναι το αουτσάιντερ. Τελικά ο τελευταίος διαψεύδει τα προγνωστικά και καταφέρνει να πάρει το εισιτήριο για το Ελσίνκι, όπου διεξαγόταν τότε ο διαγωνισμός. Αξιοπρεπέστατη εμφάνιση για τον γνωστό τραγουδιστή, ο οποίος μας φέρνει την 7η θέση! Η Κύπρος αναθέτει στην Ευρυδίκη και στον Δημήτρη Κοργιαλά το «Comme ci, comme ça», ένα υπέροχο electro dance κομμάτι με πραγματικά πολλές δυνατότητες, το οποίο ωστόσο δεν καταφέρνει  να περάσει στην τελική φάση.

Ένα χρόνο αργότερα, το 2008, η Καλομοίρα κερδίζει την Χρύσπα και τον Κώστα Μαρτάκη στον εσωτερικό διαγωνισμό και πηγαίνει στο Βελιγράδι, όπου εντυπωσιάζει και γίνεται αμέσως η αγαπημένη των δημοσιογράφων και ένα από τα μεγάλα φαβορί. Περνά πρώτη στον τελικό, συγκεντρώνοντας 218 βαθμούς, και τελικά κατακτά την 3η θέση. Η Κύπρος αντίθετα δεν καταφέρνει για ακόμη μια χρονιά να περάσει στον τελικό, με την Ευδοκία Καδή να αποκλείεται.

Πρέπει να γνωρίζετε ότι…

• Η καλύτερη θέση για την Ελλάδα είναι η πρώτη το 2005
• Έχουμε να βρεθούμε εκτός δεκάδας από το 2003
• Τρεις φορές έχουμε φτάσει στην 3η θέση (2001, 2004, 2008)
• Η Ευρυδίκη έχει λάβει μέρος στο διαγωνισμό πέντε φορές (1983, 1987 στα φωνητικά) και τρεις φορές ως κύρια τραγουδίστρια (1992, 1994, 2007)
• Το ίδιο και η Άννα Βίσση (1980, 1982, 2006)
• Η χειρότερη θέση για την Ελλάδα ήταν η 20η το 1998, ενώ η Κύπρος έχει φθάσει μέχρι την 22η θέση, αλλά η 20η θέση το 1986 με το «Τώρα ζω» ήταν η τελευταία
• Τους περισσότερους βαθμούς τους πήραμε το 2004 (252) και τους λιγότερους το 1974 (7)

Διαβάστε το πρώτο μέρος του αφιερώματος

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Η σημασία της αρχής και του τέλους στο λογοτεχνικό βιβλίο

Ο θεματικός πυρήνας ενός λογοτεχνικού βιβλίου, ή, με άλλα λόγια, η πλοκή, οι ήρωες, ο χώρος και ο χρόνος, ξεκινούν από μια βάση, την αρχή, κατόπιν διανύουν μια ανοδική, και, συνάμα, δύσκολη πορεία, τη μέση, και, έπειτα από αρκετό κόπο και μόχθο, καταλήγουν σε μια υψηλή κορυφή, το τέλος, όπου από εκεί μπορούμε να ατενίσουμε όλα όσα μας…

Αντρέι Ταρκόφσκι, ο ποιητής της εικόνας που «μιλούσε» με τη σιωπή

Ο Αντρέι Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι (1932-1986) αποτελεί έναν από τους κορυφαίους εκπροσώπους του ρωσικού κινηματογράφου και τον σημαντικότερο ίσως Ρώσο σκηνοθέτη μετά τον Σεργκέι Αϊζενστάιν, ο οποίος υπήρξε μια από τις βασικές επιρροές του. Το έργο του βέβαια δεν είναι τόσο πλούσιο σε ποσότητα, αφού σε 23 χρόνια γύρισε μόλις επτά ταινίες…

«Για κάτι λάθη και κάτι πάθη - #ΤοΒιβλ1ο» από τη Σπυριδούλα Κούτρα

Μόλις κυκλοφόρησε σε συλλεκτική έκδοση και περιορισμένο αριθμό αντιτύπων το βιβλίο «Για κάτι λάθη και κάτι πάθη - #ΤοΒιβλ1ο» της Σπυριδούλας Κούτρα. Η συγγραφέας γράφει για δύο ζωές. Αυτή που ξεκινάει με το πρώτο σου κλάμα και αυτή τη δεύτερη επιλεγμένη, κατακτημένη, ξαναχτισμένη με πείσμα ζωή που δομείται αποκλειστικά από σένα και…

Δωρεάν προβολή online της ταινίας «Μέρες Βροχής» του Αλεσσάντρο Σπηλιωτόπουλου

Την ταινία «Μέρες Βροχής - Rainy Days» του Αλεσσάντρο Σπηλιωτόπουλου διαθέτουν δωρεάν για online προβολή οι συντελεστές της, προσπαθώντας έτσι να συμβάλλουν στην ψυχαγωγία όλων εμάς που βιώνουμε τον αναγκαστικό εγκλεισμό στο σπίτι λόγω του κορωνοϊού. Πρόκειται για μια ταινία η οποία προωθήθηκε όλο αυτό το διάστημα μέσω διάφορων…

Η απουσία σου

Έβρεχε. Παράξενη κοπέλα, το δέρμα της χλωμό, με έντονα μάτια, έμοιαζε σαν τη βροχή που έπεφτε στο παράθυρό της. Οι αστραπές που έριχνε έμοιαζαν με τα μάτια της, που φεγγοβολούσαν μέσα στο σκοτάδι. Τα κόκκινα μάγουλά της που έκαιγαν από έρωτα, είχαν χλομιάσει, είχε νιώσει άδεια. Η καρδιά όταν αδειάζει, μοιάζει με κίτρινο κερί που σβήνει.…

Επίλογοι

Τα πρώτα καρβέλια φεύγουν για το μοναστήρι μέσα σε ψάθινα καλάθια. Τα πρώτα χρόνια φορτώνονταν στον Ηρακλή, το μοναδικό μουλάρι του χωριού. Καθώς φτιάχτηκε ο δρόμος για την πόλη, ανέλαβε τη δουλειά το φορτηγάκι. Παρόλα αυτά ο Ηρακλής συνέχιζε το ίδιο δρομολόγιο κάθε πρωί μέχρι τη μονή και πάλι πίσω στην πλατεία. Μια παγερή μέρα, κάποιος…

Αυτή τη μόνη λέξη

Με τον Μάνο γνωρίζονταν από παιδιά. Στην ίδια στενή γειτονιά, σπίτια διπλανά. Όταν πέθανε ο κυρ Απόστολος και άδειασε το χαμηλό σπίτι στα δεξιά, είχε ευχηθεί η Μυρτώ να ερχόταν μια μεγάλη οικογένεια. Σαν πέρασε ο χειμώνας και πήρε ο ήλιος τον ανήφορο, τα παράθυρα στη Μενάνδρου 14 άνοιξαν διάπλατα. Το τραπεζάκι της βεράντας στόλιζε πλέον…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Μια προσωπική άποψη για τον πόνο

Τίτλος τραγουδιού: "A pena" (μετάφραση «ο πόνος») Μια προσωπική άποψη…

Ο Χίτσκοκ καθαιρείται

Τα οξυμμένα πνεύματα και η γενικότερη ανάφλεξη της αμερικανικής…

Οι αναμνήσεις των συναισθημάτων μου...

Η μνήμη είναι σαν μία λίμνη αναμνήσεων. Άλλες τις ψαρεύουμε -όταν…

Ο χρόνος αδέκαστος και αμείλικτος κριτής

Ο χρόνος άπαντα τοίσιν ύστερον φράσει. Λάλος γαρ ούτος ουκ ερωτώσιν…

Η σημασία της αρχής και του τέλους στο λογοτεχνικό βιβλίο

Ο θεματικός πυρήνας ενός λογοτεχνικού βιβλίου, ή, με άλλα λόγια, η…

Εμπειρίες ψυχικής δύναμης

Είναι βράδυ και κάθομαι στο παρκαρισμένο σβηστό αμάξι μου, στη θέση του…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…

Ιερά τέρατα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Καινούργιοι μεγάλοι σταρ εμφανίζονται στη μεγάλη οθόνη κατά καιρούς,…

Θρίλερ και ταινίες τρόμου που άφησαν εποχή (Β' μέρος αφιερώματος)

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα για τις καλύτερες ταινίες τρόμου και θρίλερ…

5 ευγενικές χειρονομίες που εκλείπουν στις μέρες μας

Η ευγένεια στις ημέρες μας είναι μία υπόθεση τόσο δύσκολη που πολλοί…

Οι τεχνικές προπαγάνδας των ΜΜΕ

Του Ευστράτιου Παπάνη* Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί…

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης