tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

Αφιέρωμα: Μάνος Κατράκης (1908-1984)

Αφιέρωμα: Μάνος Κατράκης (1908-1984)

( 28 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: Δημήτρης Σέρμπος | Παρασκευή, 04.09.09 04:06
 

manos_katrakis_834566bΟ Μάνος Κατράκης υπήρξε από τους μεγαλύτερους έλληνες ηθοποιούς υπηρετώντας την τέχνη της υποκριτικής μέχρι το τέλος της ζωής του. Γεννήθηκε στην Κρήτη το καλοκαίρι του 1908, ενώ σύντομα η οικογένεια του μεταφέρθηκε στην Αθήνα λόγω οικονομικών προβλημάτων.

Αρχικά ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο, αλλά σύντομα τον κέρδισε η ηθοποιία. Το 1927 έκανε την πρώτη θεατρική του εμφάνιση, ενώ ένα χρόνο αργότερα γύρισε και την πρώτη του βουβή ταινία, «Το λάβαρο του '21». Από το 1931 ξεκινά η συνεργασία του με το βασιλικό (εθνικό) θέατρο, ενώ τον ίδιο χρόνο παντρεύεται την ηθοποιό Άννα Λώρη, αλλά χωρίζουν σύντομα. Μέχρι το 1938 παίζει σε διάφορά σχήματα, στην Αθήνα αλλά και στην επαρχία,   συνεργάζεται με την Μαρίκα Κοτοπούλη, με το Δημήτρη Μυράτ και με άλλους γνωστούς θιάσους. Στον πόλεμο του 1940 πολέμησε στο μέτωπο. Η περίοδος της κατοχής υπήρξε πολύ ταραγμένη για τον ίδιο, με έναν δεύτερο αποτυχημένο γάμο, το χαμό των δίδυμων παιδιών του από τη δεύτερη του σύζυγο, αλλά και την ένταξή του στην αντίσταση, στην  αριστερά και στο ΕΑΜ.

Το 1943 έγινε Πρόεδρος του σωματίου Ελλήνων ηθοποιών, ενώ ίδρυσε το Κρατικό θέατρο Θεσσαλονίκης, το οποίο στήριξε πρωταγωνιστώντας εκεί.

Το 1946, την περίοδο του εμφυλίου, του ζήτησαν να υπογράψει δήλωση μετανοίας, αλλά εκείνος αρνείται και εξορίζεται για περισσότερο από 7 χρόνια.

Κατά την επιστροφή του, το 1952 δυσκολεύεται πολύ στην εύρεση εργασίας λόγω πολιτικών φρονημάτων και κάνει περιστασιακές εργασίες, κυρίως στο ραδιόφωνο.

Το 1954 δημιούργησε δικό του θίασο, το «Εθνικό Λαϊκό Θέατρο», καθώς επίσης γνώρισε και παντρεύτηκε την τρίτη του σύζυγο, την χορεύτρια Λίντα Άλμα, με την οποία παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του.

Αυτή η λαμπρή περίοδος κράτησε έως το 1967 που με την έλευση του στρατιωτικού καθεστώτος του έγινε έξωση από το θέατρο στο Πεδίον του Άρεως, στο οποίο στέγαζε τον θίασο του επί 13 χρόνια.

Το 1972 ξεκίνησε έναν νέο κύκλο συνεργασίας με το Εθνικό Θέατρο, σε σπουδαία έργα κλασικού ρεπερτορίου.

Στη διάρκεια όλης σχεδόν της πορείας του είχε έντονη κινηματογραφική παρουσία σε περισσότερα από 50 φιλμ.

Έφυγε από τη ζωή τον Σεπτέμβριο του 1984 χτυπημένος από τον καρκίνο των πνευμόνων μετά από χρόνια μάχη με τη νόσο, μην εγκαταλείποντας ωστόσο καθόλου το επάγγελμα του. Είναι χαρακτηριστικό ότι μέχρι και λίγο πριν το θάνατο του, έκανε γυρίσματα για την ταινία «Ταξίδι στα Κύθηρα» του Θόδωρου Αγγελόπουλου.

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Ο πόνος δε μένει πια εδώ…

Σήμερα ξεκίνησες από τα χτες. Ούτε καφές, ούτε κουλούρι. Γύρισες τα μαγαζιά, φόρτωσες σακούλες και χαρτιά τον ουρανό, έτρεξες για γλυκά, ζωγράφισες κάρτες, έκοψες κορδέλες, υλικά και συνήθειες. Και σαν όλα πια πήραν μια θέση στη σκηνή, έκανες ένα βήμα πίσω.  Λεπτό πανί στο χρώμα της άμμου, φουσκωτές γιρλάντες με ασημένια στολίδια, λεπτά…

Απόψε κλείδωσε… δε θα γυρίσω

Είναι κάποιες μέρες που δεν ξημερώνουν. Κρεμιούνται από την κουπαστή, τσαλαβουτούν σε νερά, γεμίζουν λάσπες και αφήνουν πατημασιές μέχρι το αύριο. Σε προσπερνούν, νιώθεις τη στάχτη τους να σε σκεπάζει πριν καν καείς, γεμίζουν με αέρα βορινό τα μπατζάκια σου μα εσύ στέκεσαι. Από συνήθεια. Από απόγνωση. Από απορία. Ποτέ δε σου εξήγησε…

Άνθρωποι από καλό χαρμάνι…

Κάθε πρώτη του Μάη, στο πλακόστρωτο έξω από το πατρικό της γιαγιάς μου τραβούσε χειρόφρενο το αγροτικό της Τασίας. Φορτωμένο με κασόνια, διαλυμένα πλαστικά, ιμάντες από χοντρό πανί, αρώματα εξοχής και μερικές σταγόνες πετρέλαιο στο κούτελο. Μια ντουντούκα από εφημερίδα, όπερα στο κασετόφωνο και ένα κομμένο λεμόνι σε πλαστικό ποτήρι. Τα…

ΕΚΠΛΗΞΗ IX: Για 9η χρονιά οι καλλιτέχνες στο πλευρό των αστέγων

Για μια ακόμη χρονιά, η καλλιτεχνική κοινότητα συσπειρώνεται επιστρατεύοντας τη δύναμη της τέχνης προς όφελος των αστέγων της Αθήνας, μέσα από την «ΕΚΠΛΗΞΗ», την ετήσια έκθεση της εικαστικής πλατφόρμας του artAZ, η οποία υλοποιείται σε συνεργασία με την ΚΛΙΜΑΚΑ ΜΚΟ. Η μεγάλη εικαστική γιορτή, που αναδεικνύει το κοινωνικό πρόσωπο της…

Έλα να ξαπλώσεις δίπλα μου

Έλα να ξαπλώσεις δίπλα μου. Όχι, μη θυμώνεις. Δε θέλω κάτι πονηρό, δε σου ζητάω αυτό που πιστεύεις. Θέλω μόνο να ξαπλώσεις δίπλα μου και να μου κρατήσεις το χέρι, ξορκίζοντας όλους τους φόβους και τις αδυναμίες μου. Θέλω να αισθανθώ την παρουσία σου δίπλα μου να με διαβεβαιώνει πως όλα θα πάνε καλά, όταν εγώ είμαι πεπεισμένη για το…

Μια κριτική για την ταινία It

Το It, η κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου του Stephen King, μου κέντρισε το ενδιαφέρον στο να θελήσω να το παρακολουθήσω. Η ταινία περιστρέφεται γύρω από το χαρακτήρα ενός τρομακτικού κλόουν ο οποίος κυνηγάει και φοβίζει μία παρέα παιδιών. Έχοντας δει την κλασική τηλεοπτική σειρά It του 1990 με τον ανεπανάληπτο Tim Burry, θεωρώ πως…

Η γυναίκα που χαμογελούσε πάντα

Μια γυναίκα κάποτε χαμογελούσε πάντα. Όλη την ημέρα, όλες τις ώρες, όλα τα δευτερόλεπτα. Κάθε άνθρωπος που τη γνώριζε απορούσε. Πώς είναι δυνατόν, ποτέ της δεν αντιμετώπισε προβλήματα και δυσκολίες; Η φήμη της είχε διαδοθεί παντού. Ήθελαν πολλοί να μάθουν ποιο είναι αυτό το κλειδί και η κοσμοθεωρία της για την ευτυχισμένη ζωή. Ένας…

Εκδήλωση αλληλεγγύης με προβολή της μεσαίου μήκους ταινίας «Μέρες Βροχής»

Αφορμή για να στηθεί μια όμορφη εκδήλωση αλληλεγγύης θα αποτελέσει η προβολή της ταινίας μυθοπλασίας «Μέρες Βροχής» (Rainy Days) του Αλεσσάντρο Σπηλιωτόπουλου σε σενάριο Σίμου Οικονομίδη, που θα προβληθεί την Τρίτη 13 Νοεμβρίου στις 19:00 στον κινηματογράφο Studio new star art cinema στην Αθήνα. Πρόκειται για μια μεσαίου μήκους ταινία…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Η μάστιγα της Ήπιας Κατάθλιψης

Πολλοί άνθρωποι επιλέγουν, για λίγο ή μεγάλο διάστημα, να ζουν μια ήπια…

Πώς να ελέγχεις τα συναισθήματά σου

Η αλήθεια είναι ότι κανένας κοινωνικός θεσμός δεν μας έμαθε πώς να…

Για έναν καλύτερο κόσμο

Οι άνθρωποι είμαστε περίεργα πλάσματα. Και ενίοτε αψυχολόγητα. Οι…

Στο δρόμο για την τελειότητα, χάσαμε την αξία...

Ώρες ώρες κάθομαι και σκέφτομαι, πόσο πιο απλά ήταν τα πράγματα κάποτε…

Η αποκάλυψη του χαρακτήρα μας

Η έννοια της προσωπικότητάς μας αφορά στον τρόπο που συμπεριφερόμαστε ή…

Η γυναίκα που χαμογελούσε πάντα

Μια γυναίκα κάποτε χαμογελούσε πάντα. Όλη την ημέρα, όλες τις ώρες, όλα…

Back in Time

Οι 11 κορυφαίες ταινίες του Γούντι Άλεν

Ο Γούντι Άλεν έχει στο βιογραφικό του πλειάδα έργων και θεωρείται ως…

Τα video games που μας μεγάλωσαν

Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια που αγαπήθηκαν στο παρελθόν είναι πάρα πολλά…

Εφιάλτης, η σπουδαιότερη ελληνική ταινία τρόμου

Και όμως, ο ελληνικός κινηματογράφος μπορεί να καυχηθεί ότι για μία…

Οι κορυφαίες ατάκες του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου (ΒΙΝΤΕΟ)

Όταν φέρνουμε στο μυαλό μας ταινίες του παλιού καλού κινηματογράφου,…

Η «ψυχή» των Queen, Φρέντι Μέρκιουρι

Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1946, γεννήθηκε ο πιο χαρισματικός ροκ…

Γεώργιος Παπανικολάου, ένας σπουδαίος Έλληνας

Πώς μπορείς να μείνεις αδιάφορη απέναντι σε έναν άνθρωπο που…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Οι τεχνικές προπαγάνδας των ΜΜΕ

Του Ευστράτιου Παπάνη* Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί…

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

5 ευγενικές χειρονομίες που εκλείπουν στις μέρες μας

Η ευγένεια στις ημέρες μας είναι μία υπόθεση τόσο δύσκολη που πολλοί…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…

Κοινωφελής Εκμετάλλευση

Είμαι 1 χρόνο άνεργη, πτυχιούχος άνεργη. Έτσι, θεώρησα ότι η…

Καρυωτάκης - Πολυδούρη: Μια ιστορία από το παρελθόν

Είναι φορές που δύσκολα μπορείς να ξεχωρίσεις αν τα γεγονότα που…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης