tempo.gr

tempo.gr | Online περιοδικό ποικίλης ύλης

«Ήταν κάποτε» στο θέατρο Επί Κολωνώ (τελευταίες παραστάσεις)

«Ήταν κάποτε» στο θέατρο Επί Κολωνώ (τελευταίες παραστάσεις)

( 0 Ψήφοι )
Σύνταξη-επιμέλεια: tempo team | Δευτέρα, 17.02.14 15:57
 

«Ήταν κάποτε», πέντε αλληλοβόρα παραδοσιακά παραμύθια

Ολοκληρώνονται οι παραστάσεις για το «Ήταν κάποτε», πέντε αλληλοβόρα παραδοσιακά παραμύθια στην Κεντρική Σκηνή του θεάτρου Επί Κολωνώ. Οι παραστάσεις θα διαρκέσουν μέχρι την Πέμπτη 6 Μαρτίου.

Λίγα λόγια για το έργο

«Πέντε παραμύθια δύσκολα. Σκληρά, τρομερά, αλλόκοτα. Απομαγνητοφωνημένες αφηγήσεις αγωνίας πολύτιμης και ζωτικού φόβου των ανθρώπων: παιδιά που χάνονται, άγονοι έρωτες, άδικοι κόποι, σπουδαία έργα. Καλό και κακό δε ξεχωρίζουν με σιγουριά, διδάγματα δεν βγαίνουν με ευκολία. Σκοτάδι, φως κι από το φως σκοτάδι. Τρεις άνθρωποι στήνουν παράσταση με λόγια που ξεχάσαμε ν' ακούμε και ιστορίες που δεν αντέχονται στ' αλήθεια. Ζωντανεμένα στο σήμερα με φαντασία και απλότητα, τα παραμύθια γίνονται ότι ήταν κάποτε και πάντα, τρόποι ώστε να μη περνά κανείς μονάχος του τη φοβερή του νύχτα».

Σημείωμα των συντελεστών

Η κοινή αγάπη μας για τα παραμύθια και η νοσταλγία για την αφήγηση παραμυθιών, σαν τρόπο διασκέδασης, ήταν η αφορμή μας για να ξεκινήσουμε αυτό το εγχείρημα. Αγάπη, όχι μόνο για τα παραμύθια που ακούσαμε μικροί, αλλά κυρίως για αυτά που ανακαλύψαμε μεγάλοι. Διασκέδαση, κατ' άλλους ψυχαγωγία, όχι αυτή που κοιμίζει γλυκά ένα παιδί, αλλά αυτή που μπορεί να αφυπνίσει έναν ενήλικα. Εξάλλου τα παραμύθια ήταν υπόθεση των μεγάλων, πριν από το θρίαμβο της τηλεόρασης και εμείς αυτήν την υπόθεση θέλαμε πάλι να ανοίξουμε. Αναζητήσαμε παραμύθια στην πρώτη τους μορφή, τη μη λογοκριμένη και με κεντρικό άξονα την αλληλοβορά επιλέξαμε πέντε. Τα θέματα που στοιχειώνουν τους ήρωες και τους αντιήρωες των παραμυθιών της παράστασης είναι η απώλεια, ο απογαλακτισμός, η εξουσία, ο ανομολόγητος έρωτας, η ζήλια και η συγχώρεση.

Κατά τη διάρκεια των προβών εισχωρήσαμε και σε άγνωστα για μας μονοπάτια και γίναμε δραματολόγοι, σκηνοθέτες, φωτιστές, μουσικοί επιμελητές, ενδυματολόγοι, σκηνογράφοι... Έτσι κατά τη διάρκεια της παράστασης, επιλέξαμε τα μέρη του θεάτρου, όπως το καμαρίνι, η κουίντα, ή το ηλεκτρολογείο, να “μεταφερθούν” πάνω στη σκηνή, φανερώνοντας στο θεατή τις λειτουργίες τους, που παραδοσιακά αποκρύπτονται. Οι εναλλαγές της μουσικής και του φωτισμού γίνονται μέρος της δράσης των ηθοποιών, προωθώντας σταδιακά τη μετάβαση από το ιλαρό στο τραγικό, κι από το παραμύθι στην πραγματικότητα.

Τώρα, εδώ στο θέατρο Επί Κολωνώ ήταν αναγκαία η αντικατάσταση ενός εκ των τριών συντελεστών της παράστασης, λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων. Γι' αυτό και στο σημείο αυτό, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε και ταυτόχρονα να καλωσορίσουμε στους κόλπους της ομάδας μας, το φίλο μας Πέτρο Σπυρόπουλο, ο οποίος θα είναι ο τρίτος συναυτουργός εδώ στην Αθήνα. 

«Αρχή του παραμυθιού, λοιπόν, καλησπέρα τσ' αφεντιές σας. Ήταν κάποτε ένα....»

Σημείωμα του Δη.Πε.Θε.:

Το «Ήταν Κάποτε» είναι μια παράσταση στο πλαίσιο του προγράμματος της «Άγονης Γραμμής». Η «Άγονη Γραμμή» ήταν μια ιδέα που συλλάβαμε το 2007, επιθυμώντας να φτάσουμε σε μέρη που δεν έχει πάει ποτέ το θέατρο. Παρόλο που σήμερα ακόμα και στο πιο απόμακρο χωριό, υπάρχουν μέσα ενημέρωσης και ψυχαγωγίας όπως το ίντερνετ ή η τηλεόραση, τίποτα δε συγκρίνεται με την ανθρώπινη φυσική παρουσία. Το να πας και όχι να μεταδίδεσαι είναι το ιδιαίτερο, το ξεχωριστό. Έτσι λοιπόν το αποφασίσαμε και την ίδια ώρα βάλαμε και κάποιους κανόνες σ' αυτό το σχέδιο:

• Η περιπλάνηση δε θα είχε απαιτήσεις από θεατρικούς χώρους, για να μπορεί να ταξιδέψει παντού.

• Μη θεατρικά κείμενα, αλλά παραστάσεις που θα βασίζονται στη λογοτεχνία στην παράδοση, ή σε άλλα είδη.

• Πάντα χειμώνα. Το καλοκαίρι τα απομονωμένα χωριά μετατρέπονται σε καταφύγιο των ανθρώπων της πόλης. Τότε όλα είναι εύκολα. Το χειμώνα όμως η απομόνωση είναι πραγματική.

Το «Ήταν Κάποτε» ολοκλήρωσε τον κύκλο των παραστάσεων της «Άγονης Γραμμής» το χειμώνα του 2012. Πιστεύοντας ότι η συγκεκριμένη παράσταση δεν θα έπρεπε να μείνει μόνο στα όρια της δυτικής Μακεδονίας, πραγματοποιήθηκε και μια καλοκαιρινή περιοδεία σε διάφορα μέρη της Ελλάδας. Στην Αθήνα πραγματοποίησε μια σειρά παραστάσεων στο «Παλιό Λιπαντήριο» και στο θέατρο «Εμπρός».

Περιεχόμενο των παραμυθιών

Στον «Κουκιπιπέρη», ένα ηλικιωμένο άκληρο ζευγάρι αποκτά παιδί. Όσο γρήγορα και εύκολα το αποκτά αντίστοιχα το χάνει. Ο θρήνος τους γίνεται τραγούδι, το τραγούδι παραμύθι κι αυτό το παραμύθι αφορμή για τα υπόλοιπα.

Στο «Ελαφέλι με τη χρυσή την αλυσίδα» δυο γονείς απαρνιούνται και προσπαθούν να βλάψουν τα παιδιά τους. Εκείνα αναζητώντας λύτρωση φεύγουν μακριά, με μοναδικό εφόδιο τη μεταξύ τους αγάπη. Συνεχή εμπόδια εμφανίζονται μπροστά τους, μέχρι να βρουν το δικό τους καταφύγιο.

Στο παραμύθι «Ο Τρισκατάρατος», ξετυλίγεται η ζωή μιας αγαπημένης οικογένειας που ελπίζει στην ευτυχία των παιδιών της, μέσα από έναν πετυχημένο γάμο. Έτσι βρίσκει πρόσφορο έδαφος ένας πλούσιος, εκθαμβωτικός νέος και με την πανουργία του καταφέρνει να εξουσιάσει όλη την οικογένεια. Όταν η αλήθεια αποκαλύπτεται είναι πλέον αργά.

Το «Μυρσινιώ ή το καλογεράκι» είναι μια ιστορία αγάπης. Δύο νέοι συναντιούνται και ζουν τον απόλυτο έρωτα. Για μια νύχτα. Η νύχτα αυτή, όμως, ορίζει και ανατρέπει τις ζωές τους, όπως τις ήξεραν μέχρι τότε.

Στην «Κουλοχέρα», δυο αδέλφια, ένα αγόρι κι ένα κορίτσι ζούνε στην ίδια στέγη μέχρι που ένα τρίτο πρόσωπο, εμφανίζεται στη ζωή τους. Η ισορροπία στη μεταξύ τους σχέση ταράσσεται και τα όριά τους δοκιμάζονται.

Τα παραμύθια της παράστασης επιλέχτηκαν από τρεις συλλογές: τα Ελληνικά λαϊκά παραμύθια (Α') του Κώστα Καφαντάρη, τα Ελληνικά παραμύθια (Α') οι παραμυθοκόρες - Ελληνικά παραμύθια (Β') τα αλληλοβόρα, της Άννας Αγγελοπούλου.

Αν και τα παραμύθια απαντώνται σε διάφορες παραλλαγές από τόπο σε τόπο, το υλικό της παράστασης αποτελούν απομαγνητοφωνημένες αφηγήσεις ανθρώπων από τη Θράκη («Ο Κουκιπιπέρης»), τη Μυτιλήνη («Το ελαφέλι με τη χρυσή την αλυσίδα»), την Κύπρο («Ο Τρισκατάρατος»), την Κέρκυρα («Το Μυρσινιώ ή το καλογεράκι»), και την Τρίπολη («Η κουλοχέρα»).

Συντελεστές

Μια δημιουργία των:

Χρήστου Πίτσα, Στέλιου Χλιαρά, Βάσιας Χρήστου

Παίζουν οι:

Χρήστος Πίτσας, Στέλιος Χλιαράς, Βάσια Χρήστου

Αποσπάσματα από τις  κριτικές που έχουν γραφτεί για την παράσταση

Η ομάδα έστησε μια υποδειγματική παράσταση εμπλουτισμένη με χιούμορ, συγκίνηση, έξυπνα ευρήματα, υποδειγματική κινησιολογία και θαυμάσια διαχείριση του λόγου. Οι εναλλαγές της μουσικής και του φωτισμού καθώς κι οι ενδυματολογικές και σκηνογραφικές αλλαγές γίνονται μέρος της δράσης των ηθοποιών έτσι ώστε η παράσταση να μπορεί να στηθεί σε οποιονδήποτε χώρο χωρίς να εξαρτιέται απ’ αυτόν και χωρίς να κινδυνεύει να απολέσει τις αρετές της όπως οι αισθαντικές ατμόσφαιρες κι ο γοργός ρυθμός της. Οι ταλαντούχοι ηθοποιοί έσπειραν μαγικές ατμόσφαιρες και θέρισαν ένα θυελλώδες χειροκρότημα. Απόλυτα συντονισμένοι, με εξαιρετική χημεία ανάμεσά τους και με αβίαστο κέφι πέρασαν από διήγηση σε διήγηση, από ήρωα σε ήρωα κι από περιστατικό σε περιστατικό, επιτυγχάνοντας γοργές μεταμορφώσεις και μεστές ερμηνείες.

(Μαρία Κυριάκη – Episkinis)

Τα παιδιά αυτά (το κοριτσέλι και τα αγορέλια) φέρνουν τα πάνω κάτω και κάνουν θαύματα επί σκηνής. Φωτισμοί, σκηνογραφία, μουσική επιμέλεια, ενδυματολογία, όλα από τα χέρια τους περνούν και ενώπιον του κοινού πραγματοποιούνται. Ουδέν κρυπτόν από το θεατή. Ένα ανακάτεμα ψυχής, αισθήσεων, δροσιάς νεανικής. Μια παράσταση ευέλικτη, εύκολα μεταφερόμενη, γοητευτική και ετοιμοπαράδοτη. Παράσταση που μυρίζει θάλασσα και χιόνι, μοναχικό γιασεμί και κληματίδες, σε γερτό παράθυρο να κάθεσαι, δίπλα σε φανοστάτη, με βλέμμα ρεμβαστικό και από χωριάτικο σοκάκι να την παρακολουθείς.

(Ειρήνη Αιβαλϊώτου – catisart)

Οι μύθοι και οι δοξασίες των παραδόσεών μας συναντούν τις πιο βίαιες αισθήσεις των χαρακτήρων των ιστοριών, ενόσω τα τρία άτομα του θιάσου Χ-αίρεται παρεμβαίνουν, φωτίζουν, αντανακλούν μια εμφανέστατα πολυπρόσωπη οπτική σε όσα φανερά (και μη) γεγονότα εξελίσσονται.

(Δημήτρης Ψάχος – all4fun)

…Έτσι παρακολουθούμε τρεις αξιόλογους ηθοποιούς, να φτιάχνουν από μόνοι τους, εκείνη την ώρα, τα φώτα και τις μουσικές, να παίζουν με το σκοτάδι, χρησιμοποιώντας ελάχιστα σκηνικά αντικείμενα και μόνο τρία ξύλινα κουτιά και εναλλάσσοντας ρόλους να καταφέρνουν να σε παρασύρουν μαζί τους σε δάση, σε καλύβες, μέχρι και στην ίδια την Κόλαση που σέρνει ο διάβολος τις νύφες που παντρεύεται...

(Ηρώ Μητρούτσικου – attikipress)

INFO

Πρώτη παράσταση: Τετάρτη 16 Οκτωβρίου 2013
Τελευταία παράσταση: Πέμπτη 6 Μαρτίου 2014
Ημέρες & ώρες:  Τετάρτη στις 21:15 και Πέμπτη στις 19:00
Τιμές εισιτηρίων: Κανονικό: 10,00€
Φοιτητικό-μαθητικό-πολυτεκνικό-ατέλειες: 5,00€ 
Ανέργων: δωρεάν (συγκεκρ. αριθμός θέσεων) 
Διάρκεια: 80 λεπτά
Χώρος: Κεντρική Σκηνή
 

Προσθήκη νέου σχολίου

Το tempo.gr παρακαλεί του φίλους αναγνώστες του να γράφουν με ελληνικούς και όχι με λατινικούς χαρακτήρες (greeklish), όπως επίσης να αποφεύγουν και την υπερβολική χρήση κεφαλαίων γραμμάτων. Ο χώρος των σχολίων προσφέρεται σε όλους για να εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, χωρίς καμία λογοκρισία από την πλευρά των Διαχειριστών, αρκεί η διατύπωση να βρίσκεται πάντοτε σε κόσμια πλαίσια. Επισημαίνεται ότι όσα σχόλια είναι συκοφαντικά, προσβλητικά, υβριστικά ή περιέχουν προσωπικά δεδομένα, συνδέσμους προς πορνογραφικό υλικό ή κάθε είδους άσεμνο και απαγορευμένο περιεχόμενο, θα διαγράφονται αυτομάτως.


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Περισσότερα Θέματα:

Η σημασία της αρχής και του τέλους στο λογοτεχνικό βιβλίο

Ο θεματικός πυρήνας ενός λογοτεχνικού βιβλίου, ή, με άλλα λόγια, η πλοκή, οι ήρωες, ο χώρος και ο χρόνος, ξεκινούν από μια βάση, την αρχή, κατόπιν διανύουν μια ανοδική, και, συνάμα, δύσκολη πορεία, τη μέση, και, έπειτα από αρκετό κόπο και μόχθο, καταλήγουν σε μια υψηλή κορυφή, το τέλος, όπου από εκεί μπορούμε να ατενίσουμε όλα όσα μας…

Αντρέι Ταρκόφσκι, ο ποιητής της εικόνας που «μιλούσε» με τη σιωπή

Ο Αντρέι Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι (1932-1986) αποτελεί έναν από τους κορυφαίους εκπροσώπους του ρωσικού κινηματογράφου και τον σημαντικότερο ίσως Ρώσο σκηνοθέτη μετά τον Σεργκέι Αϊζενστάιν, ο οποίος υπήρξε μια από τις βασικές επιρροές του. Το έργο του βέβαια δεν είναι τόσο πλούσιο σε ποσότητα, αφού σε 23 χρόνια γύρισε μόλις επτά ταινίες…

«Για κάτι λάθη και κάτι πάθη - #ΤοΒιβλ1ο» από τη Σπυριδούλα Κούτρα

Μόλις κυκλοφόρησε σε συλλεκτική έκδοση και περιορισμένο αριθμό αντιτύπων το βιβλίο «Για κάτι λάθη και κάτι πάθη - #ΤοΒιβλ1ο» της Σπυριδούλας Κούτρα. Η συγγραφέας γράφει για δύο ζωές. Αυτή που ξεκινάει με το πρώτο σου κλάμα και αυτή τη δεύτερη επιλεγμένη, κατακτημένη, ξαναχτισμένη με πείσμα ζωή που δομείται αποκλειστικά από σένα και…

Δωρεάν προβολή online της ταινίας «Μέρες Βροχής» του Αλεσσάντρο Σπηλιωτόπουλου

Την ταινία «Μέρες Βροχής - Rainy Days» του Αλεσσάντρο Σπηλιωτόπουλου διαθέτουν δωρεάν για online προβολή οι συντελεστές της, προσπαθώντας έτσι να συμβάλλουν στην ψυχαγωγία όλων εμάς που βιώνουμε τον αναγκαστικό εγκλεισμό στο σπίτι λόγω του κορωνοϊού. Πρόκειται για μια ταινία η οποία προωθήθηκε όλο αυτό το διάστημα μέσω διάφορων…

Η απουσία σου

Έβρεχε. Παράξενη κοπέλα, το δέρμα της χλωμό, με έντονα μάτια, έμοιαζε σαν τη βροχή που έπεφτε στο παράθυρό της. Οι αστραπές που έριχνε έμοιαζαν με τα μάτια της, που φεγγοβολούσαν μέσα στο σκοτάδι. Τα κόκκινα μάγουλά της που έκαιγαν από έρωτα, είχαν χλομιάσει, είχε νιώσει άδεια. Η καρδιά όταν αδειάζει, μοιάζει με κίτρινο κερί που σβήνει.…

Πρόσφατα Δημοφιλή

Η σημασία της αρχής και του τέλους στο λογοτεχνικό βιβλίο

Ο θεματικός πυρήνας ενός λογοτεχνικού βιβλίου, ή, με άλλα λόγια, η…

Μουρόχαυλες επαναστάτριες...

Από πολύ μικρή πίστευα ότι τα «πρέπει» και τα «δεν πρέπει» είναι κάτι…

Ράγισες και πόνεσα, έσπασες και πέθανα

Δυσκολεύομαι να αποτυπώσω αυτά τα συναισθήματα. Δυσκολεύομαι να…

Σταμάτα να φοβάσαι!

Φοβάσαι. Ένας φόβος πλημμυρίζει την ψυχή σου κάθε φορά που πας να…

Άλλο σύντροφοι και άλλο συγκάτοικοι!

Πόσοι πιστεύετε ότι έχετε ξεχωρίσει αυτούς τους δύο όρους; Και αν το…

Κορονοϊός και Περιβάλλον

Για άλλη μια φόρα γινόμαστε μάρτυρες μιας πανδημίας, αλλά ενώ…

Back in Time

Οι χειρότερες ταινίες όλων των εποχών

Αν έχετε σαδομαζοχιστικές τάσεις και θέλετε για κάποιον ακατανόητο…

Όταν ο «βασιλιάς» Έλβις Πρίσλεϊ βίωνε την αποτυχία

Λένε πως η αποτυχία είναι απαραίτητη για την ίδια την επιτυχία και…

Αντρέι Ταρκόφσκι, ο ποιητής της εικόνας που «μιλούσε» με τη σιωπή

Ο Αντρέι Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι (1932-1986) αποτελεί έναν από τους…

Οι 10 ταινίες με το πιο ανατρεπτικό φινάλε

Δέκα αξέχαστες κινηματογραφικές ταινίες, που το τέλος τους έχει…

Γεώργιος Παπανικολάου, ένας σπουδαίος Έλληνας

Πώς μπορείς να μείνεις αδιάφορη απέναντι σε έναν άνθρωπο που…

Θεόφιλος Καΐρης, ο φιλόσοφος της νεότερης Ελλάδας που ξεπέρασε τα εσκαμμένα

Ο Θεόφιλος Καΐρης, ακολούθησε την μοίρα όλων των μεγάλων διανοητών,…

Επιλογές Συντακτικής Ομάδας

Κλεπτομανία

Η κλεπτομανία ορίζεται ως μία συναισθηματική διαταραχή του ελέγχου…

Οι Ιρανές δεν ντύνονται όπως νομίζεις

Το στερεότυπο που αρκετοί έχουν στο μυαλό τους για τις γυναίκες από…

Γιατί ο Καπιταλισμός δημιουργεί άσκοπες δουλειές - Του David Graeber

Είναι σαν κάποιος εκεί έξω να επινοεί άσκοπες δουλειές μόνο και μόνο…

Οι τεχνικές προπαγάνδας των ΜΜΕ

Του Ευστράτιου Παπάνη* Κατά τον Ellul (1965) η προπαγάνδα αποτελεί…

Ξέρετε ποια είναι τα δύο προϊόντα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως;

Το γεγονός ότι το πετρέλαιο κατέχει την πρώτη θέση σε πωλήσεις στον…

Διάσημοι άνθρωποι που οδηγήθηκαν από την αποτυχία στην επιτυχία

Αν δεν αποτύχεις στη ζωή, δεν θα μπορέσεις ποτέ να γευτείς την…
Στείλε το άρθρο σου

transparent

transparent


Το tempo.gr χρησιμοποιεί cookies για να σας προσφέρει τις καλύτερες υπηρεσίες. Χρησιμοποιώντας τον ιστότοπό μας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα.

Δέχομαι τα cookies από αυτό τον ιστότοπο.
Όροι χρήσης